Oorlogsherinneringen

28/08/2026

"De radiocentrale stond aan de Huizerweg 54, en Jan’s vader was daar de beheerder van. Omdat hij de enige was die radio-uitzendingen kon verzorgen, dwongen de Duitsers hemvoor ze te werken. Zodoende hoefde hij niet naar Duitsland om te gaan werken, wat ook wel goed uitkwam omdat zijn echtgenote zeer verzwakt was.
Soms kwam Jan met andere kindjes bij die Centrale en dan mochten ze een liedje zingen, dat gelijk werd uitgezonden in heel Bussum! "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen wij de herinnering van Jan van Ernst, opgetekend door onze vrijwilliger Ingrid op den Velde.

Jan van Ernst was 4 toen de oorlog begon.
Het gezin van Ernst woonde in Bussum aan de Koopweg..
Aan het begin van de oorlog woonde er naast een vader en moeder, ook een dochter Ria van 8, een zoon Henk van 6, en Jan van 4. In ‘41 werd er een zusje Greet geboren en in ‘42 nog een zusje.Truus. Als laatste werd in ‘45 nog een zoontje geboren, Fons.

Jan’s moeder was in haar jeugd al bekend geraakt met het Maagdenhuis en Burgerweeshuis in Amsterdam, want zij ging immers zelf wonen in het Maagdenhuis..
Omdat Jan’s moeder na de 4e bevalling uiterst verzwakt was, werden de meisjes in ‘43 ondergebracht in het Maagdenhuis.
Jan’s oudere zusje Ria kon niet aarden in het Maagdenhuis dus ging na een half jaar weer terug naar huis. De andere zusjes Greet en Truus bleven er tot 1952!
Henk bleef thuis en Jan ook. Jan was een heel stout jongetje dat veel kattenkwaad uithaalde...
Lees de herinnering met foto's van Jan van Ernst verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/jan-van-ernst

21/08/2026

"Een zus van moeder naaide. Ze heeft toen ik dertien of veertien was wel eens een jas voor mij gemaakt, met een capuchon eraan. Dat waren wij niet gewend. Ik huilde enorm toen ik ‘m aan moest met die capuchon."

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Lien van Lieshout- van Overbeek, opgetekend door onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

Vandaag, 30 december 2025, noteerden we in Geldrop de herinneringen aan de oorlogsjaren van mevrouw Lien van Lieshout – van Overbeek, op 7.9.1931 geboren in de toenmalige gemeente “Alem, Maren en Kessel” (N.Br.).

Alem werd later deel van de gemeente Maasdriel. Maren-Kessel is tegenwoordig deel van gemeente Oss.

Ik was bijna negen jaar toen de oorlog uitbrak. Mijn moeder, Henrica van Overbeek – Franssen, had toen al alleen de zorg voor vijf kinderen. Ik was het oudste kind. Na mij waren – al voor de oorlog – nog erbij gekomen Toos, Henk, Tiny en Johan. Johan was pas 7 maanden toen onze vader op 12 oktober 1938 overleed. Ik weet dat mijn moeder het in de oorlog moest doen met een uitkering van 12 gulden en wat weduwen- en wezenpensioen. En verder deed ze het met waar ze met voedselbonnen van de familie aan kon komen. Wij hebben geen honger gehad, al moest je soms wel een ei met z’n tweeën delen. Voor een kwartje kon ze bij de slager op de hoek van de straat wel eens speklapjes halen.

Lees de herinnering met foto's van Lien van Lieshout- van Overbeek verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/brabant/lien-van-lieshout-van-overbeek

21/08/2026

"Dat hij zich moest melden is niet vreemd. Als één iemand wist of er in de Rivierenbuurt nog Joodse mensen ondergedoken waren, dan was dat natuurlijk de melkboer, met zijn drie melkwijken en winkel op de hoek van de straat. "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Ger Jan Onrust, opgetekend door onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

De, op 31 maart 1962 in Zaandam geboren, heer Ger Jan Onrust deelde op 13.1.2026 met ons de oorlogsbelevenissen van zijn opa en oma, Gerrit Onrust en Lena Onrust - Kriek.

Grootvader Gerrit en zijn vrouw Lena bestierden vanaf 1933 een zogeheten “Melkinrichting” op de knik van de Roerstraat, zo’n 200 meter van het Merwedeplein in de Amsterdamse Rivierenbuurt, waar ook de familie Frank woonde totdat zij onderdoken in het Achterhuis. In de Rivierenbuurt hadden, toen de oorlog uitbrak, een op de drie mensen een Joodse achtergrond. Opa was melkboer met drie melkwijken. Opa en oma kenden de familie Frank wel. Maar zij waren klant bij een van de twee andere melkboeren in de wijk, die de klanten aan het Merwedeplein en dus de Rivierenbuurt bedienden.
Gerrit was de jongste van elf broers en twee zussen van “dunne” Willem Onrust en Trijntje Lubbes, die in een buitendijkse boerderij net voorbij de Hanepadsloot op de Zaandamse Zuiddijk woonden.

