Geheugenkoor Alkmaar

06/04/2026

Terugblikje op de zangmiddag van 3 april

In onze zaal laten de versierde paastakken zien, dat het bijna Pasen is.

En met het thema Lente in Europa wordt het vast een blije middag.

We warmen op met Those were the days, doen een paar inzingoefeningen en heten elkaar Welkom met het zingen van onze namen.

Dit zijn de vaste onderdelen, waarmee we een zangmiddag beginnen.

We beginnen de reis door Europa met Geef mij maar Amsterdam en Ik hou van Holland.

Daarna in canon De uil zat in de olmen, waarbij achter gindse heuvels de koekoek zacht roept.

In canon klinkt dat koekkoekgeroep continu door de zaal en dat geeft een vrolijke stemming.

Het gedicht Wie dan wel is eigenlijk een songtekst van Paul van Vliet.

Er is veel te doen in de wereld en daar maken we ons zorgen over.

Maar het is noodzaak om altijd hoop te blijven houden.

Want:
Als wij niet meer geloven, dat het kan, wie dan wel?

Als wij er niet voor zorgen, dat de toekomst is geborgen,

Voor de kinderen van morgen, wie dan wel?

Daarna op verzoek van twee Amsterdamse zussen Het stijfselkissie.

Het wordt uitbundig en met uithalen gezongen; er zitten duidelijk meer Mokummers in de kring.

Na Goeiemorgen mooie bloem en Pak al je zorgen in je plunjezak (met instrumentjes) is het pauze.

Tijd om even met elkaar te kletsen en de droge kelen te smeren met een sapje.

Na de pauze belanden we in Frankrijk met De kat van ome Willem, die naar Parijs is geweest.

We blijven in Frankrijk met Au clair de la lune. Er wordt een koortje gevormd, dat heel mooi de 2e stem zingt.

Met Als de zon schijnt zijn we weer in lentesfeer.

Het intermezzo wordt prachtig gezongen door Ellen: Quand le soleil dit bonjour au montagne.

Leve de muziek: Viva la musica zingen we in drie groepen. Het klinkt geweldig!

Helaas kunnen we door tijdgebrek maar kort naar Spanje om (met instrumentjes) een beetje te zingen en te dansen: Un poquito cantas, un poquito bajas.

We klappen tenslotte voor de muzikanten, die ons elke keer zo mooi begeleiden op de dwarsfluit, de piano en de gitaar.

En we sluiten deze blije en gezellige middag af door elkaar Nu vaarwel toe te zingen.

23/03/2026

Terugblikje van Jeannette op Geheugenkoormiddag van 20 maart.

Het stond vanmiddag helemaal in het teken van de lente.
Het mooie weer heeft daarbij ons lentegevoel versterkt.

Roos deed het welkomstwoordje en met name aan Gertje, die Ellen vanmiddag verving.

Inzingen ging met veel enthousiasme en humor. Daarvoor de warming up door Roos.

Als eerste liedje zongen wij Tulpen uit Amsterdam en de stemming zat er goed in.

Ik geef je een roosje mijn roosje, een verdrietig liedje van Connie van de Bos.

Toen Bele Mama een kanon, die goed meegezongen werd.

Tijd voor het gedicht over de lente door Jeannette.

Mijn opa, Twee ogen zo blauw en Waar de bomen zacht ruisen waren de volgende nummers.

In de pauze trakteerde Mirjam, die vertelde, dat ze helaas gaat stoppen als vrijwilliger vanwege een nieuwe baan.

Na de pauze het liedje De boom met extra geluid van de kazoo's.

Het vogelnest en daarna Lachend tooit de lente.

Het Lentekind is het intermezzo dat 2-stemmig gezongen wordt door Jeannette en Marjo, begeleid door Hidde.

Daarbij de waterkant, I like the flowers en Un poquito canto, waar lekker bij gedanst werd.

Als laatste liedje In een rijtuigje.

Met er achteraan Nu vaarwel.

Het was weer een hartverwarmende middag met gemotiveerde enthousiaste mensen.

