NST - Erasmus+ 2022 praktyka zawodowa w Bolonii 19 listopada - 17 grudnia, Via del Carpentiere 32, Bologna (2026)

22/12/2022

Od tygodnia jesteśmy w domu ale tak nas trochę na wspominki wzięło więc jeszcze raz mała powtórka z rozrywki i nasz weekendowy trip do Wenecji okiem naszego kolegi - Kasper Mateusz Mierzwiak

17/12/2022

CIAO E ARRIVEDERCI BOLOGNA!

Epilog w dwóch aktach

Akt II - powrót do domu

No i stało się... Ciao, ciao Italia! Minął miesiąc naszych praktyk. W sobotę chwilę po północy wyruszyliśmy w drogę powrotną do Nowej Rudy :( Przed samym wyjazdem mieliśmy jeszcze uroczystą, pożegnalną kolację w czasie, której po raz ostatni napełniliśmy nasze brzuszki włoskimi specjałami :( Cały piątek mieliśmy mętlik w głowie. Z jednej strony ostatni dzień w pracy, z drugiej myśl o pakowaniu i wyjeździe. Radość z powrotu do domu przeplatała się ze smutkiem, że to już koniec tej niewątpliwie wspaniałej włoskiej przygody i różnych życiowych doświadczeń. Dla niektórych pożegnania były bardzo ciężkie i nie brakowało nawet łez wzruszenia, bo przez miesiąc nawiązały się przecież nowe przyjaźnie, które miejmy nadzieję przetrwają długi czas. Większość z nas stwierdziła, że spokojnie by jeszcze "przezimowała" w Bolonii. Jak na miasto studenckie przystało jest tam co robić w czasie wolnym - o czym niejednokrotnie się przekonali. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy i tak też było tym razem. Kto wie, może kiedyś jeszcze niektórzy z nas wrócą tam w celach turystycznych albo, żeby podjąć pracę po ukończeniu szkoły...? Najważniejsze to, że pozostawili po sobie dobre wrażenie, bo przecież "jak cię widzą tak cię piszą", a po tym wyjeździe Włosi nie mają złudzeń, że Polacy są pracowici, punktualni, przyjacielscy i pozytywnie nastawieni do życia, a i picie kawy nie jest nam obce :D. Niby miesiąc ale zleciało jakby w tydzień - zgodnie wszyscy powtarzają... No cóż szczęśliwi czasu nie liczą :D Muzea, kościoły, wąskie uliczki, trolejbusy, filary, czerwone dachy, kawa, śpiew, mortadela, tortellini i zimowe przeceny - to wszystko z pewnością na długo pozostanie w naszej pamięci :D
Po kilkunastu godzinach w autobusie byliśmy na miejscu - na parkingu przy szkole gdzie czekali na nas już stęsknieni ( czy aby na pewno? :P ) rodzice. Tak oto w sobotę 17 grudnia punktualnie w południe oficjalnie zakończyliśmy naszą "włoską robotę".

PS:Dziękujemy wszystkim, którzy byli zaangażowani w pracę przy projekcie. Dziękujemy pani dyrektor Brygida Gąsior, że umożliwiła nam ten wyjazd i czuwała nad nami dniami i nocami :D Dziękujemy opiekunom - pani Bogumile Szostak oraz panom Konradowi Kałwakowi i Rafałowi Polakowi za anielską cierpliwość, wyrozumiałość i stalowe nerwy oraz jakże przydatne lekcje z kultury osobistej i wychowania nie tylko fizycznego :P Dziękujemy głównodowodzącemu projektem - panu Prusowi oraz wszystkim pracownikom IFOM, a w szczególności Walacik, Wilczyńska oraz Pollastri za opiekę na miejscu podczas pobytu. Dziękujemy również kierowcom z firmy Biuro Turystyczno-Usługowe "Juventur Wałbrzych" sp z o.o. za sprawne i bezpieczne przetransportowanie nas w obie strony. Panie Waldku, panie Jacku - jak zawsze z Waszej strony pełna profeska!!!