Lees de herinnering met foto's van Ger Jan Onrust verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/ger-jan-onrust

14/08/2026

"Nu weer dat eind terug rennen door de sloot. Het is nu vermoeiender, we moeten dieper gebukt gaan, want de kans dat we gezien worden is groter. Het is immers nu dag geworden. De zon brandt heet op onze huid en in de wonden, maar verder moeten we. Nu komt het meest gevaarlijke van alles..."

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Annemarie van Goch, opgetekend door haarzelf.

Annemarie van Goch uit Hilversum schreef onderstaand opstel midden jaren vijftig van de vorige eeuw in de derde klas van de HBS. Ze was toen vijftien en beschreef de herinneringen aan kamp Lampersari bij Semarang op Java, waar ze met haar moeder was toen zij vijf jaar was. In het kader van het project ‘Getuigen van de oorlog’ zond zij haar opstel in.

Tijdens de oorlog zat haar vader in een ‘mannenkamp’ opgesloten, en haar broers in een ‘jongenskamp.’ Er was geen contact tussen de gezinsleden tijdens de oorlog.

t Is drie uur ‘s ochtends. We kruipen onder de klamboe uit en nu is het opgelet, niemand mag ons zien. Nee, de wacht is net naar links gelopen en is met haar rug naar ons toe. Snel springen we over de weg om daar plat op onze buik op de droge grond verder te gaan. We kijken of de wacht nog doorloopt of nu al terugkomt. Ja, ze loopt door. Op onze buik kruipen we voort, zo snel mogelijk, geen woord mag gesproken worden, onderdruk kreten van pijn, want hoeveel scherpe dingen liggen daar al niet, waar we overheen schuren met ons lichaam. Ik heb slechts een broekje aan. Bijna zijn we er, nog even volhouden. ‘t Lijkt of ik een wedstrijdje speel met Moeder, wie het eerst in de sloot zal zijn, want daar eerst zullen we veilig zijn.

Lees de herinnering met foto's van Annemarie van Goch verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/landen-overig/annemarie-van-goch

08/08/2026

Yes! We kunnen weer open! Na twee maanden wegafsluitingen, kan je weer in de buurt parkeren! Wees van harte welkom in ons museum! Open tot 13.00 uur.

07/08/2026

"Nieuwsgierig draait Bennie zich om. Hij vertelt de vrouw die net aan het woord was, dat Bart en Marie zijn ouders zijn en dat Marie toentertijd in verwachting was van hem, Bennie Bloem. De vrouw is sprakeloos. Nog groter is de verbazing van Bennie zelf als zij zich aan hem voorstelt. Ze blijkt Nettie Diks te heten, de vrouw van kunstschilder Jo Diks. Zij is degene die in de periode november-december 1944 bij de familie Bloem geëvacueerd is geweest. "

Beste Vrienden en volgers,

Vandaag delen we de herinnering van Bennie Bloem, opgetekend door onze vrijwilliger Petra Bontje.

Bennie Bloem is kort na de bevrijding (juli 1945) geboren op ‘de Kar’, een buurtschap dat deels bij Voorst en deels bij Apeldoorn hoort. Op nummer E18, tegenover het café, bezaten de ouders van Bennie een boerderij met wat vee. Het gezin Bloem bestond uit vader Bart (Albertus Antonius Bloem), moeder Marie (Maria Johanna Elsebroek) en hun zeven kinderen: Grada, Dientje, Mientje, Wim, Herman, Mrietje en de jongste telg Bennie.

Zo lang Bennie zich kan herinneren, hing in de huiskamer van zijn ouders een ingelijste potloodtekening van hun boerderij, gesigneerd door Jo Diks. Bennie en zijn broers en zussen vroegen zich wel eens af wie de tekenaar was, of hij nog leefde, en waarom hij de boerderij van hun ouders had getekend. Toen hun ouders nog leefden, werd er echter in het gezin Bloem niet veel over de oorlog of over de herkomst van deze tekening gesproken.

Lees de herinnering met foto's van Bennie Bloem verder op onze website

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/gelderland/bennie-bloem

03/08/2026

Beste Vrienden en volgers,

Deze maand hebben we weer een voorwerp dat we graag met jullie willen delen.

Dit is een klassiek Amerikaans luciferboekje met duidelijke propagandatekst uit de oorlog.

Wat erop staat:
“Buy U.S. War Stamps and Bonds Regularly”
Was een iconische Amerikaanse overheidscampagne tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Het doel was tweeledig: direct geld ophalen voor de militaire uitgaven en de binnenlandse economie stabiel houden
Luciferboekjes zoals deze werden massaal verspreid in de VS—bij winkels, cafés en hotels—en waren een slim middel om propaganda dagelijks onder de aandacht te brengen. Al zijn ze in massa geproduceerd, dergelijke lucifers worden steeds lastiger om te vinden aangezien ze eigenlijk altijd werden gebruikt en bewaren toen niet aan de orde was.

