10/06/2026
Als 3 op de 10 medewerkers zich níet sociaal veilig voelen, dan is “7 op de 10 voelen zich wél veilig” voor mij geen geruststellende kop.
Juist daarom moest ik even stilstaan bij het recente onderzoek van het CBS over sociale veiligheid binnen het openbaar bestuur.
Natuurlijk is het positief dat een meerderheid van de medewerkers aangeeft dat zij hun organisatie als sociaal veilig ervaren. Maar dezelfde cijfers vertellen ook dat ongeveer 3 op de 10 medewerkers dat niet zo ervaren.
Dat zijn geen statistieken.
Dat zijn mensen.
Mensen die zich mogelijk niet veilig voelen om zich uit te spreken. Mensen die misschien twijfelen of zij fouten mogen maken. Mensen die ongewenst gedrag ervaren of hebben ervaren. Mensen die zich afvragen of er echt naar hen geluisterd wordt.
Juist omdat dit onderzoek afkomstig is van het CBS, het statistische instituut van Nederland, vind ik het belangrijk om kritisch te kijken naar de manier waarop cijfers worden gepresenteerd. Een kop bepaalt vaak wat mensen onthouden.
Bij sociale veiligheid gaat het niet alleen om de meerderheid die zich veilig voelt. De echte vraag is wat we doen voor de medewerkers die zich níet veilig voelen.
Want sociale veiligheid meet je niet aan een mooi gemiddelde.
Sociale veiligheid meet je aan de vraag of mensen zich veilig genoeg voelen om zichzelf te zijn, hun mening te geven, fouten te maken, zorgen uit te spreken en ongewenst gedrag te melden.
Bij Stop Pesten Nu zien we datzelfde mechanisme ook terug bij pesten. Zodra we vooral kijken naar de grote groep die geen probleem ervaart, raken de mensen die wél een probleem ervaren uit beeld.
En juist daar begint de verantwoordelijkheid van iedere organisatie.
