08/03/2026
कविता: “विश्वासको बिहान”
आज बिहान
काठमाडौँ अलि फरक छ
सडकहरू उस्तै छन
धुलो पनि उस्तै,
तर हावामा
सानो विश्वासको गन्ध छ,
कसैले ठूलो उत्सव गरेन,
न त बाजा बज्यो,
तर
पहाडहरू चुपचाप उभिएर
तपाईंलाई हेरिरहेका छन
सुसिला कार्की,
देशले कहिलेकाहीँ
धेरै शब्दहरू खोज्दैन—
केवल
साँचो भएर उभिने
एकजना मानिस खोज्छ।
आज संसदको ढोकाबाट
त्यही सानो आशा भित्र पसेको छ।
बागमती
आज पनि बगिरहेकी छ,
तर उसको पानीमा
अलि शान्त संगीत छ।
एक किसानले
माटो समाउँदै भन्यो—
“अब भने देश
सही बाटो हिँड्ने छ”
एक विद्यार्थीले
कापीको खाली पानामा
भोलिको नेपाल कोर्यो।
र
एक वृद्ध
रेडियो बन्द गर्दै
बिस्तारै मुस्कुराए
किनकि
कहिलेकाहीँ
लोकतन्त्र ठूलो भाषण होइन—
मानिसको भरोसा हो।
र आज
देशले
तपाईंलाई हेरेर
त्यही भरोसा सम्झिएको छ।
धन्यवाद। 🇳🇵
