رویدادها Iranian Events

06/12/2024

https://www.youtube.com/watch?v=h_N7AbKi11k

ارکستر مدرسه‌ی موسیقی حمید متبسمبیست‌وسوم تا بیست‌و‌نهم سپتامبر ۲۰۲۴ میلادی، آلمانطرح و برنامه: سمیرا گلباز و حمید متبسم.Hamid Motebassem’s school orchestraG...

02/12/2024

(نامه ویدا ربانی از بند زنان زندان اوین درباره وضعیت سلامتی نرگس محمدی تلخ است و البته بسیار خواندنی. نه فقط به دلیل اوضاع بد محمدی، بلکه از لحاظ توصیفی که از استیصال زندانی و ظلم زندانبان می‌کند. پیشنهاد می کنم کلش را بخوانید.

ویدا ربانی و مطهره گونه‌ای با رسیدگی به وضعیت نرگس محمدی و دیگر زندان‌های بیمار بند از ۱۲ روز پیش اعتصاب غذا کرده‌اند.)

متن نامه:

روی برانکارد چرخدار می‌آید توی بند، مردمک چشم‌های سیاه و درشتش گشاد شده و با اینکه مدام به اطرافش و به انبوه جمعیتی که دوره‌اش کرده‌اند نگاه می‌کند، اما انگار چیزی نمی‌بیند یا وارد جای عجیب و ناآشنایی شده است. با نگاه خیره و مبهوتش چشم در چشم می‌شوم، بلند صدایش می‌زنم، نرگس؟ نگاه می‌کند اما انگار من را نمی‌شناسد.

پرسنل زندان می‌گويند ببریدش بالا. صدای اعتراض‌ها زندانی‌ها بلند می‌شود که این کار ما نیست، چطور ببریم و...

چند زندانی رای باز مرد و یکی دو مرد که از پرسنل زندان هستند دارند بحث می‌کنند که چطور برانکارد با پایه‌های چرخدار را از دو ردیف پله‌های بند زنان بالا ببرند. بالاخره برانکارد را سر و ته، طوری که سر نرگس پایین است از پله‌ها بالا می‌برند.

می‌آیند توی اتاق سه، می‌خواهند نرگس را بلند کنند و بگذارند روی تخت خودش، پای راستش تا بالای ران توی آتل است و نباید خم شود. وقتی می‌خواهند بلندش کنند نرگس کمی به خودش می‌آید. می‌گوید اگر پا خم شود با وجود جراحی استخوان می‌شکند، ده دقیقه‌ای بگو مگو می‌کنند و در آخر نرگس می‌گوید اجازه نمی‌دهم، کار شما نیست.

بیسیم می‌زنند و با ما شرط می‌کنند که در تمام مسیر هیچ زندانی نباشد تا پرسنل آمبولانس بیمارستان بیاید و او را جا‌به‌جا کنند. اول به خاطر اینکه بندان زنان امنیتی است اجازه ورود به آنها نداده بودند.

بالاخره نرگس را از روی برانکارد بلند می‌کنند. تخت زندان خیلی کوتاه است و تا او را بگذارند روی تخت فریادش بلند می‌شود: «پااااام، آخ پااام، سپیده پام پام پام....صدای دلخراش و هق هق گریه بلند می‌شود.

یکی دو بار تلاش می‌کنند، بلندش می‌کنند و بالاخره میگذارند روی تخت و می‌روند! تنها ۴۸ ساهت از جراحیش گذشته، درد در چهره‌اش پیداست. صدای هق هق گریه به تدریج آرام‌تر می‌شود. مهوش و سپیده اتاق را خلوت می‌کنند، نرگس دوست ندارد کسی حال و روزش را ببیند.

یک ساعت بعد رفتم نگاهی به نرگس انداختم، چشمانش قرمز و پف کرده بود، گریه نمی‌کرد اما از درد اشک در چشمانش حلقه میزد و به پایین می‌غلتید. اینبار مرا شناخت، شروع با خندیدن کرد و گفت باور کن همش داشتم به مصطفی(نیلی، وکیلش) می‌گفتم برای ویدا شیرینی بخر.

و برای بقیه توضیح می‌داد: «دفعه قبل که از بیمارستان برگشتم ویدا یک جعبه شیرینی فرانسه توی وسایل پیدا کرد و با ذوق بازش کرد ولی تویش نان بربری بود. آنقدر غر زد که اینبار هی به مصطفی گفتم شیرینی را فراموش نکنی.»

