22/02/2026
પૂજ્ય માર્ગસ્થ ગુરૂભગવંત જિનાગામ રત્ન મહારાજ સાહેબ એવમ આદિથાણા અને બીજાપૂર મુકામે જે એમના શિષ્યો હતા એમનું આજે કુંભોજગીરી મુકામે મિલન થયું અને કુંભોજગીરી મા આજે પ્રવેશ થયો
🌸 *કમ્બોજગિરીમાં આજે 98 દિવસ પછી ગુરુ–શિષ્યોનું પુનઃ મિલન* 🌸
“મિલન પશ્ચાત *પુણ્યસમ્રાટશ્રીના અંતેવાસી, શાસન કેસરી પૂજ્યશ્રી જિનાગમરત્ન વિજયજી મ.સા.* એ
તેલ, લોટ અને દૂધના ઉદાહરણ દ્વારા *જીવનમાં મિલનનું સાચું સ્વરૂપ સમજાવતા મૈત્રી, વાત્સલ્ય અને ત્યાગથી પરિપૂર્ણ આચરણનો પ્રેરણાદાયક સંદેશ આપ્યો.*”
🪔 તેલને પાણીની અંદર નાખવામાં આવે,
🌾 લોટને પાણીની અંદર નાખવામાં આવે,
🥛 અને દૂધને પાણીની અંદર નાખવામાં આવે —
આપણી પાસે ત્રણ ઘટનાઓ છે।
🔹 *પ્રથમ ઘટના:*
પાણીમાં તેલ નાખવામાં આવે છે. હવે તેને અલગ કરવું હોય તો તેને ગરમ કરવામાં આવે છે. પરિણામે તેલનું પણ નુકસાન થાય છે અને પાણીનું પણ. કારણ કે તેલ ઉપર રહે છે અને પાણી નીચે. બન્નેનો સ્વભાવ મળવાનો નથી, તેથી અંતે બન્ને નષ્ટ થઈ જાય છે।
🔹 *બીજી ઘટના:*
પાણીમાં લોટ નાખવામાં આવે. બન્નેને ફરી અલગ કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ તો હાથમાં કંઈ આવતું નથી. પાણી વહેંચાઈ જાય છે અને લોટ હાથમાં રહી જાય છે. જો તેને ગરમ કરવામાં આવે તો પણ કોઈ વિશેષ લાભ થતો નથી।
🔹 *ત્રીજી ઘટના:*
પાણીની અંદર જો દૂધ નાખવામાં આવે અને તેને ગરમ કરવામાં આવે, તો એક અલગ જ ઘટના બને છે।
ગરમીના કારણે પાણી બળીને સમાપ્ત થવા લાગે છે. દૂધને આ ગમતું નથી. તેથી જેમ જેમ દૂધ ગરમ થાય છે, તેમ તેમ તે વ્યાકુળ બને છે અને ધીમે ધીમે બહાર આવવાનો પ્રયત્ન કરે છે।
❓ *દૂધ બહાર કેમ આવવા માંગે છે?*
કારણ કે દૂધનો ભાવ એવો હોય છે કે હું બહાર જઈને આગને શાંત કરું, આગ બુઝાવી દઉં, જેથી પાણી બચી જાય।
જ્યારે પાણી ધીમે ધીમે વાસણની અંદર નીચે તરફ ખસી જાય છે।
❓ *શા માટે?*
કારણ કે જો હું નીચે રહીશ અને દૂધ ઉપર રહેશે, તો દૂધ બળશે નહીં।
બન્નેની *મૈત્રી ભાવના* અદ્ભુત છે।🤝
બંને એકબીજા માટે નાશ પામવા તૈયાર છે!
આથી આપણે વિચારવું જોઈએ કે જો આપણે સંસારમાં મળવું હોય તો
❌ *તેલની જેમ મળવું જોઈએ નહીં,* કારણ કે તેમાં બન્નેનું નુકસાન થાય છે।
❌ *લોટની જેમ પણ મળવું જોઈએ નહીં,* કારણ કે તેમાં પણ કોઈ લાભ નથી, ફક્ત હાનિ જ છે।
✅ મળવું હોય તો *દૂધમાં પાણીની જેમ મળવું જોઈએ*, જ્યાં એકબીજાને બચાવવાનો પ્રયત્ન થાય છે।
વ્યવહારિક રીતે પણ જોવાય તો, જ્યારે તમે સવારે દૂધ ગરમ કરો છો, ત્યારે સૌપ્રથમ બહાર કોણ આવે છે?
➡️ દૂધ
અને અંતે શું સમાપ્ત થાય છે?
➡️ પાણી — જે બળી જઈને ખતમ થઈ જાય છે।
નિશ્ચય નયની દૃષ્ટિએ જો જોઈએ તો
આત્મા–આત્મા,
આત્મા–દેહ,
દેહ–દેહ —
આ ક્યારેય સ્થાયી રીતે મળનારા નથી।
આ બધા જાહેર સંબંધો છે। પુણ્યના કારણે થોડા સમય માટે મળે છે અને પછી અલગ થઈ જાય છે।
અમારો મહાત્માઓ સાથેનો સંબંધ પણ કદાચ ચાર મહિનાનો જ હોય છે।
અમે મળ્યા, પછી અલગ થઈ ગયા।
પછી કોઈ યોગ–સંયોગથી ફરી મળ્યા અને ફરી અલગ થઈ ગયા।
જો રોજ સાથે રહેવું હોય તો શું કરવું પડે?
➡️ દીક્ષા લેવી પડે।
છે ને?
પરંતુ વ્યવહારિક રીતે જો જોઈએ તો શારીરિક સંબંધોમાં પણ —
પતિ–પત્નીનો સંબંધ,
પિતા–પુત્રનો સંબંધ,
માતા–પુત્રનો સંબંધ,
ભાઈ–ભાઈનો સંબંધ —
આ બધા સંબંધોની પાછળ એક તત્વ છુપાયેલું છે, અને તેનું નામ છે *સ્વાર્થ*।
🌼 દુનિયામાં એક જ સંબંધ એવો છે, જેના પાછળ જરા પણ સ્વાર્થ નથી —
👉 *ગુરુ–શિષ્યનો સંબંધ।*
ગુરુ–શિષ્યનો સંબંધ જ એવો છે, જેમાં માત્ર અને માત્ર આધ્યાત્મિક પ્રગતિની જ વાત હોય છે।
અને તે પ્રગતિ કેવી રીતે થાય —
ક્યાંક મૈત્રીથી,
ક્યાંક આંખ લાલ કરીને,
ક્યાંક વાત્સલ્યથી,
ક્યાંક મૌનથી,
અને ક્યાંક બોલીને।
રીત કોઈ પણ હોય, પરંતુ ભાવના એક જ હોય છે —
✨ *મોક્ષ માર્ગમાં આગળ વધવું।*
આજનું આ મિલન પ્રસંગ જો કહીએ તો, અંદાજે 2100–2200 કિલોમીટરનો વિહાર પૂર્ણ થયો છે।
🕊️ *બીજાપુરની યાદ*
ચાતુર્માસ પછી કદાચ એક પણ દિવસ એવો નથી ગયો,
જ્યારે આ લગભગ 98 દિવસોના, 2200 કિલોમીટરના વિહાર દરમિયાન,
અમને બીજાપુર યાદ ન આવ્યું હોય।
કારણ કે બીજાપુરમાં જે મૈત્રી ભાવનાનું ફૂલ ખીલ્યું છે,
જે વાત્સલ્ય ભાવનાનું ફૂલ ખીલ્યું છે,
એ જ આજે તમને બધાને લગભગ 120–130 કિલોમીટર દૂરથી અહીં ખેંચી લાવ્યું છે।
🌺 આવી જ આ મૈત્રી ભાવના આપણાં સૌના જીવનમાં વધતી રહે।
એક વાત *અનેકાંત* ની આપણે હંમેશા યાદ રાખવાની છે —
પરમ પૂજ્ય પરમાત્મા મહાવીર સ્વામીનું આ શાસન
*અક્ષુણ્ણ ચારિત્રના* કારણે આજ સુધી ચાલતું આવ્યું છે,
અને આગળ પણ લગભગ 18450 વર્ષો સુધી ચાલનાર છે।
આ શાસન પણ *ચારિત્ર ધર્મના* કારણે જ ચાલશે।
આવા ચારિત્ર ધર્મની આરાધના કરનારા મહાત્માઓની આરાધના,
શ્રમણ–શ્રમણી ભગવંતોની આરાધના,
આપણા જીવનની પ્રથમ પ્રાથમિકતા બને —
એનું ધ્યાન રાખવું જરૂરી છે।
🌿 *ચારિત્ર વિના બધું વ્યર્થ છે।*
અને જ્યાં જ્યાં ચારિત્રનું પાલન થાય,
ત્યાં આપણે ઝુકવું જ જોઈએ।
આવો સ્વભાવ આપણાં જીવનમાં વિકસાવતા જવું છે।