11/03/2026

Terugblikje van Connie op de zangmiddag van vrijdag 6 maart.


Wat was het weer een hartverwarmde zangmiddag. Vanaf half twee kwamen de mensen blij binnen lopen. Men had er weer zin in.

Mooi om te zien, dat mensen nu onderling ook contact zoeken met elkaar en in gesprek gaan.

Na het openingswoordje van Ellen met welkom aan de musici gaan we weer lekker bewegen .met het lied van Yellow submarine.

En zoals altijd het Welkomstlied hoe heet je.

Het voorjaar komt eraan en het hele programma van vandaag staat in teken van voorjaar en de zomer.

Tulpen uit Amsterdam en Ik hou van Holland klinkt door de ruimte.

Er wordt een koortje samengesteld om tweestemmig het mooie lied Yemaja assesu te zingen. Het klinkt werkelijk prachtig.

Daarna het lied De boom en Lachend tooit de lente.

De instrumenten worden uitgedeeld en Hoor de muzikanten lopen door de straat.wordt volop meegezongen.

Daarna een mooi gedicht over de vogels in de tuin.

0pnieuw wordt gezongen: Goedemorgen mooie bloem en Als de zon schijnt.

Een prachtig intermezzo van Bach, gespeeld door onze gitarist Mieke en Greta met de dwarsfluit.

Een nieuw lied Un canto Galicia, ingebracht en vertaald in het Nederlands door Ellen, onze dirigente; heerlijk om te zingen.

We gaan dansen op het lied Dans je de hele nacht met mij,en sluiten af met Nu vaarwel tot de volgende keer.

En zo kwam er weer een einde aan deze mooie,fijne en warme zangmiddag.

23/02/2026

Terugblikje door Erna op de zangmiddag van 20 februari.

Vandaag hangt de lente in de lucht. Het is buiten nog koud, maar de krokussen laten zich al voorzichtig zien en binnen staat een prachtige bos tulpen in het midden van de kring.
Het is een grote kring deze middag met een nieuwe belangstellende en vrijwilliger.
De muziek wordt weer verzorgd door Ellen (weer beter) en Roos als dirigenten, Mieke op de gitaar en Greta op de piano.

We starten deze middag op een bijzonder manier met de warming up. Ellen en Roos geven een echte linedance demonstratie en dat ook nog in gepaste kleding.
Om ons lijf op te warmen doen we vrolijk mee, maar wel op de stoel.
Nadat ook de stembanden warm waren en we elkaar welkom hadden gezongen, zongen we heel toepasselijk Tulpen uit Amsterdam.

Roos leerde ons een nieuw lied, het Hara lied, dat we direct ook in canon oefenden.
Na het gedicht, ditmaal gelezen door Erna,
vrolijk verder met You are my sunshine, waarna we tweestemmig Yemaja Assesu lieten klinken.

En het is heel mooi om in het lentethema “ Een met de natuur” te zingen, wat het met bijpassende gebaren nog mooier maakte.
Een liedje over de Boom van Henny Vrienten werd muzikaal ondersteund door Ellen en Erna op de Kazoo.
En daarna schijnt Het zonnetje wonderschoon, wat we lieten stralen door het in een canon met 3 groepen te zingen.

Dan het mooie Halleluja in een Nederlandse vertaling, waarin het ontluiken van de lente in gepaste sfeer wordt bezongen.
Dan is het tijd voor het Intermezzo, dit maal gezongen door Erna, een liedje van Brigitte Kaandorp : Lente.
Om hierna met elkaar op de stoel te swingen en Swing Low te zingen.
De instrumenten worden uitgedeeld en we maken er een vrolijke boel van met het lied Heb je even voor mij.
Om af te sluiten met Het kleine cafe aan de haven, waarbij de voetjes van de vloer gingen en, hoe gezellig ook, de melodie van het Vaarwellied klinkt en we zingend afscheid van elkaar nemen.
Het was weer een mooie middag!

