https://www.facebook.com/822269444293663/

Alzheimer Nederland

Startpagina
Nederland
Ede
Alzheimer Nederland

Routebeschrijving

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Alzheimer Nederland, Non-profitorganisatie, Molenstraat 45, Ede.

20/10/2026

“Als het niet lukt, voel ik de frustratie opkomen. Die boosheid, dat verdriet. Dan tel ik even tot tien. Maar soms weet ik gewoon: dit moet ik nu niet proberen.”

Ronald kreeg op zijn 53e de diagnose alzheimer. Sindsdien is er veel veranderd in het leven van hem en zijn vrouw Monique.

Monique: “Gesprekken kosten meer moeite. Dan weet hij precies wat hij wil zeggen, maar de woorden komen niet.

Ronald kookte vroeger graag voor ons gezin, repareerde auto's en kluste in huis. Juist die dingen worden steeds moeilijker. Ik neem steeds meer taken over en help hem ook bij dagelijkse dingen.”

Ook de moeder van Monique heeft alzheimer. “Eerst zie je je moeder verdwijnen, dat is al hartverscheurend. En dan nu je eigen man. Je weet wat er komen gaat.”

Toch willen Monique en Ronald blijven genieten van wat nog wel kan. Ronald: “Dit is het dan. Maar ik ga er wel voor vechten om er nog wat moois van te maken.” 💛

19/10/2026

“Geld voor onderzoek is heel belangrijk. Elke vorm van dementie is zwaar. Dat gun je niemand. Inmiddels zit er alweer 400 euro in mijn online collectebus.”

Evelien collecteert dit jaar voor het derde jaar op rij. Dit jaar met haar vader Jan in haar gedachten. Hij overleed in april na dementie.

“Mijn vader was zo trots op mij de laatste keren dat ik de online collecte was gestart, dat betekent zoveel voor mij. Daarom zet ik me dit jaar ook weer in. Ik doe dat voor anderen, maar ook voor mezelf. De kans dat ik later dementie krijg, is namelijk groot.

Bij mijn vader begon het met kleine dingen. Hij wist bijvoorbeeld niet meer waar de ladder lag. Ook vergat hij steeds zijn wachtwoorden. Eerst kreeg hij de diagnose MCI (Mild Cognitive Impairment). In de jaren daarna veranderde dat in ‘lichte’ dementie. In de beleving van mijn vader bleef het bij deze lichte vorm.

Wij zagen hem wel steeds meer veranderen. Door mijn werk in de zorg wist ik dat ik anders met hem moest omgaan. Ik stelde bijvoorbeeld geen vragen waarop hij het antwoord niet meer wist. Mijn vader was een echte entertainer. Daardoor merkten andere mensen soms niet hoe het met hem ging.

Ondertussen werd de zorg voor mijn moeder steeds zwaarder. Daarom moesten we een moeilijke beslissing nemen: mijn vader verhuisde naar een woonzorgcentrum. Gelukkig bleef zijn liefde voor muziek. Hij kon nog steeds goed muziek maken. Ook in het woonzorgcentrum hielp muziek ons om contact met hem te maken.

Mijn tip voor andere collectanten: deel je persoonlijke verhaal. Mijn vader was bekend in de omgeving. Veel mensen kennen hem en voelen zich betrokken bij ons verhaal. Daardoor wordt er goed gedoneerd. En ik ben nog lang niet klaar met mijn online actie!” 💛

18/10/2026

Goed kijken, de juiste kleur kiezen en snel die wasknijper pakken! Ook deze keer zorgt Joël met een simpel spelletje voor volop beweging, plezier én een hoop gezelligheid. 💛
is.leven

17/10/2026

Waar zijn mijn gedachten gebleven? 😢

16/10/2026

“De diagnose van mijn moeder bracht verdriet, maar ook prachtige ontdekkingen. Tijdens het opruimen van haar atelier ontdekten we meer dan 800 schilderijen en duizenden tekeningen die ik nog nooit had gezien.” 💛

Leonoor: “Vijf jaar geleden kreeg mijn moeder Hanny de diagnose ziekte van Alzheimer. Dat was een ingrijpende periode. Tegelijkertijd vielen er veel puzzelstukjes op hun plaats. Ik begrijp beter waarom haar gedrag veranderde en leer haar door de dementie ook op een andere manier kennen.

Ze is zachter en opener geworden en vertelt meer over haar leven en haar jeugd. De afgelopen jaren deelde ze bijvoorbeeld herinneringen aan haar kindertijd tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië in de Tweede Wereldoorlog. Verhalen die ik nooit eerder had gehoord, waardoor ik mijn moeder op een andere manier heb leren kennen en daar ben ik dankbaar voor.

Een van de grootste ontdekkingen kwam toen mijn moeder twee jaar geleden verhuisde naar een woonzorgcentrum. Mijn broer en ik ruimden toen haar atelier op. Daar vonden we haar verborgen levenswerk.

