09/06/2026
๐ Regisseur Lise ontmoet in Suriname een jongen die ze niet snel zal vergeten: Donald... โฌ๏ธ
Na drie uur rijden door een weelderig tropisch landschap vol palmbomen en rieten kraampjes met fruit, stopt de weg bij een glinsterende rivier. Samen met Mirjam en Sherrel van Stichting Opo Doro ga ik op bezoek bij families in het binnenland. Mirjam ondersteunt hier kinderen met een beperking en helpt hun ouders met advies en praktische hulp.
๐๐จ๐จ๐ฆ๐ค๐ข๐ฉ๐ฉ๐๐ง & ๐ ๐ซ๐จ๐ง๐๐ค๐ข๐ฉ๐ฉ๐๐ง
Bij de rivier liggen lange houten boten, volgeladen met eten en spullen. Wij stappen ook in; de auto laten we achter. Hier zijn geen wegen. Terwijl de boot langs rotsen suist, hoor ik vogels en zie ik bijzondere bomen. Dan wijst de bootsman: โKijk daar, een waterkipโฆโ Ik kijk, maar ik zie geen kip. โEen kaaiman,โ lacht hij. โEen krokodil.โ En zo leer ik dat hier โboomkippenโ en โgrondkippenโ leven. Niets lijkt op kip, maar qua smaak schijnt het erop te lijken.
๐๐ญ๐๐ฆ๐ฉ๐๐ง ๐จ๐ฉ ๐๐ ๐ฆ๐๐๐ญ
Aan het einde van de dag komen we aan in een klein dorp. Vrouwen doen de was in de rivier, kinderen spelen in het water. Op de kant staat een groep tieners met een gettoblaster. Eรฉn van hen is Donald, 22 jaar, met het syndroom van Down. Hij is gek op mobieltjes, want daar kun je muziek mee afspelen. Met zijn sneakers stampt hij op de maat van de muziek en hangt nonchalant tegen een hek.
๐๐ง๐๐๐ ๐ซ๐๐ฉ๐๐ง
De andere jongens kijken op hun telefoon en negeren hem volledig. Dat is tekenend, vertelt zijn zus Winnie. De meeste mensen kunnen moeilijk met hem omgaan en zelfs zijn familie begreep hem lange tijd niet. Donald praat nauwelijks, gaat niet naar school en brengt zijn dagen rond in het dorp.
๐๐จ๐ง๐๐ฅ๐ ๐ก๐จ๐จ๐ซ๐ญ ๐๐ซ๐๐ข๐ฃ
De laatste tijd is er gelukkig verandering. Mirjam laat het dorp zien wat Donald wรฉl kan. Hij helpt bij de lokale band, sjouwt spullen en hoort er eindelijk bij. Zo ontdekken de mensen dat hij niet alleen lastig is, maar ook waardevol. Vanavond is het zรญjn avond: de band speelt, het dorp danst en swingt, en Donald straalt.
๐๐จ๐ฆ๐๐ง๐ญ ๐ฏ๐๐ง ๐ฏ๐ซ๐๐ฎ๐ ๐๐
Wij krijgen een maaltijd met rijst, saus en kip. Terwijl ik een hap neem, voel ik een warme verwondering. Dit is meer dan een maaltijd. Dit is een moment van vreugde, verbondenheid en muziek die harten opent. En ik vraag me glimlachend af: is dit een grond-, boom- of waterkip?