28/05/2026
Leegte in de straten van je hoofd
Had ik jullie niet al verteld wat voor ongelooflijke ervaring het was om tijdens een ‘lockdown’ in Venetië met vriend Hans op het lege San Marco plein te zitten.
Hier waar anders duizenden mensen liepen zaten wij nu alleen en nog twee andere verdwaalde Chinezen en toen (weet je nog) beginnen de klokken van de San Marco te beieren alsook de klokken van de omringende campanile en omringende torens. Zo’n samenvallende gebeurtenis komt maar eens in de zoveel honderd jaar voor.
Steeds als er ruimte is valt er wat te voelen en te ervaren. Met zoveel toeristen op het San Marcoplein lukte dat niet. Op de Macha Picchu in Peru ging dat precies net zo. Drommen Japanners met dure fototoestellen benamen je het zicht op dit Inca-monument. Echt sfeer voelen of energieën traceren is er dan niet echt bij. Dat moet ook ‘de natuur’ bedacht hebben toen ze half maart 2020 de lege straten in diverse grote steden zag.
Het bleek dat allerlei dieren die je normaal niet in steden zag zich er plotseling vredig voelden. De dieren maakten nu gebruik van ruimtes die de quarantaine bood en doken plotseling op in plekken waar normaal gesproken de mens alomtegenwoordig was.
Zwanen van nabij gelegen Venetiaans eiland Burano zwommen nu waardig in de vele kanalen van de stad. Ik zag ook een foto in de krant van een hert in het centrum van de Japanse stad Nara om maar niet te spreken van grote hoeveelheden apen die de centra van Thaise en Indiase steden binnendrongen. Voorts schuierden op een andere foto wilde zwijnen door de schemerige straten van Barcelona. Ik denk dat het ook wel positief is dat de natuur ruimbaan krijgt nu de mens is opgehoepeld.
Een slimme uitgekookte coyote poseerde als een toerist tegen de achtergrond van de Golden Gate Bridge in San Francisco.
Zelfs een poema patrouilleerde door de straten van de Chileense hoofdstad. In Myrtle Beach in South Carolina zwabberden een alligator op zijn dooie gemak door een uitgestorven winkelstraat. Je zult hem maar tegenkomen.
Een mooi verhaal vind ik dat van 14 olifanten die een verlaten dorpje in Yunnan zijn binnen gestampt en vervolgens hadden ze de hele voorraad maiswijn opgezopen en daarna waren ze samen in een akker met thee planten belandt en in slaap gekacheld. Het moet eruit gezien hebben als een laat geworden studentenfeestje.
Als we de natuur de ruimte geven dan neemt ze voorzeker die plaats ook in. Alles wat vol zit daar komt niks meer bij. Zo gaat het ook met je eigen hoofd. Zit dit vol met gedachten aan toekomst en verleden dan is er geen plaats meer voor inspiratie en intuïtie.
De straten in je hoofd zitten bomvol.
Geef je de ruimte aan die straten terug d.m.v. meditatie dan komt ‘Je ware natuur’ je helpen en voorziet je met nieuwe creatieve inzichten en intuïties en heldere waarnemingen.
Herken je dit in je eigen leven?