സലഫി ഐക്യസംഘം

Call Directions Contact the organization

സലഫി ഐക്യസംഘം we will bring everything up on your screen to view, share and grant you the power to comment.We believe that sharing is the only way that can get evrything

Thank you for visiting our Facebook Group
''സത്യവിശ്വാസികളെ ,നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവേ അനുസരിക്കുക .ദൂതനെയും നിങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള കൈകാര്യകര്‍ത്താക്കളെയും നിങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുക .ഇനി വല്ല കാര്യത്തിലും നിങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാകുകയാനെങ്കില്‍ ,നിങ്ങളത് അല്ലാഹുവിലേക്കും റസൂലിലേക്കും നിങ്ങള്‍ മടക്കുക .നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസ്സിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അതാണ്‌ ഉത്തമവും കൂടുതല്‍ നല്ല പര്യവസ്സാനമുള്ളതും
പരിശുദ്ധ ഖുര്‍'ആന്‍ 4:59
'ഈ ഒരു തത്വത്തില്‍ നാം എത്തുകയും ,അവിടെ നമ്മള്‍ തമ്മിലുള്ള ''ഭിന്നതകള്‍ക്ക് '' പരിഹാരം കാണുകയുമാണ് ചെയ്യണ്ടത് ,അതാണ്‌ 'സലഫി ഐക്യസംഘം '' എന്ന ഈ പേജ് കൊണ്ട് ഉദേശിക്കുന്നത് ''
''മുസ്ലിം വിഭാഗത്തില്‍ ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്ന അഭിപ്രായ ഭിന്നതക്ക് ,പ്രമാണ ബദ്ധ ചര്‍ച്ചയാണ് ഈ ഗ്രൂപ്പ് ഉദേശിക്കുന്നത് ,....
''രാഷ്ട്രീയ ചര്‍ച്ചയോ ,പോസ്റ്റുകളോ ,.ഈ ഗ്രൂപ്പില്‍ അനുവദനീയം ,അല്ലാ ,എന്നാല്‍ ഒരു അവശ്യഘട്ടത്തില്‍ അതിനു അനുവാദം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ് ,..
''അന്യ മതവികാരത്തെ വ്രണപ്പെടുത്തുന്നത് ,ഈ ഗ്രൂപ്പിന്‍റെ പോളിസ്സിക്ക് എതിരാണ് ,...
''ഇന്ത്യന്‍ മതേതരത്വത്തെ ബാധിക്കുന്നതും ,വര്‍ഗീയ ,തീവ്രവാദ പരാമര്‍ശം അടങ്ങുന്നതുമായ .കമന്‍റുകളോ ,പോസ്റ്റോ ,ഈ ഗ്രൂപ്പില്‍ ഇടുവാനോ ,ഷെയര്‍ ചെയ്യുവാനോ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുവാനോ പാടുള്ളതല്ല , അത്തരം ഒരു പ്രവര്‍ത്തനം അംഗങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായാല്‍ ,അവരെ ഈ ഗ്രൂപ്പില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കുന്നതും , അത്തരക്കാര്‍ക്കെതിരെ .ഇന്ത്യന്‍ ശിക്ഷാ നിയമം മൂലം ,കേസ് ഫയല്‍ ചെയുന്നതും ,തുടര്‍ നടപടി സ്വീകരിക്കുന്നതുമായിരിക്കും
If you visit the group , be respectful of each other and the community. We encourage opinions, however comments considered offensive will be removed. If you are here now, then you have accepted this policy. സലഫി ഐക്യസംഘം does not condone any form of harassment, written attacks, insults, vulgarity or indecency whether perpetrated in writing or images. സലഫി ഐക്യസംഘം also request you to avoid sexist, misogynist, homophobic remarks as well.
You agree not to do any of the following:
(1) use this Facebook group to violate the legal rights (including the rights of publicity and privacy) of others or to violate the laws of any jurisdiction;
(2) misrepresent an affiliation with any person or organization;
(3) upload to or transmit on this Facebook group any advertisements or solicitations of business;
(4) upload or otherwise transmit files that contain a virus or corrupted data;
(5) collect information about others (including e-mail addresses) without their consent;
(6) upload files or photos or include in a comment links that you know, or have reason to believe, cannot be distributed legally using the Facebook group or that you have an obligation to keep confidential;
(7) threaten the page or other followers of the page (which is a punishable offence under section 503 IPC)
(8) engage in any other conduct that restricts or inhibits anyone's use or enjoyment of the Facebook group, or which, as determined byസലഫി ഐക്യസംഘം may harm സലഫി ഐക്യസംഘം or visitors to this Facebook group or expose them to liability.
സലഫി ഐക്യസംഘം reserves the right, but does not assume any responsibility, to edit or delete any material it deems inappropriate for this Facebook group and its visitors or terminate any user's ability to access this Facebook group.
Thank You Again
/SalafiAikyaSangamGroup

ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്;  യഥാർഥ സൂഫി !അതെ, ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്!എന്റെ ഹൃദയം അല്ലാഹുവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ നിറയാൻ കൊതിക്കുന്നവൻ,എന്റെ ആത്മാ...
13/10/2026

ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്; യഥാർഥ സൂഫി !

