Pax Cultura Maastricht

Pax Cultura Maastricht Subculture Maastricht
Platform that reports on critical matters in order to create awareness.

02/06/2026

MORS PUTATIVA

De lokale media heeft velen verrast met de stellige conclusie dat het Landbouwbelang morsdood zou zijn. Nadat eerder de SP Maastricht suggereerde dat het Landbouwbelang alsnog gered was, ligt er inmiddels een nieuwe uitspraak over het LBB op tafel. Dit alles terwijl de vrijplaats meer bezoekers trekt dan ooit tevoren. Twee dagen na het publiceren van dit artikel, op een doodgewone zondag, puilt het weer uit van de bezoekers bij het Landbouwbelang. Blijkbaar heeft niet iedereen het overlijdensbericht van Joos Philippens gelezen in De Limburger.

Het is opmerkelijk dat zowel de media als de raadsleden van Maastricht denken precies te weten wat er speelt bij het Landbouwbelang, terwijl hun uitspraken elkaar volledig tegenspreken. Dit alles terwijl het LBB zelf nog geen verklaring heeft afgelegd over de situatie. Het lijkt erop dat zij zich vooral bezighouden met hun zomerevenementen, die onverminderd doorgaan.

Wij vroegen bewoonster Issa wat zij van dit alles vindt, waarop zij het volgende zei:

‘Die uitspraken in de krant houden geen stand. Iedereen met gezond verstand begrijpt dat je deze berichtgeving het beste met een korrel zout kunt nemen. De afgelopen twee weken zijn er meerdere onwaarheden verschenen over ons, zowel in de krant als in de raadzaal. Ik vertrouw erop dat onze gemeenschap zich daar alsnog over zal uitspreken. Tot die tijd richten wij ons op onze evenementen. 'Geen woorden, maar daden.’

Wat zegt dit alles over de lokale Maastrichtse media? Waar De Nieuwe Ster Maastricht nog spreekt over reacties op Instagram waarvan ‘niet te duiden is van wie deze precies afkomstig zijn en wie zij vertegenwoordigen’, schrijft De Limburger deze online reacties wél toe aan de organisatie van het Landbouwbelang. Een sterk beschuldigend artikel dat is gebaseerd op reacties die van sociale media zijn geplukt, getuigt van weinig professionaliteit.

De feitelijke juistheid en het principe van hoor en wederhoor lijken in dit alles ver te zoeken, wat terecht de vraag oproept of juist de lokale journalistiek zichzelf morsdood zou moeten verklaren i.p.v. het Landbouwbelang.

Waar collega Ingrid Cobben nog ouderwets op bezoek komt in het pand van het Landbouwbelang voor haar feitelijk onderbouwd artikel, lijkt Joos zich vooral te richten op suggestieve berichtgeving en social media reacties die vooral bedoeld lijken om clicks te genereren voor De Limburger.

Misschien is het tijd om het stokje over te dragen De Limburger

De lente is begonnen en de zomer staat voor de deur. Dat betekent natuurlijk weer een hoop gezeik tussen ondernemers en ...
08/05/2026

De lente is begonnen en de zomer staat voor de deur. Dat betekent natuurlijk weer een hoop gezeik tussen ondernemers en de gemeente, met de media als communicatiekanaal.

Welkom in het Maastricht van nu: een wirwar van regels en richtlijnen, en een handjevol ondernemers dat zich daar niet aan wil houden. Er gaat geen dag voorbij zonder dat er weer een nieuw geschil tussen ondernemer en gemeente wordt aangekaart. Iedere ochtend worden we bij de koffie lastiggevallen met onnozele berichten over een terrasstoel die te ver naar links staat, of een kozijn dat niet vervangen mag worden.

Mijn probleem? Nee. Een probleem voor andere stadsbewoners? Ook niet. Waarom lees je er dan iedere dag over? Het levert veel aandacht op, veel 'clicks'.

Er zouden hier en daar wat dingen mis gaan in de Maastrichtse ambtenarij. De ondernemers merken dit ook, en bij iedere berisping of dwangsom klimmen zij in de pen en schrijven zij naar de lokale media met als resultaat dat een van de vele raadsleden er wat van vindt en voordat je het weet is de regel geen regel meer. Het betreft stoelen, zijflappen, parasols, balken, kozijnen, handhaving, alcoholvergunningen. Al deze incidenten worden gecategoriseerd onder het kopje 'ondernemer pesten', maar is dat wel zo?