Mijn moeder schildert en tekent haar hele leven al. Als kind wist ik niet beter dan dat ze in haar atelier zat of kunstboeken las, maar ik had geen idee hoeveel werk ze had gemaakt. Ik was verrast door haar kleurrijke schilderijen en enorm onder de indruk van haar talent.

Een van mijn kinderen kwam met het idee om haar schilderijen een nieuwe bestemming te geven. Inmiddels hebben haar werken een nieuwe eigenaar gevonden. De opbrengst hiervan gaat naar Alzheimer Nederland. Zo krijgen haar schilderijen de aandacht die ze verdienen en dragen ze bij aan een toekomst zonder dementie.”

15/10/2026

“Toen Tijmen onverwacht in het ziekenhuis werd opgenomen, bleken zijn wensen niets waard. Hij had duidelijk vastgelegd wat hij wilde als zijn dementie verder achteruit zou gaan. Geen levensverlengende behandelingen, maar comfort en rust.”

De man van Margo kreeg op de boerderij waar hij een paar dagen per week naartoe ging een herseninfarct. Hij werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht.

Margo: “In het ziekenhuis leek niemand de afspraken echt te kennen of te volgen. Tijmen kon zelf niet meer vertellen wat hij wilde. Daarom moest ik het steeds opnieuw uitleggen. Mijn dochter en ik zagen hoe onrustig hij was en hoeveel pijn hij had. We waren wanhopig. We vroegen om comfort en rust, maar voelden ons niet gehoord.

Dat machteloze gevoel zit nog steeds diep. Hoe kan het dat duidelijke afspraken op zo’n belangrijk moment niet worden gevolgd? Wat heb je aan een niet-behandelverklaring als je zelf niet meer kunt praten? Als zijn vrouw en gemachtigde kon ik niets doen. Ook mijn dochter voelt nog veel verdriet en boosheid over die laatste weken van zijn leven.

Nu een paar maanden na zijn overlijden, voel ik pas echt dat Tijmen er niet meer is. Ik mis onze dagelijkse gewoontes, zijn verhalen en de voetbalwedstrijden op tv. Het mantelzorgen beperkte me, al deed ik het met liefde. Nu heb ik mijn handen vrij, maar kom ik thuis in een leeg huis. Vrijheid en gemis bestaan naast elkaar.

Misschien komt er nooit een bevredigend antwoord op de vraag waarom we niet werden gehoord. Ik hoop dat wat ons is overkomen, iets kan veranderen voor andere mensen met dementie en voor de naasten die namens hen moeten spreken. Afspraken over het levenseinde zouden juist betekenis moeten hebben op het moment dat iemand zijn eigen stem verliest.” 💛

14/10/2026

“Als mijn input eraan kan bijdragen dat een crisissituatie bij iemand anders eerder wordt gezien of misschien zelfs voorkomen, vind ik dat heel waardevol.”

Julia: “Ik was pas 21 jaar toen mijn vader de diagnose dementie kreeg. Dat was natuurlijk niet leuk om te horen. Maar ergens was het ook een opluchting. Eindelijk begreep ik wat er met mijn vader aan de hand was.

Na de diagnose ging ik mee naar doktersafspraken en moest ik steeds meer voor mijn vader regelen. Ineens moet je heel verantwoordelijk zijn en allerlei dingen regelen waar andere mensen van jouw leeftijd helemaal niet mee bezig zijn.

In die periode voelde ik me soms erg alleen, totdat ik via Alzheimer Nederland in contact kwam met andere jongeren met een ouder met dementie. De herkenning in deze groep nam het verdriet niet weg, maar gaf me wel veel steun.

In een groepsapp voor deze jongeren zag ik een oproep van Alzheimer Nederland. Zo kwam ik bij het Alzheimer Nederland Panel terecht.

Als panellid deed ik mee aan een bijeenkomst met onderzoekers. Samen dachten we na over hoe crisissituaties bij mensen met dementie eerder herkend of voorkomen kunnen worden. Omdat je direct met onderzoekers in gesprek bent, heb je het idee dat je daadwerkelijk iets kunt toevoegen.

Na de bijeenkomst vroegen de onderzoekers mij opnieuw om mee te denken. Ik zag mijn eerdere inbreng terug in hun vragen. Dan merk je dat er echt iets met je ervaring wordt gedaan. Dat vind ik mooi.” 💛

Wil jij ook jouw ervaringen delen? Als lid van het Alzheimer Nederland Panel kun je meedenken over betere zorg, ondersteuning, informatie en wetenschappelijk onderzoek. Jouw mening telt!

Lees meer en ontdek hoe je kunt meedoen 👇

https://www.alzheimer-nederland.nl/belangenbehartiging/panel

12/10/2026

“Een halfuur nadat we samen een enorme pannenkoek hebben gegeten, weet Jan het niet meer. ‘Pannenkoek? Hebben wij pannenkoek gegeten?’”

