04/10/2025
Geluksverhaal 🍀🩷😃 Wie wil jij begrijpen?
Ik kon vroeger echt een slachtoffer van taal zijn — en soms nog steeds. Maar ik ben me er nu bewust van. Ik wilde de ander altijd begrijpen, had mijn vizier altijd wagenwijd open en toch ging ik vanuit mijn eigen betekenis van woorden met de boodschap van de anderen knutselen in mijn hoofd. Het liefste in het negatieve, want daar is ons brein super goed in. Want het ergste voor mij is dat er een conflict ontstaat. Dus zei ik niks, maar het bleef malen.
Want ik wil de ander echt begrijpen, zonder mijn eigen waarheid er steeds overheen te leggen. Zodra je denkt dat je het zeker weet....
Hoe vaak luister jij eigenlijk echt actief? Of luister je – als je eerlijk bent – soms vooral om te reageren vanuit je eigen ideeën en overtuigingen? Begrip is iets moois. Het geeft rust en ruimte.
Ik zeg in mijn werk wel eens: ken je het spelletje doorvertellertje nog? Vertel één verhaal aan tien mensen, en je krijgt tien verschillende versies terug. Iedereen maakt zijn eigen verhaal.
Daarover praten met mijn coach en inmiddels toch ook echt wel samenwerkende partner Geert Klein Bruinink vind ik heerlijk. Dan stroomt het. Hij wil begrijpen, niet overtuigen. Dan zegt hij: “Vertel, fascinerend, die invalshoek." En we zeggen dan ook eerlijk naar elkaar, soms zit je ook in de 'zo-is-het, dit-is-hoe-het-zit-modus en dan kun je wel gelijk hebben, maar als de ander niet openstaat voor jouw zienswijze en andersom jij niet luistert naar de ander...”
En in de flow van 'liever-geluk-dan-geliek' dan voel ik het pas: zo ontstaat echte verbinding en is het niet meer ik en de rest, maar wij.
Maar zodra ik in de overtuiging schiet, houdt het op.
Stelligheid kost altijd energie.
Einstein zei ooit: “Er is één ding dat we zeker weten, en dat is dat we niks zeker weten.” Het leven is geen wiskundige formule.
Dus als iemand iets zegt dat je niet begrijpt of wat anders klinkt, betekent dat niet dat het onzin is. Taal is voor iedereen anders.
Zoals Mirjam Spitholt, gelukskundige, zei vorige week in haar lezing: “Wil je gelijk of wil je geluk?” Nu lees ik haar boek.⬇️
Nog dank voor de uitnoding Esther Ardon. Een cadeautje 🎁
Bij ons thuis hangt onderstaand bordje in de kamer⬇️:
'Wieze leu hebt lever geluk as geliek!' Ik heb gelijk toch? Haha 😜
Stelligheid wordt vaak frustratie, en frustratie wordt boosheid.
En dat voel je in je lijf. Stress is echt ongezond — mijn wijze oma Liene zei het al: “Marleen, je moet wel genoeg eten. Weet je wat pas ongezond is? Stress!” Ze werd bijna 95, en ze genoot volop. En als ik weer aan haar denk, dan krijg ik datzelfde gevoel wanneer ik in de flow zit vanuit geluk ipv gelijk, vanuit het niet - weten en interesse in de ander, dan voel ik het in mijn buik borrelen. Dan stroomt het van beneden in mijn buik omhoog langs mijn hart en longen en krijg ik tintelingen in mijn hoofd. Dat voelt heerlijk relaxt.
Dit ervaarde ik ook deze week en nu ben ik er me nog bewuster van. Ik zorg goed voor mezelf en dan voor de ander en ik luister ook beter naar mijn gevoel. Zowel bezig zijn met mijn gezondheid/welzijn waar Esther Ardon me enorm bij helpt als luisteren naar wat mijn instinct mij ingeeft. Dit geleerde kan ik nu gewoon gaan schilderen/tekenen zei vriendin Judith van Oostrom deze week die me introduceerde met soul bases coaching aan de hand van metaforen. Het borrelen in mijn buik in een lijn naar boven, dat het warm wordt van binnen, ik de adem voel stromen in een rechte lijn naar boven. En dan volgt soms een niesbui, haha! Dat ga ik zo meteen doen, nadat ik een hoofdstuk heb gelezen uit dit boek. En vandaag afsluiten met een dansje tijdens het Metalfestival in Neede. Zin in. Hopelijk gaat mijn zoon mee.🤘
Even weer terug naar de kern: De waarheid ligt in het midden, en is uiteindelijk niet eens belangrijk. Ik wil geen gelijk. Ik wil inspireren — om wat milder te zijn, naar jezelf en naar elkaar. Want ja, het leven is niet altijd leuk. En er is niet 1 waarheid, het is geen wiskunde, iedereen heeft zijn eigen 'waarheid'. Betekenis waarheid: wat je waarneemt in het heden. Dat doet iedereen door zijn eigen ogen. En hoe mooi is het als je de wereld als één geheel kunt bekijken en door anders mans ogen. De 1 is bewust, de ander niet...