അതെ, ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്!
എന്റെ ഹൃദയം അല്ലാഹുവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ
നിറയാൻ കൊതിക്കുന്നവൻ,
എന്റെ ആത്മാവ് അവന്റെ സ്മരണയിൽ
ശാന്തി കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ,
എന്റെ കണ്ണുകൾ പാപങ്ങളുടെ ഭാരത്താൽ നനയുന്നവൻ,
എന്റെ നെഞ്ച് തൗബയുടെ നെടുവീർപ്പുകളിൽ ആർദ്രമാകുന്നവൻ.
എനിക്ക് ആത്മീയതയുടെ പൊയ്മുഖങ്ങൾ വേണ്ട,
പവിത്രതയുടെ പൊങ്ങച്ചങ്ങൾ വേണ്ട,
വിലായത്തിന്റെ വ്യാജ അവകാശവാദങ്ങൾ വേണ്ട,
കറാമത്തിന്റെ പ്രദർശനങ്ങൾ വേണ്ട.
എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു ഹൃദയം—
ഖൽബുൻ സലീം
കലർപ്പുകളില്ലാത്ത ഈമാനിന്റെ ഹൃദയം;
എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു ജീവിതം—
ഇഖ്‌ലാസിന്റെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ജീവിതം;
എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു വഴി—
അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടുന്ന വഴി.
എന്റെ തസവ്വുഫ് ഖുർആനിൽനിന്ന് വേറിട്ടൊരു വഴിയല്ല;
എന്റെ തരീഖത്ത് സുന്നത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നൊരു പാതയുമല്ല.
ഖുർആൻ എന്റെ വെളിച്ചമാണ്,
സുന്നത്ത് എന്റെ വഴികാട്ടിയാണ്,
സ്വഹാബത്തിന്റെ ധാരണ എന്റെ വഴിയുടെ അടിത്തറയാണ്,
താബിഉകളുടെയും തബഉത്താബിഉകളുടെയും മാതൃക
എന്റെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ ദിശാസൂചിയാണ്.
ആദ്യ മൂന്ന് തലമുറകളുടെ വിശുദ്ധ പൈതൃകത്തിൽ
ഈമാനിന്റെ തെളിച്ചവും ഇബാദത്തിന്റെ മാധുര്യവും
സ്വഭാവത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും ഞാൻ തിരയുന്നു.
അവരുടെ പാതയിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന ആത്മീയതയല്ല,
അവരുടെ പാതയിൽ വേരുറപ്പിക്കുന്ന ആത്മശുദ്ധീകരണമാണ്
എന്റെ ഹൃദയം തേടുന്നത്.

എന്റെ തസവ്വുഫ് തസ്‌കിയത്തുന്നഫ്‌സാണ്
സ്വന്തം നഫ്‌സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനുള്ള നിരന്തര പരിശ്രമം.
എന്റെ മുജാഹദത്തുന്നഫ്‌സ്—
അഹങ്കാരത്തോടും അസൂയയോടും
രിയാഇനോടും ദുരാഗ്രഹങ്ങളോടുമുള്ള പോരാട്ടം.
എന്റെ ശത്രു എപ്പോഴും പുറത്തല്ല;
എന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു യുദ്ധഭൂമിയുണ്ട്.
എന്റെ നഫ്‌സ് എന്നെ വഞ്ചിക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ പോരാടുന്നു.
എന്റെ അഹങ്കാരം തലപൊക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ വിനയത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു.
എന്റെ അസൂയ മനസ്സിനെ മലിനമാക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ദുആ ചെയ്യുന്നു.
എന്റെ മുഹാസബ—
ഓരോ രാത്രിയിലും എന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോടുള്ള വിചാരണ.
ഇന്ന് ഞാൻ ആരെ വേദനിപ്പിച്ചു?
എന്റെ വാക്കുകളിൽ എവിടെയാണ് അഹങ്കാരം?
എന്റെ നന്മകളിൽ എവിടെയാണ് പ്രശസ്തിയോടുള്ള മോഹം?
എന്റെ ആരാധനയിൽ എവിടെയാണ് ആത്മാർഥതയുടെ കുറവ്?
എന്റെ മുറാഖബ—
ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും
അല്ലാഹു എന്നെ കാണുന്നുവെന്ന ബോധം.
ജനങ്ങളുടെ പ്രശംസയ്ക്കുവേണ്ടിയല്ല എന്റെ ജീവിതം;
ജനങ്ങളുടെ വിമർശനത്തെ ഭയന്നുമല്ല എന്റെ ആരാധന.
എന്റെ രഹസ്യവും പരസ്യവും അറിയുന്ന റബ്ബിനുവേണ്ടിയാണ്
എന്റെ ഓരോ ചുവടും, ഓരോ ശ്വാസവും.
എന്റെ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ച് ഖുർആൻ ചോദിക്കുന്നതുപോലെ
ഞാനും എന്നോടുതന്നെ ചോദിക്കുന്നു:
“അല്ലാഹുവിന്റെ സ്മരണയാൽ ഹൃദയങ്ങൾ ശാന്തമാകുന്നില്ലയോ?”
(13:28)

എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ശാന്തി അല്ലാഹുവിന്റെ ദിക്റിലാണ്.
എന്റെ ദിക്റ് നാവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്;
എന്റെ ഹൃദയവും ജീവിതവും അതിന്റെ പ്രകാശമാകണം.
എന്റെ തസ്ബീഹ് വിരലുകളിൽ എണ്ണപ്പെടുമ്പോൾ
എന്റെ തെറ്റുകളും ഞാൻ എണ്ണണം.
എന്റെ തഹ്‌ലീൽ നാവിൽ മുഴങ്ങുമ്പോൾ
എന്റെ ജീവിതത്തിൽ തൗഹീദ് തെളിയണം.
എന്റെ തക്ബീർ ആകാശത്തോളം ഉയരുമ്പോൾ
എന്റെ അഹങ്കാരം മണ്ണോളം താഴണം.
എന്റെ ദുആ ആവശ്യങ്ങളുടെ പട്ടിക മാത്രമല്ല;
എന്റെ ദൗർബല്യത്തിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്.
എന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചുണ്ടുകളുടെ ചലനം മാത്രമല്ല;
എന്റെ പാപങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മടക്കമാണ്.
എന്റെ തൗബ ഇന്നത്തെ കണ്ണുനീർ മാത്രമല്ല;
നാളത്തെ ജീവിതത്തെ തിരുത്താനുള്ള തീരുമാനമാണ്.
എന്റെ ഖുശൂഅ് നമസ്കാരത്തിലെ വിനയമാണ്,
എന്റെ ഇൻകിസാർ അഹങ്കാരത്തിന്റെ തകർച്ചയാണ്,
എന്റെ ഇൻആബ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള നിരന്തര മടക്കമാണ്.
എന്റെ ഹൃദയം അവന്റെ മുന്നിൽ വിനയപ്പെടട്ടെ;
എന്റെ നെറ്റി സുജൂദിൽ താഴുമ്പോൾ
എന്റെ ആത്മാവും അവന്റെ കല്പനകൾക്കു മുന്നിൽ താഴട്ടെ.
എന്റെ ഇഹ്‌സാൻ—
അല്ലാഹുവിനെ കാണുന്നതുപോലെ അവനെ ആരാധിക്കുക;
അവനെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും അവൻ എന്നെ കാണുന്നുവെന്ന്
ഉറച്ച ബോധത്തോടെ ജീവിക്കുക.
ഇതാണ് എന്റെ ആത്മീയതയുടെ സൗന്ദര്യം;
ഇതാണ് എന്റെ ഏകാന്തതയുടെ വെളിച്ചം;
ഇതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം.