PS': I NIE PYTAJCIE NAS ZA DUŻO PO POWROCIE! WCIĄŻ OBOWIĄZUJE ZASADA JEDNEGO PYTANIA DZIENNIE :P POZA TYM CO W BOLONII - ZOSTAJE W BOLONII :D

PER VEDERE!!!

17/12/2022

Dzień dwudziesty ósmy - 17 grudnia 2022

Epilog w dwóch aktach.

Akt I - Dynia w natarciu...

Dziś ( cytując klasyka ) "truskawka na torcie"! Z naszych praktykantów ostał nam się już tylko Dominiczek, który tak samo jak jego koledzy po fachu - informatycy pracuje w firmie Marchignoli ( https://www.marchignoli.com/ ), która znaduje się przy Via della Grafica 33 w Ozzano dell'Emilia. Domiś zajmuje się konserwacją i serwisem sprzętu komputerowego oraz urządzeń peryferyjnych. Firma Marchignoli znajduje się w biurze firmy Logimatic i to dla nich wykonuje większość zleceń. Jego przełożonymi są Fredrico Aureli oraz Andrea Sacco, a właścicielem firmy jest pan Antonio Marchignoli, który jest bardzo miłym aczkolwiek wymagającym szefem. Zarządzanie komputerami z poziomu administratora oraz konserwacja sprzętu elektronicznego to dla naszego kolegi chleb powszedni ale nie ukrywa on, że od pracy zdecydowanie bardziej woli grać w gry i jeść pizzę. Wg niego tydzień pracy powinien mieć maksymalnie 2-3 dni no i oczywiście praca powinna rozpoczynać się około południa, żeby móc się wyspać, bo idealna noc to taka w trakcie której można uprawiać esport do 4 nad ranem, a potem spać do oporu - fiu fiu... lekko utopijne marzenia no ale kto wie?! Może kiedyś będzie miał swoją firmę i będzie mógł sobie na to pozwolić. Tymczasem w firmie w której popularny "Dynia" odbywa swój staż znajduje się około 500 komputerów więc ręce są zawsze pełne roboty i to przez wszystkie dni tygodnia. Atmosfera jak najbardziej mu odpowiada, wszystko jest robione na spokojnie jednak jak sam przyznaje brakuje mu przerw co 45 minut tak jak ma to miejsce w szkole. Wtedy można przecież zagrać rundkę w ulubioną grę albo coś zjeść i chwilę poleżeć. Dyńka potwierdza zdanie swoich kolegów praktykantów, że reszta pracowników w firmie jest bardzo pomocna i wesoła. Włosi z chęcią pomagają młodszym kolegom jeżeli widzą że coś im nie wychodzi, a do tego są bardzo towarzyscy i często opowiadają o swojej pracy na zasadzie "kiedyś to było..." To już koniec naszych relacji. Miesiąc minął i przed nami już tylko powrót do Nowej Rudy.

