050 voor Humanity

10/04/2026

Griekenland vervolgt hulpverlener die vluchtelingen helpt

23/03/2026

Deze nacht tussen 1 en 2 uur een herhaling van het mooie gesprek dat Blok op 23 februari 2022 had met Pieter Wittenberg in het programma Mischa! op NPO radio 1.
Spotify link in de comments.

23/03/2026

😡

As most of you know, I was arrested by Norwegian police last week in connection with a European Arrest Warrant issued by Greece, based on allegations I categorically reject.

The accusations against me are:
• participation in and membership of a criminal organization
• facilitating the entry into Greek territory of third-country nationals, allegedly committed repeatedly, by two or more persons, for profit, and in the course of professional activity
• facilitating the unlawful stay or resistance of third-country nationals, allegedly for profit and on a repeated basis

None of these allegations are true. I have seen no credible evidence to substantiate them.

For years, I have documented and published evidence of serious human rights violations against people on the move in the Aegean. These include violent pushbacks, illegal expulsions, abuse, and actions that have put countless lives at risk. The evidence is extensive. Yet accountability has remained absent. Europe has too often looked away in the name of border protection.

The European Commission has for years continued to support Greek border operations despite mounting evidence of grave abuses. This has helped create a climate of impunity, where Greece has effectively become a testing ground for how far state violence can go without meaningful political consequences.

On 14 June 2023, more than 600 people died off Pylos when the fishing vessel Adriana sank after an attempted intervention by the Greek Coast Guard. Despite the scale of the disaster, there has been no independent EU investigation, no infringement proceedings, and no accountability for those responsible.

At the same time, Greek authorities have systematically targeted individuals and organisations that expose abuses. Judicial harassment, criminal investigations, arrests, and years-long legal proceedings have become tools of intimidation. The purpose is clear: to silence criticism, discourage documentation, and create a chilling effect on frontline defenders and whistleblowers.

For more than six years, I have personally faced harassment and threats because of my work documenting abuses in Greece. Considerable effort has been invested in trying to silence me. Now Norwegian authorities have been asked to act on Greece’s behalf. So far, it appears they are doing so without properly confronting the obvious political context of this case.

I may have been naive in my faith in the Norwegian legal system. The idea that a whistleblower and human rights defender can be handed over to the very state authorities he has spent years scrutinising is deeply alarming.

If those accused of serious abuses can issue an unfounded arrest warrant against a critic, and other European states simply comply, what message does that send? Who will dare to speak out? Who will continue documenting injustice?

Frontline human rights defenders are essential to democracy, the rule of law, and accountability. Yet around the world, they are increasingly targeted through false accusations, judicial harassment, and arbitrary detention. The UN Declaration on Human Rights Defenders affirms the right to carry out peaceful human rights work without fear of criminalisation. States have an obligation to protect defenders, not help silence them.

Right now, I believe Norwegian authorities have failed badly in that responsibility.

📸Jannik Abel

20/03/2026

Vandaag plantten we een boom en een bloemenzee. Huilden we en zongen we. De zon scheen. Het was warm (en soms koud). We luisterden naar een leven. Een vol leven. En we zullen het doorvertellen.
Dag Pieter Wittenberg 🫶

16/03/2026

Pieter.

16/03/2026

Pieter, wat zul je gemist worden. Het is een voorrecht je te kennen en gesproken te hebben.

Pieter Wittenberg (1947) overleden

In het Drentse Peest is Pieter Wittenberg op 78-jarige leeftijd overleden. Kort na zijn vrijspraak op Le**os op 15 januari van dit jaar kreeg Wittenberg de diagnose van een ernstige, snel voortschrijdende ziekte met een zeer beperkte levensverwachting.
Als gevolg daarvan besloot hij in februari, tot zijn grote spijt, zijn publieke en humanitaire werkzaamheden neer te leggen.
Wittenberg was de afgelopen jaren intensief betrokken bij humanitaire hulp aan mensen op de vlucht. Zijn naam werd internationaal bekend door de strafzaak op het Griekse eiland Le**os, waarin hij na een langdurige juridische procedure van acht jaar uiteindelijk volledig werd vrijgesproken.
Aan het levensavontuur van Pieter is in de liefde en warmte van zijn gezin een zacht einde gekomen. Hij wordt door zijn familie herinnerd als een man vol liefde, kennis en kracht, die altijd klaarstond voor zijn medemens en zijn warmte, tijd en wijsheid gul deelde.
Pieter was een liefdevolle echtgenoot, een tedere vader, een zorgzame schoonvader en een trotse opa van een aangekondigd kleinkind.
Het gezin stelt blijken van medeleven op prijs, maar verzoekt de media en het publiek hun privacy te respecteren en geen nadere vragen te stellen of contact te zoeken.