എന്റെ മഹബ്ബത്തുല്ലാഹ് വെറും വൈകാരികതയല്ല;
അവന്റെ കല്പനകൾക്ക് വിധേയമാകുന്ന സ്നേഹമാണ്.
എന്റെ ഇത്തിബാഉർറസൂൽ വെറും അവകാശവാദമല്ല;
മുഹമ്മദ് നബി ﷺ-യുടെ മാതൃകയെ ജീവിതത്തിൽ പിന്തുടരലാണ്.
എന്റെ സ്നേഹം സുന്നത്തിൽനിന്ന് എന്നെ അകറ്റരുത്;
എന്റെ ആത്മീയ അനുഭൂതികൾ
അല്ലാഹുവിന്റെ ദീനിൽ പുതിയ നിയമങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കരുത്.
എന്റെ ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ ആർദ്രമാകട്ടെ;
എന്റെ ആരാധന സുന്നത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കട്ടെ.
എന്റെ മഹബ്ബത്ത് അതിരുവിടാത്ത സ്നേഹമാകട്ടെ;
എന്റെ ഇത്തിബാഅ് സുന്നത്തിനോടുള്ള ആത്മാർഥമായ അനുധാവനമാകട്ടെ.
എന്റെ ആത്മീയത എന്നെ മനുഷ്യരിൽനിന്ന് അകറ്റാതിരിക്കട്ടെ;
മറിച്ച്, അവരോട് കരുണയും നീതിയും വിനയവും പുലർത്തുന്നവനാക്കട്ടെ.

എന്റെ സുഹ്ദ് ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കലല്ല;
ലോകം എന്റെ കൈകളിലുണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും
ഹൃദയത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ അതിനെ ഇരുത്താതിരിക്കലാണ്.
സമ്പത്ത് എന്നെ അഹങ്കാരിയാക്കരുത്;
ദാരിദ്ര്യം എന്നെ നിരാശനാക്കരുത്.
വിജയം എന്നെ വഴിതെറ്റിക്കരുത്;
പരാജയം എന്നെ അല്ലാഹുവിൽനിന്ന് അകറ്റരുത്.
എന്റെ തവക്കുൽ പരിശ്രമമില്ലായ്മയല്ല;
കാരണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്
ഫലം അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കലാണ്.
എന്റെ രിദാ പരീക്ഷണങ്ങളില്ലാത്ത ജീവിതമല്ല;
പരീക്ഷണങ്ങൾക്കിടയിലും
അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിലുള്ള വിശ്വാസം കൈവിടാതിരിക്കലാണ്.
എന്റെ ഫഖ്ർ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ പ്രദർശനമല്ല;
സൃഷ്ടികളോടുള്ള ആശ്രയം കുറച്ച്
സ്രഷ്ടാവിനോടുള്ള ആവശ്യബോധം വർധിപ്പിക്കലാണ്.
എന്റെ ഖൗഫ് എന്നെ നിരാശയിലേക്ക് തള്ളുന്ന ഭയമല്ല;
പാപങ്ങളിൽനിന്ന് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്ന ജാഗ്രതയാണ്.
എന്റെ റജാഅ് വെറും സ്വപ്നമല്ല;
അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ പ്രതീക്ഷവെച്ച്
അവനിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള ധൈര്യമാണ്.
എന്റെ ഹൃദയം ഖൗഫിനും റജാഇനുമിടയിൽ ജീവിക്കട്ടെ;
ഭയം എന്നെ തൗബയിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ,
പ്രതീക്ഷ എന്നെ സൽകർമങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
ഭയം എന്നെ നിരാശനാക്കാതിരിക്കട്ടെ;
പ്രതീക്ഷ എന്നെ ധിക്കാരിയാക്കാതിരിക്കട്ടെ.

എന്റെ തൗഹീദ് വെറും വാദപ്രതിവാദങ്ങളുടെ വിഷയമല്ല;
എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്.
ദുആയിൽ ഞാൻ അവനിലേക്ക് തിരിയുന്നു,
ആരാധനയിൽ അവനു മാത്രം വിധേയനാകുന്നു,
പ്രതീക്ഷയിൽ അവന്റെ കാരുണ്യം തേടുന്നു,
ഭയത്തിൽ അവന്റെ ശിക്ഷയെ ഓർക്കുന്നു.
എന്റെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ ലക്ഷ്യം
സൃഷ്ടിയുമായി ലയിക്കലല്ല;
സ്രഷ്ടാവിന്റെ വിനീതനായ ദാസനാകലാണ്.
എന്റെ ഫനാ അല്ലാഹുവിൽ ലയിച്ചുപോകലല്ല;
എന്റെ അഹങ്കാരവും ദുരാഗ്രഹങ്ങളും
അവന്റെ കല്പനകൾക്കു മുന്നിൽ ഇല്ലാതാകലാണ്.
എന്റെ ബഖാ നിഗൂഢമായൊരു പദവി അവകാശപ്പെടലല്ല;
ഈമാനിലും ഇഖ്‌ലാസിലും സുന്നത്തിന്റെ അനുസരണത്തിലും
മരണംവരെ ഉറച്ചുനിൽക്കലാണ്.
എനിക്ക് കശ്ഫിന്റെ അവകാശവാദങ്ങൾ വേണ്ട;
എനിക്ക് കറാമത്തിന്റെ പ്രദർശനങ്ങൾ വേണ്ട;
എനിക്ക് വിലായത്തിന്റെ പദവികൾ സ്വയം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട.
അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടുന്ന
അവന്റെ വിനീതനായ ദാസനായാൽ മതി.

