19/08/2026
De afgelopen twee jaar hebben we stap voor stap toegewerkt naar 24/7 open deuren op al onze locaties. Dat ging niet vanzelf. Het vraagt om een gedeelde visie, een andere manier van denken en werken, en het lef om het anders te doen. We hebben geïnvesteerd in scholing, zijn continu in gesprek met medewerkers, bewoners en naasten, en accepteren dat er ook risico’s bij horen. Technologie helpt ons daarbij, maar de echte verandering zit in hoe we samen werken en kijken naar vrijheid, voor iedereen. 💛
"Een van onze bewoners met dementie zat laatst heerlijk buiten op een bankje. Een medewerker bracht haar lunch naar buiten. Dat is toch prachtig."
Dat vertelt Willemijn, zorgmanager bij Sint Jacob in Haarlem. De afgelopen drie jaar werkten ze aan een opendeurenbeleid voor alle locaties.
“Stel je voor: je wandelt elke dag. Maar na je verhuizing naar een woonzorgcentrum mag je niet meer naar buiten. Dat wil niemand. Toch gebeurt het soms, omdat mensen bang zijn voor de veiligheid. Wij wilden dat veranderen.
Dat lukt niet in één keer. We hebben het stap voor stap gedaan. Ook hebben we veel gepraat met medewerkers, vrijwilligers en mantelzorgers. Zij kregen trainingen over het beleid, de techniek en wat het met iemand doet als je niet naar buiten mag.”
"De deuren openen vraagt om anders denken en werken," zegt adviseur Yvette. "Ook taal is belangrijk. We zeggen niet ‘weglopers’. We zeggen: mensen die graag naar buiten gaan voor een wandeling.”
“Vrijheid en zelf kiezen staan voorop. We kijken wel goed wat bij iemand past. De deuren gaan dus niet zomaar voor iedereen open. Een team van experts bekijkt de risico’s. Waar dat kan, doen zij dat samen met de bewoners en hun naasten.
Ongeveer tien procent van de mensen had extra begeleiding nodig. Dan zoeken we naar oplossingen die veilig zijn én zoveel mogelijk vrijheid geven. Bijvoorbeeld GPS.
Collega’s dachten eerst dat veel mensen zouden verdwalen. Dat gebeurde niet. Wel zien we dat mensen gelukkiger zijn. Ze kunnen zich vrijer bewegen en er is minder onrust. Voor de meesten is het gevoel van vrijheid al genoeg.
Ook binnen de gebouwen is er meer vrijheid. Bewoners lopen het kantoor binnen, gaan naar een andere verdieping en zoeken elkaar op. Het gaat dus ook om elkaar ontmoeten.
Het opendeurenbeleid is geen knop die je omzet. We blijven kijken wat goed gaat en wat beter kan. Soms zijn er technische problemen. Soms valt iemand of verdwaalt iemand. We leren van ervaringen en blijven met elkaar praten.
Het mooiste is dat we zien hoeveel mensen genieten van eigen keuzes en vrijheid. Daar doe je het voor.”
"En ik heb er een paar bankjes bij besteld,” besluit Willemijn. “Hoe mooi is het als de mensen die hier wonen straks buiten zitten te praten met hun buurtgenoten?" 💛