16/12/2022

Dzień dwudziesty siódmy – 16 grudnia 2022

Powoli zbliżamy się do końca naszych praktyk ale zostało nam jeszcze kilka osób i miejsc, które zaplanowaliśmy w harmonogramie odwiedzin. Dziś wdepnęlismy w odwiedziny by podpatrzeć w akcji: dwóch Krzysztofów, Piotra, Karola, Filipa i Błażeja.
Chłopcy są uczniami technikum elektrycznego, a pracę znaleźli w firmie FULMAR ( https://www.fulmar.it ) mającej swoją lokalizację na obrzeżach Bolonii przy Via Caduti di Sabbiuno 10. Ich szefową jest Emilia Anzola, która jest bardzo wyluzowana ale jednocześnie bardzo wymagająca - bumelantom mówi stanowcze NIE :p Dyscyplinka musi być - a jakże!Chłopcy mają za zadanie pomagać przy instalacjach elektrycznych, wtryskarkach, montowaniu oświetlenia oraz usuwaniu wszelkich awarii sprzętowych. Często do swojej pracy używają również młotka, przecinaka czy choćby wiertarki gdyż taka jest właśnie specyfika pracy w tym zawodzie. Kable, gniazdka, lampy muszą być tak położone i ukryte, żeby były jak najmniej widoczne ale przy okazji żeby był do nich swobodny dostęp w razie awarii i to właśnie wymaga od nich dobrego rozplanowania swoich zadań. Jak podkreślają praca, którą wykonują bardzo im odpowiada gdyż nabywają niezbędnego doświadczenia i uczą się od ludzi, którzy są w branży już od ponad dwudziestu lat. Mimo bariery językowej komunikacja między współpracownikami w firmie jest bez zarzutu. Każdy, nawet najmniejszy problem jest konsultowany z przełożonymi, a oni zawsze służą dobrą radą i niezbędną pomocą. W firmie panuje również zasada, że sprząta się w trakcie pracy na bieżąco, a nie na koniec zmiany, przez co zawsze wszystko jest na miejscu i doskonale uporządkowane. Grunt to dobra organizacja pracy więc miejmy nadzieję, że chłopcy nabiorą również takich nawyków od starszych, włoskich kolegów po fachu i zaszczepią je w swoich przyszłych miejscach nauki i pracy.

15/12/2022

Dzień dwudziesty szósty - 15 grudnia 2022

Czwartek rozpoczęliśmy od wizyty u naszych mechaników: Błażeja, Łukasza, Marcela, Dawida i Wojtka. Cała ekipa pracuje w MotoRiciclo ( http://www.motoriciclo.it/ ) warsztacie, który znajduje się w jednym z podziemnych parkingów na terenie Bolonii przy Via Emilia Levante 13. Ich szefową jest Sabrina Yadid jednak ciężko jest ją spotkać na miejscu gdyż jest w ciągłych rozjazdach, a jeżeli już jest to z reguły zajmuje się robotą papierkową w swoim biurze. Są natomiast inni współtowarzysze m.in. Rodolfo i Bernardo i to właśnie oni od pierwszego dnia wszystko chłopcom wyjaśniali i pokazywali tak aby ich wspólna praca się układała i żeby nie było problemów natury technicznej. Przez pierwszy tydzień zaglądali od czasu do czasu pytając jak idzie praca ale później gdy już zobaczyli, że mechaniorzy mają fach w ręku to powierzali im coraz bardziej odpowiedzialne zadania i tylko na koniec dnia sprawdzali czy wszystko się zgadza. Na szczęście tragedii nie było, a wręcz przeciwnie zawsze było "klepanie po ramieniu" i podziękowanie za dobrze wykonaną robotę. Ogólnie pracownicy warsztatu nie za dobrze znają język angielski przez co nasi koledzy nie mogą sobie swobodnie z nimi porozmawiać ale z drugiej strony tworzą tak bardzo zgrany team, że rozumieją się bez słów. Jeden gest, jedna komenda i każdy już wie co jest grane i co ma robić. Organizacja pracy tutaj bardzo ekipie odpowiada. Bardzo zaskoczyło chłopaków (w pozytywnym tego słowa znaczeniu), że mimo ciężkiej i co tu dużo mówić – brudnej pracy zawsze panuje ład i porządek. Z kolei byli bardzo zdziwieni, że niektóre zadania Włoscy koledzy wykonują zupełnie innymi narzędziami niż robi się to u nas w kraju. Można powiedzieć, że cel uświęca środki więc jeżeli coś jest genialne w swojej prostocie to dlaczego nie korzystać z tego u siebie w kraju. Miejmy nadzieję, że po powrocie do Polski zaskoczą niejednego nauczyciela i majstra, bo wiedza jaką tu zdobyli ogromnie im się przyda i na pewno zaprocentuje w przyszłości. Ciężko jednoznacznie określić ich zadania, bo są bardzo zróżnicowane. Można natomiast powiedzieć, że robili już praktycznie wszystko. Od pracy przy małych elementach po naprawę dużych mechanizmów. Najczęściej jednak wymieniają filtry oraz olej, klocki hamulcowe oraz smarują poszczególne podzespoły i elementy mechaniczne. Jak twierdzą nawet najcięższe zadania sprawiają im wiele satysfakcji, bo wiedzą że dużo się przy tym nauczą, a dzięki atmosferze, która panuje w zakładzie to praca mija im bardzo szybko. Jak sami mówią „przyjemne z pożytecznym”, bo i na poprawę tężyzny fizycznej również można znaleźć czas.

