22/05/2025
[English Below] បញ្ឈប់ការប្រើភាសាស្តីបន្ទោសជនរងគ្រោះ ការបន្ទាបតម្លៃ ឬការមាក់ងាយលើស្ត្រី និងសកម្មភាពទាំងឡាយណាដែលធ្វើឱ្យការយាយីផ្លូវភេទប្រែក្លាយជារឿងធម្មតា។
ពួកយើងហត់នឹងសំណួរដដែលៗដែលតែងតែប្រើសម្រាប់បន្ទោសស្ត្រី៖
“ស្លៀកពាក់អ្វី?”“ហេតុអ្វីបានជាចេញទៅក្រៅយប់?”
“មកពីខ្លួនសែបគប់មិនមើលមនុស្ស?”
ការបង្វិលការស្តីបន្ទោសមកលើស្ត្រីគឺជា ការការពារអំពើហឹង្សា និងជនល្មើស (ពេលខ្លះដែលជាមនុស្សជិតស្និទ្ធ មិត្តភក្តិ សាច់ញាតិ ឬឪពុកម្ដាយ)— អាចគេចផុតព្រមទាំងរស់ដោយសុខស្រួល។ ចុះទារកស្លៀកកន្ទបដែលត្រូវបានរំលោភ ចង់បន្ទោសបែបនឹងដែរមែន? ក្មេងដែលមិនទាន់ដឹងខ្យល់អំពីភេទផង ដោះសារយ៉ាងម៉េច?
ការរំលោភបំពានមិនទាក់ទងនៃសម្លៀកបំពាក់ ការចេញទៅក្រៅយប់ ឬចារឹកលក្ខណៈនៃជនរងគ្រោះនោះទេ។ នេះជារឿងអំពីបំពានអំណាច អំពើហឹង្សា និងសង្គមមួយដែលការពារជនល្មើស ដោយផ្តល់ភាពអាម៉ាស់លើជនរងគ្រោះ។
យើងអាចការពារការរំលោភបំពាន និងអំពើហឹង្សាផ្លូវភេទយ៉ាងដូចម្តេច?
វាចាប់ផ្តើមនៅផ្ទះ។ ការការពារមិនមែនតែសំដៅទៅលើក្មេងស្រីឱ្យប្រុងប្រយ័ត្ននោះទេ — តែជាការផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុងក្នុងវិធីដែលយើង បង្រៀនក្មេងប្រុស និងវិធីដែលសង្គមឱ្យតម្លៃស្ត្រី។
✅ បង្រៀនក្មេងប្រុសឱ្យគោរពព្រំដែន។
មិនត្រឹមតែព្រំដែនផ្លូវភេទទេ ប៉ុន្តែព្រំដែនផ្លូវចិត្ត និងពាក្យសម្តីផងដែរ។ បង្រៀនថា “ទេ” មានន័យថា “ទេ” — ហើយការស្ងៀមស្ងាត់មិនមែនជាការយល់ព្រមទេ។
✅ បណ្តុះបណ្តាលក្មេងប្រុសឱ្យគោរព និងលើកស្ទួយតម្លៃក្មេងស្រី។
ប្រើភាសាគោរពពេលនិយាយអំពីស្ត្រី។ កុមារងាយនឹងបត់បែនណាស់ ហើយពួកគេតែងស្តាប់នឹងធ្វើត្រាប់តាមមនុសសធំ។ ចឹងុំនិយាយពីឬយកស្ត្រីធ្វើរឿងកំប្លែងឬចាត់ទុកស្ត្រីជាវត្ថុលេងសើច។ បង្ហាញការអនុគ្រោះ ការស្តាប់គ្នា និងការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក។
✅ បញ្ចប់ការរអភ័យទោស
កុំបន្តប្រើពាក្យថា “ក្មេងប្រុសចារឹកតែអញ្ចឹង” ដើម្បីលើកទោសអំពើកំហុស។ ក្មេងប្រុសអាចមានចិត្តមេត្តា មានការយល់ដឹង និងទទួលខុសត្រូវបាន។ ចូរបង្រៀនពួកគេឱ្យមានគុណលក្ខណៈល្អនិងការទំនួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលគេធ្វើ។
✅ ជឿជាក់លើជនរងគ្រោះ។
ពេលនរណាម្នាក់និយាយចេញ សូមស្តាប់ដោយការយកចិត្តទុកដាក់ ដោយគ្មានការរិះគន។ វាត្រូវការភាពក្លាហានយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីនិយាយអំពីរឿងបែបនេះ។ បើយើងមិនជឿជនរងគ្រោះវាអាចធ្វើឱ្យគាត់មានវិបត្តិនិងធ្វើឱ្យជនរងគ្រោះដទៃទៀនលែងហ៊ានចេញមកនិយាយ។
✅ បង្កើតបរិយាកាសមានសុវត្ថិភាព — គ្រប់កន្លែង។
ចាប់ពីថ្នាក់រៀន ក្នុងគ្រួសារ និងសហគមន៍ យើងត្រូវសហការក្នុងការបង្កើតបរិយាកាសដែលអំពើបំពានមិនត្រូវបានលាក់បាំង ឬច្រានចោលទេ តែត្រូវបានដោះស្រាយ និងការពារ។
✅ ហាមយករឿងរំលោភជារឿងកំប្លែង
ផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌រំលោភក្លាយជារឿងធម្មតា។ វាមិនមែនជារឿងកំប្លែងទេ។
✅ អប់រំកូនៗពីអាយុតូចៗ។
ការអប់រំពីការយល់ព្រម សិទ្ធិលើរាងកាយ និងការគោរពគ្នា គួរតែចាប់ផ្តើមពីអាយុតូចៗ មុនពេលពួកគេត្រូវពិភពលោកបង្រៀនរឿងខុស។
យើងមិនអាចជួយលុបបំបាត់រឿងអាក្រក់ទាំងអស់បានទេ — ប៉ុន្តែ យើងអាចការពារមិនឱ្យវាកើនឡើងបន្ថែមទៀតបាន។
