06/06/2026
Nijntje was een huisdierkonijntje. Aangeschaft als "knuffeldier" voor de kinderen, of gewoon; omdat het zo leuk leek. Een makkelijk dier wat niet veel zorg vraagt, zeiden ze.
Maar Nijntje vroeg wèl extra zorg. Ze was logischerwijs niet gelukkig in dat kooitje. Het "knuffeldier" imago volkomen onterecht en dat liet ze merken.
Want konijnen zijn helemaal geen makkelijke huisdieren en ze vragen wel degelijk veel zorg. Goede voeding, een waakzaam oog en als je pech hebt, dure medische behandelingen.
Voldoende ruimte om hun pootjes te kunnen strekken en blije sprongetjes te kunnen maken en waar ze kunnen leven met een passend konijnenmaatje. Als prooidier zijnde met een duidelijke eigen mening was knuffelen een "nee!"
Maar dat was niet de bedoeling. Het zou makkelijk en knuffelig zijn.
Dus daar ging Nijntje, de vrije natuur in, want dat kan gewoon met tamme konijnen.
Dag Nijntje.
Nijntje wist als tam konijn niet wat ze moest doen. Logisch, want tamme konijnen hebben na jaren domesticatie en levens in gevangenschap niet langer de instincten die hun wilde soortgenoten wel hebben.
Die wilde soortgenoten, die komen ze vaak wel tegen. Niet dat ze aansluiting vinden, want bij een wilde kolonie kun je niet even gezellig sollicitatie doen. Het leven in de vrije natuur is een keihard leven en tamme huisdieren zijn hier niet tegenop gewassen.
Na enige tijd rondgezworven te hebben werd zij ontdekt en gevonden door lieve mensen. Mensen die begrijpen dat, tamme konijntjes zoals Nijntje, niet lang overleven in het wild.
Ze werd in veiligheid gebracht en dat was dat, zul je wellicht denken.
Maar als dat zo was, kwam dit bericht gewoon even uit de lucht vallen, en zo werkt dat niet met getypte tekst. Er zit een reden achter dit verhaal.
Of eigenlijk, maar liefst 24 redenen. Vierentwintig kleine, schattige redenen, die je hier op het filmpje ziet.
De afgelopen tijd vonden deze nestgenootjes, afkomstig van wel 5 nesten in totaal, hun weg naar ons.
En ze hebben allemaal één gemeenschappelijke deler: ze hadden ieder een Nijntje als mama. Of een Flappie.
Geef ze een naam, want het zijn er tientallen; die tamme konijnen die door een gebrek aan verantwoordelijkheid keihard gedumpt worden.
En het zijn minstens net zoveel halfwildjes, die op exact deze manier ontstaan - de grootste categorie halfwildjes heeft als achtergrond "gedumpte moeder, kruising wild konijn"
Velen overleven dit niet. Anderen, zoals Nijntje en haar 4 lotgenoten worden gevonden en hebben dus geluk. Tot ze bevallen van kleine baby's die halfwildjes blijken te zijn.
En waar het tamme konijn al op de eerste plaats staat wat betreft meest onbegrepen huisdieren, is dit voor halfwildjes nog een beetje extra zo.
Halfwilde konijnen een goede kans op een fijn leven geven is geen gemakkelijke taak. Het zijn volstrekt niet die konijnen die je makkelijk tevreden houdt in een hok met rennetje.
Ze willen graven, ze willen ontdekken en racen, ze willen die creatieve ontsnappingskunsten uit hun spreekwoordelijke mouwtjes schudden. Ze willen samenleven met soortgenoten die net zo zijn.
En hoewel het prachtige dieren zijn met hun ranke lichaamsbouw en spitse snuitjes, kleven er ook veel nadelen aan het "halfwild zijn"
Want "halfwild zijn" betekent ook dat je waarschijnlijk nooit echt veel met mensen zal hebben en ze jouw vertrouwen moeten winnen.
Vertrouwen, wat ook zo weer om zeep kan zijn wanneer je ze vangen moet voor een vaccinatie of andere reden waardoor je ze écht even in handen moet hebben...
Soms ben je "tam onder voorwaarden" waarbij de gezonde nieuwsgierigheid het wint en je even komt snuffelen of wat lekkers aanneemt uit een mensenhand.
En regelmatig ben je ook juist een echte angsthaas, die altijd op zijn hoede is, doodsbang is bij de minste vorm van menselijke onrust of zich zelfs helemaal nooit zal laten zien.
Degenen die zich gedragen als een normaal, tam konijn, zijn zeldzaam.
Want die wilde genen en instincten, al het gedrag wat wilde konijnen nodig hebben om te kunnen leven en overleven, dat zit erin.