14/12/2022

Dzień dwudziesty piąty - 14 grudnia 2022

W samym środku tygodnia odwiedziliśmy kolejne przedstawicielki technikum grafiki i poligrafii cyfrowej: Florentynę i Karolinę. Dziewczyny swój staż odbywają w firmie Scuderia Future Food Living Lab ( https://scuderia.futurefood.network ), która znajduje się na Piazza Giuseppe Verdi 2, niedaleko ścisłego centrum Bolonii. Dziewczyny sumiennie wykonują powierzone im zadania i co podkreślają - zawsze wkładają w to serce. Najczęściej projektują logo i ikony z przeznaczeniem na strony internetowe firmy, przygotowują projekty cyfrowe oraz tworzą prezentacje multimedialne na zlecenie swojej oraz innych firm.
Ogromne wrażenie wywarł na nich wygląd lokalu w którym pracują. Od wczesnych godzin otwarcia trudno jest tam znaleźć wolne miejsca. Jest to idealna lokalizacja do nauki, projektów grupowych oraz wszelkich spotkań studenckich. W trakcie pracy/nauki można sobie zamówić fantastyczne jedzenie i napoje, które lokal ma w ofercie. Każdy znajdzie coś dla siebie, gdyż wybór jest ogromny - od dużych stolików dla większej grupy, poprzez zwykłe stoliki dla dwóch osób, aż do odgrodzonych dla samotników miejsc, a wszystko to z niepowtarzalnym klimatem. Ich mentorka - Vishwa Patel jest wyrozumiałą osobą z profesjonalnym podejściem do stażystów. Dokładnie instruuje nasze koleżanki w trakcie ich działań i naprowadza projekty na właściwy tor. Dziewczyny w głównej mierze pracują zdalnie ale ich kontakty z Vishwą nie ograniczają się tylko do spotkań w firmie. Mają stały dostęp do Whatsapp'a oraz e-maila i za pomocą tych kanałów cyfrowych porozumiewają się wspólnie. Taki home office pod okiem mentorki jest dla dziewczyn bardzo komfortowy i przy okazji uczy samodzielności oraz samodyscypliny. Są bardzo zadowolone, że mają możliwość odbywania praktyki w takich warunkach, okolicznościach i pod okiem odpowiednich ludzi. Dzięki temu poznały nowe, profesjonalne programy do grafiki komputerowej i sposoby na tworzenie minimalistycznych projektów. Język Angielski w branży graficznej jest równie ważny co obsługa programów więc jest to także doskonała okazja aby podszlifować swoje umiejętności werbalne. BRAWO WY! Nic dodać - nic ująć!