نمی‌توانم به صورتش نگاه‌ کنم. برمی‌گردم‌ از این وضعیت فرار کنم توی تختم، جوانا (وریشه مرادی) کنار تخت ایستاده، یک لیوان آب جوش که چند آلو بخارا داخل آن انداخته را هم می‌زند و می‌پرسد. نرگس چطوره؟

تختمان مشترک است، او طبقه بالای تخت است.

من فقط خشم و بغضم را قورت می‌دهم و می‌پرسم زخم عثنی‌عشر با آب جوش و آلوچه درمان میشه؟ بدبخت داری از خونریزی می‌میری.

وریشه بعد از آن اعتصاب غذای طولانی حالا خونریزی دارد. مستقیم نمی‌گویند اما ما می‌دانیم چون در مراسم‌های اعتراض به اعدام شرکت کرده اعزامش به بیمارستان را لغو کرده‌اند. فقط او نبود، بدون اینکه مستقیما بگویند هر کسی در اعتراض به اعدام‌ها شرکت داشت را به نحوی تنبیه کردند. بسته به اینکه زندانی چه چیزی داشته باشد که بشود از آن محرومش کرد، از تحویل ندادن وسایل تا قطع تلفن و ملاقات و اعزام به بیمارستان.

مدتی است که می‌گويند ملاقات حضوری و ملاقات خصوصی با همسر امتیاز است و در صورت حسن رفتار به زندانی تعلق می‌گیرد.

حسن رفتار هم شامل همه چیز می‌شود، مثلا من که به بازرسی بدنی، توهین و تعرض پاسیارشان اعتراض کرده‌ام، حسن رفتار ندارم و از همه امتیازها تا زمانی که صلاح بدانند محروم خواهم بود. می‌گفتند اجازه نداده‌ای بازرسی بدنی انجام شود، در حالی که آن دفعه چندین بار بازرسی کردند، اعتراض کردم با مسئولش حرف زدم، گفت دوربین‌ها را چک کرده‌ایم اجازه نداده‌ای(اتاق بازرسی بدنی اصلا دوربین ندارد!).

اساسا حسن رفتار یعنی ساکت ماندن و حرف شنوی داشتن، یعنی آنچه در زندان بر سر شما می‌آوریم باید در همینجا دفن شود و معمولا دفن هم می‌شود. من شکایتم از پاسیاری که دستم را لای در کبود کرده به کجا باید ببرم؟ (اینجا دیگر دوربین‌ها برای ادعای من قابل استناد نیستند)

02/12/2024

صدور ۶سال حکم جدید برای تاج‌زاده

✍🏻فخرالسادات محتشمی‌پور

✅چند شب پیش به همسرجان اعلام کردند که قاضی صلواتی برای پرونده تازه‌ای که ساس (سازمان اطلاعات سپاه) علیه ایشان ساخته‌، حکم داده است.

✅امروز شنبه ۱۰آذر جناب پوربابایی وکیل ایشان با مراجعه به دادگاه و مشاهده حکم این قاضی بدسابقه متوجه شده که او برای اتهام تبلیغ علیه نظام یک‌‌ سال و برای اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی پنج سال حکم صادر کرده‌است که ۵ سال آن اجرایی است و به ۱۲ سال حکم قبلی اضافه می‌شود.

✅یادآور می‌شود این سومین حکمی است که صلواتی از سال ۸۸تاکنون برای تاج‌زاده صادر کرده‌ که دوتای آن غیابی بوده‌است.

محبت کردند واقعا دست آمر و‌عامل درد نکند!

جرم‌_نقد_رهبر

02/12/2024

سروناز احمدی، فعال حقوق کودکان و زندانی سیاسی با پایان مرخصی به زندان اوین بازگشت.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده احمدی به مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران گفت سروناز احمدی، که روز یکشنبه ۴ آذرماه به مرخصی اعزام شده بود، روز شنبه ۱۰ آذر با پایان مرخصی و تمدید نشدن آن، به زندان اوین بازگشت.
سروناز احمدی یک بار نیز ۷ آبان با قرار تأمین کیفری جهت انجام اقدامات درمانی به مرخصی اعزام شده و سه روز بعد به زندان بازگشته بود.
مأموران امنیتی این فعال حقوق کودکان را ۸ اردیبهشت سال گذشته در آستانه روز جهانی کارگر به‌همراه شماری از فعالان صنفی و کارگری در منزل محمد حبیبی، فعال صنفی معلمان بازداشت کردند.
دادگاه تجدیدنظر استان تهران او را به سه سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم کرد.

