27/07/2026
"АРАЛ ТЭНГИСИЙН ЁРООЛД ХОНОСОН АНХНЫ МОНГОЛЧУУД БОЛЦГООЛОО"
Арал тэнгисийн ёроолд хонохоор майхан саваа барилаа. Хуучин эрэг байсан газраас 90 гаруй км явлаа. Тэнгисийн гүн рүү ойртох тусам лаг шаврын үнэр нэмэгдэж, нарийн хужирлаг тоос амтагдаж, биед наалдана. Зүүн хойноос шорвог амттай халуун салхитай. Өдрийн 43 хэмийг бодвол бага зэрэг халуун бууж, 40 хэм болжээ.
Гурван майхнаа машиныхаа нөмөрт босгож, газан плиткагаа асааж, цай, хоолоо хийв. Аминд ордог Ашид брэндийн хоолоо чанаж идлээ. Ойрд ийм шимтэй юм хүртээгүй, хурцдах вий дээ хэмээн зарим маань хаширлаж байна шүү. Халуун салхин дор монгол борцныхоо халуун шөлийг ууж, хөлсөө бурзайлгав.
Нар баахан бүүдгэр жаргалаа. Шөнө шуурах вий дээ хэмээн түгшив. Шуурвал цагаан шороо, нунтаг хужираар булчихна даа. Өглөө нэг гуриланд өнхөрсөн юм шиг бөөрөнхий цагаан юмнууд сүүдэгнээд, нэгнээсээ айж цочих вий дээ хэмээн наргина.
Бид уг нь усны захад хүрээд хоноё гэсэн боловч, усны зах сураггүй. 90 км явчихаад байхад шүү. Жил бүр усны зах улам бүр холдож байгаа гэсэн. Зарим газраа бүр хэдэн зуун метрээр.
Тэгээд холын бараа тасрахаас өмнө зогсож майхнаа барьсан юм. Учир нь үе үе том том гүн нүх таарна. Яг л тэнгисийн ёроолоос сорчих мэт мэдрэмж төрүүлдэг тийм нүхнүүд. Тэгээд гэгээтэйд зогссон юм.
Харанхуй болмогц салхи тогтлоо. Сайхан боллоо гэж баярлацгаатал, эрт баярлажээ. Намгийн жижигхэн шивнүүр ялаа шавчихдаг юм байна. Чих, хамар луу орж хазах гэнэ. Аль нимгэн газар луу салаа салаагаараа дайрна. Тэр ялаатай дайтсаар арай гэж нэг үүр дөхүүлэв. Үүр цайхын өмнө агаарын хэм огцом унадаг юм байна. Арай ч хасах болоогүй, гэхдээ л тэр олон шивнүүр ялааны армийг хөдөлж чадахгүй болтол сэрүүссэн дээ. Гэсэн хэдий ч бид Арал тэнгисийн ёроолд хоносон анхны монгол хүн болцгоолоо шүү гэсэн өөдрөг бодолтой өглөө үүрийг угтацгаасан даа.