Daar kunnen geen 10 lieve tamme moeders zoals Nijntje tegenop, het wilde zal altijd overheersen.
Daar kun je tegenop knuffelen en socialiseren wat je wil, het zal eruit komen. Ineens willen ze niets meer met je te maken hebben. Ineens besluiten ze om uit een ren te klimmen van 1.20m hoogte. En ineens kunnen ze besluiten dat ze dat tamme konijn waarmee ze samenleven wel heel stom en saai vinden.
Dat maakt ze niet minder leuk. Of minder bijzonder. Het maakt ze wat ze zijn en dat is halfwild.
Maar de bovengenoemde eigenschappen maken het ze wel heel erg lastig om te kunnen leven in een huisdiermaatschappij als de onze, waar nog zóveel te behalen valt op het gebied van het welzijn van tamme konijnen.
Dat valt ook te merken, want zelfs de meest konijnvriendelijke en lieve baasjes kiezen nog steeds liever voor dat hangorenkoppeltje. Of laten hun alleenstaande ram koppelen aan een lief tam vrouwtje.
En dat is ook oké, hè? Vaak zijn het weloverwogen keuzes die voortkomen uit het besef dat ze zo'n halfwild konijn waarschijnlijk niet kunnen bieden wat hij of zij nodig heeft.
Dat wordt, wanneer je het mij vraagt, net zo gewaardeerd als het wèl adopteren van juist dat ene halfwildje omdat je wel datgene te bieden hebt ❤️
Het is gewoon niet fijn om halfwild konijn te zijn. Vrijwel altijd onbegrepen. Soms een tam konijn in een wild jasje en soms een wild konijn in een tam jasje.
Je wordt geboren uit onwetendheid en gemakzucht en daarmee sta je al 5 stappen achter.
Bij ons mogen ze zijn. Hier maakt het niet uit dat je meer wild dan tam bent, of andersom. Want hier kun je graven en dollen, hier kun je als een eekhoorn klimmen hoe je wil zonder dat er ongelukken gebeuren.
Hier mag je mensen heel stom vinden en ze zelfs helemaal niet willen zien.
Dat is waarom ons Thuis bestaat.
Met de Nijntjes uit dit verhaal kwam het goed. En met hun halfwilde kleuters, komt het ook goed, dankzij die lieve mensen. Die lieve mensen brachten niet alleen de tamme moeders in veiligheid en op weg naar een beter, konijnwaardig leven, maar zorgden ook voor een Thuis voor hun baby's. Maandenlange zorg, letterlijk kopzorgen, en een rit van het ene puntje van Nederland naar het uiterste.
Gelukkig zijn er nog zulke mensen.
En ik hoop dat we met al die lieve mensen, gewoon even wat extra awareness kunnen kweken voor wat het dumpen van tamme konijnen doet. Wat het teweeg brengt wanneer je je verantwoordelijkheid op die manier van je afschuift. Wat het doet met de mensen en organisaties die met hun hart en ziel vervolgens wél die verantwoordelijkheid nemen.
Ieder konijn wat toevallig niet gedumpt wordt doordat iemand dit bericht leest, is er weer eentje minder.
En ik hoop altijd stiekem, dat het linksom of rechtsom, ook weer een halfwild nest voorkomt.
❤️
Grote dank naar Stichting Stichting Dierenwelzijn Zeeland, die zolang zorg gedragen hebben voor 19 van deze halfwildjes en niet te vergeten, hun 4 moeders. En een extra woord van dank naar de twee vrijwilligers die het "even" deden, de rit van Zeeland naar Finsterwolde voor een fantastisch leven.
Wij nemen het vanaf nu over en gaan goed voor deze kanjers zorgen.
Na de wenperiode zullen al deze halfwildjes gevaccineerd worden. We zijn er al achter dat het om 12 rammen gaat en 12 voedsters, dus de nodige castraties zullen ook weer gepland mogen worden. Een flinke kostenpost van bijna €1500 😅
Voor de dametjes is het zo dat ze na hun vaccinaties geïntroduceerd kunnen worden aan een groep, waar de ventjes natuurlijk eerst langs de dierenarts moeten om iets in te leveren 🤭
Hoe dan ook, de komende tijd kunnen we genieten en zien hoe deze kleintjes allereerst op mogen groeien tot sterke, gezonde en happy halfwildjes 🥰
Ze zijn in ieder geval verzekerd van een geweldig leven!
Update: Omdat de vraag kwam "hoe kan ik iets doneren?" is er speciaal een tikkie aangemaakt voor deze 24 jonge halfwildjes.
Dankjewel! 🍀❤️
https://tikkie.me/pay/Stichti7249/2hvupHxyDYSrgZC1KaQTFA
