Transitium Zeeveld

20/05/2026

A few spots left for our retreat 6-9 August! Info session online Thursday 21th May, 5 pm CET.
Welcome!
https://us06web.zoom.us/j/88306038312?pwd=otoMMLGRd3VxbaxVvmd8BRkpQ9a3mq.1

18/05/2026

Stilte is een relatie

Voor even was mijn huiskamer onlangs een podcaststudio. Vragend en luisterend bezoek van Bommer en van Tilburg van de Samatha.nl Podcast.

Voor een open en ontspannen gesprek over het verschil tussen stilte als situatie en stilte als relatie, en contemplatie als middel of doel. En over hoe we de kostbaarste geschenken niet ontvangen door ernaar op zoek te gaan maar door erop te 'wachten': met lege en ontvankelijke aandacht in het leven te staan.

Binnenkort een link naar de podcast.

14/05/2026

Welkom, Bart Verberkt – als Inwonend Huismeester bij Transitium ZeeVELD.

Bart keert na zes jaar Bourgogne terug naar Nederland, onder meer om dichter bij zijn twee volwassen dochters te wonen. In Frankrijk woonde en werkte hij in Cuzy (op de zuidelijke rand van natuurgebied De Morvan) als beheerder van meerdere vakantieappartementen, gîtes, een verwarmd zwembad en een kleine camping, en ontving hij gasten in zijn eigen chambres d'hôtes (gastenkamers).

Naast zijn ervaring in de gastvrijheidssector heeft Bart een stevige achtergrond als (financieel) projectcontroller, opgedaan bij diverse commerciële bedrijven en bij universiteiten en hogescholen. Daarnaast heeft hij, als counselor, ervaring in het begeleiden van mensen.

Bart past behalve professioneel ook inhoudelijk goed bij ZeeVELD. Hij volgt inmiddels zijn tweede jaartraining Zijnsoriëntatie, na de driejarige opleiding aan de gelijknamige school in Utrecht. Zijn levenshouding is daarmee zeker verwant aan die van Monastiek laboratorium Jan XVII — de stichting die ZeeVELD beheert, “al doende zoekend naar nieuwe woorden en wegen voor de monastieke contemplatieve traditie”.

Het is de bedoeling dat Bart op termijn het organisatorische werk van Thomas overneemt.

19/04/2026

ZeeVELD is als een dienblad. En het is altijd weer bijzonder om te zien wat onze gasten erop zetten. Ook Baseqamp maakt er met Frits van den Heuvel en Naomi Nieuwenhuis iedere keer weer iets speciaals van.

23/12/2025

Vacature Inwonend Huismeester

Transitium ZeeVELD – huis van verstilling, bezinning en ontmoeting in de duinen bij Castricum – komt graag in contact met een

INWONEND HUISMEESTER
(parttime, circa 14–16 uur per week)

Wat je doet
• Je bewaakt de rust, representativiteit en functionaliteit van huis en erf;
• Je bent het aanspreekpunt voor gasten, leveranciers en dienstverleners;
• Je pakt praktisch werk waar mogelijk zelf op, waar nodig schakel je derden in;
• Je inzet in uren is flexibel en beweegt mee met de bezetting van het huis en de vragen van huis en erf

Wat je brengt
• Je bent een communicatieve perfectionist met oog voor detail.
• Je hebt twee rechterhanden en bent praktisch en nuchter ingesteld.
• Je gedijt bij een honkvast en solistisch bestaan in een rustige leefomgeving.

Wat wij bieden
• Een parttime arbeidsovereenkomst, waarbij de waarde van de inwoning deel uitmaakt van de arbeidsvoorwaarden.
• Looptijd: één jaar, met mogelijkheid tot verlenging.
• Een partnersituatie is bespreekbaar.

Geïnteresseerd?
Stuur uiterlijk op 14 januari 2026 je cv en motivatie naar Thomas van Kleef via [email protected]
Meer informatie over ZeeVELD vind je op:

Groepsaccommodatie, 15- 17 slaapkamers, kust Noord-Holland. Ruime, riante, sfeervolle en functionele groepsaccommodatie op loopafstand van zee en strand.

01/10/2025

Op de opiniepagina van Trouw van 1 oktober, mocht ik een bijdrage leveren aan de 'rode lijn' discussie die woedt in (vooral) de PKN.

"Hoe belangrijk het gesprek over Israël of welk conflict dan ook, belangrijker is het doorzien van dieper zelfbedrog: ons vertrouwen op macht, bezit en nationale identiteit alsof dáárin onze ultieme zekerheid ligt. En de oefening om niet te kiezen voor de bevrediging van het gelijk van de leuze, maar voor het uithouden van de langzame gisting: dat rauwe, fysieke, misselijkmakende innerlijk proces dat de korst van onze illusies openbreekt, projecties wegneemt, ons zelfbehoud zijn greep ontneemt – en wat eerst onverteerbaar leek tot inzicht transformeert."

Wil je het hele verhaal lezen, klik dan hier:

Op de Opiniepagina van Trouw mocht ik een bijdrage leveren aan de ‘rode lijn’ discussie. Hieronder de hele tekst. Geloven voorbij de lijnen van macht en gelijk Met Israëlzondag in aantocht klinkt de roep om een ‘rode lijn’ richting Israël steeds luider. Maar juist dat verlangen naar duidel...

08/09/2025

Je leest iets, ziet iets, maakt iets mee, en er komen vragen in je op. Je zoekt naar een antwoord, een oplossing, een uitkomst, een houvast waarmee je verder kunt.

