08/10/2024
Нямхүүгийн ГАНБАТ /Хөрөг найруулал/
Гэрийнхнээ сэрээчхэлгүй ор хөнжлөөс сэмээрхэн сугарч угаалтуурын өмнө хянамгай гэгч нь зогсоно. Шүд угаах чимээ гэж хүн сэрээх эд биш ч яг энэ үеэр, эсвэл түүнийг түлээнийхээ төмөр авдраас мод сугалах дуунаар энэ гэрт шинэ өглөө ирдэг. Бүдүүн цагаан тамхи баруун завжиндаа чанга зуун, зүүн нүдээ тас аньж, зүүн гараараа мах хэрчинэ. “Сайхан сэтгэлтэй хүн хоол сайн хийдэг. Миний хоол ч улам сайхан амттай болоод байх юм. Алив сайхан сэтгэлийг минь 14 жил ашигласан эмэгтэй гуай цай дөхүүл” гээд эхнэр лүүгээ ёжтойхон инээнэ. Н.Ганбатын өглөө ингэж эхэлнэ.
Нэг настай нялх юм байж радиогоор хөгжим эгшиглэхийг анддаггүй, хэмнэлийг нь дагаад бяцхан хүний могжгор хөл шал товшдог, уйлж эцэг эхээ сандаргадаггүй, нэг их тайван амьтан. Хэнтий аймгийн Баян-Адарга суманд малчин аавынхаа гэрт хайранд умбаж, ээжийнхээ өвөрт эрхэлж өсөхдөө хорвоогийн амтыг бал бурмаар санаж, ая данг нь дан ийм уянгалаг зөөлөн байхаар төсөөлөн өсөв. Хатуу бэрхийг таньж мэдэлгүй дэндүү танхи явав. Аав нь бурхан болчихлоо энэ үгийг тэр 16 насандаа сонсон юм. Яагаад? Тэгээд ээж яах болж байна? Итгэхийг хүсээгүй, ерөөс итгэж болохгүй хачин юмыг ингэж л тэр хүлээж авсан. Ингээд энэ цагаас ээжийгээ их удаан хардаг, дэргэд нь байгаа мөртлөө, тэврүүлж, үнсүүлж эрхлээд л байх атлаа санаад байдаг болов.
Хөдөлгөөн, хямрал, эмх замбараагүйг гялбуулан шинэ агаад хүчтэй, эмзэг хийгээд ариун хүсэл мөрөөдлүүд галт шувууд адил нисэлдэж асан он жилүүд. Анагаахын сургуулиа төгсөв. 22 настай түүнд дуулиант хотын гудамжаар чагнуураа зүүн алхах сонголт байсан ч эцэс нь алсад суугаа ээждээ очихоос өөр хүсэл үгүй. Тэр энэ дөрвөн жилд бүтэн нойртой хоноогүй мэт, гэртээ ээжээрээ нуруугаа угаалгаад хэдэн өдөр сайхан унтмаар санагдана. Тэгээд л гэдрэг буцах багахан чөлөөгөөр биш, бүр харимаар байсан тул сумынхаа эрүүл мэндийн төвд эмчээр ажиллахаар болов.
Дараагийн мөрөөдөл нэгэн охиноос болсон. Энгийн, даруу зантай, шулуун үс, бариу жийнс жинхэнэ хотын гоо үзэсгэлэнд дурлачхав. Тэр охин эзнийг нь үл тоосон ч хүнлэг, энэрэнгүй занг нь таалжээ. “Түүнд таалагдсан, тэгээд л болчихсон. Миний зүрх ханачихсан”. Сайхан охинд хэл үггүй дурлачхаад сэтгэл нь эгшиглэж явсан үе. Томоогүй байж дээ.
Нэгэн өдөр ажил эхлээд удаагүй байтал тарианы өрөөнөөс хүүхдийн уйлах дуу сонсогдов. Хонгороо гэж хэлж чадахгүй ч нэлээд төслүүлээд Хонгоогоо тариулна гээд бувтнах юм. Нутгийн багачуудын дунд түүний солгой гар зөөлөн гэдгээрээ алдартай байлаа. Эрүүл мэндийн салбарт ажилласан 15 жил хөндий цээжинд орших бяцхан зүрхэнд хүн хүнээ гэх сэтгэл, залуу насны ааг омог, амьдралын гашуун үнэнтэй тулсан халуун сэтгэл, алдаа оноотой нь хамт дурсамж болон үлджээ. Аан, амьдрал гэдэг чинь энэ юм байна шүү дээ гэж бодохоор хүйтэн харц, хиртэй гараар хөндөмгүй хайран. Нямхүүгийн хүү түмний хүү болжээ.