31/07/2026

"Vader had in de slaapkamer een g*t in de grond gemaakt. Daar werd een mat opgelegd. Mijn vader zat daaronder als er razzia’s waren en mannen werden opgehaald om in Duitsland te gaan werken. "

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Lien Lenders- Berkers, opgetekend door onze vrijwilliger (J) Sjef Smeets.

Vandaag, 11 december 2025, noteerden wij in Geldrop de oorlogsherinneringen van, de op 24.8.1935 te Koningslust, destijds een kerkdorp in de gemeente Helden, tegenwoordig gemeente Peel en Maas, (Noord-Limburg) geboren, mevrouw Lien Lenders – Berkers . Duitse soldaten kwamen ook bij ons binnen. Mijn zusje Maria was dan altijd bang. Maar zij moest toch met mij samen, over diverse sloten van huis naar huis, bij mensen langs om te waarschuwen dat er een razzia van de SS zou zijn in het dorp. Dat wisten we van “goeie” Duitse soldaten, die waren ingekwartierd bij mijn oom Kuüb (Kobus). Vader had in de slaapkamer een g*t in de grond gemaakt. Daar werd een mat opgelegd.
Mijn vader zat daaronder als er razzia’s waren en mannen werden opgehaald om in Duitsland te gaan werken. Hij zat ook wel eens ondergedoken in het grote Aschbroekbos bij ons achter. In mijn herinnering was hij veel weg. Zijn neus was blijvend verminkt door een operatie in 1934 in Amsterdam wegens kanker.

Als mijn moeder dat tegen de Duitsers zei, dan wilden die nog wel eens snel maken dat ze weg kwamen. Mijn moeder was niet bang. Een neef van me, Theo, is wel meegenomen. Maar zijn moeder zei: “Waar het kind is, daar is ook zijn moeder”. Dus die ging met haar zoon mee. Toen hebben de Duitsers hem toch weer mee terug naar huis laten gaan.

Lees de herinnering met foto's van Lien Lenders- Berkers verder op onze website
https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/limburg/lien-lenders-berkers
https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/limburg/lien-lenders-berkers

27/07/2026

24/07/2026

“Mijn moeder kreeg in 1946 een tweeling, zonder dat ze dat wist, dat was een verrassing. Ze kreeg drie luiers per baby, en er waren geen wasmachines, dus dat was zo behelpen met alles. De dokter zei leg de baby’s maar in één bedje, dan houden ze elkaar nog een beetje warm. In 1946 werden er heel veel baby’s geboren, net na de oorlog. De babyboomers, ja, en wij kregen de tweeling.”

Beste Vrienden en volgers, vandaag delen we de herinnering van Annie Claassen- Zwart, opgetekend door onze vrijwilliger Marco Bontje.

Op een herfstavond in november 2025 bel ik aan bij mevrouw Annie-Claassen-Zwart. Ze woont in ‘Bluebanddorp’ in Amsterdam Slotervaart, zo genoemd vanwege de blauwe daklijsten van de huizen. Annie Claassen-Zwart werd geboren in 1939 en groeide op in het centrum van Amsterdam, boven de groentewinkel van haar ouders. Ze hadden eerst een winkel in Oostenburg, maar verhuisden in 1944 naar de Weesperstraat. De groentewinkel kwam in het pand waar daarvoor bakkerij Vuysje gevestigd was.

De bakkerij was een van de vele Joodse winkels in wat toen nog de Joodse buurt van Amsterdam was: Nieuwmarkt, Lastage, Plantagebuurt en Weesperbuurt. Veel van die winkels en de huizen daarboven kwamen tijdens de oorlog leeg te staan toen hun eigenaren en bewoners opgepakt en gedeporteerd werden. Zo ook Isaac Vuijsje en Schoontje Vuijsje- van Beetz, de eigenaars van de bakkerij. Ze werden bij een razzia in 1943 opgepakt en via Westerbork naar Sobibor gedeporteerd, waar ze al snel na aankomst vermoord zijn. Hun kleinzoon Herman, kleindochter Marja en achterkleinzoon Robert Vuijsje schreven over deze familiegeschiedenis, en op de website Joods Amsterdam is hier ook aandacht voor (zie de bronnen onder dit verhaal). De nabestaanden kregen de bakkerij en de woning daarboven na de oorlog niet terug. Dat gebeurde met veel winkels en huizen in de Joodse buurt, waar intussen meestal andere winkels en bewoners waren gekomen. De nieuwe bewoners en winkeliers wisten meestal niet wat er met de vorige bewoners en winkeliers was gebeurd.

Lees de herinnering met foto's van Annie Claassen-Zwart verder op onze website.

https://www.oorlogsherinneringen.nl/oorlogsherinneringen/noord-holland/annie-claassen-zwart