Oorlogsherinneringen

Startpagina
Nederland
Ermelo
Oorlogsherinneringen

Bellen Routebeschrijving Website Contact opnemen met de organisatie

"Oorlogsherinneringen" is een initiatief van Stichting Behoud Oorlogsherinneringen afgekort STIBO. Oorlogsverhalen ... er leven tal van onder de bevolking.

Stichting Behoud Oorlogsherinneringen (STIBO) houdt zich bezig met het verzamelen en publiceren van persoonlijke herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog zodat deze niet in de vergetelheid raken en aan de volgende generatie worden doorgegeven. De Stichting zet zich in oorlogsherinneringen te verzamelen en te publiceren zodat deze niet in de vergetelheid raken en we deze door kunnen geven aan de volgende generatie. Ze zijn het allemaal meer dan waard en waardevol om bewaard te blijven voor ons nageslacht. Hoofdtopics ...

* Oorlogsherinneringen
Het optekenen van persoonlijke herinneringen

* Voorwerpen
Het verzamelen en ten toon stellen van voorwerpen uit de Tweede wereldoorlog in het herinneringscentrum 1940-1945 te Harderwijk. Heeft of weet u een persoonlijk verhaal, items uit de oorlog, weet u een locatie waar iets is gebeurt welke tot nu toe onbekend is gebleven óf wilt u wat anders delen dan horen wij graag van u! U kunt ons bereiken 06-32452998 (Pieter).

16/10/2026

"Marvin weet nog van verhalen van zijn moeder later, dat toen hun vader onder de vloer lag, de Duitsers met bajonetten door de vloer heen gingen prikken! Of soms ging moeder huilen, als de Duitsers binnen wilden komen voor het checken, en dan vertelde ze snikkend ‘dat hij al weggehaald was!’, terwijl hij doodstil onder de vloer lag! Het was een goede truc!"

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Dorja & Marvin Egberts, opgetekend door onze vrijwilliger Ingrid op de Velde.

Dorja Egberts is geboren in januari 1939 in Utrecht.
Kort na haar geboorte is het gezin verhuisd naar Naarden, naar de Juliana van Stolberglaan. Daar stonden allemaal 30er jaren twee-onder-1-kaphuizen en zij betrokken er 1 van.
Voor het huis lag een vijver. Vanuit de achtertuin kon je op een soort grasveldje stappen en zo makkelijk bij het spoor komen waarover treinen reden. In het gezin werd er op 3 mei 1941 nog een jongetje geboren. Rik heette hij.

De vader van het gezin (geboren in 1910) werkte als elektrotechnisch ingenieur in Amsterdam in een machine-groothandel en ging altijd met de trein naar zijn werk. Hij verkocht ook, met tegenzin, ‘moffen’ (soort stootkussentjes tussen een handdoekenrek en de wastafel) aan de Duitsers! Dan riepen ze op kantoor: “Denk je dat we ons best gaan doen voor die rotmoffen!”

Vrij snel kwam er ook een meisje in huis, dat gevlucht was uit Rotterdam. Zij heette Maartje. Zij mocht bij het gezin inwonen en kreeg dus ‘kost en inwoning’ en deed ook mee aan het huishouden.

Dorja groeide op in die oorlogsjaren en kennelijk ging ze al, zo jong als ze was, de boel observeren. Ze pikte ook van alles op!

Lees de herinnering met foto's van Dorja & Marvin Egberts verder op onze website:

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/dorja-en-marvin-egberts

09/10/2026

"Op 31 augustus 1941 (de verjaardag van Koningin Wilhelmina), toen moeder ‘s ochtends de verduistering van de ramen weghaalde, ontdekte ze dat er op de 64 meter hoge schoorsteen van de Gooische Stoomwasserij met enorme letters stond geschreven: ‘Oranje Boven!’ Dit was tot ver in de omtrek te zien!! En dat veroorzaakte een enorme ophef in de buurt!!!"

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Jan Ostermann, opgetekend door onze vrijwilliger Ingrid op den Velde.

Jan Ostermann is geboren op 2-11-1932 en is momenteel 93 jaar oud. Hieronder zie je een foto van Jan die trots het door zijn zus geborduurde kussen van het woonhuis aan de Jan Ter Gouwweg 45 toont.
Jan’s ouders hadden 12 kinderen, waarvan er 1 kindje jong gestorven was. Dus 11 in leven.
Er was een zoon Herman (1914) die kandidaat-notaris was, een zusje Annie (1916) die verzorgende was en bij een gezin inwoonde, een zoon Kees (1919), Tina (1921) Rinus (1923), Henk (1924), Rie (1926), Jan en Joke (tweeling en geboren in ‘32), en nog een paar.

