13/02/2026
Toen ik (Ingeborg Dijkstra-Verbeek) het Emotieboek van Linda Klein begon te lezen, werd meteen duidelijk: dit is echt een boek voor kinderen om sámen met hun ouders te lezen. Geen boek dat je als volwassene eerst moet bestuderen om het daarna uit te leggen, maar juist een uitnodiging om naast je kind te gaan zitten en samen te ontdekken wat er vanbinnen gebeurt. Gewoon op een doordeweeks moment, op de bank, misschien met een dekentje erbij.
Wat ik er zo mooi aan vind, is dat emoties niet worden “opgelost”, maar samen worden verkend. Boos, bang, blij, verdrietig: alles mag er zijn. Het boek helpt kinderen woorden te geven aan wat ze voelen en laat ouders aansluiten bij die beleving. Emoties worden niet neergezet als lastig of verkeerd, maar als richtingaanwijzers die iets belangrijks vertellen. Door de korte stukjes uitleg en de concrete opdrachten lees je niet alleen samen, je gaat ook echt samen aan de slag.
Zo staat er bijvoorbeeld:
“Jouw boosheid lijkt op een vulkaan als jij je bozer en bozer voelt worden, die niet meer kunt stoppen en vervolgens uitbarst! … Maak samen met je vader of moeder een vulkaanuitbarsting na.” (p. 30-31)
En daarna volgt een proefje waarmee je met kaarsvet, zand en water een vulkaan kunt namaken. Hoe leuk is dat? Het maakt emoties letterlijk zichtbaar en bespreekbaar en eerlijk gezegd: leren over gevoelens terwijl je een mini-uitbarsting maakt in de keuken voelt toch een stuk aantrekkelijker dan een zwaar gesprek aan tafel.
Voor christelijke gezinnen zal dit boek waarschijnlijk extra herkenbaar zijn, omdat er ook gekeken wordt naar wat de Bijbel zegt over emoties en hoe geloof kan helpen bij het omgaan met gevoelens. Dat kan zorgen voor verdieping en mooie gesprekken.
Tegelijkertijd is het boek breder inzetbaar. De reflectievragen en opdrachten zijn universeel en draaien om verbinding, zelfinzicht en samen in gesprek gaan. Dat maakt het waardevol voor ieder gezin dat bewust aandacht wil besteden aan emotionele ontwikkeling.
“Hoe beter jij opmerkt wat je voelt, hoe beter je snapt wat je nodig hebt en hoe sneller jij een niet-fijne emotie kunt laten verdwijnen.” (p. 15)
De toon is warm en rustig, zonder belerend te worden. Het voelt nergens als: zo moet het. Eerder als: kom, laten we samen eens kijken wat hier gebeurt. En precies dát maakt het zo geschikt als voorlees- en doeboek voor ouder en kind samen.
Alles bij elkaar is het een toegankelijk en praktisch kinderboek dat uitnodigt tot echte gesprekken tussen ouder en kind. Niet zwaar, niet ingewikkeld, maar wel verdiepend.
Jongbloed Media