Voor Annemarie zijn dat confronterende momenten. Een fijne herinnering die zij nog helder voor zich ziet, kan voor Jan korte tijd later alweer verdwenen zijn.

In de achtste aflevering van ´Vergeet niet dat ik van je hou´ zien we hoe Jan steeds vaker namen en gebeurtenissen vergeet. Dat vindt hij confronterend en verdrietig. Ook Annemarie en hun dochter vertellen hoe zij zijn geheugenproblemen ervaren en wat het met hen doet.

11/10/2026

Kippenvel! Yves Berendse zingt in een prachtig lied over zorgen voor iemand met dementie. 'Momenten' is een bewerking van Barbra Streisands nummer Memories.

Dit deed hij nadat Fay Claassen liefdevol vertelde over hoe zij 10 jaar voor haar vader heeft gezorgd toen hij alzheimer kreeg. Haar ouders zijn gescheiden toen ze 1 jaar was. Ze vertelt: "Het was mijn missie om alles zo positief mogelijk in het hier en nu aan te pakken. Niet te denken 'hij wordt steeds slechter, ik verlies hem, hij is maar een schaduw van zichzelf'. Vanaf het begin dacht ik: ik volg hem. Het werd een heel bijzondere tijd, waarin ik hem juist gevonden heb. Terwijl ik hem m'n hele leven heb moeten missen." 💛

Speciaal voor Fay maakte Yves een nummer over haar zorg voor haar vader. Een link naar het fragment staat in de eerste reactie onder dit bericht. Dit is de liedtekst:

Momenten
Zijn als blaadjes in de wind
En als jij ze niet kan vinden
Weet dat ik er ben

Zoveel momenten
En jij zweeft er tussenin
Jij bent ver, maar ik onthou je
Zoals ik je ken

De lente kwam en ging te snel voorbij
Maar door de herfst raak jij je blaadjes kwijt
Al die momenten tussen jou en mij
Lief, ik heb ze.
Ik heb je.

Momenten
Ook al doen ze soms nog pijn
En lijk jij ze te vergeten
Maar ik weet dat ze er zijn

Oh ik onthou ze
Ja, ik onthou ze
Lief, ik onthou je
Zoals ik je ken
Zoals ik je ken

📺 De Beste Zangers - elke zaterdag bij AVROTROS op NPO 1 om 20:30 uur.

10/10/2026

"Soms heb ik mijn vader op camera zijn eigen verhaal laten vertellen. Zo heeft hij zelf verteld wat hij voelde bij bepaald onbegrepen gedrag. Dat gesprek kon ik vervolgens met de arts bespreken. Dat was voor mij belangrijk. Niet: ‘Ik denk dat mijn vader dit bedoelt.’ Maar: ‘Luister maar naar wat hij zelf zegt.’"

Tijdens het congres Palliatieve Zorg en Dementie dat we vorige week samen met Carend organiseerden, vertelde Richard Krijgsman het verhaal van zijn vader Jan met dementie. In december 2024 kreeg zijn vader euthanasie.

"We hebben hem vanaf de eerste dag altijd betrokken bij beslissingen en nooit voor hem gepraat als hij dat zelf nog kon. Toen zijn woorden minder werden, hebben we veel tijd gestoken in het opnieuw leren communiceren met elkaar. Het is veel meer dan alleen woorden. Door zijn non-verbale communicatie te leren begrijpen, konden we hem steeds opnieuw zelf keuzes laten maken. Dat heeft er volgens mij voor gezorgd dat mijn vader, ondanks zijn dementie en het verlies van zijn spraak, tot het eind zelf de regie kon houden.

Uiteindelijk hebben we eigenlijk alles aangegrepen wat kon helpen: spreken, rode en groene blaadjes, een aanwijsbord of andere manieren van communiceren. Het middel was minder belangrijk dan het doel: zorgen dat híj kon blijven vertellen wat hij wilde.

Voor de echt moeilijke gesprekken bleek vooral een prikkelarme omgeving belangrijk. Als we de tijd namen en hem de ruimte gaven om zijn woorden te zoeken, kon hij zich vaak nog verrassend goed uitdrukken.

Mijn tip voor anderen: begin vanaf dag één met het uitgangspunt dat het hun leven is, niet dat van jou. Neem het niet over omdat het makkelijker of sneller is. Geef iemand de ruimte om zelf het gesprek te voeren en zelf keuzes te maken. En accepteer ook dat nee een antwoord kan zijn."
Richards verhaal sloot volledig aan bij het thema van het congres: De mens centraal bij belangrijke keuzes. Blijf luisteren naar wat voor iemand belangrijk is, ook als communiceren moeilijker wordt. 💛

Wil je het verhaal van Richard ook graag horen, hij vertelt het graag op bijeenkomsten waar ruimte is voor een ervaringsverhaal over palliatieve zorg en dementie.

Adres

Molenstraat 45
Ede

Website

facebook.com

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Alzheimer Nederland nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.