Dit vertelde Mirjam nog meer: "We hebben honderdduizend gedachten per dag, en zeventigduizend daarvan zijn negatief. Ze zijn bedoeld om ons te beschermen. Maar we worden allang niet meer opgegeten door sabeltandtijgers.🐆
Mirjam zei het zo mooi: “Zie je gedachten als scheten🍃 — onder het dekbed gaan ze stinken. En dat is precies wat we doen met negatieve gedachten: we houden ze vast, dan draaien ze rondjes, we recyclen ze, totdat we in onze eigen Netflix - serie zijn beland. Maar je kunt ook je raam opzetten, dan waaien de gedachten zo weg.
Ik heb zelf ook angsten, zoals iedereen. En mijn man Bart gaf me het boek ‘Omarm de angst’ voor de zomer. Niet wegduwen, maar bekijken en dan gaan ze. Dan zie je hoe klein ze eigenlijk zijn en dat die gedachten geen daadkracht hebben en niet zijn wie je bent.
Gisteren liep ik in het donker in het bos in Laren met vriendin en Maatschapgeluk - collega Madelon Kuijk.
Ik zei: “Ik denk altijd dat er iets in het bos op me wacht.”
Zij zei lachend: “Bij mij heet dat Gerda.” Ik heb nu ook al in 5 minuten wandelen bedacht dat we achterna gezeten worden van achteren en aangevallen door een wolf. Dus ik dacht, ik houd je stevig vast. Mirjam noemde haar negatieve gedachte Karel (zie Karel achter het stuur op de foto en cover van haar boek hieronder⬇️) . Die stem in je hoofd die wil beschermen, maar altijd overdrijft. En dat is oké.
We hoeven niet van al die gedachten af — we mogen leren ze te zien voor wat ze zijn. En niet te veroordelen, recyclen. Voor je het weet ben je die gedachten. Terwijl je ware 'ik' is die 30 procent. Die wijze uil achter het stuur, daar zit je identiteit. Niet Karel of Gerda. Ik moest zo lachen om Mirjam haar in het heerlijk plat Twentse uitspraken. 'Dan lig je 's avonds in bed en dan wil Karel nog eff'n de hele dag met me doornem'n. Nou gezellig dan. Of in de auto, want Karel geet overal met noar toe, gaat hij even vertell'n hoe ik moet auto rijden. En dat is nou niet echt positief kan ik oe vertell'n. Maar 1 ding mensen, onthoudt dat, Karel kan helemaal niks. Die kan niet autorijden, niet werken, niet zorgen voor je gezin en toch worden we snel Karel. Druk die gedachten niet weg, bekijk ze en laat Karel als een scheet uit het raam waaien.'
Ik herken het zo toen ik naar haar lezing luisterde en gisteravond met Madelon: dit bracht me weer terug in mijn jeugdtijd. Ik dacht zelfs dat ik mijn gedachten was. Over mijn leven lang met dwang deel ik graag een volgende keer iets in onze nieuwe podcast 'Het Geluksgesprek', die we binnenkort vanuit Maatschapgeluk gaan opnemen.
De kracht van nu is lastig, maar als het stroomt, dan voel ik het.
Dan borrelt mijn buik en rammelt mijn hoofd niet. 😉
We hoeven helemaal niks, want we zijn al. En ik hoef al helemaal geen geliek, dan lever geluk. 🍀
Wil graag afsluiten met wat ik donderdag de MBO-leerlingen vertelde tijdens een workshop over maatschappelijk verantwoord ondernemen. Bij het voorstelrondje zei ik:
“Ik vond dat vroeger altijd lastig, want ik wist nooit wat ik wilde worden. En dat moet ik me ook nog voorstellen. Wat moet ik zeggen dan? Nu weet ik het: ik was en ben al iemand.”
Je zag hun schouders zakken en verlichting in de ogen. Want uiteindelijk gaat het niet om worden — maar om zijn.
Nog 1 laatste afsluiter, haha. Omdat mijn levenswerk is om tot in detail door te geven wat ik o.a. van mijn vooroude heb geleerd over het leven, het leven volgens de 10 geboden. 🙏 En dat gaat mijns inziens niet over religie, maar over geloof in jezelf, in het goede van de mens en een goede wereld. Geert hielp me er weer aan herinneren door mij hier deze week over te appen met de maansknopen binnen Human Design. Je zult wellicht denken: waar heeft die het nu weer over. Zoek maar eens op Human Design, je kunt zelfs gratis je eigen korte rapportje maken. Zie het als jouw bouwpakketje. Het klinkt misschien zweverig, maar wellicht is het iets voor jou. Het heeft mij echt begrip gebracht, inzicht, maar ook uitzicht. Een methode die me heeft geholpen te snappen hoe ik in elkaar zit, wat ik heb aangeleerd en wat echt bij me hoort. En vooral fijn te weten wie mijn kids zijn vanaf hun geboorte, zodat ze dichtbij zichzelf mogen blijven. Ik vind dit echt een verrijking voor iedereen en ga dit nog meer delen in de wereld.
En dat doe ik nu.
Vertellen. Verbinden. Inspireren.
Van generatie op generatie.
Over generaties gesproken: nog 1 hekkensluiter dan. 🪄
Van mijn ouders leerde ik bovenstaande namelijk al:❤️
Pa zei altijd: “Wat je vindt, mag je houden.” Bijna hetzelfde als wil je geliek of geluk. En ma zei: “Ik vind er niks van, welke keuze je ook maakt in werk en school, doe wat goed voelt en waar je plezier uit haalt.”❤️
💛
Wie wil jij vandaag echt begrijpen?
Ik wens iedereen een heel fijn weekend.