13/12/2022

Dzień dwudziesty czwarty - 13 grudnia 2022

Dziś odwiedziliśmy znane nam już miejsce aby podpatrzeć w pracy Amelię i Konrada. Tak jak ich koleżanki, które odwiedziliśmy wcześniej, również ta dwójka grafików pracuje w Associazione Interculturale Universo ( http://www.universointerculturale.it/ ) czyli organizacji, która swoje działania skupia na pomocy potrzebującym. Ich głównodowodzący to Gustawo, natomiast na co dzień opiekują się nimi Delphina wraz z Emanuelem. Amela i Konrad wspominają, że już w pierwszym dniu ich pracy zostali przyjęci bardzo przyjaźnie. Bardzo urzekło ich również piękne, zabytkowe miejsce, które jest siedzibą ich firmy. Wielkim plusem jest także to, że firma znajduje się w samym centrum historycznym Bolonii, co daje im mobilność i inspiracje do tworzenia nowych prac, bo jest co podziwiać, a i w przerwie można odwiedzić jakieś ciekawe miejsce. Ich praca to głównie projekty graficzne na potrzeby strony web ale tworzą również plakaty i ulotki okolicznościowe w zależności od zapotrzebowania. Na brak pracy nie narzekają, a z każdym dniem uczą się czegoś przydatnego, bo oprócz zdobywania wiedzy stricte z zakresu grafiki komputerowej to mają idealną okazję do szlifowania języka angielskiego oraz włoskiego na którego lekcje mogą bezpłatnie uczęszczać. Mimo ogromu pracy znajdują czas na spacer po okolicy i "cyknięcie" paru ciekawych fotek, które później wykorzystują w swoich pracach. Amelia i Konrad czują się bardzo komfortowo w swoim miejscu pracy i jednocześnie są bardzo szczęśliwi, że mają szansę pracować z tak wspaniałymi ludźmi wzbogacając z dnia na dzień swój graficzny warsztat. Już jutro środek tygodnia i kolejna wizyta więc STAY TUNED i obserwujcie nas w sieci... Dobranoc!

12/12/2022

Dzień dwudziesty trzeci - 12 grudnia 2022

"W poniedziałek, w poniedziałek ja nie mogę, bo..." no niestety jest to taki dzień tygodnia, że nikomu nic się nie chce no ale samo się nie zrobi. Dziś w akcji podpatrywaliśmy hotelarki z klasy czwartej. Kinga i Ola pracują w hotelu Touring ( https://www.hoteltouring.it/ ), który swoją siedzibę ma przy ulicy ulicy Via de' Mattuiani 1/2 oczywiście w Bolonii. Żeby zdążyć do pracy wstają o godzinie 6.30 i udają się na pobliski przystanek, żeby złapać autobus. Na miejscu poznają plan działania czyli mają tzw. odprawę, podczas której dowiadują się jakie będą miały zadania do wykonania. Oczywiście taka narada nie może odbywać się bez aromatycznej kawki espresso - a jakże, przecież jesteśmy we Włoszech i tu jest to nie do pomyślenia, żeby mogło być inaczej. Po ustaleniu obowiązków dziewczyny zaczynają działać. Najczęściej pracują w różnych miejscach i potem się zmieniają. Dla przykładu jedna z nich zostaje by pomagać w czasie śniadania, a druga rusza by przygotować pokoje na przybycie nowych gości. W trakcie śniadań Kinga lub Ola obsługują bezpośrednio klientów hotelowych. Zbierają zamówienia na różnego rodzaju napoje i zanoszą je do stolików. Kiedy poranny posiłek już się skończy sprzątają salę śniadań, a następnie dołączają do pokojówek, na wyższych piętrach. Na początku praktyki nasze koleżanki miały szkolenie, by umieć odpowiednio przygotować pokoje na przyjazd nowego gościa oraz odpowiednio posprzątać pokój, w którym ktoś już jest zameldowany. Ich współpracownicy to głównie Włosi, którzy są bardzo mili i wyrozumiali. Jedyne co stanowi problem to, że nie znają oni języka angielskiego i dziewczyny muszą pomagać sobie trochę translatorem, a trochę na migi przez co często dochodzi do zabawnych sytuacji budujących atmosferę w pracy. Jednak nie ma tego złego, bo zawsze to można podszkolić swój włoski - koniec języka za przewodnika! Jutro wtorek i mamy zaplanowaną kolejną wizytę w zakładzie pracy, a gdzie to póki co tajemnica... Ale spokojnie - dowiecie się mniej więcej za 24 godziny. A tymczasem borem lasem...