Als ik een boete krijg omdat ik mijn huisvuil drie dagen te vroeg buiten zet, kan die boete dan ook worden kwijtgescholden als ik de media hierover informeer? Of zegt men dan: ‘Ja, je wist toch dat dat niet mocht? Dat is algemeen bekend.’ Het staat immers gewoon in de regels.

Onze verwende ondernemers dienen zich net zo goed aan die regels te houden. Als je een pand koopt of huurt onder de voorwaarde dat je geen alcohol mag schenken, dan moet je niet zeven jaar later gaan klagen dat je geen alcohol mag schenken. Hetzelfde geldt voor alle kwesties rondom monumentale panden. Koop zo’n pand dan niet en laat het aan iemand anders over.

Waarom wordt er bij ondernemers van alles gedoogd, terwijl wij als burgers meteen moeten betalen als we bijvoorbeeld iets te hard rijden? Dan hoor je niemand, en moeten wij gewoon de boete betalen.

Ondernemertje pesten? De ondernemer moet zich gewoon aan de regels houden en zijn of haar contract doorlezen.

KIEZERSBEDROG?De verkiezingen zijn net voorbij en de hele stad heeft het over kiezersbedrog. Hoe zit dat? We weten toch ...
09/04/2026

KIEZERSBEDROG?

De verkiezingen zijn net voorbij en de hele stad heeft het over kiezersbedrog. Hoe zit dat? We weten toch allemaal dat veel verkiezingsbeloften die vlak voor de verkiezingen worden gedaan niet altijd serieus te nemen zijn. Dat klopt, maar het is de Maastrichtenaren opgevallen dat kort na de verkiezingen een handvol gekozen raadsleden heeft afgezien van hun benoeming namens hun partij. Zij hebben tijdens de campagne dus tientallen, soms honderden kiezers overtuigd om op hen te stemmen met allerlei beloftes. Vervolgens haken ze af, waardoor hun zetel naar de eerstvolgende kandidaat gaat.

De betreffende partijen van deze kandidaten hebben nauwelijks spijt betuigd aan de kiezers die zich voor de komende vier jaar aan hun partij hebben verbonden. En wie praat er eigenlijk nog over? De eerste twee weken stond de media er vol van, maar zodra het buiten de categorie nieuws valt, wordt er niet meer over geschreven en verdwijnt het snel uit beeld.

En natuurlijk is dit probleem niet eenvoudig op te lossen. Een kandidaat zou vrij moeten zijn om op te stappen wanneer hij of zij dat zelf wil. Maar dit klakkeloze opstappen is ook geen oplossing. Het misleiden van de kiezer zou zwaarder bestraft moeten worden. Misschien zou een partij stemmen moeten inleveren wanneer een kandidaat vertrekt, of zelfs een zetel. Of laten we gewoon de persoon die zich aan zijn verantwoordelijkheden heeft onttrokken sanctioneren door hem/haar voor 8 of 12 jaar van het politieke toneel te weren?

Neem bijvoorbeeld de VVD in Maastricht, die tijdens de verkiezingen stelde dat statushouders geen voorrang zouden moeten krijgen op een woning en dus pleitte voor het afschaffen van deze voorrang. Voor de VVD was dit een belangrijk en principieel standpunt binnen het thema wonen. Dit standpunt was voor veel VVD-kiezers een reden om op de partij te stemmen.

Update: de VVD heeft dit standpunt inmiddels in de prullenbak gegooid om in aanmerking te komen voor een plek in de coalitie en daarmee een wethouders positie. Zo snel kan het gaan in de politiek. Als je ze wat macht en geld toeschuift, dan vergeten zij hun eigen naam en standpunten. De jonge fractievoorzitter Giuseppe Noteborn van de VVD ziet een positie als wethouder wel zitten. Hij zit in zijn gezinsfase en kan, denk ik, het extra geld goed gebruiken. Van €3.000 naar €8.500 bruto per maand, daar zouden veel anderen ook hun partijwaarden voor laten vallen.

