10/05/2026
Het volledige verslag van Noor, 4e generatie en kleindochter van Wil Derijks
INOG 2 mei 2026 – Hilversum.
Het is een warme, bewolkte lenteochtend. Vandaag ben ik, Noor (kleindochter van Wil Derijks), voor het eerst mee naar de INOG om te ervaren waar opa altijd zo gepassioneerd over spreekt. Mijn eerste indruk is warmte en verbondenheid en ik voel mij hier gelijk thuis. Langzamerhand komt iedereen binnendruppelen. Het ruikt al naar de lekkerste hapjes en na een kijkje in de keuken is dat verklaarbaar. Lemper, risolles en pasteitjes, vega en kip. Heerlijk. De spekkoek wordt al rijkelijk uitgedeeld en de sfeer is gemoedelijk. Her en der zijn groepen mensen in gesprek over de meest uiteenlopende onderwerpen. Er worden serieuze zaken bespraken, maar ook zeker de koetjes en de kalfjes. Ondanks de mooie lentedag en de files en moeilijkheden die op de weg hiernaar toe zullen ontstaan door demonstraties, is de opkomst toch nog aardig groot. Ik tel zo’n 20 tot 25 mensen, inclusief de vrijwilligers. Dit verbaast mij niet, want de planning is vandaag weer gevuld met interessante onderwerpen. Wil Derijks (opa) opent de bijeenkomst en kondigt de gastspreker van vandaag aan. Allereest spreek Hans Slijp om 11:30. Hans Slijp geeft een presentatie over de Verenigde Oost-Indische Compagnie, De VOC. Laten wij hier dan maar gelijk beginnen. Dit is niet voor het eerst dat Hans Slijp hier vertelt, maar wel voor het eerst over dit onderwerp. In de presentatie komt van alles aan bod. Een klein stukje over de inhoud:
Er wordt verteld over hoe de VOC tot stand is gekomen. De Verenigde Oost-Indische Compagnie ontstond in 1602, in een tijd waarin Spanje, Portugal en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden belangrijke handelsposities hadden. Nederland handelde eerst veel met Portugal in specerijen, maar tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd dit steeds moeilijker. Omdat de specerijenhandel belangrijk was om geld te verdienen voor de oorlog, gingen Nederlandse handelaren zelf op zoek naar nieuwe routes naar Azië.
Verschillende (vooral Amsterdamse) handelaren vonden deze route en gingen met elkaar concurreren. Dit zorgde voor minder winst, dus besloot de overheid om alles samen te voegen in één groot bedrijf: de VOC. Deze kreeg speciale rechten, zoals het alleenrecht op handel in Azië, en mocht ook oorlog voeren, forten bouwen en gebieden besturen. De VOC groeide daardoor uit tot een van de eerste multinationale ondernemingen en werd erg belangrijk voor de Nederlandse economie.
Het leven op de VOC-schepen was verdeeld in voor en achter de mast. Achter de mast leefden de rijkere en machtigere mensen redelijk luxe, terwijl het leven voor de mast juist zwaar was. Zeelieden moesten hard werken, leefden in slechte omstandigheden en kregen te maken met strenge regels en zware straffen.
Verder wordt gesproken over de slavenhandel, de moeilijkheden, de alsmaar verbeterende navigatietechnieken, de opstand tegen de VOC, het rampjaar 1672, de val van de VOC enzovoorts.
Tijdens de presentatie wordt er met aandacht geluisterd en gekeken naar de presentatie. Er worden vragen gesteld en video’s gemaakt. Wat mij opvalt aan de presentatie is dat deze wordt gegeven met belangrijke details, waar de geschiedenisboeken over het algemeen niet op ingaan. Achteraf worden er kritische vragen gesteld vanuit de zaal. Bijvoorbeeld “Mag je wel trots zijn op de VOC, gezien de vreselijke dingen die zij hebben gedaan (denk aan slavenhandel en de moordpartijen)?” er ontstaat een gesprek. Hans Slijp benadrukt hierbij dat hij de presentaties op een neutrale manier probeert te geven, zonder te veel te oordelen.
Inmiddels is het 12:30 en is het tijd om de buikjes te vullen. In de keuken wordt druk gewerkt om alles warm op tafel te krijgen en zoals ik al eerder zei, het ruikt allemaal heerlijk. De bordjes worden gevuld met de hapjes en hete saus. De pasteitjes met vlees zijn populair vandaag! Er wordt wat gedronken en er ontstaan gesprekken aan tafel. Gesprekken over het verleden, over de toekomst en over het heden. Over het ontdekken van de eigen identiteit, geschiedenis en het doorbreken van jarenlang zwijgen. Over boosheid, verdriet, maar ook juist over dankbaarheid en trots. Over muziek, over het eten en over de cultuur. Vandaag ontmoet ik warme, inspirerende, nieuwsgierige en krachtige mensen.
Ook een puntje van discussie, is de film die gedraaid gaat worden. In de eerste instantie zou Paradise Road afgespeeld worden, maar op aanraden van het maatschappelijk werk en andere persoonlijke omstandigheden, is de keuze gemaakt om dit toch niet te doen. Niet iedereen is hier blij mee, maar er lijkt wel begrip te zijn voor de gemaakte keuze. Wel wordt de film Anak Indië gedraaid. Er wordt gelachen tijdens de film. De film duurt twee uur, dus na die tijd gaat iedereen snel naar huis.