11/12/2022

Dzień dwudziesty drugi - 11 grudnia 2022

"Ta ostatnia niedziela..." Cytując ponadczasowy refren z niezapomnianego utworu wykonywanego przez Mieczysława Fogga powoli utożsamiamy się z faktem, że każdy następny dzień przyszłego tygodnia będzie dla nas tym ostatnim podczas naszego pobytu w Bolonii. Dziś pogoda nas nie rozpieszczała ( no ale w końcu jest zima więc musi być zimno ) także musieliśmy szukać rozrywki w czterech kątach - przynajmniej doputy dopóki opady deszczu trochę nie ustąpiły. Nie znaczy to wcale, że się nudziliśmy. Oj nie, nie, nie... Nudzić to się mogą tylko ludzie nudni, a do takich z pewnością się nie zaliczamy. Dzisiejszy dzień był jak gdyby kopią dnia wczorajszego. Znaleźli się śmiałkowie którzy prali, sprzątali, gotowali, rozwiązywali łamigłówki logiczno zręcznościowe ale byli również tacy którzy wybrali się do muzeum, czytali książki ( choć niektóre zdjęcia mogą lekko mijać się ze stanem faktycznym ) czy też postawili na zwiedzanie. Grupa zwiedzająca tym razem zapuściła się około 50km na północny wschód od Bolonii. Tak nad rzeką Pad znajduje się malownicze miasteczko Ferrara, które liczy około 130 000 mieszkańców i jest nazywane MIASTEM RENESANSU. Warto podkreślić również fakt, że jest ono wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i rzeczywiście nie jest to dziełem przypadku. Spacerując po historycznej dzielnicy podziwialiśmy Zamek d’Este (Castello Estense) zwany również Zamkiem św. Michała, Ratusz (Palazzo Municipale) oraz Katedrę św. Jerzego (Basilica Cattedrale di San Giorgio Martire). W oczy rzucił nam się również Pałac Diamentowy (Palazzo dei Diamanti), który swoją nazwę zawdzięcza 8500 bloków marmuru w kształcie diamentu, zdobiących ściany. Niby stolica renesansu ale Średniowieczna dzielnica (Via delle Volte) to przeniesienie się w czasie do tegoż okresu. Idąc brukowaną nawierzchnią, mijając różne zaułki, poplątane uliczki i nadziemne przejscia między budowlami odnosiliśmy wrażenie, że jesteśmy na planie filmowym, którego akcja rozgrywa się w wiekach średnich właśnie. Niby jedno miasto, a jakby dwa, dwie epoki w jednym miejscu. Chciałoby się rzec bella Italia no ale ponoć wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma. My jesteśmy tu już trzy tygodnie i powoli tęsknimy ( a Wy tęskinicie za nami? ) za Nową Rudą. Za naszą Nową Rudą, która również potrafi być urokliwa i tajemnicza. Weekend dobiega końca, a przeznaczyliśmy go w głównej mierze na odpoczynek, choć kulturą i sztuką nie pogardziliśmy :P Przed nami ostatni tydzień pracy, a na jego zakończenie powrót "z ziemi włoskiej do Polski". Zaczynajcie już powoli odliczać... A tymczasem dobranoc - do jutra!

