ISSD ∆ Macedonia

ISSD ∆ Macedonia (ISSDNM) & një hub online me analiza. () & an online analysis hub ✒️ ISSDNM analyses are written and edited by the staff of ISSDNorthMacedonia.

EN: The Institute for Security Studies and Development- North Macedonia (ISSDNM) is an organization for security studies with a non-partisan and non-ideological orientation. The ISSDNM is based in North Macedonia, with the scope of analyzing and reporting security and political events from all of the Western Balkans. Within the Institute is also active theI SSD-NorthMacedonia, the is an Ana

lytical Platform and is the strategic-level study agent with emphasis on geopolitical analysis which covers via interviews and analyses the latest security, political and geopolitical developments in the Balkans and foreign affairs. The Analytical Platform analyses a wide range of issues, ranging from geopolitics, security, energy, cyber, natural resources, interethnic relations, and disinformation. Each month several analyzes and interviews are published in Albanian and English language. AL: Ne jemi një Institut për Studime dhe Zhvillim të Sigurisë në Maqedoninë e Veriut. Instituti për Studime dhe Zhvillim të Sigurisë - Maqedonia e Veriut (ISSDNM) është një organizatë për studime të sigurisë me orientim jopartiak dhe joideologjik. ISSDNM e ka bazën në Maqedoninë e Veriut, me qëllimin të analizimit dhe raportimit të ngjarjeve të sigurisë dhe atyre politike nga të gjitha shtetet e Ballkanit Perëndimor. Në kuadër të Institutit është aktive edhe ISSD-Maqedonia e Veriut, , që është një platformë analitike dhe është agjent studimor i nivelit strategjik me theks në analizën gjeopolitike që mbulon nëpërmjet intervistave dhe analizave zhvillimet më të fundit të sigurisë dhe gjeopolitikës në Ballkan. Platforma Analitike analizon një gamë të gjerë çështjesh, duke filluar nga gjeopolitika, siguria, energjia, kibernetika, burimet natyrore, marrëdhëniet ndëretnike dhe dezinformimi. Analizat e ISSDM shkruhen dhe redaktohen nga stafi i ISSDNorthMacedonia. Çdo muaj publikohen disa analiza dhe intervista në gjuhën shqipe dhe angleze.

Përkujtesë historikë, Nju Jork,  30 prill 1990KUR LUFTONIM PËR LIRI, DEMOKRACI DHE MIQËSI ME SHBA-të...Çaste të paharrue...
30/05/2026

Përkujtesë historikë, Nju Jork, 30 prill 1990

KUR LUFTONIM PËR LIRI, DEMOKRACI DHE MIQËSI ME SHBA-të...

Çaste të paharrueshme nga manifestimi "Liri dhe Demokraci për Kosovën", organizuar nga Lidhja Shqiptaro-amerikane - bartëse e të gjitha veprimtarive që lidheshin me ndërkombëtarizimin e çështjes së Kosovës në nivelet më të larta amerikane, e ku morën pjesë një numri i madh intelektualësh nga Kosova, shum prej tyre të kyqur tashmë në lëvizjen kombëtare që kishte marrë përsipër çlirimin nga pushtimi serb si dhe vendosjen e saj në binarët e pandalshëm të shtetësisë.

THE FRAUDS OF THE SERBIAN ORTHODOX CHURCH REGARDING AUTOCEPHALY AND THEIR CONSEQUENCES FOR THE STATE OF KOSOVOBy Jusuf B...
24/05/2026

THE FRAUDS OF THE SERBIAN ORTHODOX CHURCH REGARDING AUTOCEPHALY AND THEIR CONSEQUENCES FOR THE STATE OF KOSOVO

By Jusuf Buxhovi

The rise of the hegemonic Serbian state, beginning with autonomy in 1830 (on the scale of the Pashalik of Belgrade) and recognition as a state at the Congress of Berlin in 1878, culminating in its expansion into Albanian lands during the Balkan Wars of 1912–1913—when Kosovo and Macedonia were recognized as Serbian—was built upon the “spiritual title deeds” of the Serbian Orthodox Church and its deceptions, presenting itself as “an essential part of Serbian spiritual and cultural identity since the Middle Ages.”

