04/06/2026
โ๐๐ฒ ๐ฏ๐ฟ๐ถ๐น ๐๐ฎ๐ป ๐๐ผ๐ฒ๐ปโ ๐ฎ๐น๐ ๐บ๐ฎ๐ฐ๐ต๐๐๐ถ๐ป๐๐๐ฟ๐๐บ๐ฒ๐ป๐
In dit sterke artikel laat Christel Don zien dat de uitspraak โzo ging dat toenโ geen neutrale duiding is, maar een manier om macht uit te oefenen. Vaak wordt er een beroep gedaan op dit zogenoemde tijdsgeestargument om mensenrechtenschendingen uit het verleden te relativeren en niemand verantwoordelijk te houden. Dit argument horen we ook als het gaat over medische behandelingen bij intersekse kinderen, die door de jaren heen wel degelijk veranderd zijn, ook al vinden non-consensuele niet-noodzakelijke operaties nog steeds plaats bij intersekse kinderen.
Wanneer men oppert dat je iets moet zien in de context van die tijd โ en het dus maar moet relativeren - wordt vaak vergeten dat er op geen enkel moment in de geschiedenis รฉรฉn tijdsgeest heerste. รรณk toen was er namelijk kritiek, alleen werd deze bewust genegeerd. Dit geldt ook voor intersekse rechten. Zo pleiten activisten al decennialang voor een stop op onnodige medische ingrepen zonder geรฏnformeerde toestemming.
Een andere maatschappelijke context mag nooit betekenen dat we niet luisteren naar degenen die schade hebben ondervonden aan mensenrechtenschendingen.
Adoptie: Het โtijdgeestargumentโ is geen neutrale historische duiding, maar een machtsinstrument. Het verschuift de bewijslast naar slachtoffers, schrijft Christel Don.