Deze week waarschuwt De Nederlandse Bank ons om voldoende contant geld in huis te hebben om een paar dagen mee door te k...
11/03/2026

Deze week waarschuwt De Nederlandse Bank ons om voldoende contant geld in huis te hebben om een paar dagen mee door te komen. Tegelijkertijd probeert de overheid (NL/EU) de bevolking te overtuigen over te stappen op digitaal geld. Dit is overigens geen keuze die wij echt zelf kunnen maken; de overheid maakt het ons steeds om met contant geld te betalen. Winkels schakelen over op alleen pinbetalingen, geldautomaten verdwijnen, en vooral het aantal geldstortmachines waar men contant geld kan storten, neemt sterk af.

Nu er wordt gesproken over een mogelijke financiële crisis, adviseert de bank ons weer gebruik te maken van contant geld. Maar dit doen ze niet uit altruïsme, niet omdat zij zich zorgen maken om ons welzijn; het is vooral een manier om zichzelf te beschermen. Mocht er daadwerkelijk een crisis ontstaan, dan kunnen wij namelijk nog steeds voor ons zelf zorgen zonder dat er een al te grote bankrun ontstaat. Want dat is wat de banken willen voorkomen in tijden van crisis. Ze willen voorkomen dat wij in die eerste week van de crisis massaal naar de geldautomaten rennen. De banken halen als het ware alvast wat druk van de ketel.

Het zijn tegenstrijdige signalen van overheid en banken. Beide partijen willen meer financiële controle en zijn dus in principe voor de digitalisering van ons geld. Maar in tijden van crisis mogen wij toch het geld zelf in handen houden, zodat zij minder te maken krijgen met mogelijke backlash. Ze behandelen het volk als kinderen die streng in de gaten gehouden moeten worden wat betreft hun inkomsten en uitgaven. Totdat de wereldeconomie instort; dan mogen wij het zelf maar uitzoeken met ons contant geld.

''𝘈𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘵𝘦𝘨𝘦𝘯 𝘬𝘳𝘢𝘬𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘯𝘵, 𝘥𝘢𝘯 𝘣𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘪𝘦𝘧 𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘦 𝘦𝘪𝘨𝘦𝘯 𝘱𝘰𝘳𝘵𝘦𝘮𝘰𝘯𝘯𝘦𝘦. 𝘛𝘦𝘯𝘻𝘪𝘫 𝘫𝘦 𝘯𝘢𝘵𝘶𝘶𝘳𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘴𝘵𝘪𝘯𝘬𝘦𝘯𝘥 𝘳𝘪𝘫𝘬 𝘣𝘦𝘯𝘵!''𝐕𝐚𝐧𝐝...
11/03/2026

''𝘈𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘵𝘦𝘨𝘦𝘯 𝘬𝘳𝘢𝘬𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘯𝘵, 𝘥𝘢𝘯 𝘣𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘪𝘦𝘧 𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘦 𝘦𝘪𝘨𝘦𝘯 𝘱𝘰𝘳𝘵𝘦𝘮𝘰𝘯𝘯𝘦𝘦. 𝘛𝘦𝘯𝘻𝘪𝘫 𝘫𝘦 𝘯𝘢𝘵𝘶𝘶𝘳𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘴𝘵𝘪𝘯𝘬𝘦𝘯𝘥 𝘳𝘪𝘫𝘬 𝘣𝘦𝘯𝘵!''

𝐕𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐠 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐃𝐞 𝐋𝐢𝐦𝐛𝐮𝐫𝐠𝐞𝐫:
''Uit een onderzoek van Vereniging Eigen Huis onder ruim 50.000 huiseigenaren blijkt dat de gemeenten Maastricht, Beekdaelen en Landgraaf de afgelopen vier jaar sterk tekort zijn geschoten in het bouwen van betaalbare koopwoningen voor starters en senioren.
Bijna de helft van de Limburgse huiseigenaren vindt dat hun gemeente de bouwplannen van vier jaar geleden niet heeft gehaald. Slechts ongeveer 13% is tevreden over het woonbeleid van hun gemeente.'
Bewoners klagen vooral over het aanhoudende woningtekort, het gebrek aan starterswoningen en geschikte woningen voor senioren, en trage procedures die doorstroming verhinderen. Daarnaast vinden veel mensen het woonbeleid ondoorzichtig en is onduidelijk wie verantwoordelijk is en of nieuwe woningen echt beschikbaar komen voor wie ze nodig heeft.''