Toen de oorlog uitbrak was Jan 8 en woonde samen met zijn ouders, Tina en nog 4 broertjes en zusjes thuis. Het gezin woonde op de Jan Ter Gouwweg 45. Vader was automonteur bij de Gooische Stoomwasserij en naast het huis was het werk. De Stoomwasserij moest al snel na het begin van de oorlog gaan wassen voor de Duitsers.
Omdat in de Jan Ter Gouwweg ook een politiebureau zat, heeft Jan wel regelmatig wat arrestaties gezien. Er konden 6 mensen gevangen worden gezet. De Nederlandse politiemannen die bleven werken, deden dat voor de Duitsers. Naast het Politiebureau woonde een rechercheur, Hertsenberg.

Aan het begin van de Jan Ter Gouwweg hadden de Duitsers een houten uitkijktoren gebouwd. Broer Herman moest voor de Duitsers op wacht gaan staan bij de spoorwegovergang waar nu het Wim de Bie-tunneltje is. Herman moest voorkomen dat mensen iets zouden kapotmaken aan het spoor, het spoor zouden opblazen of zo.

Lees de herinnering met foto's van Jan Ostermann verder op onze website:

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/jan-ostermann

02/10/2026

"Het was wel een vrij roekeloos type, die, toen ik bij hem aankwam onmiddellijk met 0-Z-0- sigaretten kwam aandragen. (“Oranje Zal 0verwinnen”). Hij wist mij inderdaad over te halen om bij het verzet te gaan. De goede man had ook een schuilnaam, Leopold. Het kwam zelfs zover, dat ik al een datum kreeg, waarop ik met in m'n rechterhand een papiertje naar Epe (Veluwestreek Gelderland) moest reizen. "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Gerrit Bekkers, opgetekend door Gerrit Bekkers en onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

Gerrit Bekkers, (geboren 17.7.1919 te Maashees en overleden 23.11.1993 te Venray) schreef een aantal jaren voor zijn overlijden een gedetailleerd “Verslag” van zijn belevenissen in de oorlogsjaren 1943 – 1945.

Op 26 januari 2026 legde zijn dochter, mevrouw Marian Kaldewaij – Bekkers, (*15.12.1954 Vierlingsbeek, de huidige gemeente Land van Cuijk N.Br.), ons onder andere bewaard gebleven brieven voor, die haar vader vanuit gevangenschap wisselde met zijn moeder. En nam met ons het onderstaande “Verslag” van haar vader door.

Diens tocht, vanaf onderduiken in 1943 tot weer thuiskomen in 1945, bracht hem achtereenvolgens via onderduikadressen, gevangenis “Oranjehotel”, krijgsgevangenkampen, Durchgangslager, plaatsen waar hij voor de Arbeitseinsats aan het werk werd gezet en tijdens zijn thuisreis langs liefst 17 verblijfsplaatsen in Nederland, Duitsland en Luxemburg.

Lees de herinnering met foto's van Gerrit Bekkers verder op onze website.
https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/zuid-holland/gerrit-bekkers

25/09/2026

"In oktober ‘44 moest iedereen die in Bennekom woonde weg van de Duitsers. Met Akke op de arm is Blijke te voet naar Lunteren gegaan. Als je je realiseert dat ze in die tijd nog katoenen luiers hadden, moet dit dus best een flink gedoe hebben gegeven…"

Beste Vrienden en volgers, vandaag de herinnering van Akke Poelstra, opgetekend door onze vrijwilliger Ingrid op den Velde.

Akke Poelstra is geboren op 2-01-1943 in Bennekom.
Beide ouders (Nico en Blijke) waren Fries, dus Akke is ook 100% Fries. De ouders trouwden in 1942 en omdat Nico in Wageningen studeerde, zijn ze in Bennekom gaan wonen in de Julianalaan, die aan het eind van dat jaar op last van de Duitsers ‘Hoogelaan’ moest heten. In Wageningen zette Nico samen met Jan Hendrik Kremer een laboratorium voor grondonderzoek op. Nico ging in de oorlog bij het Verzet. Blijke wist wel dat hij in het Verzet zat, maar details wist ze niet. Er werd natuurlijk ook niet of nauwelijks over gesproken.In een document van het Wageningse Studentencorps staat dat hij al in 1943 werd gearresteerd wegens vermeende betrokkenheid bij het opblazen van de spoorlijn in Achterberg. Na 10 dagen werd hij weer vrijgelaten. Op 29 april werd Nico weer gearresteerd, dit keer samen met zijn vriend en collega Jan Hendrik Kremer, wegens ‘Jodenhulp’. De burgemeester van Wageningen, W.H. van den Brink, heeft die arrestatie gelast.

