03/09/2026
๐๐จ๐ฅ๐ฎ๐ฆ๐ง ๐
๐ฎ๐ซ๐ข๐: ๐๐๐ง๐๐๐๐ง ๐ข๐ง ๐๐ ๐ก๐ข๐ญ๐ญ๐
Ik ben in 2010 als vrijwilliger aan boord gekomen, net na Sail Amsterdam. Op dat moment waren er weinig stokers, en gezien mijn technische achtergrond, kreeg ik een plekje bij het zwarte koor. Na een aantal jaar dit te hebben gedaan en er een paar stokers bijgekomen waren, werd ik ingezet als olieman/laatste machinist, en de laatste tijd vaker als derde.
Ik probeer zo vaak als ik kan aan boord te zijn. Helaas is dat tegenwoordig wat moeilijker geworden door uitbreiding van het bedrijf waar ik voor werk. Maar wanneer je aan boord bent, gaat de rompslomp van het dagelijkse leven even overboord. Helemaal wanneer er een paar dagen achter elkaar gevaren wordt of als we deelnemen aan een evenement. Je bent tijdens het varen op elkaar aangewezen en het kan best wel aanpoten zijn. Vooral als het buiten een graad of dertig is. Dan is het in de machinekamer nog warmer. Maar wanneer we dan klaar zijn, vast liggen en wat tijd hebben voor wat anders, kunnen we de grootste lol hebben.
Bijvoorbeeld afgelopen Dort in Stoom; tijdens de tocht ernaartoe tikte de thermometer beneden in de machinekamer met gemak de vijfenveertig graden aan. Niet te doen zo heet, dus om af te koelen besloten we een stukje met de sloep te varen. De sloep werd gestreken, zwemvesten aan en op het juiste moment met zโn drieรซn tussen de golven door overgestapt.
Terwijl we bezig waren met het starten van de buitenboordmotor kwam de vraag of we even wat stokbrood mee konden nemen voor de barbecue. Zogezegd zo gedaan en wij met de sloep naar de supermarkt. Op de terugweg kwamen we de kaptein tegen met de lunchpakketten, of hij kon opstappen, maar na een perfecte man overboord manoeuvre besloot hij hier toch vanaf te zien.
Paul Bronstring
