09/04/2026
Soms wil je wat schrijven, maar weet je gewoon niet waar je moet beginnen..... omdat er zó veel speelt en omdat sommige van die dingen zó heftig zijn en ik me zó ontzettend machteloos voel.....
Nora & Lady
Laat ik beginnen met Nora & Lady. Hoewel zij niet tot de stichting behoorden, maakten zij sinds 30-09-2025 wél deel uit van de totale roedel honden met wie ik mijn leven deel. Nora de Rottweiler en Lady de Shih-Tzu, afkomstig van een kleine afgelegen boerderij, waar ze een teruggetrokken leven leidden. Hun eigenares (mijn tante) moest worden opgenomen in een WLZ-instelling. Omdat beide dames al op leeftijd waren en wat medische aandachtspunten hadden, maar voorál omdat herplaatsing naar een regulier "huisje-boompje-beestje-gezin" voor beiden een ware cultuur-shock zou betekenen, heb ik de dames in mijn roedel opgenomen. Lady vond al heel snel haar draai en liep eigenlijk gelijk vanaf het begin tussen al die grote Sennenhonden rond, alsof ze nooit anders gewend was. Nora had meer tijd nodig om te wennen aan zowel de nieuwe omgeving als de andere honden om haar heen. Maar ook zij vond haar draai en nam zelfs langzamerhand actief deel aan de bewaking van mijn terrein. Wat een ongelofelijk lieve meiden en wat hebben ze hun nieuwe leven ongelofelijk goed opgepakt!
Helaas moest ik op 03-02-2026 geheel onverwachts Nora laten gaan. Een vermoeden van blaas- of nierproblemen mondde uit in de diagnose: milt en lever vol met tumoren.
Op 20-03-2026 moest ik ook Lady laten gaan. Eén van de melkkliertumoren (die ze al had toen ze bij mij kwam) bleek in een paar dagen tijd zó snel te groeien, dat deze zorgde voor blaasproblemen maar ook voor moeilijkheden bij het lopen. Met Lady heb ik, onderweg naar de dierenarts, samen nog van een patatje, een frikandel en een milkshake genoten. Zij was bij mijn tante altijd gewend om tafelresten mee te eten, méér dan wat Nora kreeg, dus ik wilde haar graag nog één keer lekker verwennen.
Het verlies van deze beide meiden, die nog maar zó kort bij mij waren, heeft diepe sporen nagelaten. Ik had hen zó veel méér gegund. Ik had graag zó veel langer van hun aanwezigheid genoten. Van die kleine, dappere Shih-Tzu en die uitermate knuffelbare en altijd kwispelende Rottweiler. Maar toch ben ik ergens ook dankbaar. Dankbaar dat mijn tante, in een vergevorderd stadium van dementie (FTD), dit verlies niet zélf heeft hoeven dragen.
Appenzeller-leed: Willem
In december 2025 kreeg Appenzeller Willem (02-02-2020) voor het eerst een epileptische aanval. In de periode daarna volgden nog enkel individuele aanvallen. Op 03-03-2026 kreeg Willem voor het eerst een cluster-aanval, maar daarna ging het ruim 3 weken goed. Vanaf 29-03-2026 ging het mis..... die dag kreeg Willem een aanval rond 18.00 uur, gevolgd door een aanval op 30-03-2026 rond 18.00 uur, een aanval op 31-03-2026 rond 01.45 uur én een aanval op 31-03-2026 rond 02.30 uur. Van die laatste aanval herstelde Willem zichtbaar slechter, wellicht omdat hij tegen het aanrecht aan viel en daarbij zo ongeveer een salto achterwaarts maakte, om vervolgens op de harde tegelvloer te vallen.