Beiden belandden op 6 mei 1944 in Kamp Amersfoort. Tijdens deze gevangenschap heeft Nico 4 keer brieven naar zijn echtgenote Blijke gestuurd.

Lees de herinnering met foto's van Akke Poelstra verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/gelderland/akke-poelstra

18/09/2026

"Voor ons en voor de meeste mensen in Best begon de oorlog, afgezien van de angst om opgepakt te worden, pas in september 1944.
Gedurende drie dagen, op 17 t/m 19 september 1944, zijn in het kader van operatie “Market Garden” ca. 9.000 Amerikaanse parachutisten van de 101 Airborne Divisie vanuit honderden vliegtuigen hier geland op de Sonse heide. "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Kees van den Biggelaar, opgetekend door onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

Vandaag, 20 november 2025, noteerden we in Best (N.Br.) de oorlogsherinneringen van de, aldaar op 18.11.1934 ook geboren, heer Kees van den Biggelaar:
Mijn herinneringen beginnen in 1940 met de intocht van de Duitsers vanuit Sint-Oedenrode en hun dagenlange doortocht hier in Best, richting het westen van ons land. Grote groepen soldaten te voet, die geweldig mooi konden zingen. Anderen zaten in vrachtwagens of op boerenkarren met een paard ervoor. Dat maakte de boeren hier nogal beducht voor de mogelijkheid dat de paarden, die al een paar dagen onderweg waren, wel eens ongevraagd omgeruild konden worden voor hun verse paarden. De vermoeide paarden werden een wei in gejaagd en onze paarden werden in hun plaats voor de karren gespannen. Ik was toen nog geen zes jaar. Het was voor mij een enorm spektakel. Iedereen bleef veiligheidshalve toch maar binnen. De gordijnen waren dicht. Moeder wilde ook niet dat we stiekem naar buiten keken. In onze voortuin stond een boom met een mooie stam en takken gesnoeid in parapluvorm. Die bleken op een ochtend gewoon afgezaagd te zijn en ter camouflage tegen vliegtuigen op een van die vrachtwagens te zijn gelegd.

Wij waren in de oorlog met zeven kinderen thuis, waarvan ik als tweede was gekomen. Mijn oudste broer heette Frans. En na mij waren er nog gekomen Bernard, Johan, Wim, Barbara en Annie. Mijn ouders waren Martinus van den Biggelaar en Huberta Schepens.
Als gezin hebben we lange tijd niet veel last gehad van de oorlogshandelingen. We zijn vóór onze evacuatie niet gebombardeerd, maar het was natuurlijk wel een angstige tijd.

Lees de herinnering met foto's van Kees van den Biggelaar verder op onze website
https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/brabant/kees-van-den-biggelaar

11/09/2026

"Ook waren er mensen, meestal NSBers die Joden verraadden. Daar kregen ze fl. 7,50 en later tot wel fl 40 voor. Kopgeld heette dat. Dat gebeurde ook in Bergen. Toen Cor en Hennie dit hoorden hield het hen toch niet tegen meerdere onderduikers in huis te nemen."

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van de familie Sijpheer, opgetekend door onze vrijwilliger Naomi Stern.

Jacoba van Tongeren, de enige vrouwelijke leidster van een verzetsgroep uit Amsterdam komt eind 1942 voor de tweede keer naar Bergen (nh)

Als zogenaamde patiënt van huisarts Jan Blok.

Ze zegt:‘Jan, ik vraag veel van je, ik weet het. Je bent al eens opgepakt voor je spionageactiviteiten op het vliegveld Bergen. Nu gaat het om mensen, Joodse mensen Jan. Het is begonnen, dat waar we al bang voor waren. In Amsterdam ontstaat een getto met Joden uit het hele land en sinds 14 juni zijn ze begonnen met hen te deporteren via Westerbork naar Duitsland en Polen. Zo genaamd naar werkkampen maar waarom worden dan ook hoogbejaarden en kleine kinderen opgepakt. Er komt niemand terug Jan. We moeten ze helpen, ze verbergen voor de Nazi’s. Daarom ben ik hier. Jij kent veel gezinnen, weet wie betrouwbaar is. Jan, help ons, help hen. Als eerste heb ik een meisje, ze is pas 13.

