03/07/2026
بعضی صداها، با رفتن خاموش نمیشوند.
از حافظهی یک نسل عبور میکنند و در وجدانِ فرهنگ میمانند.
منوچهر فرید از آن صداها بود،
از آنان که هنر را نه وسیلهی شهرت، که شیوهای برای اندیشیدن میدانستند.
آدمی میرود،
اما نگاهش، کلماتش و ردِ سکوتش،
سالها در ذهنِ کسانی که با هنر زندگی میکنند ادامه پیدا میکند.
امروز، تنها یک هنرمند را بدرقه نمیکنیم؛
فصلی از حافظهی تئاتر و سینمای ایران را به احترام میایستیم.
یادش روشن،
و نامش در تاریخ هنر ایران، ماندگار.
🖤
⸻
Some voices do not fall silent when a life ends.
They outlive time, becoming part of a nation’s cultural memory.
Manouchehr Farid belonged to those rare artists who understood that art is not merely a path to recognition, but a way of seeing the world.
A person may depart,
yet their gaze, their words, and even the silence they leave behind continue to shape generations.
Today, we are not simply mourning an artist.
We are honoring a chapter of Iranian theatre and cinema that will continue to speak through those who create after him.
May his memory endure,
and may his legacy remain woven into the history of Iranian art.