28/01/2026

Terugblikje op de zangmiddag van 23 januari. Door Marjo.
Na een lange winterpauze van 6 weken zien we elkaar eindelijk weer.
Kerst en Oudjaar zijn voorbij.
En het nieuwe jaar begon voor ons helaas met een zangdag, die afgelast werd vanwege het slechte weer met sneeuw en ijs.
Fijn om nu weer in een grote kring te gaan zingen.
Omdat we op het laatste moment een aantal afzeggingen kregen starten we wat rommelig.
Met lege stoelen hier en daar is het geen gezellige, aaneengesloten kring,
dus slepen we er gauw stoelen tussen uit en schuiven naar elkaar toe.
Dan kunnen we starten met de warming-up en de inzingoefeningen.
En natuurlijk het welkomstlied om elkaar met het zingen van onze namen te begroeten.

We zingen vrolijk O, wat ben je mooi en Oh Waterlooplein en daarna 3-stemmig De klokken van Haarlem.
Heel leuk om dan voortdurend Van klingelingeling en Bim, Bam, Bom te horen.

Dan luisteren we naar een gedicht over De ouderwetse winter:
Ik mis de warme chocolade uit het kraampje op de baan
Is het met zo'n ouderwetse winter nu voorgoed gedaan?
Met veel instemmend geknik wordt het lied Het zijn de kleine dingen die het doen gezongen.
En sommigen herkennen het hele oude, lieflijke liedje Daar was een sneeuwwit vogeltje.
Met Hagel en sneeuw zingen we naar de pauze.

In de pauze gaat een jarige rond met een lekkernij van chocola en natuurlijk zingen we haar van harte toe.
94 jaar worden is een gedenkwaardige gebeurtenis.

Na de pauze zingen we een bekend spaans lied Un canto a Galicia. De titel zegt de meesten van ons niets,
maar zodra we het gaan zingen gaat menig lampje branden.
Ellen en Roos gaan er een nederlandse tekst op maken, want over het spaans breken we onze tong.

Met klankstaafjes zingen we tweestemmig Midwinternachtzon. Het klinkt prachtig.

Als intermezzo spelen Greta op de dwarsfluit en Mieke op gitaar een mooi stuk van Bach.
Je kan een speld horen vallen!

Ten slotte in canon Hoog laait het vuur en Zo heerlijk rustig.
Dansend in de kring met rolstoel en al zingen we uitbundig Foxy Foxtrot.
En met ons Vaarwellied nemen we afscheid van elkaar en gaan ons verheugen op de volgende keer.
Het was weer een gezellige en hartverwarmende middag.

31/12/2025

27/12/2025

Wij wensen dat iedereen mooie Kerstdagen heeft gehad.

14/12/2025

Terugblikje 12 december door Jeannette.
Thema van de zangmiddag: Winter Kerstmis in aantocht.

Alweer de laatste koormiddag van het jaar. Het was nog voor tweeën dat de kring al helemaal compleet was en voorzien van koffie en thee. Iedereen zag er mooi en feestelijk uit.

Achter de piano zat Greta deze middag met Roos en Ellen als dirigente. Helaas was Mieke ziek.

Na het welkomstwoord door Roos en de nieuwe personen te hebben voorgesteld, begonnen we met de warming up.

Those were the days werd enthousiast meegedaan. Inzingen plus het Welkomslied Hallelujah ging ook goed.

Voor de Amsterdammers zongen we aan de Amsterdamse grachten, wat voor iedereen erg bekend is.

Daarna was Sammy van Ramses Shaffy, De klokken van Haarlem in Kanon, die erg mooi klonk.

Het gedicht ging over de zoon van visser Kwakman dat is geschreven door Freek de Jonge. De zoon wachtte op zijn vader die van zee moest komen op tijd voor de kerstavond om mee te zingen in het mannenkoor. Iedereen luisterde heel aandachtig.

Na het gedicht gingen we verder met Midwinternacht Zon en mochten we daar instrumentjes bij gebruiken.

Johanna had er echt lol in en werd wat ondeugend. Toen Little drummer boy en Hagel en sneeuw.