10/12/2022

Dzień dwudziesty pierwszy - 10 grudnia 2022

Dzisiaj sobota po meczu będzie robota :P No i mamy to! Minęły 3 tygodnie od naszego wyjazdu co oznacza, że za tydzień o tej porze będziemy już na swoich kwadratach i mamusiowej diecie. Od samego rana każdy na własną rękę organizował sobie czas wolny. Jedni gotowali, inni prali, a jeszcze inni robili zakupy i odwiedzali okoliczne pizzerie, których jest tu bez liku. Byli również tacy śmiałkowie, którzy udali się do oddalonej od Bolonii o około 40 minut jazdy pociagiem Reggio nell’Emilia. Można śmiało stwierdzić, że jest to bardzo ważne miasto zarówno dla Włochów jak i Polaków, których historia od zarania dziejów często się łączy. W 1797 roku w Reggio kwaterował Jan Henryk Dąbrowski wraz ze swymi legionistami i to właśnie w tym mieście Józef Wybicki napisał słowa do Mazurka Dąbrowskiego, który jak wiemy stał się Naszym Hymnem Narodowym. Również jego pierwsze odegranie publiczne miało miejsce w dniu 20 lipca 1797 roku tamże, w jednej z kawiarni mieszczących się w historycznym centrum. Równo 180 lat później, fakt ten został uczczony wmurowaniem tablicy pamiątkowej na fasadzie miejskiego ratusza. W tym samym obiekcie, obok siedziby Urzędu Miasta, mieści się też Museo Tricolore czyli Muzeum Włoskiej Flagi, co dodatkowo podkreśla przeplatanie się polskiej i włoskiej historii. Wieczorem gdy już zasiedliśmy przed monitorami to oczywiście królowała piłka nożna i ćwierćfinały mistrzostw świata w Katarze ale nie obyło się również bez MMA czy innych odmóżdżaczy i pochłaniaczy czasu. Jutro niedziela - zaczynamy odliczanie do powrotu. Trzeba się wyspać, porządnie odpocząć i nabrać sił przed ostatnim tygodniem pracy. Dobranoc - do jutra.

09/12/2022

Dzień dwudziesty - 9 grudnia 2022

Piątek, piąteczek, piątunio... Niby żaden szczególny dzionek, a jednak zawsze jest to obiekt poniedziałkowych westchnień. Dziś zawitaliśmy do Agnieszki - uczennicy klasy czwartej technikum hotelarskiego. Nasza koleżanka do pracy wstaje bardzo wcześnie, bo już o godzinie piątej ( o zgrozo ) kiedy niektórzy dopiero zaliczają drugi bok. Około godziny szóstej udaje się na pobliski przystanek kominikacji miejskiej i łapie "czternachę" żeby dotrzeć do centrum. Agnieszka pracuje w jednej z kilku placówek sieci Zanhotel, a dokładniej w hotelu Tre Vecchi 4* ( https://www.zanhotel.it/hotel-tre-vecchi-bologna ). Jej przelożonymi są Thomas i Baby, którzy bardzo profesjonalnie podchodzą do swojej pracy. Aga co przy śniadaniach pomaga - tak w skrócie można opisać jej obowiązki, bo rzeczywiście większość jej obowiązków jest związana z tymże posiłkiem. Już od siódmej rano pomaga przy sprzataniu stolikow, myciu ich oraz przy ukladaniu zastawy stołowej. Następnie do śniadanka podaje gościom kawe, którą wcześniej sama zaparzyła oczywiście po zebraniu zamówień przy barze. Parzenie kawy to we Włoszech istny rytuał dlatego zawsze robi to pod nadzorem przełożonych, którzy zdradzają jej tajniki przygotowywania tego napoju aby zachwycał kubki smakowe hotelowych gości. Gdy już wszyscy napełnią swoje brzuszki i wróca do swoich pokoi wtedy Agnieszka rusza znów do boju! Porządkuje wszystkie stoliki i pomaga przy obsłudze zmywarko-wypażarki. Dodatkowo przeciera wszystkie stoliki na wysoki połysk, a także uzupełnia niedobory w cukierniczkach i układa serwetki wg określonego wzoru. Aby sala lśniła i była w pełni czysta Agnieszka przechodzi do obsługi pojazdu czarownic szerzej znanej jako miotły. Jak sama przynaje atmosfera w pracy jest fantastyczna, a doświadczenie, które zbiera w trakcie pobytu w Bolonii na pewno zaowocuje w przyszłości, gdyż Agnieszka wiąże ją właśnie z branżą hotelową. Dodatkowym plusem jest dla niej przebywanie i komunikowanie się z klientami praktycznie z całego świata co wiąże się ze szlifowaniem języka angielskiego. A może kiedyś sama otworzy i będzie prowadziła hotel w przepięknej sķądinąd Kotlinie Ķłodzkiej?! Tego jej z całego serca życzymy. A tymczasem machamy łapką i mówimy: do jutra!

