13/05/2026
ERPM (Examination to Register to Practice Medicine) යනු විදේශීය වෛද්ය උපාධිධාරීන්ට ශ්රී ලංකාවේ වෛද්ය වෘත්තියට ඇතුළත් වීමට පෙර මුහුණ දිය යුතු ලියාපදිංචි පරීක්ෂාවකි. මෙම විභාගයේ ප්රධාන අරමුණ වන්නේ, එම උපාධිධාරීන් මෙරට සෞඛ්ය පද්ධතිය තුළ ආරක්ෂිතව සේවය කිරීමට සුදුසුද යන්න තීරණය කිරීමයි.
2025 වර්ෂයේ සිට ERPM විභාගයේ ව්යුහය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කර ඇත. පෙර පැවති Part A, B, C, D ක්රමය වෙනුවට නව ක්රමය යටතේ විභාගය කොටස් දෙකකින් සමන්විත වේ. එනම් Part I ලෙස න්යායාත්මක (Theory) කොටසත්, Part II ලෙස සායනික (Clinical) කොටසත් ක්රියාත්මක වේ. නව ක්රමයේදී පෙර තිබූ long case සහ short case සායනික පරීක්ෂණ ඉවත් කර, ඒ වෙනුවට OSCE (Objective Structured Clinical Examination) මධ්යස්ථාන පදනම් කරගත් පරීක්ෂණ ක්රමයක් හඳුන්වා දී ඇත.
මෑතකාලීන ප්රතිඵල අනුව, 2025 වර්ෂයේ නව ආකෘතිය යටතේ සමත් ප්රතිශතය 90% ක් පමණ වූ අතර, 2026 වර්ෂයේදී එය 94% දක්වා ඉහළ ගොස් ඇත. එසේම, නව ක්රමය හඳුන්වාදීමට පෙර 2025 වර්ෂයේ පැරණි ආකෘතිය යටතේ සමත් ප්රතිශතය සම්භාව්යව 50% පමණ විය.
මෙම ප්රතිඵල සමඟ බොහෝ දෙනා මතු කරන ප්රශ්නය වන්නේ, “සමත් ප්රතිශතය මෙතරම් ඉහළ නම්, විභාගය දුර්වලද?” යන්නයි. නමුත් සැබෑ ගැටළුව එය නොවේ.
සමත් ප්රතිශතය ඉහළ වීම තමන්ම ගැටළුවක් නොවේ. සැබෑ ප්රශ්නය වන්නේ, එම ඉහළ සමත් ප්රතිශතයට හේතුවන විභාගයේ ප්රමිතිය කුමන මට්ටමකද යන්නයි. එනම්, අපේක්ෂකයන් සැබවින්ම ඉහළ දක්ෂතා සහිත බැවින් සමත් වන්නේද, නැතහොත් විභාගයේ බලාපොරොත්තු වන අවම දැනුම, සායනික කුසලතා සහ වෘත්තීය හැකියාවන් පිළිබඳ ප්රමිතිය පහළ දමා ඇති බැවින් සමත් වන්නේද යන්නයි.
මෙම දෙක අතර මූලික වෙනසක් පවතී. Licensing examination එකක් යනු තරගකාරී විශ්වවිද්යාල විභාගයක් නොවේ. එහි අරමුණ වන්නේ හොඳම ශිෂ්යයන් තෝරා ගැනීම නොව, වෛද්ය සේවය සඳහා අවශ්ය අවම ආරක්ෂිත ප්රමිතිය සපුරාලන පුද්ගලයන් තෝරා ගැනීමයි. එම නිසා, න්යායාත්මකව 90% ක් වැනි ඉහළ සමත් ප්රතිශතයක් තිබීම අනිවාර්යයෙන්ම ගැටළුවක් නොවේ.
කෙසේවෙතත්, එම අවම ප්රමිතියම දුර්වල නම්, රෝගීන් ආරක්ෂිතව කළමනාකරණය කිරීමට ප්රමාණවත් හැකියාවක් නොමැති පුද්ගලයන්ට පවා සමත් වීමට හැකියාව ලැබිය හැකිය. එතැනදී බරපතළ ගැටළුවක් මතුවේ.
OSCE ක්රමය නවීන, ව්යුහගත සහ සාධාරණ ඇගයීම් ක්රමයක් ලෙස සැලකුණද, එය ප්රායෝගිකව ක්රියාත්මක කිරීමේදී මතුපිටින් සායනික කුසලතා පමණක් පරීක්ෂා වීම, රෝගියෙකු පිළිබඳ ගැඹුරු සායනික චින්තන හැකියාව ප්රමාණවත් ලෙස ඇගයීමට ලක් නොවීම, සහ සැබෑ රෝගීන්ගේ සංකීර්ණ තත්ත්වයන් පරීක්ෂාව තුළ නිසි ලෙස පිළිබිඹු නොවීම වැනි ගැටළු ඇති විය හැකිය.
පැරණි long case ක්රමය පරිපූර්ණ නොවූවත්, අපේක්ෂකයෙකුගේ සායනික චින්තනයේ ගැඹුර ඇගයීමට වැඩි ඉඩක් ලබා දුන්නා. නව ක්රමයේදී එම ගැඹුර ප්රමාණවත් ලෙස ඇගයීමට ලක්වන්නේද යන්න පිළිබඳ සාධාරණ ප්රශ්නයක් පවතී.
ERPM යනු සාමාන්ය විභාගයක් නොවේ. එය ශ්රී ලංකාවේ රෝගීන් සමඟ කටයුතු කිරීමට සුදුසු වෛද්යවරුන් තෝරාගන්නා වැදගත් පෙරහන් ක්රියාවලියකි. එබැවින්, මේ පිළිබඳ සාකච්ඡාව සමත් ප්රතිශතය පමණක් මත පදනම් නොවිය යුතුය.
අවසානයේ සැබෑ ප්රශ්නය වන්නේ, “මෙම විභාගයේ ප්රමිතිය රෝගීන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමට ප්රමාණවත්ද?” යන්නයි. මන්ද, අවසානයේ වැදගත් වන්නේ සංඛ්යාත දත්ත නොව, රෝගීන්ගේ ජීවිත භාර ගන්නා වෛද්යවරුන්ගේ ගුණාත්මකභාවයයි.
-වෛද්ය පීඨ ශිෂ්ය ක්රියාකාරී කමිටුව-