In de pauze was er een herdenkingsmoment omdat Hilda was overleden. Er werd een kaarsje aangestoken. En er ging een foto van Hilda langs. Tijdens de pauze ging Joop ons trakteren op het chocolaatje ivm zijn verjaardag eerste kerstdag. Na de pauze gingen we verder met kerstliedjes; Gloria, Midden in de winternacht, Jingle Bells, en daarbij de gebruikelijke instrumenten.

Intermezzo werd door Greta op de piano gespeeld. Het was een stuk van Bach.

We gingen verder met Hoog laait het vuur, I'm dreaming of a white christmas, This little light of mine waarbij we gingen lopen en bewegen en zo creëerden we een prachtig samenzijn. Als allerlaatst nu vaarwel en we wish you a merry christmas .

Iedereen ging vrolijk en vol nieuwe energie weer naar huis.

01/12/2025

Terugblikje van 28 november door Connie.

Het is weer tijd. De hoogste tijd voor een gezellige middag met het Geheugenkoor.

En zo rond de klok van twee toen iedereen binnen was, voorzien van een kopje thee of koffie, gingen we van start.

Harry onze pianist speelde bij binnenkomst van de zangers de sterren van de hemel met de mooiste Sinterklaasliedjes.

Iedereen had er duidelijk zin in.

Daarna de warming up: lekker bewegen met armen en benen op de wijs van Quantanamera.

Het Welkomstlied: Hoe heet je, wat altijd weer terugkomt.

Dan: Louise zit niet op je nagels te bijten, Breng eens een zonnetje onder de mensen en de prachtige canon Zing en dans met mij.

Het gedicht van Annie M.G. Schmidt HET DOOSJE wordt voorgedragen door Connie.

Het koortje wordt gevormd en zingt uit volle borst: Do re mi en Edelweiss uit de Sound of Music.

Daarna kwam onze Roos verkleed als Tom Manders met het Lied van de Twee motten.

Het Wiegenlied van Brahms klonk ontroerend mooi.

Harry, onze pianist, speelde als intermezzo het thema van de film THE 3RD MAN; ook al zo bijzonder mooi en zo herkenbaar voor velen.

En als laatste zongen we een medley van een aantal sinterklaasliedjes, want daar kunnen we in deze tijd niet omheen. Nostalgie ten top.

Zie de maan schijnt door de bomen.

Hoor de wind waait door de bomen,

Zachtjes gaan de paardenvoetjes enz enz enz

En helaas met het lied Nu vaarwel kwam er weer een eind aan deze fijne, warme zangmiddag.

Een van de zangers zei: "Wat was het weer een heerlijke afleiding na al die sombere dagen".

14/11/2025

Terugblikje geheugenkoor 31 oktober door Gerard.

Wat een heerlijk uitbundige middag was het. Zowel zangers, leiding ,vrijwilligers en musici waren in een opperbeste zang- en speelmodus om zomaar eens te noemen. De opwarmingsoefening op muziek van de lambada met arm en beenbewegingen door Roos ging de zaal door alsof het een wedstrijd was wie het hoogste zijn armen kon zwaaien of benen het verste naar voren kon brengen.

Via het lied “ïk hou van Holland” kwamen we bij het lied “Daarbij de waterkant” waar naar hartenlust geklapt werd op het ritme wat Roos ons aangaf. Ellen en Roos begeleidden het lied “Herfst komt nader” wat we in canon zongen met gebruik van de klankstaven.

Gerard las een oud keltische bede voor met de titel “Een zegen voor de ouderdom” met de volgende tekst;
Moge het licht van je ziel je beschermen
Moge al je zorgen over ouder worden zich in het tegendeel veranderen
Moge je wijsheid ontvangen met het oog van je ziel zodat je deze prachtige tijd van oogsten kunt zien
Moge je de kracht hebben de oogst van je leven binnen te halen, te genezen wat je verwondde, het dichterbij te laten komen en er één mee te worden
Moge je een grote waardigheid verkrijgen en beseffen hoe vrij je bent.
Moge je bovenal het prachtige geschenk van het eeuwige Licht en de eeuwige schoonheid in jezelf ontdekken.
Moge je worden gezegend en moge je een diepe liefde vinden in jezelf.

