07/06/2026
Gisteren, 6 juni 2026 nam ik op de Dam in Amsterdam deel aan de herdenking van het bloedbad op het Tiananmenplein, nu 37 jaar geleden.
Met dodelijk geweld rekende de Chinese Communistische Partij toen af met de roep om vrijheid en democratie die door heel China klonk — in tientallen steden, met vele duizenden slachtoffers, gevolgd door talloze zuiveringen in de maanden en jaren daarna. Een exact dodental is er niet, en dat het ontbreekt is de verantwoordelijkheid van het intransparante regime in Peking, dat de waarheid tot op de dag van vandaag verzwijgt.
De herdenking, waar veel belangstelling voor was van omstanders, bracht Chinese mensenrechtenverdedigers, Chinese christenen, Tibetanen, Oeigoeren en Zuid-Mongolen samen in een gezamenlijke oproep voor vrijheid en gerechtigheid.
Als voorzitter van de Tibet Support Groep sprak ik over de solidariteit van Tibetanen met het Chinese volk, dat zelf ook slachtoffer is van de onderdrukking door de Chinese Communistische Partij. Ook wees ik op de parallellen tussen de protesten in Lhasa begin 1989 en de Tiananmen-beweging in Peking enkele maanden later: in beide gevallen kwamen mensen vreedzaam op voor vrijheid, mensenrechten en menselijke waardigheid, en in beide gevallen reageerde het dictatoriale regime met geweld en dodelijke repressie.
Onze strijd is met elkaar verbonden: voor vrijheid, tegen een meedogenloze dictatuur. Door samen te staan en te zorgen dat deze misdaden niet worden vergeten, versterken wij de beweging voor democratie, mensenrechten en zelfbeschikking in Tibet en China — en dagen wij de dictatuur uit die toen onder Deng Xiaoping moordde en vandaag onder Xi Jinping nog steeds meedogenloos onderdrukt.
Tsering Jampa
#1989