This deception, which was part of the Slavic-Russian concept to create vassal states (Montenegro, Serbia, Bulgaria) in the European part of the Ottoman Empire, relied heavily on the Serbian Orthodox Church and its claimed autocephaly from the 13th century onward. However, as will be shown, it was only a temporary autonomy from the Archbishopric of Ohrid (from 1219 to 1274).

The narrative of this deception persisted for eight centuries, as the Serbian Orthodox Church only gained true autocephaly in 1922, after the formation of the Kingdom of Serbs, Croats, and Slovenes. Since ecclesiastical autocephaly was always tied to statehood, the Serbian Orthodox Church obtained this “right” only after the decisions of the Paris Peace Conference in 1919, which recognized the new kingdom. In August 1920, a state delegation appealed to the Holy Synod of the Ecumenical Patriarchate in Constantinople to unify three churches (Karlovci, Montenegro, and the Metropolitanate of Belgrade) into one, which under Karadjordjević influence, would be named the Serbian Orthodox Church.

The Holy Synod, in accordance with political realities—since ecclesiastical autocephalies were subordinate to state ones—approved the SKS state’s request, on the condition of a payment of 1.5 million French francs. This allowed the churches of Kosovo and Macedonia (until then under the jurisdiction of Constantinople) to be included in the hierarchy of the unified Serbian Orthodox Church. The final act of this agreement was signed in 1922 by the Patriarch of Constantinople.

Thus, this documented agreement makes it clear that there was no “continuity of Serbian ecclesiastical autocephaly” from the Middle Ages. Rather, the internationally recognized military occupation of Kosovo and Macedonia served two purposes: first, to legitimize the assimilation of Orthodox populations (Albanian and Macedonian) into Serbs, and second, to legitimize the appropriation of medieval Orthodox Christianity—including churches and monasteries—that had historically been shared religious sites.

Since this centuries-old fraud continues to produce political consequences for the state of Kosovo—especially because the Ahtisaari Plan treats Orthodox Christianity and religious sites as property of the Serbian Orthodox Church—it unjustly deprives Albanians (who adopted Christianity as early as the 4th century, before any Slavs existed in Illyria) of an important part of their spiritual and historical heritage. Therefore, it is necessary to clarify the history of this fraud to ensure that the state of Kosovo defends its rightful claim to shared spiritual, cultural, and religious heritage. This is especially urgent as the issue becomes increasingly internationalized, while the Serbian state and its church continue their propaganda regarding an “eight-century historical and cultural right in Kosovo.”

This fraud aims to exclude Albanians from the most significant part of their historical-cultural identity—rooted in the medieval period when Illyria was its center. It also raises questions about the Nemanjid dynasty of Raška (which many ancient sources suggest had tribal origins) as part of this cultural-political dualism. This includes the deceptive formula of the “medieval Serbian state,” a claim that used the historical Dardanian core to establish a despotate supported by Catholic crusades and leveraged it to rise in Illyria with the goal of replacing the collapsing Byzantine Empire.

Not coincidentally, during the reign of Grand Župan Stefan Dušan, Raška was known in contemporary sources as Rasa, Rasien, Rex Rasien, or even “Illyricum Magna”—but never as the “Serbian Kingdom.” Thus, when Catholic crusaders sacked Constantinople in 1204 and declared the Latin Empire, while the Orthodox Church relocated to Nicaea, the church of Raška, centered in Žiča, received direct support from the Holy See. This facilitated an unlawful separation from the Archbishopric of Ohrid—where it had belonged since the time of Simeon—despite being confirmed as such by Byzantine Emperor Basil II in 1018.

The rewritten and manipulated documents of the Serbian Orthodox Church—especially through the hagiographies (monastic biographies) from Hilandar Monastery and other centers like Odessa, Karlovci, and Vienna from the 17th to 19th centuries—sought to justify the claim that the Serbian Orthodox Church was “recognized as autocephalous” by the Patriarchate of Constantinople. But credible documents show this was merely a temporary independence of the Žiča Bishopric from Ohrid, not actual autocephaly.

Even Dr. Dimitrije Ruvarac, archimandrite and manager of the Karlovci press and Patriarchal Library, stated:

“There is no doubt that Sava received some privileges for the Raška hierarchy in Nicaea, but it is impossible to identify these as constituting the great canonical act of establishing an autocephalous church.”