22/10/2024

https://www.karzar.net/164438
کارزار مردم خطاب به رئیس قوه قضاییه درباره دو خبرنگار

🔹درخواست 15 هزار نفری برای توقف حکم زندان الهه و نیلوفر

🔹بیش از 15 هزار نفر از شهروندان، کارزار درخواست توقف اجرای حکم پنج‌ ساله زندان الهه محمدی و نیلوفر حامدی را امضا کردند.

🔹در متن این کارزار خطاب به غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه آمده است: «ما جمعی از هنرمندان، روزنامه‌نگاران و فعالان اجتماعی درخواست توقف اجرای حکم پنج سال زندان الهه محمدی و نیلوفر حامدی را داریم. در فضای کنونی کشور که رئیس‌جمهور از وفاق ملی سخن می‌گوید، اجرای حکم زندان این دو خبرنگار اجتماعی در تناقض با این رویکرد و همچنین بخشنامه عفو ۱۴۰۱ است.»

🔹به گزارش هم‌میهن، کارزار درخواست توقف اجرای حکم پنج سال زندان الهه محمدی و نیلوفر حامدی از دیروز به راه افتاد؛ ابتدا بیش از ۵۰۰ نفر از روزنامه‌نگاران، هنرمندان و فعالان اجتماعی در نامه‌ای به رئیس قوه‌قضائیه از حجت‌السلام غلامحسین محسنی‌اژه‌ای درخواست کردند از اختیارات خود استفاده کرده و اجرای حکم نیلوفر حامدی و الهه محمدی را متوقف کند.

📌لینک کارزار

16/08/2024

سرنوشت غم‌انگیز اولین سرویس دوچرخه اشتراکی در تهران!

پارکینگ بوستان حججی در جنوب تهران این روزها به گورستانی برای صدها دوچرخه نارنجی تبدیل شده است
دوچرخه های که زمانی قرار بود نماد تحولی سبز در حمل ونقل شهری باشد حالا زیر آفتاب سوزان و در میان درختان سبز پارک رها شده است

16/08/2024

فرزند مماشات: دولت مسلح علیه دولت مدنی

16/08/2024

آرزو بدری، زن ۳۱ ساله‌ای که شامگاه اول مرداد به دلیل حجاب در خودروی شخصی هدف گلوله پلیس قرار گرفت و شدیدا مجروح شد، روز چهارشنبه ۲۴ مرداد به علت آب آوردن ریه‌هایش دوباره تحت عمل جراحی قرار گرفت و وضعیت سلامتش وخیم است.
آرزو بدری روز اول مرداد امسال و هنگامی ‌که بعد از اتمام کار در شهرستان نور استان مازندران با خواهرش به سوی خانه می‌رفت، با ایست-بازرسی پلیس مواجه شد.