എന്റെ ആത്മീയതയുടെ അളവുകോൽ അസാധാരണ അനുഭവങ്ങളല്ല;
ഖുർആനും സുന്നത്തും അനുസരിക്കുന്ന ജീവിതമാണ്.
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വിശുദ്ധി
എന്റെ വാക്കുകളിൽ മാത്രമല്ല;
എന്റെ സ്വഭാവത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും തെളിയണം.
എന്റെ ദിക്റ് എന്നെ ക്രൂരനാക്കുന്നുവെങ്കിൽ
എന്റെ ഹൃദയത്തെ ഞാൻ പരിശോധിക്കണം.
എന്റെ അറിവ് എന്നെ അഹങ്കാരിയാക്കുന്നുവെങ്കിൽ
എന്റെ നഫ്‌സിനെ ഞാൻ തിരുത്തണം.
എന്റെ ആരാധന മറ്റുള്ളവരെ നിന്ദിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ
എന്റെ ഇഖ്‌ലാസിനെ ഞാൻ ചോദ്യം ചെയ്യണം.
എന്റെ നാവിൽനിന്ന് മറ്റുള്ളവർ സുരക്ഷിതരാകണം;
എന്റെ കൈകളിൽനിന്ന് ആരും അനീതി അനുഭവിക്കരുത്.
എന്റെ അറിവ് കരുണയാകണം;
എന്റെ ശക്തി നീതിയാകണം;
എന്റെ വിനയം സത്യസന്ധമാകണം.
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ റഹ്മത്ത് നിറയട്ടെ;
എന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ അദ്ല് തെളിയട്ടെ;
എന്റെ ബന്ധങ്ങളിൽ ഇഹ്‌സാൻ വിരിയട്ടെ.
സൃഷ്ടികളോട് കരുണ കാണിച്ചുകൊണ്ട്
സ്രഷ്ടാവിന്റെ കാരുണ്യം തേടുന്നവനാകട്ടെ ഞാൻ.
എന്റെ ആത്മീയത ലോകത്തിൽനിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടമല്ല;
ലോകത്തിനിടയിൽ സത്യസന്ധമായി ജീവിക്കാനുള്ള ശക്തിയാണ്.
എന്റെ ഏകാന്തതയിൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കട്ടെ;
എന്റെ സാമൂഹികജീവിതത്തിൽ അവന്റെ നീതിയും കരുണയും
എന്റെ സ്വഭാവത്തിലൂടെ പ്രതിഫലിക്കട്ടെ.

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സ്വപ്നമുണ്ട്;
ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്!
ഈ ലോകത്തിന്റെ പൂക്കൾ വാടിപ്പോകും,
ഈ ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മങ്ങിപ്പോകും,
ഈ ലോകത്തിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ അവസാനിച്ചുപോകും.
എന്നാൽ, എന്റെ റബ്ബ് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത
ശാശ്വത ഭവനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കട്ടെ.
താഴ്ഭാഗത്ത് നദികളൊഴുകുന്ന സ്വർഗത്തോപ്പുകൾ,
ദുഃഖമില്ലാത്ത ജീവിതം,
ഭയമില്ലാത്ത സുരക്ഷിതത്വം,
മലക്കുകളുടെ ശാന്തി ആശംസ,
എല്ലറ്റിലുമുപരി എന്റെ നാഥന്റെ ലിഖാഅ്
അവസാനമില്ലാത്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾ—
എന്റെ ഹൃദയം അവയെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
അതെ, യഥാർഥ വിജയം അതാണ്!
ജനങ്ങളുടെ കൈയടികളല്ല,
ലോകത്തിന്റെ പദവികളല്ല,
സമ്പത്തിന്റെ കൂമ്പാരങ്ങളല്ല—
അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയും
ജന്നത്തിലെ ശാശ്വത വാസവുമാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യം.
എന്റെ നമസ്കാരങ്ങൾ ജന്നത്തിലേക്കുള്ള പ്രതീക്ഷയാകട്ടെ;
എന്റെ നോമ്പുകൾ ആത്മശുദ്ധീകരണമാകട്ടെ;
എന്റെ രാത്രിനമസ്കാരങ്ങൾ ആത്മാർഥതയുടെ സാക്ഷിയാകട്ടെ;
എന്റെ രഹസ്യദാനങ്ങൾ നാളെ തണലാകട്ടെ.
എന്റെ കണ്ണുനീർ തൗബയുടെ ഭാഷയാകട്ടെ;
എന്റെ ക്ഷമ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാകട്ടെ.
ഫിർദൗസിന്റെ സ്വപ്നം എന്നെ മടിയനാക്കരുത്;
അത് സൽകർമങ്ങളിലേക്ക് എന്നെ ധൃതിപ്പെടുത്തട്ടെ.
ജന്നത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്നെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റട്ടെ;.

എന്നാൽ, എന്റെ ആത്മാവേ, പ്രതീക്ഷയിൽ മാത്രം നീ വഞ്ചിതയാകരുത്!
നിന്റെ പാപങ്ങളെ നിസ്സാരമാക്കരുത്!
നിന്റെ നന്മകളിൽ അഹങ്കരിക്കരുത്!
നിന്റെ റബ്ബിന്റെ വിചാരണയെ മറക്കരുത്!
ജഹന്നമിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകൾ
എന്റെ ഹൃദയത്തെ ഉണർത്തട്ടെ.
പാപം എന്നെ ആകർഷിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ
അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ ഞാൻ ഓർക്കട്ടെ.
ആരും കാണുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്ന ഇരുട്ടിലും
എന്റെ റബ്ബ് എന്നെ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ ഓർക്കട്ടെ.
എന്റെ ഖൗഫ് എന്നെ തൗബയിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ;
എന്റെ റജാഅ് എന്നെ സൽകർമങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
എന്റെ കണ്ണുകൾ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് താഴട്ടെ;
എന്റെ നാവ് അസത്യത്തിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കട്ടെ;
എന്റെ കൈകൾ അനീതിയിൽനിന്ന് പിന്മാറട്ടെ;
എന്റെ കാലുകൾ നന്മയുടെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കട്ടെ.
എന്നാൽ, എന്റെ റബ്ബിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച്
ഞാൻ ഒരിക്കലും നിരാശനാകുകയില്ല.
കാരണം, ഖുർആൻ എന്നെ വിളിച്ചുപറയുന്നു:
എന്റെ പാപങ്ങൾ എത്ര വലുതായാലും
എന്റെ തൗബയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞിട്ടില്ല;
എന്റെ ഹൃദയം എത്ര കഠിനമായാലും
അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള വഴി അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.
ഞാൻ വീണുപോയാൽ എഴുന്നേൽക്കും;
തെറ്റിപ്പോയാൽ മടങ്ങിവരും;
പാപം ചെയ്താൽ പശ്ചാത്തപിക്കും;
എന്റെ റബ്ബിന്റെ കാരുണ്യം തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
കാരണം, എന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വലുപ്പത്തിലല്ല;
എന്റെ റബ്ബിന്റെ വിശാലമായ കാരുണ്യത്തിലാണ്.
എന്നാൽ, ആ കാരുണ്യത്തിൽ പ്രതീക്ഷവെക്കുന്നവൻ
അനുസരണത്തിന്റെ വഴിയിൽ നടക്കണം;
മഗ്ഫിറത്ത് കൊതിക്കുന്നവൻ
തൗബയുടെ വാതിൽ തേടണം.