Similarly, historian Dr. Janko Šafarik, in a report from 1855 after researching Constantinople archives, said:

“We cannot document any act by which Saint Sava became an independent archbishop. No such act has been found to date.”

Church historian Svetozar Niketić, writing in 1870, noted that while the Serbian Church considered Sava independent, the archbishops were still confirmed by the Patriarch of Constantinople. It was only with Stefan Dušan that the temporary right to ordain bishops independently began being falsely presented as full autocephaly.

The Serbian Orthodox Church later edited nearly all ecclesiastical documents to promote this false narrative—especially those originating from Hilandar. This documented fact helps free Albanian historiography from the constraints of these manipulations, which are still widely quoted.

Even some objective Serbian authors, like Ilarion Ruvarac, acknowledge the Vatican’s behind-the-scenes influence during the Catholic conquest of Constantinople (1204–1261), during which the Patriarchate was exiled to Nicaea. When Sava of Raška sought separation from Ohrid, Bishop Dimitrije Homatian of Ohrid cursed him, stating that such a break was forbidden by apostolic canon law.

His letters remained ignored for over 50 years until the fall of the Latin Empire in 1261, when Byzantium returned to Constantinople, and the Orthodox Church resumed its place. This return was supported even by the Vatican, seeking to restore normal relations between the two world centers amid growing Ottoman threats.
As part of these developments, the ecclesiastical power of the Ohrid Archbishopric was restored, and the one-sided schism by Raška and Bulgaria—falsely claiming autocephaly—was rejected. At the Council of Lyon in 1274, it was declared that the act of independence in Nicaea had violated apostolic canon law, and the Ohrid Archbishopric was reestablished as the rightful ecclesiastical authority.
Nga Jusuf Buxhovi

POROSIA E ZARFIT TË ZBRAZËT-Një vështrim kritik mbi romanin “Lufta e fundit e Bashkim Kosovës” të Jusuf BuxhoviNga prof....
18/05/2026

POROSIA E ZARFIT TË ZBRAZËT

-Një vështrim kritik mbi romanin “Lufta e fundit e Bashkim Kosovës” të Jusuf Buxhovi

