05/11/2025
NA RUIM 10 MAANDEN AFHANKELIJKHEID MOCHT IK WEER ALLEEN DE WEG OP. DE VRIJHEID WAS TERUG.
December 2023, de ziekenauto staat voor de deur en ik stap in. Ik kan gelukkig nog gewoon lopen en ga met hoge snelheid naar het ziekenhuis. Na de hersenscan is het al snel duidelijk, een herseninfarct. Onwetend wat dit betekent en vol ongeloof dat dit je kan overkomen (59 jaar; volledig werkzaam & kerngezond) hoor je de artsen aan: hemianopsie, nog nooit van gehoord!
Nadat de bijwerkingen van het herseninfarct gelukkig beperkt bleven tot zichtproblemen begon ik de mogelijkheden te onderzoeken voor herstel. De artsen gaven aan dat “natuurlijk” herstel ook een optie was en gaven daarnaast aan dat rust en je medicijnen op tijd nemen het potentiële herstelproces zou helpen. In mijn zoektocht om dat herstelproces toch maar een beetje te stimuleren, stuitte ik op de hemianopsiestichting en na een intake met Douwe Bergsma ben ik begonnen aan mijn restitutietraining. Mijn doel was om zoveel mogelijk zicht te herstellen en weer te mogen autorijden, want door de zichtproblemen mocht ik niet meer de weg op. Wat volgde was een intensieve periode van trainen. Een opgave die je echt iedere dag weer moest plannen. Vermoeiend, intens, tijdsdurend en een uitdaging met een 40+ urige werkweek, maar het gaf wel langzamerhand positieve resultaten. Na verschillende testterugkomdagen naar Douwe bleek dat de resultaten langzamerhand beter werden. Hoe goed zou het zijn? Was het al goed genoeg om weer te mogen autorijden? Er was maar 1 manier om dat uit te vinden en dat was een gezichtsveldonderzoek bij de Droge Ogen Kliniek in Velp. Na een spannende test bleek dat mijn zichtveld duidelijk was verbeterd. Een verbetering die ook op de trainingsresultaten te zien waren van Douwe. Je kunt je voorstellen hoe opgelucht ik was toen ik de uitslag hoorde dat ik “op mocht” voor mijn rijbewijs. Tijdens die rijtest ging het vooral om, of ik voldoende zie om veilig aan het verkeer te kunnen deelnemen, het ging dus minder om mijn vaardigheden zelf. Toch was ook hier de opluchting groot toen de rij-instructeur aangaf dat ik weer mocht autorijden in het verkeer. Na ruim 10 maanden afhankelijk te zijn geweest van je gezinsleden, vrienden & collega’s en natuurlijk het openbaar vervoer mocht ik weer alleen de weg op. Dat is nu bijna 1 jaar geleden en in die tijd heb ik ca. 40.000 km veilig gereden, maar belangrijker nog, je hebt je vrijheid terug. Daarom raad ik een ieder aan die in dezelfde situatie is beland als ik om Douwe Bergsma te benaderen en een intake gesprek te voeren. De vruchten van de inspanning wegen duidelijk op tegen de inspanning zelf en het euforisch gevoel als je je doel bereikt hebt is grandioos!
Ik wil Douwe hierbij nogmaals hartelijk danken en ik bewonder dat hij zichzelf als doel heeft gesteld om deze restitutietraining verder te ontwikkelen om deze uiteindelijk bereikbaar te maken voor alle patiënten. Ik heb het geluk dat ik hem ook kan helpen met zijn Stichting en ik hoop dat Douwe zijn doel bereikt.
Met vriendelijke groet,
Wim Havekes