Diezelfde avond als het donker is klopt Jan Blok bij de familie Sijpheer op de achterdeur.

Hij valt meteen met de deur in huis. ‘Cor, Hennie jullie zitten al vanaf het begin van de oorlog in het verzet. Waar ik voor kom is dat we moeten gaan zoeken naar onderduikadressen voor Joodse mensen. Ze worden in goederentreinen naar concentratiekampen gedeporteerd. Niemand komt terug. Een meisje van 13 jaar, Hanny heet ze, er is geen plaats op het adres waar ouders ondergedoken zitten. Jij komt bij veel mensen thuis als meteropnemer en huur ophaler Cor. Zouden jullie misschien…’

Cor en Hennie kijken elkaar aan, ze knikken.

Lees de herinnering van de familie Sijpheer verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/familie-sijpheer

04/09/2026

"En toen, van donderdag op vrijdagnacht 10 mei was het zover. Eind van de nacht, zo rond 4.30 uur, hoorde je met donderend geweld de bommen op het vliegveld terecht komen. De Duitse bommenwerpers vlogen af en aan. Ik hoor mijn vader nog zeggen: “Het is oorlog”.

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Annie Stoop- Yedema, opgetekend door onze vrijwilliger Naomi Stern.

1938 en 1939
In 1938 werd er in de Bergermeer een militair vliegveld aangelegd. Ik herinner me nog dat het vliegveld door prins Bernhard geopend werd. Als schoolkinderen stonden wij toen met vlaggetjes te zwaaien.
De spanning in Europa stijgt. In verband met de vakantieverhuur zaten de laatste week van augustus 1939 er in ons huis bekenden van mijn vader uit Witmarsum; zelf zaten we in het zomerhuis.
Mijn vader had in de jaren ’20 voor hen een huis in Witmarsum gebouwd. Mijn moeder kreeg van hun een trommeltje biscuitjes, waarmee ik later over een drempel struikelde waardoor de biscuitjes eruit vielen. Het trommeltje heb ik nog.
Diezelfde week, eind augustus 1939, werd de mobilisatie afgekondigd. Alle dienstplichtige mannen tot 35 jaar moesten opkomen. Op 1 september zouden de scholen weer beginnen, maar dat ging niet door. De militairen werden in de scholen ingekwartierd. En met het vliegveld was Bergen al een echte legerplaats geworden.
Als kind voelde je spanning. Een neef van mijn vader, Ate Yedema, die een smederij had in Wolvega, lag ook hier op het vliegveld. Samen met een plaatsgenoot brachten zij hun vrije tijd veel bij ons door.

Mei 1940
Trijnie Nederveen, mijn buurmeisje was 8 mei jarig. Die verjaardag in 1940 zal ik nooit vergeten. Met een heel stel vriendinnetjes gingen we spelen op het burgemeestersveldje aan de Hoflaan tegenover Kranenburg, waar de burgemeester toen woonde. Je voelde de spanning, die overal in de lucht hing. Met verstoppertje spelen durfde je niet ver het bos in te gaan. Overal waren soldaten.

Lees de herinnering met foto van Annie Stoop- Yedema verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/annie-stoop-yedema

28/08/2026

"De radiocentrale stond aan de Huizerweg 54, en Jan’s vader was daar de beheerder van. Omdat hij de enige was die radio-uitzendingen kon verzorgen, dwongen de Duitsers hemvoor ze te werken. Zodoende hoefde hij niet naar Duitsland om te gaan werken, wat ook wel goed uitkwam omdat zijn echtgenote zeer verzwakt was.
Soms kwam Jan met andere kindjes bij die Centrale en dan mochten ze een liedje zingen, dat gelijk werd uitgezonden in heel Bussum! "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen wij de herinnering van Jan van Ernst, opgetekend door onze vrijwilliger Ingrid op den Velde.

