20/05/2026
Mama Vita is er natuurlijk voor de moeders van prachtige kinderen met autisme, en toch… Onderling wordt er door de moeders gesproken over hun kinderen. De kinderen die autisme hebben en vooral ook hoe het met hen gaat. Want eerlijk is eerlijk, als het niet goed gaat met je kind, gaat het ook niet zo goed met jou.
Hetvolgende komt geregeld ter sprake: Jongeren en jongvolwassenen met autisme voelen zich vaak diep eenzaam. Niet omdat zij geen behoefte hebben aan contact, maar juist omdat het zo moeilijk kan zijn om aansluiting te vinden bij leeftijdgenoten. Zeker op school, sportclubs, maar ook op werk en/of dagbesteding. Zelfs in begeleid woongroepen wordt er eenzaamheid ervaren. Het gevoel “anders” te zijn, niet begrepen te worden of steeds vast te lopen in sociale situaties kan veel onzekerheid en verdriet geven.
Sommige jongeren ervaren angst om afgewezen te worden, raken overprikkeld in groepen of weten niet goed hoe zij contact kunnen maken en vooral hoe het contact te onderhouden. Hierdoor trekken zij zich steeds verder terug. Uit zelfbescherming geven zij soms op om nog verbinding te zoeken. De wereld kan dan erg stil en eenzaam worden. Deze langdurige gevoelens van isolatie kunnen uiteindelijk leiden tot somberheid, verdriet en zelfs depressieve klachten. Ook de angst om zonder familie te komen staan speelt mee in deze gevoelens en emoties.
Ik ben Renate Boerop, regiomoeder van Mama Vita Almere, en ik zou graag jongeren/jongvolwassenen die hiermee te maken hebben, met elkaar in contact willen brengen. Niet vanuit druk of verwachtingen, maar vanuit rust, veiligheid en gelijkwaardigheid.
In eerste instantie een plek bieden waar je als volwaardig mens wordt gezien en gehoord, en waar gekeken kan worden waar en hoeveel behoefte er is aan echte verbinding, herkenning, wat hiervoor nodig is en waar jongeren/jongvolwassen vooral zichzelf mogen en kunnen zijn.
Door elkaar te kunnen ontmoeten, mogelijk samen activiteiten te ondernemen en gedeelde interesses te ontdekken, kan er herkenning ontstaan. Soms begint dat met een klein gesprek, een gezamenlijke hobby of simpelweg het gevoel: “Ik ben niet de enige.” Vanuit die herkenning kunnen waardevolle contacten en misschien zelfs mooie vriendschappen groeien.
Iedere jongere/ jongvolwassene verdient een kennissen en vrienden waar hij of zij zich gezien, gehoord en welkom voelt. Ik wil samen bouwen aan meer verbinding, begrip en hoop voor een toekomst waarin eenzaamheid en alleen voelen tot het verleden behoren.
Is jouw kind met autisme en/of andere aanverwante problematiek ook vaak alleen en voelt hij/zij zich eenzaam en is hij/zij op zoek naar leeftijdsgenoten in dezelfde situatie? Hoe wil jij je als ouder inzetten om jouw kind te helpen om vriendschap te krijgen en behouden? Vertel het mij vooral, ik ben benieuwd naar jouw verhaal en jouw idee(en). Laten we samen onze kinderen verder helpen. Zonder jou als ouder kan dit niet slagen.
Stuur een DM/PB of mail naar [email protected]. Laat vooral weten waar je voor jouw kind naar op zoek bent en hoe jij wilt meedenken/bijdragen.
Alleen kom je een eind, maar samen kom je verder. Ik hoor je graag. ❤️
