25/05/2026
EEN GROOT CADEAU
Aiken – inmiddels beter bekend als Moos – woont nog geen twee maanden bij ons, maar het voelt alsof hij er al veel langer is dan twee maanden.
Ik zag hem voor het eerst op Verhuisdieren in een filmpje waarin een tennisbal werd gegooid. Zonder dat iemand hem ooit had geleerd te apporteren, rende hij erachteraan om hem vervolgens weer netjes terug te brengen. Dat vond ik bijzonder. Maar misschien nog wel meer dan dat raakten mij zijn ogen. Zijn zachte blik, zijn kalmte en die bijna wijze uitstraling. Alsof hij iets wist wat ik nog niet wist. Er zat een bijzonder vertrouwen en een rust in hem waardoor ik direct dacht: wat een ongelooflijk lieve hond.
En dat gevoel is in de afgelopen twee maanden alleen maar bevestigd.
En zo werd Aiken officieel Moos. Al heeft hij er inmiddels ook een paar bijnamen bij gekregen: Moosje Koos, Koos en Koosje. Zoals dat gaat wanneer een hond ongemerkt steeds verder je hart in wandelt.
Toen Moos bij ons kwam wonen, leefde ook nog het verdriet om het verlies van mijn hondje Rembrandt, met wie ik vijftien jaar lief en leed had gedeeld. Omdat Moos sneller dan verwacht op mijn pad kwam, was ik in het begin soms nog wat onzeker. Deed ik hem niet tekort met het verdriet dat ook nog in mij leefde, terwijl hij juist een nieuw leven en nieuwe energie kwam brengen?
Maar Moos leek daar vanaf het eerste moment totaal anders naar te kijken. Het is moeilijk uit te leggen, maar vanaf dag één had ik het gevoel dat hij het allemaal al wist. Alsof hij al wist waar hij terecht was gekomen, alsof hij begreep waarom hij hier was en alsof hij zich nergens zorgen over maakte. Er zat een vanzelfsprekend vertrouwen in hem dat mij diep raakte.
Het voelde bijna alsof hij wilde zeggen: maak je niet druk, neem je tijd, voel wat je voelt. Ik heb alle tijd en met mij is alles goed.
Daardoor heeft Moos mij geleerd dat liefde, nieuw leven en rouw naast elkaar kunnen bestaan.
Ook praktisch gezien doet hij het geweldig. Hij liep vanaf dag één ontspannen mee aan de lijn. Als hij iets spannend of interessant vindt, gaat hij vaak eerst even zitten kijken. Dan observeert hij rustig wat er gebeurt. Zodra hij vindt dat hij genoeg heeft gezien, staat hij weer op en lopen we verder. Het is mooi om te zien hoe goed hij eigenlijk zelf aangeeft wat hij nodig heeft, als je maar bereid bent om te kijken.
Moos is heel vriendelijk naar andere honden, lief voor kinderen en een enorme knuffelkont. Het blijft een heerlijk gezicht om zo’n grote hond naast je op de bank te hebben liggen alsof hij nog een pupje van vijf kilo is. Ondertussen is hij met zijn ruim vijf maanden al bijna zo hoog als een volwassen Labrador, al lijkt hij zich daar zelf totaal niet van bewust.
Daarnaast is hij verbazingwekkend slim. Op puppycursus lijkt hij nieuwe oefeningen vaak maar één keer te hoeven zien voordat hij begrijpt wat de bedoeling is. En hoewel hij allerlei speeltjes heeft, maak je hem misschien nog wel het gelukkigst met een simpele tak uit de tuin. Daar kan hij eindeloos mee rondlopen alsof hij een kostbare schat heeft gevonden.
Ook speuren vindt hij fantastisch. Regelmatig komt hij met iets aanzetten waarvan ik me afvraag waar hij het in hemelsnaam weer gevonden heeft. Geen idee waar hij het vandaan haalt, maar hij weet alles te vinden.
Met de katten is het nog even een werk in uitvoering. Moos begrijpt nog niet helemaal waarom zij niet net zo enthousiast zijn om vrienden te worden als hij. Voor hem zou samen spelen de normaalste zaak van de wereld zijn. Daar heeft hij nog wat begeleiding in nodig, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het uiteindelijk goed gaat komen.
Wat misschien wel het mooiste compliment is: bijna iedereen die hem ontmoet, is direct gecharmeerd van hem. Tijdens wandelingen word ik regelmatig aangesproken door mensen die willen weten wat voor hond hij is of even een praatje komen maken. Dat herken ik wel. Er zit iets ontwapenends in hem waardoor mensen zich meteen tot hem aangetrokken voelen.
We zijn heel dankbaar dat Moos op ons pad kwam. Hij heeft ons huis gevuld met leven, plezier, knuffels, takjes en heel veel liefde. Een hond met een groot lijf, een zacht karakter en een kalme aanwezigheid. Hij is letterlijk én figuurlijk een groot cadeau.
We hopen nog heel lang van hem te mogen genieten.
Voor wie zijn avonturen wil volgen op Instagram: 🐾❤️
