28/08/2023
♦️🔹🔸သစ္စာဖောက်🔸🔹♦️
--------------------------------------------------
ဆရာ-တင်ညွန့်🖊️
♻️ဆင်ရိုင်းတွေကို ဆင်ယဉ်နှင့် ဖမ်းလေ့ရှိကြသည်။ ထိုဆင်ဖမ်းသည့် ဆင်ယဥ်တွေကလည်း တစ်ချိန်က ဆင်ရိုင်း များဖြစ်ကြသည်။ အရိုင်းတွေကို အယဉ်နှင့်ထောင်ဖမ်းကာ လူသားတွေက ဆင်တွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခိုင်းစား လာခဲ့ကြသည်။
မြေခွေးတစ်ကောင်က ဆင်ယဉ်တစ်ကောင်အနီးကိုသွားကာ
“ဒီမှာ မင်းမရှက်ဘူးလား” ဟု ဆိုလိုက်သည်
“ဘာကို ရှက်ရမှာလဲကွ”
“မင်းကွာ ... ကိုယ့်အမျိုးအချင်းချင်း မျက်နှာကိုမှမထောက်။ လူသားက မင်းထက်အများကြီး ငယ်တာကိုလည်း သတိမထား။ သူက ခိုင်းလိုက်ရင် ကြောင်လေးတစ်ကောင်လိုများ ဖြစ်သွားတာ အံ့ဩလွန်းလို့ပါ”
“ဟေ့ လူသားတွေလက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ ကွေးကွေးကောက်ကောက် အတံလေးတွေ့လား။ အဲဒါ ချွန်းလို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒီ ချွန်းဆိုတာနဲ့ ငါတို့ကို ထိန်းထားတာ။ ငါတို့က လူသားကို ကြောက်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ ချွန်းဆိုတာကိုကြောက်ပြီး သူတို့ခိုင်းတာ လုပ်ပေးနေရတာ”
“ဘာဖြစ်ဖြစ်ပါကွာ ... မင်းကို မကြာခင် မင်းအမျိုးတွေဆီကို ပြန်လွှတ်လိမ့်မယ်။ မင်းက မင်းအမျိုးတွေထဲက တစ်ကောင်ကောင်ကို လူတွေဆီ ခေါ်ခဲ့မယ်။ မင်းစကားကို နားယောင်ပြီး လိုက်လာတဲ့ ကောင်ကတော့ မင်းလိုပဲ လူသားတွေလက်ထဲမှာ ကျွန်ခံနေရတော့မယ်”
“ဘယ်တတ်နိုင်မှာလဲကွာ”
“ဘာလို့ မတတ်နိုင်ရမှာလဲကွ။ ဒီတစ်ခါ လူသားတွေက မင်းကို မင်းအမျိုးတွေဆီ လွှတ်လိုက်ရင် မင်းအမျိုးတွေနဲ့အတူတူ နေလိုက်ပေါ့။ လူတွေထံကို မပြန်နဲ့တော့လေ”
“ဟေ ... ဟုတ်သားပဲ ... ငါဘာကြောင့် အဲဒီလိုမတွေးမိတာလဲ။ ငါ့အမျိုးတွေနဲ့တွေ့ရင် ငါမပြန်ဘဲ တောထဲမှာ နေလိုက်လို့ရတာပဲ”
“အေး အဲဒါကိုပြောတာ”
ဆင်ယဉ်က မြေခွေးပြောသည့်စကားကို နားထောင်ပြီး သူ့သခင်တွေ သူ့ကို တောထဲပြန်လွှတ်မည့် နေ့ကို စောင့်နေသည်။ တစ်နေ့တွင် သူမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာသည်။ လူသားတွေက သူ့ကို ဆင်ရိုင်းဖမ်းရန် အတွက် တောထဲကို လွှတ်လိုက်သည်။
တောထဲကို ရောက်လာသည့် ဆင်ယဉ်ကိုကြည့်ပြီး ဆင်ရိုင်းတွေက ပြောကြသည်
“ဟေ့ ... ဟိုမှာ သစ္စာဖောက်လာပြီ”
ဆင်ယဉ်က တောထဲက ဆင်ရိုင်းတွေကိုပြောသည်
“ငါ နောင်တ ရပါပြီကွာ ... ငါမင်းတို့ဆီကို ပြန်လာတာပါ။ မင်းတို့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့မဟုတ်ပါဘူး။ ခုဆိုရင် ငါက ငါ့ သခင်တွေကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာပါ”
“ဟေ့ မလိုချင်ဘူးကွ။ မင်းကြောင့် ငါတို့ အဖမ်းခံလိုက်ရတာတွေအများကြီး ... မင်းလို လူ့ကျွန်ကို ယုံစားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ပြန်တော့ ... မင်းကို ငါတို့ လက်မခံနိုင်ဘူး”
ဆင်ယဉ်သည် သူ့ကို အမျိုးချင်းကပင် လက်မခံသည့်အတွက် စိတ်ပျက်ကာ တောထဲတွင် တစ်ကောင်တည်း လှည့်လည်နေသည်။ သူ့သခင်ကလည်း အချိန်တန်သည့်အခါတွင် ဆင်တစ်ကောင်ကို ခေါ်မလာသည့်အတွက် သူ့နောက်က တစ်ကောက်ကောက် လိုက်နေသည်။ တောထဲတွင် သူ့ကို ပြန်တွေ့သည့် အခါတွင် သခင်ဖြစ်သူက ဆင်ယဉ်ကို ပြန်ဖမ်းသည်။
ဆင်ယဉ်က လိုက်ရန် ငြင်းဆန်သဖြင့် သူ့သခင်က ပါလာသည့် သူများနှင့် လှံ ချွန်းတို့ကို အသုံးပြုကာ အကြမ်းဖက် ခေါ်ပြီး သူ့ကို ထူးခတ်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ့နဖူးပေါ်တွင် သခင်ဖြစ်သူက ထုံးဖြင့် စာရေးလိုက်သည်
“သစ္စာဖောက်”
ယခုတော့ ဆင်ကြီးမှာ လူသားတွေက သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဟု သတ်မှတ်ပြီး မသုံးတော့။ ထို့အတူပင် တောထဲက သူ့အမျိုးတွေကလည်း သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဟု သတ်မှတ်ကာ လက်မခံ။ နောက်ဆုံးတွင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာဖြင့် သစ်ဆွဲသည့် အလုပ်ကို လုပ်ရပေတော့မည်။ ယခုတော့ သူ့သခင်က ပေးသည့် ချွန်းဒဏ်ချက်ပေါင်းများစွာကို ခံစားရင်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဝင်၍မရတော့သော သူ့ဘဝကို ရင်နာနေမိသည်။
ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိသည်
“Once a traitor, ever a traitor.”
တစ်ကြိမ်သစ္စာဖောက်ဖူးသူသည် ထာဝရသစ္စာဖောက်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသစ္စာဖောက်သည် သူ့အပြစ်ကို မည်မျှ ဖာထေးသည်ဆိုစေ သူ့နဖူးပေါ်တွင် ရေးထားသည့် “သစ္စဖောက်” ဆိုသော စာလုံးကြီးကို သေသည်အထိ ပျောက်အောင် ဖျက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သစ္စာဖောက် တစ်ယောက်သည် မိတ်ဆွေရော ရန်သူကိုပါ ဆုံးရှုံးတတ်သည်။
တင်ညွန့်
၁၅.၁၀.၂၀၂၂
Credit-To Original Writer
မေတ္တာဖြင့် တဆင့်_
ပြန်လည်မျှဝေသည်.....
လေးစားစွာဖြင့် -
photo crd
