De dorpjes Sint Antoniepolder en Maasdam waren van oorsprong niet in het bezit van een korenmolen; de inwoners van Sint Antoniepolder moesten met een bootje naar Mijnsheerenland varen om daar hun graan te laten malen, de inwoners van Maasdam moesten hun graan laten malen op de korenmolen van het nabijgelegen Puttershoek. In 1822 is door de beurtschipper Jan Tielemanszoon Visser - die aan de Polder
dijk van de Sint Anthoniepolder woonde – met geld uit een erfenis een geheel nieuwe molen gebouwd in de toenmalige gemeente Sint-Anthoniepolder. Uit bouwhistorisch onderzoek is gebleken dat de molen, wegens windbelemmering tengevolge van het toenemen van dijkbebouwing, verhoogd is van achtkantige grondzeilerkorenmolen tot de huidige achtkantige stellingkorenmolen. Na de verhoging werd de molen uitgerust met in totaal 3 koppel stenen, hetgeen voor zo'n kleine molen heel behoorlijk was. Gedurende de Eerste Wereldoorlog was de molen ook nog uitgerust met een windaangedreven lintzaagmachine voor het zagen van kachelhout. Zoals bij zovele korenmolens, deed in de jaren dertig van de vorige eeuw de elektrisch gedreven mengketel zijn intrede om mengvoeders te kunnen produceren en derhalve nog concurrerend te kunnen werken ten opzichte van de inmiddels sterk vertegenwoordigde motormaalderijen. Na de Tweede Wereldoorlog was er door de toenemende schaalvergroting van de graanverwerkende industrie (in 1945 waren er in de Hoekse Waard nog zo’n 25 graanverwerkende bedrijven aktief, waaronder 11 molens; momenteel zijn dit nog twee bedrijven waarvan één molen op parttime basis) weinig emplooi meer voor de molen, waardoor deze omstreeks 1950 tot stilstand kwam. Hierna ging het snel bergafwaarts met de molen, de mengketel verdween en de molen raakte in verval. In de jaren zestig van de vorige eeuw werd door de laatste particuliere eigenaar voor de molen een sloopvergunning aangevraagd die echter geweigerd werd. Hierop werd in 1966 de molen voor één gulden aangekocht door de toenmalige gemeente Maasdam. In 1969-1970 werd de molen uitwendig gerestaureerd. Sinds 1983 werd ook het binnenwerk van de molen stapsgewijs gerestaureerd en weer kompleet gemaakt. De molen is in maart 2010 stilgezet wegens technische gebreken, waarvan het gebrek aan draagkracht van de molenfundering bijzonder verontrustend is. Inmiddels is begonnen met het demonteren van molenonderdelen om te voorkomen dat deze bij eventueel verder stuk gaan op de omliggende woningen vallen:
- oktober 2011: molen afgehekt door vrijwilligers;
- 5 november 2011: stellinghek gesloopt door vrijwilligers;
- 10 december 2011: roeden gestreken door Van der Wal Molenbouw & Timmerwerken;
- 12-15 december 2011: stelling gesloopt en afgevoerd door Van der Wal Molenbouw & Timmerwerken.
- 14 juli 2012: restanten roeden afgevoerd
Middelen om tot herstel van de molen te komen zijn er vooralsnog niet (stand juli 2012).
