15/04/2026
රොෂාන් කියන්නේ කොළඹ ඉන්න සල්ලිකාර ව්යාපාරිකයෙක්. මෙදා පාර සිංහල අවුරුද්දට රොෂාන් ප්ලෑන් කළේ තමන්ගේ බිරිඳයි, දරුවෝ දෙන්නයි එක්ක නුවරඑළියේ තරු පහේ හෝටලයකට ගිහින් සති දෙකක් විනෝද වෙන්නයි. හැබැයි මේ ට්රිප් එකට එකම බාධාව වුණේ රොෂාන්ගේ ගෙදර හිටපු වයසක අම්මා, 'සුමනාවතී'. අම්මාට හරියට ඇවිදගන්න බෑ.
"ඔයාගේ අම්මාවත් අරන් ගියොත් අපිට ට්රිප් එකේ නිදහසේ ඉන්න වෙන්නේ නෑ. එයාව කොහෙටහරි දාලා යමු" කියලා බිරිඳ රොෂාන්ට කිව්වා.
ඒ නිසා හරියටම අප්රේල් 12 වෙනිදා, ට්රිප් එක යන්න කලින් රොෂාන් තමන්ගේ අම්මාව වාහනේ දාගෙන ගිහින් නගරයේ තියෙන මහලු මඩමකට බාර දුන්නා. "අම්මේ මම සති දෙකකින් ඇවිත් අම්මාව එක්කන් යන්නම්" කියලා රොෂාන් යන්න ගියා. සුමනාවතී අම්මා කිසිම දෙයක් නොකියා, අතේ තිබුණු පොඩි රෙදි බෑග් එකත් තුරුළු කරගෙන කඳුළු පිරුණු ඇස්වලින් වාහනේ යන දිහා බලන් හිටියා.
මහලු මඩමේ පාලිකාව ඇවිත් අම්මාගේ අතේ තිබුණු ඒ රෙදි බෑග් එක අරගෙන ඇරලා බැලුවා, අම්මාගේ ඇඳුම් ටික අල්මාරියෙන් තියන්න හිතාගෙන.
ඒත්... ඒ බෑග් එක ඇතුළේ තිබුණු දේ දැකලා, ඊළඟ තත්පරයේදී ඒ පාලිකාවගේ කකුල් දෙකේ පණ නැති වුණා. හුස්ම හිරවෙලා මුළු ඇඟම ගල් ගැහිලා ගියා!
තමන්ව මඩමකට ගෙනත් දාපු පුතා වෙනුවෙන්... ඒ අහිංසක අම්මා තමන්ගේ බෑග් එක අස්සේ හංගගෙන ඇවිත් තිබුණු, මුළු මහලු මඩමම අඬවපු ඒ ලේ කඳුළු රහස මොකක්ද?
ඒ රෙදි බෑග් එකේ ඇඳුම් තිබුණේ නෑ. ඒක ඇතුළේ තිබුණේ ලොකු ප්ලාස්ටික් පෙට්ටියක්. ඒ පෙට්ටිය පිරිලා තිබුණේ ගෙදර හදපු කැවුම් සහ කොකිස්වලින්!
පාලිකාව පුදුම වෙලා අම්මා දිහා බලද්දී, සුමනාවතී අම්මා මහ හයියෙන් අඬාගෙන මෙහෙම කිව්වා...
"නෝනා, මගේ පුතා කඩේ කෑම කන්න ආස නෑ. උන් ට්රිප් එකක් යද්දී මම තමයි හැමදාම කෑම හදලා දෙන්නේ. අද උන් ට්රිප් එක යද්දී පාරේදී කන්න මම ඊයේ රෑ නිදි මරාගෙන මේ කැවුම් ටික හැදුවා. මාව මේකට ගෙනත් දාන්න තියෙන හදිස්සියට උන්ට මේ පෙට්ටිය අරන් යන්න අමතක වුණා නෝනා... මගේ පුතාටයි මුණුබුරෝ ටිකටයි දැන් පාරේදී බඩගිනි ඇති නේද?"
මේ කතාව අහලා පාලිකාවට වහ බොන්න හිතුණා. තමන්ව ගෙදර බල්ලෙකුටත් වඩා අන්ත තත්ත්වයකට දාලා, අවුරුද්දට විනෝද වෙන්න ට්රිප් යන තමන්ගේ කුහක පුතාට සාප කරනවා වෙනුවට... ඒ අම්මා ඊයේ රෑත් නිදි මරාගෙන ඒ දරුවන්ට කන්න කැවුම් උයලා! පුතා තමන්ව මඩමට ගෙනත් දාද්දී අම්මා අඬලා තියෙන්නේ තමන්ගේ දුකට නෙමෙයි, දරුවන්ට කෑම පෙට්ටිය දෙන්න බැරි වුණු දුකට නේද කියලා තේරෙද්දී එතන හිටපු හැමෝගෙම ඇස්වලට කඳුළු ආවා.
අද අපේ සමාජයේ මේක තමයි තිත්තම ඇත්ත. උත්සව කාලෙට ගෙවල්වල බල්ලො බළල්ලුන්ටත් රස කෑම දෙන මිනිස්සු, තමන්ට ලේ කිරි කරලා පොවපු අම්මාවයි තාත්තාවයි බල්ලොන්ටත් වඩා අන්ත විදිහට මහ මඟට, මඩම්වලට විසි කරනවා. හැබැයි මව් සෙනෙහස කොච්චර අන්ධද කියනවා නම්, තමන්ව මරන්න ගෙනියන දරුවාගේ පය පැටළිලා වැටුණත් අම්මා කෙනෙකුගේ පපුව පිච්චෙනවා. නුවරඑළියේ තරු පහේ හෝටල්වල කෑම කෑවත්, තමන්ගේ අම්මාගේ ඇහෙන් එක කඳුළු බිඳුවක් හරි වැට්ටුවා නම් ඒ දරුවන්ට කවදාවත් මේ ආත්මෙදී සැනසීමක් ලැබෙන්නේ නෑ!
සමාජයට මහා ලොකු ඇස් ඇරීමක් කරන, මේ කටුක යථාර්ථය අනිවාර්යයෙන්ම හැමෝටම දකින්න Share කරන්න. අවුරුද්දට මව්පියන්ව අමතක කරන මේ වගේ දරුවෝ ගැන ඔබේ අදහස පහළින් Comment කරන්න. 👇🔥