എന്റെ ജീവിതം ഒരു യാത്രയാണ്—
നഫ്‌സിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിൽനിന്ന്
റബ്ബിന്റെ പ്രീതിയിലേക്കുള്ള യാത്ര.
എന്റെ ഓരോ സുജൂദും ആ യാത്രയിലെ ഒരു ചുവടാണ്;
എന്റെ ഓരോ തൗബയും ഒരു പുതിയ തുടക്കമാണ്;
എന്റെ ഓരോ സൽകർമവും പ്രതീക്ഷയുടെ വിത്താണ്.
മരണം എന്നെ തേടിയെത്തുന്ന നാളിൽ
എന്റെ സമ്പത്തല്ല എനിക്ക് കൂട്ടാകേണ്ടത്;
എന്റെ പ്രശസ്തിയല്ല എനിക്ക് അഭയമാകേണ്ടത്;
എന്റെ സ്ഥാനമാനങ്ങളല്ല എനിക്ക് രക്ഷയാകേണ്ടത്.
എന്റെ ഈമാനും ഇഖ്‌ലാസും
അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിലുള്ള പ്രതീക്ഷയുമാണ്
എന്റെ ഹൃദയം കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടത്.
എന്റെ അവസാന ശ്വാസം തൗഹീദിന്റെ സാക്ഷ്യമാകട്ടെ;
എന്റെ അവസാന നിമിഷം തൗബയുടെ നനവുള്ളതാകട്ടെ;
എന്റെ ഖബർ സമാധാനത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലമാകട്ടെ;
ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിൽ
എന്റെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്ന ഭാഗ്യവാന്മാരിൽ
അല്ലാഹു എന്നെയും ഉൾപ്പെടുത്തട്ടെ.

അല്ലാഹുവേ!
ജഹന്നമിന്റെ ശിക്ഷയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.
ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇടം നൽകേണമേ.
നിന്റെ പ്രീതിയോടെ ജീവിക്കാനും
നിന്റെ പ്രീതിയോടെ മരിക്കാനും
നിന്റെ പ്രീതിയോടെ നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടാനും
ഞങ്ങൾക്ക് തൗഫീഖ് നൽകേണമേ.
നിന്റെ കാരുണ്യത്താൽ വിജയിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ
ഞങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തേണമേ.
എന്റെ നഫ്‌സിനെ നീ ശുദ്ധീകരിക്കേണമേ;
എന്റെ ഹൃദയത്തെ നിഫാഖിൽനിന്നും രിയാഇൽനിന്നും
അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നും അസൂയയിൽനിന്നും കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.
എന്റെ ഇബാദത്തുകൾക്ക് ഇഖ്‌ലാസ് നൽകേണമേ;
എന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഇഹ്‌സാനിന്റെ സൗന്ദര്യം നൽകേണമേ;
എന്റെ ജീവിതത്തെ നിന്റെ ദീനിന്റെ സാക്ഷ്യമാക്കേണമേ.
ഖുർആനും സുന്നത്തും മുറുകെപ്പിടിച്ച്,
സ്വഹാബത്തിന്റെയും സലഫുസ്സ്വാലിഹുകളുടെയും
പാതയിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്,
നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതുവരെ ജീവിക്കാൻ
എനിക്ക് തൗഫീഖ് നൽകേണമേ.

അതെ, ഞാനൊരു യഥാർഥ സൂഫിയാണ്!
എന്റെ തസവ്വുഫ് — തസ്‌കിയത്താണ്;
എന്റെ തരീഖത്ത് — ഇത്തിബാആണ്;
എന്റെ ഹഖീഖത്ത് — തൗഹീദാണ്;
എന്റെ സകീനത്ത് — ദിക്റിലാണ്;
എന്റെ സൗന്ദര്യം — അഖ്‌ലാഖിലാണ്;
എന്റെ സമ്പത്ത് — ഇഖ്‌ലാസിലാണ്.
എന്റെ ഖൗഫ് എന്നെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് തടയുന്നു;
എന്റെ റജാഅ് എന്നെ കാരുണ്യത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു;
എന്റെ തൗബ എന്നെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടക്കുന്നു;
എന്റെ തവക്കുൽ അവനിൽ എന്നെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു;
എന്റെ മഹബ്ബത്ത് അവന്റെ പ്രീതിക്കായി എന്നെ ജീവിപ്പിക്കുന്നു.
എന്റെ വെളിച്ചം ഖുർആൻ;
എന്റെ മാതൃക മുഹമ്മദ് നബി ﷺ;
എന്റെ ആത്മീയ പൈതൃകം സലഫുസ്സ്വാലിഹുകളുടെ പാത;
എന്റെ പ്രതീക്ഷ ജന്നത്ത്;
എന്റെ ഭയം ജഹന്നം;
എന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി!
അതെ, ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
പേരിന്റെ അലങ്കാരത്തിലല്ല,
ഹൃദയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിൽ.
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
അവകാശവാദങ്ങളുടെ ഉയരത്തിലല്ല,
അടിമത്തത്തിന്റെ വിനയത്തിൽ.
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
നിഗൂഢതകളുടെ പ്രദർശനത്തിലല്ല,
തൗഹീദിന്റെ തെളിച്ചത്തിൽ.
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
ലോകത്തിന്റെ കൈയടികൾക്കുവേണ്ടിയല്ല,
എന്റെ റബ്ബിന്റെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടി.
എന്റെ ഹൃദയം അവനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ജീവിക്കട്ടെ;
എന്റെ ആത്മാവ് അവന്റെ സ്മരണയിൽ ശാന്തിയടയട്ടെ;
എന്റെ ജീവിതം അവന്റെ റസൂലിന്റെ ﷺ സുന്നത്തിൽ വിരിയട്ടെ;
എന്റെ അന്ത്യയാത്ര അവന്റെ കാരുണ്യത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
ആമീൻ, യാ റബ്ബൽ ആലമീൻ!