We zongen verder het lied van de veldmuis, Una Paloma Blanca en de canon met bewegingen op het lied “Zingen al te samen”.

Heerlijk om na de pauze het lied “Ik zou wel eens willen weten” te zingen van Jules de Korte die velen nog van vroeger kennen. Met begeleiding van gitaar en fluit door Mieke en Gretha zongen we als beurtzang “Wat zullen we drinken”. Marina was het laatste lied vóór het intermezzo wat dit keer door Jeanette gedaan werd met het lied “Niemand heeft je ooit gezien” prachtig gezongen met begeleiding van Hidde op de gitaar. We zongen daarna nog een herfstlied “de herfst is zo mooi” en via ‘Viva la Musica” kwamen we bij “This little Ligth of mine” geleid door door Ellen en Roos waar we allemaal bij konden dansen.
Iedereen zag er zo blij uit dat het voor velen moeilijk was om af te sluiten met “Nu vaarwel”, zo mooi was deze middag waar we heel voldaan over waren.
Met groet van Gerard

21/10/2025

Terugblikje op de zangmiddag van 17 oktober - door Marjo

Rond half twee zijn er al een aantal zangers en vrijwilligers in de zaal en met een kopje koffie of thee genieten ze nog even mee van de voorbereidingen in de muziekhoek. Dat geeft al een gezellige en ontspannen sfeer.
Alle binnenkomers worden hartelijk begroet en voelen zich zichtbaar welkom. Om 2 uur zit iedereen op zijn plek en houdt dirigente Roos haar welkomstwoordje. Daarna hebben we de Warming up om het lijf wat losser te maken en doen we een paar oefeningen voor de stem. Dan zijn we klaar om elkaar welkom toe te zingen. Ieder zingt zijn naam op zijn eigen manier en dat geeft soms verrassende presentaties.

Dirigente Ellen maakt een vrolijke start met Geef mij maar Amsterdam. Bij rondvraag blijken er diverse rasechte Amsterdammers in de kring te zitten.
Mijn wiegie was een stijfselkissie blijkt ook bij iedereen bekend en wordt enthousiast meegezongen. Daarna, met een koortje op de achtergrond voor de 2e stem, zingen we Yemaya, een afrikaans liedje uit Nigeria, een ode aan de godin van zeeen en oceanen.

Het gedicht komt uit een bundeltje gedichten dat in de vorige eeuw in de jaren 50 voor de schoolradio werd gebruikt. Het heet Schillenboer en brengt ons even terug naar de tijd dat dat de bakker, de groenteboer, de melkboer en wie nog meer aan huis kwamen.

Een van onze zangers is een enorme fan van George Baker. We zingen daarom Una paloma blanca en ook dit lied wordt door iedereen herkend. Dan ‘Herfst komt nader’ met de mooie klanken van de klankstaven. Na de canon ‘Zingen al tezamen’ met bijpassende bewegingen is het pauze.
Er worden glaasjes sap rondgedeeld en er wordt gezellig gekletst en gelachen.

Na de pauze horen we regen uit de regenstok en zingen we ‘Ritme van de regen’ van Rob de Nijs. Daarna ‘De herfst is zo mooi’ en de canon in 3-en ‘Viva la musica’. Het blijkt nog niet zo makkelijk om je eigen Vivastukje vast te houden, maar toch klinkt het erg leuk.

Het intermezzo wordt gezongen door Ellen en Roelie: ‘Whispering Hope’ onder begeleiding van Mieke op gitaar en Greta op de dwarsfluit. Roelie zong dit vroeger in haar koor de Midwaysingers.
Tenslotte zingen we ‘Een vriendelijk aardig vogelijn’ een lief liedje over een vogeltje, dat vertrekt omdat ’t haar te koud wordt en belooft in het voorjaar weerom te komen.

Dansend beeindigen we met ‘elastieken benen’ de middag met ‘Foxy foxtrot’ en zingen we elkaar ‘Nu vaarwel’ toe. Niet voor lang, want over 2 weken zien we elkaar weer om lekker samen te zingen.