08/12/2022

Dzień dziewiętnasty – 8 grudnia 2022

Dziś było święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Immacolata). Jest to dzień wolny od pracy, który Włosi obchodzą dość hucznie. W gruncie rzeczy powinien być przeznaczony na odpoczynek i relaks ale kto powiedział, że trzeba leżeć i gnić w pokojach by być wypoczętym. Żeby zapobiec zgnuśnieniu korzystaliśmy z wolnego czasu na różne sposoby. Około południa zakupiliśmy znicze w narodowych barwach i całą grupą udaliśmy się autobusem na Polski Cmentarz Wojenny, który jest największą nekropolią spośród czterech takich miejsc na terenie Włoch. Pozostałe trzy znajdują się pod Casamassima, w Loreto oraz chyba najbardziej znany na Monte Cassino. Na miejscu widok 1442 krzyży zrobił na nas ogromne wrażenie. Są to groby żołnierzy, którzy służyli w 2 Korpusie Polskim pod dowództwem generała broni Władysława Andersa. Między 9 a 21 kwietnia 1945 roku zapłacili największą cenę za wyzwolenie Bolonii z rąk faszystów. Jednak w ostatnim dniu walk ich kompani swoją determinacją i walecznością zdołali pokonać wroga i wywiesili polską flagę nad miastem. Dzięki temu zwycięstwu 9 Batalionowi Strzelców Karpackich nadano uroczyście miano Bolońskiego, a 17 dowódców otrzymało honorowe obywatelstwo miasta. Senat Bolonii wręczył też żołnierzom polskim medale pamiątkowe z napisem Al liberatori che primi entrarono in Bologna 21 Aprile 1945 – per benemerenza („Oswobodzicielom, którzy pierwsi weszli do Bolonii 21 kwietnia 1945 – w dowód zasługi”).
Dopiero gdy poznaliśmy historię tego miejsca i przeszliśmy się między mogiłami zdaliśmy sobie sprawę, że tak naprawdę to wielu z poległych było naszymi rówieśnikami lub osobami niewiele starszymi od nas. To oni wtedy walczyli za wolność Naszą oraz całej Europy, a o ich męstwie i odwadze dowiedział się cały świat. Dlatego tak ważne jest, żeby odwiedzać takie miejsca i dbać o przekazywanie tych historii kolejnym pokoleniom.
Po powrocie na campus wzięliśmy się za czynności gospodarcze i tzw. rejony, bo na dziś była zapowiedziana niespodziewana kontrola czystości. Jej przebieg niekoniecznie będziemy relacjonować, bo co w Bolonii – zostaje w Bolonii, no chyba, że ktoś naprawdę będzie się o to prosił to wtedy będzie wiadomo kto jest czyścioszkiem, a kto zasługuje na miano trolla… Ciekawe czy znajdą się śmiałkowie :P

NST - Erasmus+ 2022 praktyka zawodowa w Bolonii 19 listopada - 17 grudnia

22/12/2022

17/12/2022

17/12/2022

16/12/2022

15/12/2022

14/12/2022

13/12/2022

12/12/2022

11/12/2022

10/12/2022

09/12/2022

08/12/2022

Indirizzo

Sito Web

Notifiche

Scelte rapide

Condividi

Digitare