Computers zijn daar goed in: antwoorden genereren, oplossingen berekenen. Maar wat ze niet kunnen: de spanning verdragen van een verlangen dat openblijft. Voor een machine is er alleen input en output, nooit het uithouden van het tussenveld.

Een mens kan dat, in beginsel, wel. Want een mens is niet alleen in staat om antwoorden te zoeken of te formuleren, maar ook en vooral om het verlangen naar het antwoord dat uitblijft te verdragen. Om in roerloze ontvankelijkheid, stil, in vrede, beschikbaar te zijn voor alles in hem dat reikt, streeft, ambieert, hoopt of wanhoopt, overtuigd is of zich juist geen raad weet.

Anders dan een computer kunnen wij ons als een vraagteken verhouden met wat zich in ons als een uitroepteken manifesteert.

En laat daarin nu onze zekerste zekerheid liggen. In dat vermogen ons ten diepste te laten raken door wat we als bedreigend ervaren, en ons tegelijkertijd veilig te weten op een manier waarvoor het woord ‘veiligheid’ tekortschiet.

Bezorgd, bedrukt, gedeprimeerd misschien wel door wat er dagelijks aan treurnis voorbijkomt? Laat je niet gek maken. Orden je aandacht. First things first.

Een wereld van vrede en inclusiviteit begint bij mensen die zich oefenen in wat computers niet kunnen en mensen wel. Het sleutelwoord? Macht. Machines en machinale denkers leven bij de gratie van macht. Maar typisch menselijk is juist het vermogen ons onmachtig te verhouden met alles in ons wat naar macht zucht. En zo, al doende, als geboortegrond te gaan dienen voor wat ons traditionele vragen en denken te boven gaat.

De vraag is niet of AI ons inhaalt, maar of wij echt mens durven leren worden.

24/08/2025

Voel sneller, reageer langzamer
Over: The Tears of Things van Richard Rohr

De crises die ons aanstaren nationaal én mondiaal, komen niet uit de lucht vallen. Ze komen uit onszelf. Net zo min als we de fossiele industrie alléén verantwoordelijk kunnen houden voor de ontwrichting van het klimaat, is het grootkapitaal niet de enige schuldige van de groeiende kloof tussen arm en rijk. En ook de toenemende polarisatie laat zich niet alleen op het conto van de uiterste flanken schrijven.

De diepere oorzaak van wat ons leven – het leven op deze planeet – bedreigt, is dat we nauwelijks weten wat ‘leven’ werkelijk is. Hoe het in elkaar steekt. Wat het vraagt. Wat het nodig heeft. En welke rol wij daarin spelen.

Een mens, wat is dat? Een mens, hoe werkt-ie?

Een boek dat daarbij de weg kan wijzen lijkt me het recent verschenen 'The Tears of Things' van Richard Rohr. Ik ben er nog maar net in begonnen, maar wil je er toch al graag over vertellen. Luister bijvoorbeeld naar deze podcast: ‘Oprah en Richard Rohr over het vinden van hoop in onzekere tijden’ of lees de recensie hieronder, ontleend aan ‘Ink and Pages’:

"The Tears of Things is geen boek dat je simpelweg leest, maar een boek dat je meedraagt. Het brengt geen extra lawaai, maar profetische stilte.

"In dit contemplatieve werk plaatst Rohr zijn Franciscaanse wijsheid midden in een tijdperk van morele verontwaardiging en vastgeroeste denkbeelden. Hij sluit zich niet aan bij het koor van kritiek en roept ons ook niet op om ons terug te trekken. Wat hij wél zegt: begin met huilen. Huil om jezelf, om je vijanden, om alles wat verloren ging in ons krampachtige vasthouden aan zekerheid.

"Vanuit bijbel, mystiek, poëzie én denkers zoals Ken Wilber laat hij zien hoe verdriet een weg opent naar transformatie die woede alleen nooit kan ontsluiten.

"Rohr herinnert eraan dat profeten niet alleen aanklagers waren, maar ook rouwenden. Verdriet is geen zwakte maar een vorm van heilig zien: het stelt ons in staat de pijn van de wereld onder ogen te komen zonder eraan ten onder te gaan. In een cultuur die draait op verontwaardiging en versimpeling klinkt zijn oproep radicaal: voel sneller, reageer trager. Alleen wie zich door tranen laat verzachten, kan liefhebben met kracht.

"Wat dit boek zo actueel maakt, is Rohr’s weigering om zondebokken aan te wijzen. Hij confronteert ons tribalisme niet met beschuldigingen, maar met nederigheid. Hij laat zien hoe het ego zelfs onze beste bedoelingen kan kapen, en hoe geestelijke rijping vraagt om het sterven van dat deel van onszelf dat koste wat kost gelijk wil krijgen. Zijn inzichten zijn geworteld in pastorale ervaring én in diep innerlijk werk: spirituele wijsheid gesmeed in doorleefd vuur.

"Aan het einde blijft de lezer stiller achter – niet omdat je minder te zeggen hebt, maar omdat je meer te dragen krijgt. The Tears of Things geeft geen wapens voor de cultuurstrijd, maar een compassievolle blik. In een wereld die verslaafd is aan spektakel en zekerheid daagt Rohr ons uit om anders te zijn: gewond, wakker en wijs. Een kelk voor iedereen die het gewicht van de wereld wil dragen – gevuld niet met bitterheid, maar met compassie en zegen."