22/05/2026
𝐙𝐢𝐣𝐧 𝐦𝐞𝐥𝐚𝐧𝐨𝐨𝐦: 𝐑𝐨𝐛𝐛𝐞𝐫𝐭 - In 2025 overleed Robbert aan de gevolgen van uitgezaaid melanoom. Met hun persoonlijke ervaringsverhaal wil Robberts vrouw Carolien laten zien dat, ook als genezing niet meer mogelijk is, je samen kunt blijven genieten van de mooie en waardevolle momenten in het leven.
Carolien: 'In 2011 stuurde ik Robbert naar de huisarts vanwege een rare moedervlek op zijn rug die ik niet vertrouwde. Deze had de omvang van een 20 cent muntje, was grillig van vorm en heel donker van kleur. De huisarts zag niets vreemd, maar de moedervlek werd dikker en nog donkerder en een paar maanden later stuurde ik Robbert weer terug. Toen verwees de huisarts hem wel door naar de dermatoloog. Die verwijderde de moedervlek en twee weken later kregen we de uitslag: melanoom. Dat was enorm schrikken, Robbert was pas 30. Kanker, zo jong!
De tumor had een breslowdikte van 2,3 mm, waardoor een re-excisie nodig was en de poortwachtersklier verwijderd moest worden. Na de operatie kregen we slecht nieuws: er zaten micrometastasen in de poortwachtersklier. Er volgde opnieuw een operatie, waarbij alle lymfeklieren in Robberts lies werden verwijderd. Het herstel hiervan was pittig. Na thuiskomst bleek hij een wondroosinfectie in de operatiewond te hebben en moest hij onmiddellijk terug naar het ziekenhuis.
De verwijderde lymfeklieren waren schoon en met fysiotherapie en lymfedrainage krabbelde Robbert weer op. De controles werden langzaam afgebouwd en na tien jaar, in oktober 2021, werd hij “schoon” verklaard.
Maar nog geen drie maanden later, rond Kerst, merkte ik dat hij bleek en erg moe was. De huisarts dacht gelijk aan bloedarmoede en na verwijzing bevestigde de hematoloog in het ziekenhuis dat. Robbert kreeg een ijzerinfuus, waarna hij heel ziek werd. Hij kreeg koorts, had hoofdpijn en moeite met praten. Aanvankelijk werd dit als bijwerking van het infuus gezien, maar toen het aanhield, stuurde de huisarts ons naar de SEH.Daar werd een hersentumor van 3,6 cm ontdekt, waarschijnlijk een uitzaaiing van het melanoom. Verdere scans lieten zien dat het overal zat: in zijn hersenen, lever, darmen, longen en buikvlies.'
👉Wil je verder lezen over Robberts verhaal en waarom Carolien het belangrijk vindt om dit te delen? Lees dan meer in de rubriek 𝐌𝐢𝐣𝐧 𝐌𝐞𝐥𝐚𝐧𝐨𝐨𝐦 op: stichtingmelanoom.nl/ervaringsverhalen/robbert