𝐏𝐚𝐱 𝐂𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐚:
De inwoners geven zelf aan niet tevreden te zijn met de huidige situatie op de woningmarkt, ook in Maastricht. Veel starters, senioren en iedereen daartussenin die een betaalbare woning wil kopen, kampt met dezelfde problemen. Dit is precies de boodschap die de krakers in Maastricht, en elders in het land, onder de aandacht willen brengen bij beleidsmakers. Terwijl politici, ambtenaren, experts en belangenorganisaties met elkaar vergaderen om de woningnood op te lossen, kiezen krakers voor directe actie.

Er zijn politieke partijen in Maastricht (PVV) die zich actief uitspreken tegen de acties van de krakers. Zij zeggen er voor het lokale volk te zijn, maar in werkelijkheid doen zij de corporaties en instituties, zoals bijvoorbeeld de gemeente en projectontwikkelaars, in de kaart spelen. Volgens hen moeten de krakers van gemeentelijke eigendommen afblijven: eigendom dat niets bijdraagt aan de buurt en alleen door de gemeente is opgekocht voor financieel gewin.
De PVV Maastricht zegt dus op te komen voor de Maastrichtenaar door een woningprotest als overlast te bestempelen, terwijl diezelfde Maastrichtenaar (zo blijkt uit onderzoek) juist wilt dat er iets verandert aan de situatie rondom de woningmarkt...

Ze misleiden hun eigen kiezers door te doen alsof ze de Maastrichtenaar helpen, terwijl ze in werkelijkheid alleen maar 'het grote geld' hiermee helpen.
Waar was de PVV toen de gemeente Mr. Gabriels (Cinema Palace) uit zijn huis wilde smijten? Waarom zeiden zij toen niet dat men niet aan andermans eigendom mag komen? Zij waren nergens te bekennen en lieten een échte Maastrichtenaar aan zijn lot over.

10/03/2026
De partij voor spek en bonen:De nieuwe fractie van de PVV in Maastricht is terug van weggeweest. Na drie jaar afwezighei...
07/03/2026

De partij voor spek en bonen:

De nieuwe fractie van de PVV in Maastricht is terug van weggeweest. Na drie jaar afwezigheid hebben zij ervoor gekozen om pas een maand voor de verkiezingen met hun campagne te beginnen. We hadden ze haast niet opgemerkt, totdat we hen in hun witte jasjes over de Markt zagen lopen. Beter laat dan nooit, toch?

In hun verkiezingsprogramma geven ze duidelijk aan te willen opkomen voor de Maastrichtse inwoners. Wanneer echter een groep krakers het vuile werk voor hen lijkt te doen door een gemeentelijk pand te kraken om daadwerkelijk iets te betekenen voor Maastrichtse inwoners met woningnood, stellen zij dat deze krakers moeten worden aangepakt en voor overlast zorgen.

Voor ons is dit een duidelijk signaal dat de PVV nog altijd ondergekwalificeerd is in de Maastrichtse politiek: een partij zonder noemenswaardige ervaring, die nog steeds moeilijk serieus te nemen is.

Wie herinnert zich immers niet het fiasco van de PVV in Maastricht in 2022/2023, toen de partij slechts één zetel behaalde met raadslid René Betsch, die zijn kiezers al snel in de steek liet en naar een andere partij overstapte? Oud PVV raadslid Dennis Geurts is tijdens haar tijd als raadslid begonnen aan de transitie naar vrouw. Een transgender in de PVV? Dat paste uiteraard niet bij de PVV, waardoor ze daarna van de politieke radar verdween.