06/08/2024

رضا رسایی، یکی دیگر از بازداشت‌شدگان
جنبش «زن، زندگی، آزادی» را اعدام کردند
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی جان رضا رسایی، از
بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ را گرفت. او
برپایه اعتراف‌های اجباری به قتل یک فرمانده سپاه متهم
و به اعدام محکوم شده بود. رضا رسایی را بدون اطلاع
خانواده و اجازه ملاقات آخر با او کشتند.
منابع خبری از اعدام رضا (غلامرضا) رسایی، از
بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ خبر دادند. فاطمه
حیدری، از خانواده‌های دادخواه معترضان کشته‌شده در
جنبش «زن، زندگی، آزادی» در ایکس/توییتر ضمن اعلام
این خبر نوشت که به خانواده رضا رسایی پیش از اجرای
حکم اطلاع و اجازه ملاقات با او داده نشده است و به
آن‌ها گفته شده که باید جسد رضا رسایی را در جایی
دورافتاده به خاک بسپارند.
حذف کوکی‌های سایت‌ دیگر برای دیدن محتوای آن سایت‌
حذف شود
رضا رسایی ۳۴ ساله، از اقلیت‌های قومی و مذهبی کُرد و
«اهل حق» (یارسان) ۲۷ آبان ۱۴۰۱ در مراسم سالگرد
درگذشت سیدخلیل عالی‌نژاد، از چهره‌های آیین یارسان
شرکت کرده بود. در این مراسم مردم شعارهایی علیه
حکومت سر دادند و نادر بیرامی، رئیس اطلاعات سپاه
پاسداران شهرستان صحنه پس از درگیری با مردم با
ضربات چاقو کشته شد.
حدود یک هفته پس از این رویداد، سوم آذرماه ۱۴۰۱،
مأموران اداره آگاهی در شهرستان شهریار واقع در استان
تهران رضا رسایی را بازداشت و به اتهام مشارکت در ضرب
و جرح نادر بیرامی بازداشت کردند و ابتدا او را به
شهرستان صحنه و سپس پس از پایان مراحل بازجویی به
زندان دیزل‌آباد کرمانشاه منتقل کردند.
همزمان چندین نفر دیگر از بازداشت‌شدگان اعتراضات
آبان‌ماه در شهرستان صحنه نیز با اتهام قتل رئیس
اطلاعات سپاه پاسداران این شهرستان روبه‌رو شدند اما
برخی از آن‌ها از اتهام‌های انتسابی تبرئه شدند. گفته شد
که در این پرونده سند معتبری مبنی بر این‌که قتل فرمانده
سپاه به دست رضا رسایی صورت گرفته باشد وجود ندارد.
منابع نزدیک به خانواده رضا رسایی در آن‌زمان اعلام کردند
او در دوران بازجویی در خانه امن سپاه به‌شدت شکنجه
شده است؛ انگشت‌های پا و دنده‌های او دراثر شکنجه
شکسته شدند و کتف او به‌شدت دراثر شکنجه آسیب دید
است. به‌گفته این منابع، او چنان شکنجه شده بود که پس
از چهار ماه خانواده‌اش او را نشناختند.
دستگاه قضائی جمهوری اسلامی در ادامه بر پایه اعترافاتی
که با شکنجه گرفته شده بود، رضا رسایی را به اتهام
مباشرت در قتل عمد نادر بیرامی، رئیس اطلاعات سپاه
پاسداران شهرستان صحنه استان کرمانشاه به اعدام
محکوم کرد. محمدرسول حق‌نجاتی، قاضی دادگاه کیفری
یک کرمانشاه حکم اولیه اعدام رضا رسایی را از جمله
براساس اعترافات اجباری گرفته‌شده از او در دوران
بازجویی را صادر کرد. این حکم را شعبه دوم دادگاه کیفری
یک کرمانشاه ۱۵ مهر / ۷ اکتبر ابلاغ کرد. به‌رغم این‌که
طبق گزارش رسانه دادبان دادنامه صادره از سوی دادگاه
بدوی دارای ایرادهای شکلی و ماهوی فراوانی بود، شعبه
هفدهم دیوان عالی کشور به ریاست قاضی بارانی هم
حکم اعدام را تأیید کرد.
طبق گزارش دادبان، استناد به اعتراف‌های اجباری متهمان
پرونده علیه یکدیگر، نادیده‌انگاری عامدانه شهادت شماری
از متهمان به نفع رضا رسایی، تصریح دادنامه به وجود
نقص در تحقیقات مقدماتی، عدم توجه به نظر کارشناسی
پزشکی قانونی و به ویژه استناد دادگاه به «علم قاضی»
برای اثبات مجرمیت از جمله ایرادهای اساسی موجود در
دادنامه بود.
پیشتر دادبان به نقل از یک منبع آگاه به پرونده نوشته بود
که صدور حکم قصاص از سوی دادگاه به دلیل فشار از
سوی ریاست قوه قضاییه برای تعیین تکلیف هرچه
سریعتر این پرونده صورت گرفته و فقدان مدارک و شواهد
و مستندات قانونی در پرونده، بسیار بیشتر از آن است که
بتوان برای آن حکم قصاص نفس علیه رضا رسایی صادر
کرد.
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی تاکنون علاوه بر رضا
رسایی دست‌کم هفت نفر از معترضان قیام ژینا از جمله
محسن شکاری، مجیدرضا رهنورد، محمدمهدی کرمی،
سید محمد حسینی، صالح میرهاشمی، سعید یعقوبی و
مجید کاظمی را در بازه آذر ۱۴۰۱ تا اردیبهشت ۱۴۰۲ اعدام
کرده است. افزون بر این، حداقل ۴۸ نفر به خاطر شرکت
در اعتراض‌ها در خطر دریافت و اجرای حکم اعدام قرار
دارند.
کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد نسبت به صدور
احکام اعدام که به دنبال محاکمه‌های ناعادلانه که منجر
به «محرومیت خودسرانه از زندگی» در مورد معترضان
بازداشت شده می‌شود، هشدار داده و آن را محکوم
کرده‌اند. به تأیید عفو بین‌الملل، «چندین متهم شکنجه
شده‌اند» و «اعترافات اجباری» آنها به عنوان مدرک مورد
استفاده قرار گرفته است.