វាចាប់ផ្តើមពី យើង។ វាចាប់ផ្តើម ពីថ្ងៃនេះតទៅ។
❌ Stop using language that blames victims, objectifies women, and normalizes s*xual harassment. We are tired of the same old questions — “What were you wearing?” “Why were you out so late?” “Who were you with?”
Every time society redirects blame onto women, it allows the real perpetrators — who are often friends, relatives, even parents — to walk free. What about the babies in diapers who are r***d? What about the children who don’t even know what s*x is?
This is not about clothing, or curfews, or character. This is about power, violence, and a system that protects abusers while shaming survivors. Enough is enough. Start asking the right questions. Hold the right people accountable.
How do we prevent s*xual abuse and violence?
It starts at home. Prevention is not just about telling girls to be careful — it’s about changing how we raise boys and how we treat one another as a society.
✅ Teach boys to respect boundaries.
Not just physical boundaries, but emotional and verbal ones too. Teach them that no means no — and that silence is not consent.
✅ Raise boys to value and uplift girls.
Use respectful language when talking about women and girls. Kids learn from what they hear. Don’t let them grow up hearing women described as objects, jokes, or property.
✅ Model healthy relationships.
Children watch how adults treat each other. Be intentional with kindness, communication, and mutual respect — whether you’re parenting, partnering, or just being present.
✅ End the excuses.
Stop saying “boys will be boys.” That phrase has been used to excuse too much harm. Boys can be kind, empathetic, and accountable. Hold them to that standard.
✅ Believe survivors.
When someone comes forward, listen with care and without judgment. It takes unimaginable courage to speak up. Dismissing or doubting them only silences others.
✅ Create safe spaces — everywhere.
From classrooms to churches to communities, we must actively create environments where abuse is not hidden or ignored, but addressed and prevented.
✅ Speak up when you hear harmful jokes or language.
Normalize calling out r**e culture. It’s not “just a joke” when it reinforces harm.
✅ Educate early and often.
Age-appropriate conversations about consent, body autonomy, and respect should start young — before the world teaches them otherwise.
👉 Stand up. Speak out. Support survivors.
![[English Below] បញ្ឈប់ការប្រើភាសាស្តីបន្ទោសជនរងគ្រោះ ការបន្ទាបតម្លៃ ឬការមាក់ងាយលើស្ត្រី និងសកម្មភាពទាំងឡាយណាដែលធ្វើឱ្យកា...](https://img3.ngos1.com/074/951/122133003350749511.jpg)