Nu kiest de PVV er dus voor om drie voor veel Maastrichtenaren onbekende kandidaten naar voren te schuiven, in de hoop dat de landelijke populariteit van de partij hen ook in Maastricht succes zal brengen. Intussen hebben zij zich de afgelopen jaren nauwelijks ingezet voor de Maastrichtenaren, maar prediken ze vlak voor de campagne plotseling hoezeer ze voor diezelfde inwoners willen opkomen. Schei toch uit. Zij hebben niks klaar gesteld in de stad toen ze nog in de gemeenteraad zaten, hebben niks gedaan voor de stad in hun afwezigheid, en nu moeten wij geloven dat ze opeens wel iets voor ons gaan doen?

Acties spreken luider dan woorden, en bij de PVV zijn die acties ver te zoeken.

Krakers hebben een gemeentelijk pand bezet dat al jarenlang staat te verrotten en worden vervolgens op illegale wijze ui...
06/03/2026

Krakers hebben een gemeentelijk pand bezet dat al jarenlang staat te verrotten en worden vervolgens op illegale wijze uit het pand verwijderd door de politie in Maastricht.

Twee dagen geleden is een pand aan de James Wattstraat gekraakt. Vandaag werd de politie op de hoogte gebracht van de kraakactie, waarna meerdere eenheden uitrukten om de krakers uit het pand te verwijderen.

Het pand is eigendom van de gemeente Maastricht en staat, net als andere panden in de stad, al jarenlang leeg en te verloederen. Daarom heeft een groep krakers het initiatief genomen om het pand te bezetten, als protest tegen de huidige woningnood. Laat me duidelijk zijn: ik ben het volledig met hen eens.

De woordvoerder van de krakers gaf aan dat zij bij de politie kenbaar hadden gemaakt al langer dan 24 uur in het pand te verblijven, en dit konden zij ook aantonen. Zodra er sprake is van huisvrede, mag een pand niet zonder bevel worden betreden en kan ontruiming alleen plaatsvinden op basis van een gerechtelijke uitspraak.

Desondanks heeft de politie het pand betreden en de krakers verwijderd. Hoewel kraken in Nederland illegaal is, kunnen wij stellen dat deze werkwijze in strijd is met Europese regelgeving en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Volgens de krakers werd er simpelweg niet geluisterd naar de feiten en werden er vooral veel onwaarheden door de politie vertelt om zo het betreden van het pand te rechtvaardigen.

Er is daarom sprake van een onrechtmatige ontruiming, waarbij de politie de geldende regels heeft genegeerd om haar doel te bereiken. Het pand, dat overigens wordt beheerd door Maximus, staat nu wederom leeg en er zal helemaal niets mee worden gedaan, behalve dat het wordt gebruikt voor opslag.

Een terechte actie van het groepje krakers.

14/01/2026

From 1 January 2025, some company vehicles running on fossil fuels will no longer be allowed to enter Maastricht’s city centre, due to the introduction of Zero Emission City Logistics (ZES). For many entrepreneurs, this is a major change. That is why a transitional arrangement applies until 2030, and in certain cases, you can apply for an exemption or waiver.

One problem is that not everyone qualifies for an exemption, as rules and conditions apply. Also, not everyone has the means (money) to switch to an electric delivery van or truck, and, as you can imagine, the cheaper electric vans on the market are disappearing fast.

This makes it difficult for some businesses and organizations to continue their work. For example, the Foodbank Maastricht in Landbouwbelang can no longer use their van to collect food. The van used to relieve volunteers of a heavy workload, and that support is now gone. Many other businesses face the same challenge.

Fewer emissions, good news, yet the rules clearly don’t apply to everyone. Every weekend, fossil-fuel cars clog the roads from the Noorderbridge (and highway) to the city centre, tourists from Belgium, Germany, but also The Netherlands. Large buses full of visitors are allowed to drop off and pick up passengers in the heart of the city. As long as it benefits tourism, it seems anything goes.

So is it fair? In our opinion, no. Money buys exemptions or even a blind eye, and bureaucracy hands them out. Why not assess each group individually, does what they do with their van benefit the public or just their own pockets? A group like the Foodbank should be exempt without navigating this bureaucratic maze. They feed people and earn no money by doing it. An impact assessment would make this clear: Does it serve a public good? Yes. Well, exemption granted.

