09/06/2026
“Ik dacht: die meter is kapot.”
Toen Lauriëtte na weken met vage klachten zelf een bloedglucosemeter bestelde, verscheen er alleen maar: HI. Haar glucosewaarde was zo hoog dat de meter het niet meer kon meten. Niet veel later lag ze in het ziekenhuis, met de diagnose: diabetes type 1.
Voor Lauriëtte begon daarna een periode van alles willen begrijpen. Lezen, uitzoeken, vragen stellen en van de één op de andere dag proberen grip te krijgen op een ziekte die ineens 24 uur per dag onderdeel van haar leven werd.
“Het was bijna obsessief,” laat Lauriëtte weten. “Ik moest álles weten. Hoe werkt dit? Wat betekent dit? Hoe maak ik dit onderdeel van mijn leven?” Schrijven helpt haar daarbij. Op haar blog Diabadass deelt ze wat ze meemaakt, wat ze heeft geleerd en waar ze tegenaan loopt. Niet omdat alles makkelijk was, maar juist omdat herkenning zoveel kan betekenen. Voor haarzelf én voor anderen.
Want leven met diabetes type 1 is meer dan meten, rekenen en insuline toedienen. Het is zoeken. Balanceren. Soms heel veel discipline hebben, en soms even niet. Het is leren omgaan met een ziekte die nooit pauze neemt.
Bij DON delen we verhalen zoals dat van Lauriëtte, omdat ze laten zien hoeveel impact diabetes type 1 heeft. En precies daarom blijven wij ons inzetten voor maar één doel: genezing.
Een toekomst zonder diabetes type 1.
Het kan. Het moet. En het zal gebeuren.
Steun onderzoek naar genezing via DON.
