Van 1934 tot het begin van de oorlogsjaren
Padvinder van het eerste uur was de heer Aart Martijn die het boek de otters cadeau kreeg. Dit boek ging over de avonturen van zes jongens die een padvinderspatrouille oprichten. Op 14 juli 1934 vond er op vliegbasis Soesterberg een grote vliegdemonstratie plaats op de terugweg stelde Jan, de broer van Aart, voor om ook een padvinderspatrouille op te ric
h
ten. Samen met twee buurjongens en twee schoolvrienden is het tweetal begonnen als Patrouille De otters. Via het gemeentebestuur van Maarn kregen de jongens hulp, zodat de eerste groep van de afdeling Maarn-Doorn de Rangers van de grond kwam. IN 1935 werd hun eerste clubhuis De Boshut op de Zonheuvel geopend. De activiteiten die de verkenners toen verrichten waren het deelnemen aan wandeltochten, spoorzoeken, zomerkampen en het geven van uitvoeringen aan het Doornse publiek. In de eerste oorlogsjaren ging het padvinderswerk nog gewoon door, maar in 1941 werd de padvinderij door de bezetters verboden. De oorlogsjaren
Aart Martijn en zijn vrienden gingen in de oorlogsjaren stiekem door als natuurvriendengroep. Dankzij de illegalen natuurvriendenwerk konden zij na de bevrijding meteen weer aan de slag. Na de oorlog
Meteen na de bevrijding kregen de jongens de gelegenheid om in het oude VVV kantoor een ruimte in te richten. Hier melden zich zo veel nieuwe leden aan, dat er na een splitsing de volgende vier groepen ontstonden:
De Rangers, de Big Two, Kantankey en de Woudlopers. De Rangers werd een Maarnse groep en de Woudlopers verhuisden naar Amerongen. In 1948 liep echter het leden aantal van de Big Two en de Kantankey terug, waardoor beiden groepen samengevoegd werden tot de Thorheimgroep. Er wordt gekozen voor deze naam, omdat het dorp Doorn vroeger Thorheim heette. Thorheim is weer afgeleid van een plek in de buurt van huize Stameren, waar volgens de overleveringen een offerplaats voor de Noorse god Thor was. In 1964 kreeg de Thorheimgroep een pachtcontract voor het terrein aan de Drift aangeboden, waar ze nu nog steeds huizen. De bouw van het groepshuis heeft heel wat voeten in de aarde. Met een oude kippenschuur als geraamte is een nieuw gebouw geconstrueerd. Vanaf dat moment groeide de groep gestaag. Daarom werd de groep in 1977 uitgebreid met een speltak voor oudere leden, de Rowans. In 1980 werd vervolgens de speltak voor de oudste leden, de Parnassosstam, opgericht, waarbij het accent lag op de voorbereiding van het leiderschap. De Stam was ook de eerste speltak die ook voor meisjes werd opengesteld
Natuurlijk waren er in die tijd ook vrouwelijke Scouts, de Vossenbosgroep. Door een tekort aan leiding werd deze groep echter in 1984 opgeheven. Voor de achtergebleven leden richtte Thorheimgroep twee nieuwe speltakken op, de Kabouters en de Gidsen. De Sherpa’s werden samengevoegd met de Rowans. Het ledenaantal groeide nog steeds, maar het leidingtekort werd een steeds groter probleem. Daarom besloot men om de meisjes- en jongensspeltakken verenigen tot nieuwe gemengde speltakken. In 1996 besloot Thorheim ook de kinderen van 5 t/m 7 jaar een prettige vrijetijdsbesteding te gaan aanbieden. Anno nu
Tot op heden draaien alle speltakken met gemengde groepen midden in het bos in het gebouw aan de Drift en zijn we qua leden aantal een stabiele groep van ongeveer 80 jeugdleden leden en 20 mensen die leiding draaien of het bestuur vormen. Kinderen zijn op weg naar zelfstandigheid. Scouting helpt in de ontwikkeling die kinderen doormaken door afnemend leiding te bieden om zo de eigen verantwoordelijkheid van kinderen voor zichzelf en voor elkaar te vergroten. Daardoor levert Scouting ook een bijdrage aan de vorming van de persoonlijkheid. Iedere leeftijd vereist een eigen aanpak, een eigen aanbod. Daarom kent Scouting speltakken ingedeeld naar leeftijd