It's ridiculous that a Foodbank has to give up one of its main means of transportation in the name of clean air, while hundreds of tourists pollute that air every single day…

[𝐍𝐋]Gisteren verscheen de 94-jarige eigenaar van het pand naast het Cinema Palace voor de rechtbank in Roermond. De rech...
28/11/2025

[𝐍𝐋]
Gisteren verscheen de 94-jarige eigenaar van het pand naast het Cinema Palace voor de rechtbank in Roermond. De rechtbank moet oordelen of de gemeente Maastricht de woning van de 94-jarige heer Gabriëls mag onteigenen. De zitting duurde vier uur en de heer Gabriëls bleef de volledige vier uur aanwezig. Wij waren zelf niet in de rechtbank, waardoor wij afhankelijk zijn van de verslaggeving van de aanwezige media. De standpunten van beide partijen kwamen naar mijn mening wat zwak over; het was vooral een herhaling van wat eerder al is gezegd. Mogelijk zijn er nog andere, sterkere argumenten aangevoerd waar de media niet over heeft bericht.

De gemeente stelt dat de bewoners in alle toonaarden hebben gezwegen en dat overleg daardoor onmogelijk was. De eigenaar wilde dus niet in minnelijk overleg treden. De rechter zal dit niet zien als fout gedrag, maar als ‘weigeren tot overleg’. Daarmee heeft de gemeente voldaan aan haar verplichting en mag zij het volgende juridische traject inzetten, wat inmiddels ook is gebeurd. Dit zou echter, naar mijn mening, geen rol mogen spelen bij de beoordeling of de gemeente daadwerkelijk mag onteigenen; dat is immers een heel andere vraag.

De advocaat van de heer Gabriëls merkte verder op: “Deze onteigening dient private partijen die louter geld als motief hebben; er is geen enkel algemeen belang mee gediend.” Daar heeft hij volledig gelijk in, maar hopelijk is hij daar tijdens de zitting ook nog dieper op ingegaan. De advocaat kwam ook met een weegschaal de zittingszaal binnen waarna hij een stuk steen en een namaak hart van een mens op de weegschaal legde. 'Wat weegt zwaarder? Stenen of een mensenleven?' Leuke introductie, hopelijk heeft de rechter hier begrip voor. Ik betwijfel het.

Ik vraag mij af of men onze artikelen over het Cinema Palace heeft gelezen en daar nuttige informatie uit heeft gehaald. Bijvoorbeeld hoe de gemeente dit stukje Wyck door de jaren heen volledig heeft ontwricht door bewoners uit te kopen en door vernieuwing en groei te blokkeren. Dit verwijt men nu aan de heer Gabriëls, terwijl de gemeente zelf de grootste veroorzaker is van de verloedering van dit deel van Wyck. Of hoe de gemeente hem verwijt dat hij een tweede woning bezit, terwijl zij hem daartoe al jarenlang dwingen doordat ze zijn huidige woning steeds proberen af te nemen. Natuurlijk ga je dan op zoek naar een tweede woning voor het ergste geval, niet waar? En zo kun je nog wel even doorgaan.

Waar het op neerkomt, is dat de gemeente iemand meerdere dingen verwijt, terwijl zij zelf aan de basis liggen van precies die verwijten.
- Zij willen hun plannen realiseren, dus laten zij een stukje woonwijk verloederen en verwijten vervolgens de bewoners dat zij verantwoordelijk zijn voor die verloedering.
- Zij proberen iemand al jarenlang te onteigenen en verwijten diezelfde bewoner daarna dat hij een tweede woning heeft aangeschaft voor het geval hij onteigend wordt.
- Zij willen een hotel en appartementen bouwen ‘voor het algemeen belang’, maar verwijderen daarvoor bestaande woningen, appartementen en winkels die het algemene belang juist al dienen.

Je moet afstappen van het “Hotel versus Bewoner” scenario.
Ik denk niet dat dit in de rechtbank stand zal houden.

In plaats daarvan zou je de rechter een ander scenario moeten presenteren: het contrast tussen wat er oorspronkelijk op die locatie aanwezig was en wat er nu zou kunnen zijn. Woningen met gezinnen, tijdelijke huurders, bedrijven, enzovoort. Alles in panden die in perfecte staat verkeren. Door dit bredere scala aan belangen te schetsen, laat je zien welke verschillende partijen erbij betrokken zijn, wat naar mijn mening meer gewicht heeft dan het focussen op één enkele bewoner.

