14/10/2026
Waarom kiezen mensen ervoor om vrijwilliger te worden bij Hospice Almere?
Onze vrijwilligers delen de komende tijd hun persoonlijke verhaal. Verhalen over betrokkenheid, betekenis en er zijn voor een ander in een bijzondere fase van het leven.
Vandaag vertelt Juul waarom zij zich inzet voor Hospice Almere.
👇 Lees hieronder haar verhaal.
Pensioen: 65 jaar en 7 maanden, dus ik mag met pensioen. Wat moet je met al die tijd?
Mijn man had al jaren geleden een poosje als vrijwilliger bij het hospice gewerkt en ik dacht dat het niet zo bij mij zou passen. Al dat verdriet zou ik dat niet allemaal mee naar huis nemen?
Na een dagdeel meedraaien, kwam ik daar vrolijk en gewaardeerd van terug. De bewoners hebben veel humor, ook galgenhumor en daar moest ik wel aan wennen, maar wat heb ik gelachen. Inmiddels weet ik ook dat er niet alleen gelachen wordt, maar verdriet ook gedeeld kan worden. Een grapje wordt ook erg gewaardeerd. Na alweer 4 jaar weet ik het zeker, je krijgt mij hier niet meer weg!
Verslag van mijn A-dienst:
Woensdagochtend is zo'n beetje mijn vaste ochtend. Om 6.30 uur ga ik op pad, om op 7 uur mijn dienst te beginnen in ‘mijn’ Bijnathuishuis. Het is zo lekker buiten, ff wakker worden, de damp staat boven de vaart en de zon komt langzaam op.
Bij binnenkomst is mijn collega al bezig met een ontbijt voor een bewoonster. Fijn dat zij er al is. Ik ga de kluissleutel pakken en check meteen of er een was aangezet moet worden.
De verpleegkundige van de nachtdienst draagt over wat er die nacht gebeurd is of niet is gebeurd. Het was een rustige nacht, het verzoek is om bij één van onze bewoners regelmatig even te kijken, omdat zij in haar laatste levensfase is.
Na een kopje thee en de mappen gelezen te hebben, beginnen we aan onze huishoudelijke taken. De bel gaat en er is een bewoner die ontbijtje wil. Dat gaat mijn collega doen. Ik loop bij een andere bewoonster langs, ga naast haar zitten en houd haar hand even vast. Soms vraagt de verpleging of we willen helpen bij de verzorging van een bewoner. Dat is ook fijn om te doen.
Dan ga ik beginnen aan de cake. Ik heb mij dat toegeëigend. Als er tijd voor is, dan bak ik elke week een cake. De geur van versgebakken cake geeft een echt thuisgevoel. Als de zorg binnenkomt, horen we vaak de vraag: "Mmm, het ruikt weer heerlijk! Welke cake ga je vandaag maken?"
Er komt bezoek voor een bewoner. We maken even een praatje over hoe de nacht is gegaan en praten over wat wij als hospice voor de familie kunnen betekenen. Daarna breng ik een kopje thee en laat ik hen rustig samen zijn.
Ook worden de andere bewoners wakker. 1 bewoner zit aan tafel en krijgt een ontbijt. Met een andere bewoonster overleg ik of ik de kamer kan schoonmaken. Zij vertelt het meeste al zelf gedaan te hebben. Schoonmaken is haar hobby. Dan vraag ik of ik haar bed zal verschonen en dat vindt ze erg fijn. Want het is heerlijk om na het douchen een schoon bed in te gaan. Ik heb een dekbed wat ze nog niet eerder op haar bed heeft gehad en ze vindt het zo mooi! Ze verheugt zich er op om vanavond naar bed te gaan. Nog even een stofzuiger door haar kamer, soms is het zo simpel.
Mijn collega heeft een andere kamer gedaan, nog even de vaatwasser uitruimen en dan is het tijd voor koffie met de cake. Een tafel vol met bewoners, familie, vrijwilligers van de volgende dienst en verpleging gezellig aan de koffie met pruimencake. Inmiddels is het alweer tijd om verslagen te schrijven en over te dragen aan de nieuwe dienst. Het was weer een drukke, maar fijne ochtend. Heerlijk om weer gedaan te hebben! Juul