16/01/2026

VRIJSPRAAK in zaak Pieter Wittenberg

Mytilini, Le**os donderdag 15 januari 2026
Vrijspraak voor Pieter Wittenberg en mede-gedaagden in humanitaire
strafzaak.
De rechtbank in Mytilini op Le**os heeft vandaag Pieter Wittenberg (78) en de 23
andere gedaagden vrijgesproken in de strafzaak die sinds 2018 tegen hen liep. De
rechtbank oordeelde dat de aanklachten geen stand houden en dat niet is bewezen
dat de verdachten zich schuldig hebben gemaakt aan de ten laste gelegde feiten.
Tijdens de zitting kreeg het Openbaar Ministerie het woord om het standpunt uiteen
te zetten. De officier van justitie stelde vast dat, ook bij beoordeling van alle
soortgelijke feiten in onderlinge samenhang, niet kan worden bewezen dat sprake
was van een criminele organisatie, gezamenlijke spionageactiviteiten op Grieks
grondgebied of andere strafbare samenwerking. Tijd, plaats, rolverdeling en concrete
uitvoering bleken onvoldoende duidelijk en niet aantoonbaar.
Volgens het Openbaar Ministerie betrof het handelen van de betrokkenen in essentie
het observeren, lokaliseren en volgen van boten met vluchtelingen op zee, met als
doel mensen in nood op te wachten, hulp te verlenen en hen vervolgens te
registreren en over te dragen aan de autoriteiten. Daarbij werd gebruikgemaakt van
visuele waarnemingen vanaf Le**os en open communicatiemiddelen, waarbij
informatie werd gedeeld om reddingsacties mogelijk te maken. Deze werkwijze vond
plaats in nauwe samenhang met, en vaak parallel aan, de activiteiten van de Griekse
kustwacht en Frontex.
Het Openbaar Ministerie benadrukte dat de informatie die door NGO-leden werd
ontvangen en gedeeld, afkomstig was uit open kanalen, waaronder meldingen via de
Griekse kustwacht, en dat niet is bewezen dat deze informatie gericht of exclusief
aan een specifieke groep werd verstrekt. Ook bleek uit het dossier dat bestuursleden
van de betrokken NGO’s geen kennis hadden van operationele reddingsactiviteiten
op zee.
Op basis van deze overwegingen concludeerde het Openbaar Ministerie dat de
beschuldigingen niet bewezen kunnen worden en verzocht het om alle verdachten
onschuldig te verklaren.
De rechtbank heeft dit standpunt gevolgd en sprak alle gedaagden vrij. Daarmee
komt een einde aan een jarenlang juridisch traject met grote persoonlijke en
professionele gevolgen voor alle betrokkenen. De uitspraak onderstreept dat
humanitaire hulpverlening en het redden van mensenlevens niet strafbaar is.
In zijn pleidooi benadrukte een van de advocaten het fundamentele belang van
zorgvuldigheid en rechtsstatelijkheid in deze zaak. Hij stelde dat alle advocaten
volledig de gelegenheid moeten krijgen om hun standpunten uiteen te zetten voordat
het Hof tot een oordeel komt. Volgens de verdediging overstijgt deze zaak het
individuele niveau. De zaak is niet alleen van betekenis voor Griekenland, maar ook
voor Europa en de rest van de wereld. Hier wordt mede bepaald hoe moet worden
omgegaan met humanitaire hulpverleners en met mensen op de vlucht. De advocaat
onderstreepte daarbij expliciet het politieke karakter van de zaak en stelde dat niet
de reddingsacties, maar juist de pushbacks als de werkelijke criminele handelingen
moeten worden beschouwd. Juist in Griekenland, waar de grondslag van de
rechtsstaat ligt, is deze uitspraak volgens de verdediging cruciaal om democratische
waarden te beschermen en verdere ondermijning daarvan te voorkomen.
Reactie van Pieter Wittenberg:
Persbericht: VRIJSPRAAK in zaak Pieter Wittenberg
Mytilini, Le**os donderdag 15 januari 2026
Vrijspraak voor Pieter Wittenberg en mede-gedaagden in humanitaire
strafzaak
De rechtbank in Mytilini op Le**os heeft vandaag Pieter Wittenberg (78) en de 23
andere gedaagden vrijgesproken in de strafzaak die sinds 2018 tegen hen liep. De
rechtbank oordeelde dat de aanklachten geen stand houden en dat niet is bewezen
