Een stad is nooit af, altijd wordt er gewerkt aan vernieuwing, uitbreiding of onderhoud. Complexe processen die, zeker in tijden van crisis, vaak meerdere jaren duren waardoor hele gebieden voor een langere tijd in onbruik zijn. Doorgaans ervaart men deze zogenaamde transitiefase als een negatieve periode. DTO wil deze bedreiging voor de leefbaarheid in de stad ombuigen tot een kans door de overga
ngsfase niet als hinderlijk te zien maar juist als een volwaardig deel van de huidige stedenbouw, een waardevolle culturele manifestatie; die van het veranderen, het (her)ontdekken, het maken en het worden. De ruimtelijke ordening was tot voor kort het exclusieve domein van professionals als beleidsmakers, projectontwikkelaars en stedenbouwkundigen. De samenleving – en meer in het bijzonder de gebouwde omgeving – was maakbaar en wel met een top-down en lange termijn planningsregime. Deze processen duurden altijd vele jaren waardoor er in de stad altijd plekken waren zonder bestemming. Versterkt door de gevolgen van de vastgoedcrisis kampt de stad steeds vaker met plekken die steeds langer in de wachtkamer zitten. De natuurlijke dynamiek is verdwenen en verworden tot een stand-still waarin gehoopt en gewacht wordt op betere tijden. Maar volgens velen moeten we op zoek naar een andere vorm van stadsontwikkeling. Bottom-up ontstaan her en der verschillende tijdelijke initiatieven. Nieuwe coalities in de stad zien leegstand en braakligging niet als een probleem maar ook als een kans. De stad wordt een speeltuin van partijen die creativiteit en organiserend vermogen weten te combineren en die langs informele lijnen ruimtes en plekken weten te vullen. Tijdelijke initiatieven zijn vooralsnog geïsoleerde korte termijn projecten. Maar indien deze worden ingezet als playgrounds waarbij de geplande stadsontwikkeling wordt uitgetest en de juiste kennis van de plek wordt gekoppeld aan de stedelijke energiebanen ontstaat er een meerwaarde. De waarde van de individuele ingreep overstijgt daarmee het belang van de plek en kan zo worden ingebed in de plannen voor de stad. Het gaat daarbij niet zozeer om gebouwen, grond, geld en regelgeving, maar om visie, energie, overtuigingskracht, creativiteit en het mobiliserend vermogen van mensen en netwerken ofwel de Software en Orgware. Deze verandering van de conventionele stadsontwikkeling naar een meer informeel en creatief systeem is in Arnhem al enkele jaren bezig en DTO heeft al een aantal spraakmakende successen geboekt.