M.M Akbar

08/10/2026

സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികൾ സൂഫിസത്തെ പ്രമോട്ട് ചെയ്യുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ് ?
ജലാലുദ്ദീൻ റൂമിക്ക് അമേരിക്കയിൽ ഇത്ര മാർക്കറ്റ് കിട്ടാൻ എന്താണ് കാരണം ?

ഇൻശാ അല്ലാഹ് !ആത്മിയ വാണിഭ കേന്ദ്രത്തിൻ്റെസമീപം  ഇസ്‌ലാഹീ യുവതയുടെദഅവ പ്രോഗ്രാം . റബ്ബ് വിജയിപ്പിച്ച് കൊടുക്കട്ടെ! ആമീൻ
08/10/2026

ഇൻശാ അല്ലാഹ് !

ആത്മിയ വാണിഭ കേന്ദ്രത്തിൻ്റെ
സമീപം ഇസ്‌ലാഹീ യുവതയുടെ
ദഅവ പ്രോഗ്രാം . റബ്ബ് വിജയിപ്പിച്ച് കൊടുക്കട്ടെ! ആമീൻ

04/10/2026
'കാമില റൂമിയുടെ പ്രണയി' കേവലം ഒരു നോവൽ മാത്രമല്ല, അതിനപ്പുറത്ത് പലതുമാണ്. ആ വസ്തുത പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖക്കുറിപ്പിൽ ഷൗക്കത്...
02/10/2026

'കാമില റൂമിയുടെ പ്രണയി' കേവലം ഒരു നോവൽ മാത്രമല്ല, അതിനപ്പുറത്ത് പലതുമാണ്. ആ വസ്തുത പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖക്കുറിപ്പിൽ ഷൗക്കത് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

"ഈ നോവലിൽ സൂഫിസത്തിന്റെ ആത്മാവ് അനുഭവിക്കാം"
എന്നാണ് അദ്ദേഹം കുറിക്കുന്നത്.

" 'ഈ പ്രണയത്തെ അത്ര മഹത്വവൽക്കരിക്കേണ്ടതില്ല അത് വെറുമൊരു കെമിക്കൽ റിയാക്ഷൻ മാത്രമാണ്' എന്ന നിലപാടിൽ നിന്ന് പ്രണയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന ഫനാ യിലേക്കുള്ള വിടരലാണ് ഈ നോവൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന സത്യം"
എന്ന് കുറിപ്പിൽ കെ ജയകുമാറും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ഈ ഫനാ തേടിയുള്ള കാമിലയുടെ യാത്രയാണ് നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തം.

'തന്റെയുള്ളിലെ ദൈവ സങ്കല്പത്തിന് ചേരുന്ന ഒരു ദൈവത്തെ കണ്ടെത്താനാവാതെ സദാ നീരസപ്പെടുകയാണ്' കാമില.

'പ്രണയവും ദൈവവുമൊക്കെ മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായതകളാണെന്നും ഇല്ലാത്ത ഒന്നിനെ വെറുതെ ആശ്രയമായി കരുതി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നും'
വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ദൈവത്തെ കണ്ടെത്താൻ ആയില്ലെങ്കിൽ അതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ലല്ലോ .

അത്തരമൊരു അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് വീടും കുടുംബവും ഉപേക്ഷിച്ച് കാമില ഇറാനിലേക്കുള്ള യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത്. 'തന്റെ ഉപ്പയെക്കാളും ഉമ്മയെക്കാളും നബിയെ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ പറ്റില്ലെന്ന്' പരാതി പറഞ്ഞ കാമില ഭർത്താവിനെയും കുട്ടികളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് പ്രണയിക്ക് പിന്നാലെ പോവുകയാണ്.

ഒരു റിലാക്സിനു വേണ്ടി യാത്ര പോയ തന്റെ ഭാര്യ, തന്റെ മക്കളുടെ ഉമ്മ, സ്വൂഫി വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടെന്നും ഇനി തിരിച്ചു വരുന്നില്ലെന്നും അറിഞ്ഞപ്പോഴുള്ള സൽമാന്റെ നെഞ്ചുരുക്കം നോക്കൂ :

"നിന്നെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നതൊന്നും ശരിയായിരിക്കരുതേയെന്ന് രാത്രി മുഴുവനും ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു കാമിലാ.
അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയുകയും വേണ്ട. ഇതുവരെ ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നിനും നിർബന്ധിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഞാനിപ്പോൾ അപേക്ഷിക്കുകയാണ് നീയില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുകയില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് തിരികെ വരൂ.
എന്നോട് പറയാൻ കഴിയാത്തതായി നിനക്ക് ഒന്നുമില്ല കാമിലാ. തിരിച്ചുവന്നാൽ ജോലിക്ക് പോകണമെന്നതാണ് നിന്റെ പ്രയാസമെങ്കിൽ നീ ഇനി എങ്ങും പോകേണ്ടതില്ല. നിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കുവാൻ ഞാനുണ്ട്. നീ ഇവിടെ എന്റെയും കുട്ടികളുടെയും കൂടെ ഇരുന്നാൽ മതി."
ഇത്ര അപകടകരമായ വഴി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതെന്തിനാണ് നീ? നമ്മൾ ഇത്രനാളും കെട്ടി ഉണ്ടാക്കിയ ഈ സുന്ദരമായ കുടുംബം ദയവായി തകർക്കരുത്. നിനക്ക് പകരം മറ്റൊരാൾ ഒരിക്കലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല ദയവായി തിരികെ വരൂ."