dat de verdachten zich schuldig hebben gemaakt aan de ten laste gelegde feiten.
Tijdens de zitting kreeg het Openbaar Ministerie het woord om het standpunt uiteen
te zetten. De officier van justitie stelde vast dat, ook bij beoordeling van alle
soortgelijke feiten in onderlinge samenhang, niet kan worden bewezen dat sprake
was van een criminele organisatie, gezamenlijke spionageactiviteiten op Grieks
grondgebied of andere strafbare samenwerking. Tijd, plaats, rolverdeling en concrete
uitvoering bleken onvoldoende duidelijk en niet aantoonbaar.
Volgens het Openbaar Ministerie betrof het handelen van de betrokkenen in essentie
het observeren, lokaliseren en volgen van boten met vluchtelingen op zee, met als
doel mensen in nood op te wachten, hulp te verlenen en hen vervolgens te
registreren en over te dragen aan de autoriteiten. Daarbij werd gebruikgemaakt van
visuele waarnemingen vanaf Le**os en open communicatiemiddelen, waarbij
informatie werd gedeeld om reddingsacties mogelijk te maken. Deze werkwijze vond
plaats in nauwe samenhang met, en vaak parallel aan, de activiteiten van de Griekse
kustwacht en Frontex.
Het Openbaar Ministerie benadrukte dat de informatie die door NGO-leden werd
ontvangen en gedeeld, afkomstig was uit open kanalen, waaronder meldingen via de
Griekse kustwacht, en dat niet is bewezen dat deze informatie gericht of exclusief
aan een specifieke groep werd verstrekt. Ook bleek uit het dossier dat bestuursleden
van de betrokken NGO’s geen kennis hadden van operationele reddingsactiviteiten
op zee.
Op basis van deze overwegingen concludeerde het Openbaar Ministerie dat de
beschuldigingen niet bewezen kunnen worden en verzocht het om alle verdachten
onschuldig te verklaren.
De rechtbank heeft dit standpunt gevolgd en sprak alle gedaagden vrij. Daarmee
komt een einde aan een jarenlang juridisch traject met grote persoonlijke en
professionele gevolgen voor alle betrokkenen. De uitspraak onderstreept dat
humanitaire hulpverlening en het redden van mensenlevens niet strafbaar is.
In zijn pleidooi benadrukte een van de advocaten het fundamentele belang van
zorgvuldigheid en rechtsstatelijkheid in deze zaak. Hij stelde dat alle advocaten
volledig de gelegenheid moeten krijgen om hun standpunten uiteen te zetten voordat
het Hof tot een oordeel komt. Volgens de verdediging overstijgt deze zaak het
individuele niveau. De zaak is niet alleen van betekenis voor Griekenland, maar ook
voor Europa en de rest van de wereld. Hier wordt mede bepaald hoe moet worden
omgegaan met humanitaire hulpverleners en met mensen op de vlucht. De advocaat
onderstreepte daarbij expliciet het politieke karakter van de zaak en stelde dat niet
de reddingsacties, maar juist de pushbacks als de werkelijke criminele handelingen
moeten worden beschouwd. Juist in Griekenland, waar de grondslag van de
rechtsstaat ligt, is deze uitspraak volgens de verdediging cruciaal om democratische
waarden te beschermen en verdere ondermijning daarvan te voorkomen.
Reactie van Pieter Wittenberg:
“Ik ben ongelooflijk opgelucht, voor mezelf maar vooral ook voor de mensen die mij
dierbaar zijn. Na al die jaren van vervolging voelt deze vrijspraak als ademhalen na
een lange duik. Ik heb altijd gehandeld vanuit mijn geweten en vanuit mijn plicht als
mens en als zeeman: mensen in nood helpen. Dat dit ooit tot een strafzaak zou
leiden, had ik nooit kunnen bedenken. "Ik ben dankbaar dat de rechtbank heeft
bevestigd dat mensen helpen geen misdaad is, maar de schade die deze jarenlange
vervolging heeft aangericht voor mensen op de vlucht is onverteerbaar. Het feit dat
dit alles niet nodig was en dat de levens van vele mensen 2988 dagen gegijzeld zijn
geweest door onbehoorlijke rechtsgang is een pijnlijke constatering en moeilijk te
verteren. "En dat maakt dat ik me leeg voel in plaats van euforisch en blij."

06/12/2025