Nga prof.Asoc.dr. Njazi Halili

Romani “Lufta e fundit e Bashkim Kosovës” i Jusuf Buxhovi përfaqëson një nga veprat më të rëndësishme të prozës bashkëkohore shqiptare me tematikë historiko-politike. Përmes një strukture narrative komplekse dhe një ndërthurjeje të vazhdueshme ndërmjet dokumentit dhe fiksionit, autori arrin të ndërtojë një univers letrar ku historia individuale e protagonistit shndërrohet në metaforë të fatit kolektiv të shqiptarëve të Kosovës.
Në analizën e tij kritike, Ramadan Musliu e vendos romanin në kuadër të transformimeve moderne të zhanrit romanor shqiptar, duke theksuar sidomos praninë e dokumentaritetit, teknikave filmike dhe fragmentimit narrativ. Sipas tij, romani i Buxhovit nuk është thjesht një tekst me tematikë politike, por një strukturë e ndërlikuar estetike ku realiteti historik dhe arti letrar bashkëjetojnë në mënyrë organike.
Në këtë aspekt, vepra shfaq tiparet e romanit modern dokumentar, ku rrëfimi nuk mbështetet vetëm mbi fabulën klasike, por edhe mbi shtresime historike, politike dhe ideologjike. Dokumenti, artikulli gazetaresk, intervista dhe memoria historike bëhen pjesë organike e strukturës narrative dhe kontribuojnë në krijimin e asaj që Musliu e quan “iluzion artistik i dokumentit”.
Figura e Bashkim Kosovës tejkalon kufijtë e një personazhi individual. Ai paraqitet si simbol i një brezi shqiptarësh të përballur me represionin politik, mohimin identitar dhe përplasjet historike të Kosovës. Jeta e tij tragjike, nga humbja e prindërve, karriera sportive, angazhimi politik e deri te vrasja, ndërtohet si një trajektore dramatike që reflekton fatin kolektiv të shqiptarëve në periudha të ndryshme historike.
Një dimension të rëndësishëm në interpretimin e Ramadan Musliu zë edhe koncepti i “dosjes së urrejtjes”, e cila në roman ndërtohet përmes diskursit propagandistik serb dhe projekteve historike kundër shqiptarëve. Përmes kësaj shtrese dokumentare, autori rikthen në kujtesë mekanizmat ideologjikë dhe politikë që kanë ndikuar në prodhimin e konflikteve dhe traumave kolektive në Kosovë.
Po ashtu, simbolika e “zarfit të zbrazët” merr dimension filozofik dhe metaforik. Zarfi bosh nuk paraqet vetëm një objekt narrativ, por shndërrohet në simbol të një historie të papërfunduar, të një realiteti politik të paqartë dhe të një pritjeje kolektive që vazhdon edhe pas ndryshimeve historike. Në këtë kuptim, romani krijon një hapësirë reflektimi mbi raportin ndërmjet historisë, kujtesës dhe identitetit politik.
Në planin kompozicional, romani dëshmon një ndërtim modern narrativ. Kalimi nga narratori i gjithëdijshëm te dokumenti, e më pas te introspeksioni subjektiv, krijon një polifoni rrëfimore që e afron veprën me modelet bashkëkohore të romanit europian. Teknikat e montazhit, fragmentimi i rrëfimit dhe alternimi i perspektivave narrative dëshmojnë ndikimin e procedimeve filmike në ndërtimin estetik të tekstit.
Njëkohësisht, romani nuk mbetet vetëm në rrafshin historik apo politik. Ai trajton edhe dimensionin etik dhe ekzistencial të individit përballë mekanizmave të pushtetit, dhunës dhe manipulimit ideologjik. Pikërisht këtu qëndron edhe pesha e tij letrare dhe intelektuale.
Në fund, mund të thuhet se analiza e Ramadan Musliu ndihmon në zbërthimin më të thellë të dimensionit estetik, historik dhe ideor të romanit të Jusuf Buxhovi. Ndërsa vetë romani mbetet një dëshmi se letërsia shqiptare bashkëkohore është e aftë të trajtojë tema të mëdha historike dhe politike pa humbur funksionin estetik dhe vlerën artistike.
Në këtë mënyrë, “Lufta e fundit e Bashkim Kosovës” mbetet jo vetëm një roman mbi fatin individual dhe kolektiv, por edhe një tekst reflektiv mbi historinë, kujtesën dhe krizën e vazhdueshme të identitetit politik në hapësirën shqiptare.....

PROTESTAT E STUDENTËVE SHQIPTARË NË SHKUP JANË TË DREJTA, POR TË SHPËRQENDRUARA NGA SHKAKU TË PASOJAT!Nga Jusuf BUXHOVIJ...
18/05/2026

PROTESTAT E STUDENTËVE SHQIPTARË NË SHKUP JANË TË DREJTA, POR TË SHPËRQENDRUARA NGA SHKAKU TË PASOJAT!

Nga Jusuf BUXHOVI
Jusuf Buxhovi
Protestat e studentëve në Shkup janë të drejta, por të shpërqendruara nga shkaku te pasojat. Pra, në vend të barazisë kushtetuese, kërkohet barazia ligjore, një koniunkutër politike, që barazinë e shqiptarëve e mban në nivel të etnisë së shkëputur, nën standardët e kushtetutës së vitit 1974!
Ky diskurs bën të ditur se sjellja e papërgjegjshme e klasës vasale politike shqiptare në Maqedoni nga marrëveshja e Ohrit dhe ajo e Prespë, si dhe mashtrimet e saj rreth gjoja barazisë ligjore të gjuhës shqipe të mbështetur mbi logjikën diskriminuese të numrave, në kundërshtim edhe me standarët më të thjeshta të të drejtave njerëzore, jo vetëm që nuk është kundërshtuar, por është pranuar si stanard, që ka përjashtuar apo anashkaluar barazinë kushtetuese të gjuhës shqipe!
Protestat e tanishme të studentëve shqiptarë në Shkup dhe Tetovë, ka mundësi që atyre, përmes këtij karremit, t’u kthehet “e drejta” për provimin shtetëror në gjuhën shqipe, jo vetëm të manipulohen, por ta heqin fare nga rendi i ditës kërkesën për barazinë kushtetuese të gjuhës shipe në preambulën e Kushtetutës së Maqedonisë së Veriut, që duhet të jetë kërkesë themelore e shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut në të gjitha nivelet, tash e deri te përmbushja e kësaj e plotë!
Vetëm kështu, shqiptarët në Maqedoninë e Vriut mund të dëshmojnë se janë popull shtetformues, dhe jo ardhacakë pa histori, siç shkruajnë akademikët maqedonas!

