Het voornaamste doel van de stichting is het drastisch reguleren van de overpopulatie Damherten in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Aanleiding voor de oprichting vormt het aanhoudend onvermogen van de gemeente Amsterdam om zijn bezit, een Natura 2000-gebied, in een ‘gunstige staat van instandhouding’ te brengen, zoals de Nbwet voorschrijft. De stichting procedeert thans teneinde een goed populat
iebeheer af te dwingen. In het voorjaar van 2016 werden 3906 herten geteld. Terwijl het Faunabeheerplan, dat in november afloopt, beoogt de stand op 800 dieren te brengen, is het aantal herten dus alleen maar toegenomen. Dat is onaanvaardbaar. Vier rapporten constateren zeer aanzienlijke schade aan de bloemplanten en de afhankelijke insectenfauna. Door grote vraatschade aan de struiken verliezen
vogels hun broedgelegenheid, zoals de Nachtegaal. Actueel is het verdwijnen van de Wilde liguster door het bast schillen, waardoor vlinders een belangrijk nectarbron verliezen. De stichting wil niet toestaan dat het natuurgebied een kopie wordt van de Oostvaarderplassen; de hoefdieren hebben daar periodiek te kampen met ernstig voedseltekort en massaal hongeren. De stichting ontmaskert de dierenbescherming die dit beheer voorstaat als in wezen dieronvriendelijk en barbaars. Beter is de stand op een paar damherten per honderd hectare te houden. Dit aantal komt overeen met natuurlijke gebieden waar Wolven, Bruine beren en Lynxen de stand zeer laag houden. De biologische variatie en rijkdom vaart wel bij een lage hertenstand. Voor de 3500 ha grote AW duinen betekent dit een stand van ongeveer 60 Damherten. De jaarlijkse aanwas van circa 30 dieren dient te worden afgeschoten.