We konden nog diezelfde dag om 12.20 uur bij de dierenarts terecht, maar vlak vóór vertrek, rond 11.45 uur, kreeg Willem wéér een aanval. Tijdens het consult bij de dierenarts en tijdens het wachten op de bloeduitslagen was Willem helemaal van z'n padje af en leek hij elk moment in te kunnen storten. De bloeduitslagen gaven helaas geen verklaring voor de aanvallen. Gewapend met Pexion en Stesolid weer terug naar huis gereden. Eenmaal thuis kreeg Willem rond 15.30 uur opnieuw een aanval, waarbij hij 2 of 3 keer hard met zijn kop op de vloer klapte. Wederom contact met de dierenarts. In de nacht die volgde, op 01-04-2026 rond 01.30 uur volgde er wederom een aanval en 's ochtends rond 11.30 uur nóg één. Na overleg met de dierenarts ook Phenoral opgestart en Levetiracetam om de clusters te doorbreken. God zij dank is dat laatste gelukt!
De aanvallen van/sinds 31-03-2026 hebben een zware tol geëist van Willem. Zijn cognitieve vermogens vielen vrijwel volledig weg en hij functioneerde ineens weer op het nivo van een zeer jonge pup, inclusief de bijbehorende incontinentie. Ook de extreme verlatingsangst, waar Willem na zijn herplaatsing heel veel last van had, kwam ineens weer terug. In heel veel opzichten vertoont de situatie van Willem gelijkenis met de heftige periode die ik 13 jaar geleden met Grote Zwitser Bob heb doorgemaakt nadat hij zijn eerste epileptische aanval kreeg.
Inmiddels zijn we een dikke week verder en is Willem aan het stabiliseren. Hij is nog steeds niet helemaal de oude en de zindelijkheid is ook nog niet volledig terug. Maar hij is inmiddels wél een week aanvalsvrij en dat is op dit moment het állerbelangrijkste.
Appenzeller-leed: Baycko en Bram
Baycko (30-03-2022) en Bram (21-01-2025) komen van dezelfde fokker, uit dezelfde oudercombinatie. Beide lijken een ongewenste mate van agressie tegen intacte reuen te vertonen, hetgeen bij beiden inmiddels ook tot bijtincidenten heeft geleid. Inmiddels heeft Baycko helaas ook een bijtincident met een gecastreerde reu gehad. Deze bijtincidenten hebben overigens plaatsgevonden binnen de eigen roedel, dus er zijn geen externe honden bij betrokken. Voor zowel Baycko als Bram betekent dit dat ik hen enkel nog samen met teven naar buiten laat, aangezien dat wél goed gaat. De gang van zaken rondom de bijtincidenten heeft bij mij het vermoeden gewekt dat er mogelijk sprake zou kunnen zijn van een erfelijke component in dit ongewenste gedrag. Omdat beiden geen stamboom hebben zal het lastig worden om dit nader te onderzoeken. De vader van Baycko en Bram heeft wél een stamboom en wordt helaas op grote schaal ingezet als dekreu, voor teven mét en zonder stamboom. Niet elke nakomeling van deze dekreu zal exact hetzelfde gedrag overerven, maar ik vrees dat het probleemgedrag niet tot Baycko en Bram beperkt blijft. Dat zou immers ál te toevallig zijn.
Erfelijke component of niet, de dagelijkse realiteit is dat ik de verantwoordelijkheid draag voor twee heren met een ongewenste mate van agressie en dat vergt de nodige aanvullende maatregelen.
Entlebucher-leed: Bruno
Sinds 1 februari 2025 verblijft Entlebucher reu Bruno (17-09-2023) bij mij, nadat zijn gedrag voor de eerste en de tweede eigenaar niet langer hanteerbaar bleek te zijn. Bruno heeft last van 'mood-swings' en kan schijnbaar vanuit het niets zo ineens lelijk gaan doen, in de zin van gericht opspringen (op je in beuken), ongecontroleerd blaffen en bijten. Na ruim een jaar observeren kan ik nog steeds niet volledig achterhalen waar dit ongewenste gedrag vandaan komt. Bruno draagt noodgedwongen een muilkorf als ik met hem naar buiten ga, aangezien hij zich tijdens die mood-swings structureel op mij afreageert. En geloof me.... dat komt best hard aan. Het enige wat tot nu toe helpt om Bruno tijdens zo'n mood-swing te kalmeren, is hem aanlijnen en (als dat onvoldoende helpt) naar binnen gaan.