Profesori, përkthyesi dhe ekzaminuesi i licencuar për gjuhën gjermane Safet Ameti fiton titullin “Staatlich anerkannter ...
17/05/2026

Profesori, përkthyesi dhe ekzaminuesi i licencuar për gjuhën gjermane Safet Ameti fiton titullin “Staatlich anerkannter Dolmetscher und Übersetzer” (Përkthyes dhe interpret i certifikuar nga shteti)

Düsseldorf – Profesori, përkthyesi i autorizuar dhe ekzaminuesi i gjuhës gjermane Safet Ameti, i angazhuar prej më shumë se 25 vitesh në fushën e arsimit dhe përkthimit profesional në Düsseldorf, ka arritur një tjetër sukses të rëndësishëm në karrierën e tij, duke fituar titullin shtetëror gjerman “Staatlich anerkannter Dolmetscher und Übersetzer” (Përkthyes dhe interpret i certifikuar nga shteti).
Prej më shumë se dy dekadash, ai drejton me sukses zyrën e tij të përkthimeve në Düsseldorf, duke ofruar shërbime profesionale dhe të autorizuara për institucione, kompani dhe qytetarë të shumtë.
Paralelisht, ai ushtron edhe detyrën e ekzaminuesit të gjuhës gjermane, duke kontribuar në vlerësimin dhe avancimin e njohurive gjuhësore në nivel profesional dhe akademik.
Ameti
Ky titull përfaqëson një nga kualifikimet më të larta profesionale në Gjermani në fushën e interpretimit dhe përkthimit, duke dëshmuar kompetencë të avancuar profesionale, aftësi të konsoliduara gjuhësore dhe ekspertizë në kontekste akademike, ligjore dhe institucionale.
Si profesor, përkthyes i autorizuar dhe ekspert i gjuhës gjermane me përvojë të gjatë, Safet Ameti e konsideron këtë arritje një etapë të rëndësishme në zhvillimin e mëtejshëm të karrierës së tij profesionale, duke forcuar edhe më tej profilin e tij në fushën e gjuhësisë dhe komunikimit ndërkulturor.
Ky certifikim shtetëror hap mundësi të reja për bashkëpunime profesionale dhe akademike, si në nivel kombëtar ashtu edhe ndërkombëtar, duke konfirmuar standardet e larta të punës, përkushtimit dhe profesionalizmit që e karakterizojnë prej vitesh.
Në një deklaratë të shkurtër, ai u shpreh: “Ky titull përfaqëson për mua një arritje të rëndësishme profesionale dhe një motivim shtesë për të vazhduar me përkushtim në fushën e arsimit dhe përkthimit.”
Ky sukses shënon një tjetër hap të rëndësishëm në një karrierë të ndërtuar mbi përvojë, besueshmëri dhe profesionalizëm shumëvjeçar.
Urime dhe suksese Safet Ameti !!!

https://cssd-ngo.org/when-promises-are-not-enough/
10/05/2026

https://cssd-ngo.org/when-promises-are-not-enough/

Selim Ibraimi- NATO Deputy Secretary General Radmila Sekerinska met with officials from the Presidency of Bosnia and Herzegovina. She participated in a meeting of the North Atlantic Council (NAC). …

Address

55 BB
Tetovo
1224

Opening Hours

Monday 00:00 - 03:00
Tuesday 10:00 - 16:00
Wednesday 10:00 - 16:00
Thursday 10:00 - 15:00
Friday 10:00 - 15:00

Telephone

+38971921898

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when ISSD ∆ Macedonia posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to ISSD ∆ Macedonia:

Share