20/06/2026
સંવેદનાની શરૂઆત ક્યારેક એકાદ દૃશ્ય, જે મનોમસ્તિષ્ક પર અંકિત થઈ જાય છે ત્યારથી થતી હોય છે.
કૉલાજમાં જે ચાર દ્રશ્યો મૂક્યા છે એમાંના પ્રથમ બે દ્રશ્યો વિશે સંવેદનાપૂર્વક ચિંતન કર્યું એટલે છેલ્લાં દૃશ્યમાં દેખાય છે એ પરિણામ મળ્યું. પહેલું દૃશ્ય : મારા ઘર સામેના ખુલ્લા પ્લોટમાં, આપણી મહાન પ્રજા RMC ના 'અહીંયા કચરો કરનાર પર કાયદેસર કાર્યવાહી કરવામાં આવશે' લખેલા બોર્ડની ઠીક નીચે રોજ કચરો ફેંકી જતી હતી.. બીજું દ્રશ્ય મારા મનમાં કંડારાઈ ગયું તે પેલી નાની છોકરીનું, જે પાણીની ખાલી બોટલ હાથમાં પકડીને ઊભી છે, જાણે કે પાણી શોધતી હોય... એટલે વિચાર આવ્યો કે અહીંયા કશુંક એવું કરું જેથી 'એક પંથ દો કાજ' થાય... પછી શું! AI પાસે એ જ જગ્યાનું પાણીના પરબનું કાલ્પનિક દ્રશ્ય બનાવડાવ્યું અને લગભગ પંદરેક દિવસની શોધખોળ બાદ, AI એ બનાવી આપેલ એવા રેડીમેડ સ્ટેન્ડ બનાવવાવાળા મળી ગયા. સોસાયટીના મિત્રોના ક્રાઉડફન્ડિંગથી ફક્ત ૩૫૦૦/- રૂપિયાના ખર્ચે આ સ્ટેન્ડ મૂક્યું. ૧૦૦૦/- ના બે નવા વૉટર જગ્સ અને ૨૦૦/- નું લૉક. સદભાગ્યે જગના પાણીનો પ્લાન્ટ સોસાયટીની નજીક છે એટલે એક નેપાળી બહાદુરને 'જોબ' પર રાખીને વોટર પ્લાન્ટમાંથી જગ રિફિલ કરાવડાવી લઈએ છીએ.
હવે વટેમાર્ગુઓ, લારીવાળાઓ, સ્કૂલથી ઘરે જતા તરસ્યાં બાળકો ઠંડા પાણીથી તૃપ્ત થાય છે. અને પાણીના પરબની આજુબાજુ કચરો પણ ઓછો થતો જાય છે.
વિચાર આવે એ મૂર્તિમંત થાય એનો આનંદ જ કાંઈક ઓર છે, શું કહો છો?
(તમારી આજુબાજુ આવું પાણીનું પરબ મૂકવું હોય તો મને મેસેજ કરશો એટલે સ્ટેન્ડ બનાવવાવાળાના નંબર મોકલી આપીશ)
જય નાગરિક. જય લોકહિત.