Waarom wordt de maatschappelijke schade niet meegenomen in dit proces? De schade die de gemeente heeft veroorzaakt in dit stukje Wyck. In het laatste nieuws werd bekend dat Wyck’s iconische boekenwinkel over enkele weken zijn deuren moet sluiten. Het pand waarin zij gevestigd zijn, wordt bovendien gesloopt en gebruikt voor het Cinema Palace Hotelproject. Zij huren dit pand van de gemeente, want de gemeente is hier uiteraard de eigenaar, net als van al die andere panden die tegen de vlakte gaan als dit project groen licht krijgt. Het is onvoorstelbaar dat de gemeente hier niet verantwoordelijk voor wordt gehouden.

En dit zijn slechts enkele snelle voorbeelden. Hopelijk ziet de rechter dit ook in…

[𝐄𝐍]
Yesterday, the 94-year-old owner of the building next to the Cinema Palace appeared before the court in Roermond. The court must decide whether the municipality of Maastricht may expropriate the home of the 94-year-old Mr. Gabriëls. The hearing lasted four hours, and Mr. Gabriëls remained present for the entire duration. We were not in the courtroom ourselves, so we rely on reporting from the media present. In my view, the arguments of both parties came across as rather weak; it was mostly a repetition of what had already been said. It is possible that other, stronger arguments were presented that the media did not report on.

The municipality states that the residents remained silent in every possible way, making consultation impossible. The owner therefore did not wish to enter into amicable negotiations. The judge will not see this as wrongful behaviour, but simply as “refusal to negotiate.” With that, the municipality has fulfilled its obligation and is allowed to proceed to the next legal stage, which it has already done. However, in my opinion, this should not play a role in determining whether the municipality is actually permitted to expropriate; that is a completely different question.

The lawyer of Mr. Gabriëls also stated: “This expropriation serves private parties whose sole motive is money; there is no public interest whatsoever.” He is absolutely right, but hopefully he elaborated on this further during the hearing. The lawyer also entered the courtroom carrying a scale, on which he placed a piece of stone and an artificial human heart. “What weighs more? Stones or a human life?” A nice introduction, but hopefully the judge appreciated the point. I doubt it.

I wonder whether they have read our articles about the Cinema Palace and whether they have taken any useful information from them. For example, how the municipality has completely disrupted this part of Wyck over the years by buying residents out and by blocking renewal and growth. This is now being blamed on Mr. Gabriëls, while the municipality itself is the main contributor to the deterioration of this part of Wyck. Or how the municipality accuses him for owning a second home, even though they have forced him into this position by trying to take his current home from him for many years. Naturally, one looks for a second home in case the worst happens, doesn’t one? And one could go on and on like this.

What it comes down to is that the municipality accuses someone for several things while being the very cause of those same issues.

- They want to carry out their plans, so they let part of a residential area fall into decline and then blame the residents for that decline.

- They have tried to expropriate someone for years and then accuse that same person for buying a second home in case he is forced out.

- They claim to want to build a hotel and apartments “for the public interest,” yet they demolish existing homes, apartments and shops that already serve the public interest.

You need to move away from the ''Hotel versus Resident'' scenario.
I don't think that this will hold up in court.

Instead, you should present the Judge with a different scenario: the contrast between what originally existed at that location and what could be there now. Homes with families, temporary tenants, businesses, and so on. All in propertiesthat are in perfectly good condition. By outlining this broader set of interests, you demonstrate the full range of stakeholders involved, which in my view carries more weight than focusing on a single resident.

Why isn’t the social damage being taken into account in this process? The damage caused by the municipality in this part of Wyck. According to the latest news, Wyck’s iconic bookstore will have to close its doors in a few weeks. The building it occupies is also being demolished and used for the Cinema Palace Hotel project. They rent this building from the municipality, which, of course, is the owner here, just like all the other buildings that will be torn down if this project gets the green light. It is inconceivable that the municipality is not being held responsible for this.

And these are just a few quick thoughts. Hopefully the judge recognizes this as well…

Afbeelding: De Limburger

Adres

Maastricht

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Pax Cultura Maastricht nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen