01/09/2026
जीवनमरणाच्या रंगणागणातील वीरांगना
कोमल…
नियतीने पाहिलेलं एक सुंदर स्वप्न…
ज्याच्या वाट्याला मात्र भीषण वास्तवाची कठोर झालर आली.
पण त्या वास्तवापुढे न झुकता, वेदनांच्या प्रत्येक डोंगरावर मात करत,
इतरांच्या आयुष्यात आशेचा किरण निर्माण करणारी एक विलक्षण जिद्द… म्हणजे कोमल.
आज तुला आपल्यातून जाऊन सहा वर्षे झाली…
काळ पुढे सरकला, अनेक ऋतू बदलले, आयुष्यही पुढे चालत राहिलं…
पण तुझी आठवण मात्र आजही तिथेच आहे
फुलपाखरासारखं निरागस आणि अप्रतिम सौंदर्य लाभलेली कोमल…
आणि नियतीशी दोन हात करताना वज्राहूनही कठोर बनलेली कोमल…
स्वतःच्या वेदना लपवून चेहऱ्यावर नेहमीच तेच विलोभनीय हास्य ठेवणारी कोमल…
दुःख स्वतःच्या वाट्याला घेऊन इतरांच्या आयुष्यात आनंद वाटणारी कोमल…
तुझ्या अवघ्या तीस वर्षांच्या आयुष्यात तू किती आयुष्यांना स्पर्श करून गेलीस,
याची गणती कदाचित कधीच होणार नाही.
साताऱ्यापासून महाराष्ट्रापर्यंत,
महाराष्ट्रापासून भारतापर्यंत,
आणि भारतापासून जगाच्या कानाकोपऱ्यापर्यंत…
कुणासाठी तू मैत्रीण होतीस, कुणासाठी बहीण, कुणासाठी मुलगी, कुणासाठी मार्गदर्शक,
तर असंख्य जणांसाठी जगण्याची प्रेरणा होतीस.
तुझं जाणं म्हणजे फक्त एका व्यक्तीचं जाणं नव्हतं…
ते असंख्य नात्यांचं, आठवणींचं आणि स्वप्नांचं अचानक थांबणं होतं.
तू गेलीस…
पण जाताना आमच्या खांद्यावर एक मोठी जबाबदारी ठेवून गेलीस—
तुझ्या प्रेमाची, तुझ्या विश्वासाची आणि तुझ्या कार्याची.
तुझ्या आयुष्याला मिळालेला प्रत्येक श्वास तू इतरांसाठी जगलीस.
आणि म्हणूनच अवयवदानासारख्या महान कार्याला दिलेली तुझी दिशा आणि त्यातून वाचलेली असंख्य आयुष्ये, हाच तुझ्या अस्तित्वाचा खरा वारसा आहे.
आज तुझ्या सहाव्या स्मृतिदिनी डोळे पुन्हा पाणावतात…
मन पुन्हा तुला शोधतं…
आणि एकच प्रश्न पुन्हा मनात येतो—
“तू आज असतीस तर…?”
पण लगेच जाणवतं…
तू कुठेच गेलेली नाहीस.
जिथे कुणी अवयवदानाचा संकल्प करतो,
जिथे कुणाला नव्या आयुष्याची आशा मिळते,
जिथे कुणी दुसऱ्याच्या दुःखात धावून जातो,
जिथे प्रेम, माणुसकी आणि आपुलकी जिवंत आहे…
तिथे तुझं अस्तित्व आहे.
कोमल,
तू देहाने आज आपल्यात नाहीस,
पण तुझ्या विचारांतून, तुझ्या कार्यातून, तुझ्या आठवणींतून
आणि तुझ्यामुळे मिळालेल्या नव्या आयुष्यांच्या प्रत्येक श्वासातून
तू सदैव जिवंत राहशील.
तू आम्हाला सोडून गेलीस,
पण तुझं स्वप्न आम्ही कधीच सोडणार नाही.
तू पेटवलेली माणुसकीची ज्योत विझू देणार नाही.
तू सुरू केलेलं अवयवदानाचं कार्य थांबू देणार नाही.
आणि तुझं नाव फक्त आठवणीत नाही, तर असंख्य नव्या आयुष्यांच्या रूपाने जिवंत ठेवू.
कोमल…
तुझी उणीव कधीच भरून निघणार नाही,
पण तुझ्या आठवणीने जगण्याला मिळालेला अर्थ
आम्ही आयुष्यभर जपत राहू.
तुझ्या पवित्र स्मृतीस विनम्र अभिवादन… 🙏🏻
भावपूर्ण श्रद्धांजली…
कोमल… तू आठवण नाहीस,
तू एक प्रेरणा आहेस…
एक विश्वास आहेस…
आणि अनेकांच्या आयुष्यात धडकणारा
एक अमर श्वास आहेस
