14/10/2026
EENDJESAFSCHEID
En soms⦠halen pulletjes het niet. Beter nog: vaker niet dan wel in deze bewoonde wilde wereld. Vaak worden ze opgegeten en is het ƩƩn, twee, weg ermee. Maar niet altijd. En dat levert dan nog een heel avontuur op. Deze bewuste mini zat toen we thuis kwamen begin middag midden op de stoep en reageerde bijna niet meer, mama liep een aantal meters verderop en kon met (nu nog 9 van de 11) stuks kroost niet veel. Meteen opgepakt, in een doosje met een warme fles en een handdoek gezet en via het nummer van Dierenambulance Achterhoek Opvang Noach gebeld; mocht het pulletje wel brengen maar als āie het overleefde moest ik ām terug ophalen. Ja sure, als we dan zo ver gaan doen we dat dan ook wel weer toch? En nee lieve mensen⦠het spijt me, maar uit eigen zak naar de dierenarts voor voortuin-bewonende eenden is ook voor mij niet haalbaar, was ik maar rijk. Lijden hoeft echter, zelfs zo klein, niet.
Thuis klaargemaakt, honden uitgelaten enz enz - dat duurt nog wel even voor je weg bent hier met bezoek en drie honden en drie nieuwsgierige kinderen om onderweg naar Halle te komen. Helaas kwamen we er achter dat de kleine mup het niet ging halen. Warm in een handdoek tegen een kruik op een rustig donker plekje is āie vertrokken.
En wat doe je dan⦠laten we zeggen dat de ethische keuzes met drie jonge kinderen die alles mee krijgen anders liggen dan wanneer je alleen bent 𤣠En dus is āKuikā vanmiddag eervol begraven in de tuin, diep genoeg met een steen op zān grafje zodat Kuik niet opgegraven wordt.
En zo verveel je je nooit op de Slotlaan.
En nee ik heb geen idee wat er gebeurd is, ik zie ām op de camera alleen achter moeder en de rest aan de tuin in kruipen - ik vermoed aangereden. Weten zullen we het nooit š¤·āāļø
En vanavond? Geen kip⦠dat mocht niet vandaag š¤£