Op sommige momenten lijkt het gedrag van Bruno een (incomplete) vorm van het kennelsyndroom, op andere momenten lijkt het een vorm van rangordeconflict. Duidelijk is wel dat Bruno met dit extreme gedrag absoluut niet plaatsbaar is. Dat Bruno ook een andere kant heeft, momenten waarop hij vriendelijk is en graag wil kroelen, maakt het heel erg dubbel.
Eind november 2023 ben ik betrokken geweest bij een situatie met een jonge Entlebucher puber-reu (30-03-2023), die bij de fokster was teruggekomen vanwege gedragsproblemen. Op de dag dat deze fokster de reu bij mij zou brengen (01-12-2023) informeerde ik naar de exacte tijd waarop zij zou komen en kreeg ik als reactie "Ik kom niet". Ze bleek te jonge puber-reu de dag er vóór te hebben laten inslapen, omdat er een incident had plaatsgevonden. Deze puber-reu heeft dezelfde vader als Bruno. Deze vader is meerdere malen (ook recent) als dekreu gebruikt.
Deze week ben ik benaderd in verband met problemen met een Entlebucher teef (14-06-2020). Het gedrag dat door haar eigenaren werd beschreven vertoonde zó veel gelijkenis met het gedrag van Bruno, dat ik verder ben gaan zoeken. De opa van Bruno (van vaders kant) blijkt de vader van deze teef te zijn. Daarnaast hebben Bruno en deze teef dezelfde moeder. Inmiddels weet ik dat deze 3 gevallen niet de enige 3 gevallen uit de betreffende lijn zijn waarin zich gedragsproblemen voordoen. Hoewel deze fokkers buiten verenigingsverband fokken, heb ik wél een signaal afgegeven aan de Nederlandse rasvereniging. In de eerste plaats omdat de eigenaren van de teef door de rasvereniging naar mij waren doorverwezen om te kijken naar mogelijkheden voor herplaatsing. In de tweede plaats omdat ik van mening ben dat de gevallen waarbij ik betrokken ben (geweest) dermate zorgwekkend zijn dat zij op de hoogte dienen te worden gebracht van mijn bevindingen, aangezien zij toch óók regelmatig worden benaderd over honden die buiten verenigingsverband zijn gefokt, zeker als het om gedragsproblemen gaat.
Hoewel de fokker van Bruno zélf inmiddels niet meer actief fokt, wordt de vader van Bruno nog wél ingezet als dekreu. Kennis en ervaringen delen met de rasvereniging leidt hopelijk tot méér inzicht in de oorzaak van de problemen.
Tot slot
Gezien hetgeen ik hiervóór heb beschreven denk ik dat het voor iedereen wel duidelijk is dat de roedel honden die ik momenteel onder mijn hoede heb, een complexe en bewerkelijke samenstelling kent. Dat vergt veel tijd en energie. Daarnaast kosten ook familie-aangelegenheden (waaronder de situatie van mijn tante en de voorgenomen verkoop van haar boerderij) veel tijd en energie. En sinds september ben ik bezig met een verbouwing om de honden andere/betere kamers te kunnen bieden. Mijn leven speelt zich daarom noodzakelijkerwijs vooral off-line af. Er blijken bovendien problemen te zijn met het contact-formulier op de website: ingestuurde formulieren komen niet meer binnen in mijn mail-box. Gevolg van dit alles is dat ik minder goed per mail bereikbaar ben. Rechtstreekse mails naar [email protected] komen gelukkig wél binnen, maar ik heb helaas een achterstand in de verwerking van binnengekomen mails. Voor acute vragen is een telefoontje (0524-223398) dan ook de aangewezen weg.
To-do-lijst:
- doneeractie voor de verbouwing van de hondenkamers
- doneeractie voor de dierenartskosten van Willem
- wervingsactie voor extra helpende handjes bij de verzorging van de honden en de schoonmaak van de hondenkamers