Jan van Ernst was 4 toen de oorlog begon.
Het gezin van Ernst woonde in Bussum aan de Koopweg..
Aan het begin van de oorlog woonde er naast een vader en moeder, ook een dochter Ria van 8, een zoon Henk van 6, en Jan van 4. In ‘41 werd er een zusje Greet geboren en in ‘42 nog een zusje.Truus. Als laatste werd in ‘45 nog een zoontje geboren, Fons.

Jan’s moeder was in haar jeugd al bekend geraakt met het Maagdenhuis en Burgerweeshuis in Amsterdam, want zij ging immers zelf wonen in het Maagdenhuis..
Omdat Jan’s moeder na de 4e bevalling uiterst verzwakt was, werden de meisjes in ‘43 ondergebracht in het Maagdenhuis.
Jan’s oudere zusje Ria kon niet aarden in het Maagdenhuis dus ging na een half jaar weer terug naar huis. De andere zusjes Greet en Truus bleven er tot 1952!
Henk bleef thuis en Jan ook. Jan was een heel stout jongetje dat veel kattenkwaad uithaalde...
Lees de herinnering met foto's van Jan van Ernst verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/jan-van-ernst

21/08/2026

"Een zus van moeder naaide. Ze heeft toen ik dertien of veertien was wel eens een jas voor mij gemaakt, met een capuchon eraan. Dat waren wij niet gewend. Ik huilde enorm toen ik ‘m aan moest met die capuchon."

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Lien van Lieshout- van Overbeek, opgetekend door onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

Vandaag, 30 december 2025, noteerden we in Geldrop de herinneringen aan de oorlogsjaren van mevrouw Lien van Lieshout – van Overbeek, op 7.9.1931 geboren in de toenmalige gemeente “Alem, Maren en Kessel” (N.Br.).

Alem werd later deel van de gemeente Maasdriel. Maren-Kessel is tegenwoordig deel van gemeente Oss.

Ik was bijna negen jaar toen de oorlog uitbrak. Mijn moeder, Henrica van Overbeek – Franssen, had toen al alleen de zorg voor vijf kinderen. Ik was het oudste kind. Na mij waren – al voor de oorlog – nog erbij gekomen Toos, Henk, Tiny en Johan. Johan was pas 7 maanden toen onze vader op 12 oktober 1938 overleed. Ik weet dat mijn moeder het in de oorlog moest doen met een uitkering van 12 gulden en wat weduwen- en wezenpensioen. En verder deed ze het met waar ze met voedselbonnen van de familie aan kon komen. Wij hebben geen honger gehad, al moest je soms wel een ei met z’n tweeën delen. Voor een kwartje kon ze bij de slager op de hoek van de straat wel eens speklapjes halen.

Lees de herinnering met foto's van Lien van Lieshout- van Overbeek verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/brabant/lien-van-lieshout-van-overbeek

21/08/2026

"Dat hij zich moest melden is niet vreemd. Als één iemand wist of er in de Rivierenbuurt nog Joodse mensen ondergedoken waren, dan was dat natuurlijk de melkboer, met zijn drie melkwijken en winkel op de hoek van de straat. "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Ger Jan Onrust, opgetekend door onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

De, op 31 maart 1962 in Zaandam geboren, heer Ger Jan Onrust deelde op 13.1.2026 met ons de oorlogsbelevenissen van zijn opa en oma, Gerrit Onrust en Lena Onrust - Kriek.

Grootvader Gerrit en zijn vrouw Lena bestierden vanaf 1933 een zogeheten “Melkinrichting” op de knik van de Roerstraat, zo’n 200 meter van het Merwedeplein in de Amsterdamse Rivierenbuurt, waar ook de familie Frank woonde totdat zij onderdoken in het Achterhuis. In de Rivierenbuurt hadden, toen de oorlog uitbrak, een op de drie mensen een Joodse achtergrond. Opa was melkboer met drie melkwijken. Opa en oma kenden de familie Frank wel. Maar zij waren klant bij een van de twee andere melkboeren in de wijk, die de klanten aan het Merwedeplein en dus de Rivierenbuurt bedienden.
Gerrit was de jongste van elf broers en twee zussen van “dunne” Willem Onrust en Trijntje Lubbes, die in een buitendijkse boerderij net voorbij de Hanepadsloot op de Zaandamse Zuiddijk woonden.

Lees de herinnering met foto's van Ger Jan Onrust verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/ger-jan-onrust

Adres

Ermelo

Telefoon

+31632452998

Website

http://www.oorlogsherinneringen.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Oorlogsherinneringen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.