14/09/2026
ននន.កាលនៅអំទ្បុងឆ្នាំ១៩៨២ដល់១៩៨៦ខ្ញុំនៅរៀន
បឋមសិក្សាវត្តព្រះវិហារខ្ពស់បានបានទៅរកត្រីជាមួយបងប្អូនខាងកាច់ត្រក់ឃុំលាយបូរស្រុកត្រាំកកខេត្តតាកែវ ដោយមានភូមិស្លាភូមិអំពិលភូមិអង្គតាគីភូមិអំពិលភូមិខ្នាភូមិអង្គតាកុបភូមិសែនបនភូមិខ្នាភូមិព្រៃលើនិងភូមិឯ
ទៀតបានយកអួនសំណាញ់អង្រុតស្នៀងដើម្បីចូលរួមទៅកន្លែងរកត្រីកាលនោះនូវសមូហភាពផងដែរ។
មនុស្សសម័យនោះគេរកត្រីបានគេចេះចែកគ្នារស់ហើយចេះសាមគ្គីគ្នាបើខ្វះបន្លែខ្វះត្រីខ្វអង្ករគេអាចជួយគ្នាបានរហូតខ្ចីប៉ោតធុងវែកទឹកនិងខ្ចីគោក្របីដើម្បីភ្ជួរស្រែទៀត
គេរស់នៅដោយមានសេចក្តីរីករាយ។
ប៉ុន្តែមនុស្សសម័យនេះស្ទើរតែកាប់ចាក់គ្នាដើម្បីលុយដើម្បីស្រីនិងដើម្បីអំណាចឱ្យតែខ្លាំងគឺរស់ដោយស្រួលប៉ុន្តែបើរស់ដោយទន់ខ្សោយកាន់តែគេជាន់គេមើលងាយមិនខុសអីដូចប្រទេសថៃកំពុងបានមើលងាយប្រទេសកម្ពុ
ជាដោយសារប្រទេសកម្ពុជានៅទន់ខ្សោយមានកម្រិតទាំ
ងសេដ្ឋកិច្ចនយោបាយនិងទ្រព្យសម្បត្តិចំនួនមនុស្សមាន
ដល់៨០លាននាក់បើប្រៀបធៀបមកប្រជាជនខ្មែរមានតែត្រឹម១៧លាននាក់នូវមានកម្រិតទាបទ្រព្យសម្បត្តិមិនស៊ូវសំបូរ ប៉ុន្តែប្រជាជនខ្មែរមិនមែនជាពូជអំបូរចូលឆក់ប្លន់មកលើទឹកដីប្រទេសជិតខាងនោះទ្បើយពោលគឺមានតែប្រ
ទេសជិតខាងទេដែលនំាគ្នាយកទឹកដីខ្មែរតាំងពីសម័យបុរាណមកម៉្លេះហើយបានបន្សល់ទុកឱ្យមនុស្សជំនាន់ថ្មីដោះស្រាយជាហូរហែក្រោមការដឹកនំាក្នុងសម័យសម្តេចតេជោហ៊ុន សែន ប្រធានព្រឹទ្ធសភាជាតិ។រូបភាពយកពីបណ្តាញFacebook ប្រទេសឥណ្ឌា ។
