17/06/2026
Tanya onze collega uit Oekraïne vertelt het verhaal van Timofej.
Zijn naam is Timofej. Een jongen die altijd dichtbij was, vriendelijk, aandachtig, met een open blik naar het leven. We kenden zijn verhaal. Al jaren droegen we zijn familie in onze gebeden, soms met woorden, soms alleen met een zucht.
Hij maakte zich zorgen. Zijn ouders waren de laatste jaren geen eenheid meer. De momenten samen werden schaarser, en het voelde alsof alles wankelde. Wat gaat er nu gebeuren?
Ik voelde zijn angst, omdat ik op mijn elfde precies dezelfde onzekerheid kende. Daarom klonk zijn naam in mijn gebeden altijd vanuit het diepste van mijn hart.
En toen gebeurde er deze zomer iets dat we nooit zullen vergeten.
Tijdens een gebedsavond liep één van de nieuwe leiders, iemand die niets wist van zijn achtergrond, zomaar naar hem toe. Ze legde een hand op zijn schouder en sprak een profetisch woord:
“God ziet jouw familie. De strijd is groot, maar in jouw geslacht heeft God Zijn belofte geplaatst.”
Timofej bleef staan. En toen braken de tranen door.
Ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan terugdenk.
Het voelde als een antwoord op jaren van fluisterende gebeden.
Een woord dat een hart kan verzachten, een toekomst kan openen.
Want gebeden verdwijnen niet in de leegte.
En soms gebruikt God iemand die het verhaal niet kent , precies op het moment dat het nodig is.
Dit is waarom we onze zomerkampen zo koesteren, omdat God juist daar harten aanraakt, verhalen omkeert en kinderen woorden geeft die hun leven lang met hen meegaan.