Bervers 5 - 7 jaar Contact: [email protected]
Welpen 7 - 11 jaar Contact: [email protected]
Scouts 11 - 15 jaar Contact: [email protected]
Explores 15 - 18 jaar Contact: [email protected]
ten. Samen met twee buurjongens en twee schoolvrienden is het tweetal begonnen als Patrouille De otters. Via het gemeentebestuur van Maarn kregen de jongens hulp, zodat de eerste groep van de afdeling Maarn-Doorn de Rangers van de grond kwam. IN 1935 werd hun eerste clubhuis De Boshut op de Zonheuvel geopend. De activiteiten die de verkenners toen verrichten waren het deelnemen aan wandeltochten, spoorzoeken, zomerkampen en het geven van uitvoeringen aan het Doornse publiek. In de eerste oorlogsjaren ging het padvinderswerk nog gewoon door, maar in 1941 werd de padvinderij door de bezetters verboden. De oorlogsjaren
Aart Martijn en zijn vrienden gingen in de oorlogsjaren stiekem door als natuurvriendengroep. Dankzij de illegalen natuurvriendenwerk konden zij na de bevrijding meteen weer aan de slag. Na de oorlog
Meteen na de bevrijding kregen de jongens de gelegenheid om in het oude VVV kantoor een ruimte in te richten. Hier melden zich zo veel nieuwe leden aan, dat er na een splitsing de volgende vier groepen ontstonden:
De Rangers, de Big Two, Kantankey en de Woudlopers. De Rangers werd een Maarnse groep en de Woudlopers verhuisden naar Amerongen. In 1948 liep echter het leden aantal van de Big Two en de Kantankey terug, waardoor beiden groepen samengevoegd werden tot de Thorheimgroep. Er wordt gekozen voor deze naam, omdat het dorp Doorn vroeger Thorheim heette. Thorheim is weer afgeleid van een plek in de buurt van huize Stameren, waar volgens de overleveringen een offerplaats voor de Noorse god Thor was. In 1964 kreeg de Thorheimgroep een pachtcontract voor het terrein aan de Drift aangeboden, waar ze nu nog steeds huizen. De bouw van het groepshuis heeft heel wat voeten in de aarde. Met een oude kippenschuur als geraamte is een nieuw gebouw geconstrueerd. Vanaf dat moment groeide de groep gestaag. Daarom werd de groep in 1977 uitgebreid met een speltak voor oudere leden, de Rowans. In 1980 werd vervolgens de speltak voor de oudste leden, de Parnassosstam, opgericht, waarbij het accent lag op de voorbereiding van het leiderschap. De Stam was ook de eerste speltak die ook voor meisjes werd opengesteld
Natuurlijk waren er in die tijd ook vrouwelijke Scouts, de Vossenbosgroep. Door een tekort aan leiding werd deze groep echter in 1984 opgeheven. Voor de achtergebleven leden richtte Thorheimgroep twee nieuwe speltakken op, de Kabouters en de Gidsen. De Sherpa’s werden samengevoegd met de Rowans. Het ledenaantal groeide nog steeds, maar het leidingtekort werd een steeds groter probleem. Daarom besloot men om de meisjes- en jongensspeltakken verenigen tot nieuwe gemengde speltakken. In 1996 besloot Thorheim ook de kinderen van 5 t/m 7 jaar een prettige vrijetijdsbesteding te gaan aanbieden. Anno nu
Tot op heden draaien alle speltakken met gemengde groepen midden in het bos in het gebouw aan de Drift en zijn we qua leden aantal een stabiele groep van ongeveer 80 jeugdleden leden en 20 mensen die leiding draaien of het bestuur vormen. Kinderen zijn op weg naar zelfstandigheid. Scouting helpt in de ontwikkeling die kinderen doormaken door afnemend leiding te bieden om zo de eigen verantwoordelijkheid van kinderen voor zichzelf en voor elkaar te vergroten. Daardoor levert Scouting ook een bijdrage aan de vorming van de persoonlijkheid. Iedere leeftijd vereist een eigen aanpak, een eigen aanbod. Daarom kent Scouting speltakken ingedeeld naar leeftijd