പക്ഷെ പ്രണയത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പറക്കാൻ തുടങ്ങിയ കാമിലയുടെ ചെവിയിൽ ഈ വിലാപങ്ങൾ ഏശിയില്ല. ഞാൻ സൂഫിയുടെ വാൾ മുനയിലാണെന്ന് സൽമാന് മെസ്സേജ് അയച്ച് എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ് സൂഫിയായ കാമില. സ്വന്തം ഭർത്താവിനെയും ചോരയിൽ പിറന്ന മക്കളെയും സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയാത്തവൾ ലോകത്തിന്റെ മുന്നിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പാട്ടു പാടുകയാണ് നോവലിൽ മുഴുവൻ. സ്നേഹബന്ധങ്ങളെ വലിച്ചെറിയുന്ന ഈ നിരാസത്തെയാണ് സൂഫിസത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. നവലിബറൽ സൂഫികൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നതും ഈ തിരസ്കാരമാണ്.

യാത്രയിൽ ഒപ്പമുള്ള അന്നയെയും വൈഗയെയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കാമിലയുടെ അപകർഷ ബോധം പുറത്ത് ചാടുന്നത് നോവലിസ്റ്റ് ഇങ്ങനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
"രണ്ട് പുതിയ പെൺമുഖങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഉള്ള മുടിയും മറച്ചു വെച്ച ഒരു പ്രാചീന മുഖം".

പ്രണയത്തെ തേടി പോവുന്നതിനിടയിൽ മത തത്വങ്ങളെ തള്ളിപ്പറയാൻ കാമില മടിക്കുന്നില്ല. 'എനിക്കീ നരകത്തെ പേടിയില്ലെന്നും സ്വർഗത്തോടൊട്ട് മോഹമില്ലെന്നും അവൾ തുറന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.

"ശരീരം പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പുരുഷന്മാരെ ക്ഷണിക്കുന്ന അഭിസാരികകളുടെ അവസ്ഥയാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന ദൈവത്തിനും."
എന്ന് അവളിലൂടെ നോവലിസ്റ്റ് പറയുന്നു. പ്രണയത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞതുകൊണ്ടാവാം ഈ പരാമർശം മനുഷ്യാവകാശക്കാരെയൊന്നും അസ്വസ്ഥരാക്കാത്തത്.

ഒരു ലൈംഗിക തൊഴിലാളി സ്വന്തം ശരീരം കാണിച്ച് ആളുകളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നത് പോലെയാണ് സ്വർഗ്ഗമുണ്ടെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് നന്മയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന ദൈവവും ചെയ്യുന്നത് എന്നതാണ് നവ സൂഫീ ഭാഷ്യം.

ഇതാണത്രേ ഇസ്‌ലാമിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം!

ഈ വിശ്വാസമാണത്രേ എല്ലാവരും ദൈവത്തെ കുറിച്ച് വെച്ചുപുലർത്തേണ്ടത്!!

ഒരു മുസ്‌ലിമിന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും സ്വർഗ്ഗ നരകങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്നതാണ്. അതിനോടുള്ള പുച്ഛം പലപ്പോഴായി വാരി വിതറുന്നുണ്ട് നോവലിസ്റ്റ്. നിനക്ക് സ്വർഗ്ഗമുണ്ടെന്ന് ജലാലി പറയുമ്പോൾ, എന്റെ ദുഃഖത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ സ്വർഗത്തിന് ആവില്ലെന്ന് കാമില പരാതിപ്പെടുന്നു.

ജലാലി എന്ന സൂഫിയുമായി ചേരുന്നതോടെയാണ് കാമില നേരത്തെ പറഞ്ഞ ഫനാഇലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്തുന്നത്. സ്വൂഫികളുടെ കലിമത്തു തൗഹീദിനെ ജലാലി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക.

"ഒരു മനുഷ്യൻ ദൈവമില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ ദൈവമാക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നും ഇല്ലെന്നാണ് അയാൾ കണ്ടെത്തുന്നത്. പ്രണയമില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ പ്രണയത്തിന് അർഹമായതൊന്നും ഇവിടെ ഇല്ലെന്നാണ് അയാൾ ഉറപ്പിക്കുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ യാത്രയിലെ ഒരു സുപ്രധാന ഘട്ടമാണിത്. സൂഫികൾ പറയുന്നത് അവർ കലിമത്തു തൗഹീദിന്റെ പകുതിയും പൂർത്തീകരിച്ചു എന്നാണ്. ലാഇലാഹ അഥവാ ആരാധനയ്ക്കർഹൻ ഇല്ല. പകുതി യാത്ര കഴിഞ്ഞു. ബാക്കി പകുതിക്ക് അവർ തയ്യാറായിരിക്കുന്നു" ഇത് കേട്ടപ്പോൾ "കലിമത്തു തൗഹീദിന് ഇത്രയും ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നോ" എന്ന് കാമില അത്ഭുതപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ദൈവ നിഷേധം തൗഹീദായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന സൂഫിചിന്തയാണ് ഈ വാക്കുകളിൽ. അഥവാ സൂഫിസം ഒരു കഥയോ നോവലോ പാട്ടോ അല്ലെന്നും യഥാർത്ഥ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നുള്ള പറിച്ചു നടലാണെന്നും നോവൽ നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ദൈവത്തോടുള്ള വെറുപ്പും വിരോധവും പലപ്പോഴായി കാമിലയുടെ വാക്കിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് കാണാം. ദൈവം മരിച്ചു എന്ന നീചെ (Friedrich Nietzsche ) യുടെ പ്രസ്താവനക്ക് കാമില അടിവരയിടുന്നു.
"മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം ദുസ്സഹമാക്കുന്ന ഈ ദൈവത്തെ പിന്നെ കൊല്ലണ്ടേ? നരകം കാട്ടി പേടിപ്പിച്ചും സ്വർഗം കാട്ടി പ്രലോഭിപ്പിച്ചും എത്ര നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപദ്രവിക്കുന്നു?കൊന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിവൃത്തികേട് കൊണ്ടാണ് "
എന്നാണ് കാമിലയുടെ പ്രതികരണം.

'സർവചരാചരങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ദൈവത്തെയാണ്' ജലാലി പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നത്.
മാത്രമല്ല അല്ലാഹുവിനെ കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്ന 'ഖുർആൻ, കാലഹരണപ്പെട്ട കഥാപുസ്തകമാണ്' കാമിലക്ക്. അത്കൊണ്ട് തന്നെ "ഈ ഖുർആനും ഇതിലെ പടച്ചവനും എനിക്ക് വേണ്ടെന്നും അങ്ങനെയുണ്ടെങ്കിൽ ആ പടച്ചവൻ തന്നെ വന്ന് പറഞ്ഞുതരട്ടെ" എന്നും പറയുന്ന കാമിലയോട് ജലാലി പറയുന്നത്, "ആ അത് തന്നെ, അതല്ലേ ഞാൻ വന്നത്" എന്നാണ്. ആ ദൈവം തന്നെയാണ് ഞാൻ എന്നർത്ഥം.

അദ്വൈതമാണ് സൂഫിസം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് വിമർശിക്കുമ്പോൾ ചിലരെങ്കിലും അത് ശരിയല്ലെന്ന് പറയാറുണ്ട്. ജലാലി കാമിലയെ തൗഹീദ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് നോക്കൂ.
"നിനക്കും നിന്റെ നാഥനും ഇടയിൽ ഒരേയൊരു തടസ്സമേയുള്ളൂ കാമില. നീ എന്ന, നിന്റെ പ്രിയങ്ങൾ എന്ന, തടസ്സം. അത് നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ രണ്ടല്ലാതായിത്തീരുന്നു. ഒന്നായി മാറുന്നു. അതാണ് തൗഹീദ്. അതാണ് അദ്വൈതം"

അനൽഹഖ് വാദവുമായി കടന്നുവന്ന ഹല്ലാജിനെ 'സൂഫി രക്തസാക്ഷി' യായി ചിത്രീകരിച്ച് പുസ്തകമെഴുതിയ ആളാണ് നോവലിലെ ജലാലി. അയാൾ ഇത്തരമൊരു തൗഹീദ് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ.

യാത്രക്കിടയിൽ ഒരു മലമുകളിൽ വെച്ച് ശക്തമായ കാറ്റടിച്ചപ്പോൾ തലയിലിട്ട ഷാൾ അഴിച്ച് കഴുത്തിൽ കെട്ടിയ കാമിലയോട് വൈഗ പറയുന്നത് 'ഇപ്പോഴാണ് നീയൊരു എത്തിസ്റ്റായത്' എന്നാണ്.
"വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം അടർന്നു പോയപ്പോഴും ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശിരോവസ്ത്രം അഴിച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ അകപ്പെട്ടതിൽ നിന്നെല്ലാം പടം പൊഴിക്കുന്നതായി" കാമിലക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ജീൻസും ടീ ഷർട്ടും ധരിച്ച് പുറത്ത് വരുന്ന കാമിലയോട് ജലാലി പറയുന്നത് "കാലത്തിന്റെതായ മാറ്റങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ഭയപ്പെടുന്ന ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറബിയല്ല ദൈവം. അവൻ പരിണമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നവനാണ്. എല്ലാം അവനിൽ നിന്നാണ്. മറ്റെങ്ങും നിന്നുമല്ല. അവൻ തന്നെയാണ് പഴയതും പുതിയതും. അവൻ തന്നെ കാലം." എന്നാണ്.

അവസാനം ജലാലുദ്ധീൻ റൂമിയുടെ വലിയ ചിത്രത്തിന് മുന്നിലെത്തുകയും അവിടെ വെച്ച് സൂഫി വസ്ത്രം ധരിച്ചവരുടെ കൂടെ കൈകൾ കോർത്ത് പിടിച്ചും ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തിയും നൃത്തച്ചുവടുകൾ വെക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ കാമില ഫനാഇൽ എത്തിച്ചേരുകയാണ്.

തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ ഈമാൻ കാര്യങ്ങളും ഇസ്‌ലാം കാര്യങ്ങളും അടക്കമുള്ളവയെ പരിഹസിക്കുകയോ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്ത് കൊണ്ടാണ് നോവൽ മുന്നേറുന്നത്. ഖുർആൻ വചനങ്ങൾക്കും ഹദീസുകൾക്കും തെറ്റായ വിശദീകരണങ്ങൾ നൽകുന്നുമുണ്ട്.

എന്തിനാണ് ഇതിനെയിങ്ങനെ വിമർശിക്കുന്നത്? അത് കേവലം ഒരു നോവലല്ലേ? ഒരു എഴുത്തുകാരിയുടെ ഭാവനയല്ലേ? തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരാൻ സാധ്യതയുള്ളത് കൊണ്ടാണ് ആമുഖമായി രണ്ട് കുറിപ്പുകളിട്ടത്. റൂമിയിലൂടെയും ഇബ്നു അറബിയിലൂടെയും നവ ലിബറൽ സൂഫികൾ സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രണയ ലോകത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരമാണ് ഈ നോവൽ. ഇവരൊരുക്കുന്നത് ദൈവ നിഷേധത്തിന്റെയും സാമൂഹ്യ അരാജകത്വത്തിന്റെയും ലോകമാണെന്ന് നോവൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കലയിലൂടെ ആശയപ്രചാരണം നടത്തുമ്പോൾ ആ ആശയത്തോട് വിയോജിക്കാനും അത് പ്രകടിപ്പിക്കാനും വായനക്കാരന് അവകാശമുണ്ടല്ലോ. ആ അവകാശം മാത്രമാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയത്.

 #സൂഫിസവും_അഹ്ലുസ്സുന്നയും:  #യാഥാർത്ഥ്യമെന്ത്?സൂഫിസം അല്ലെങ്കിൽ തസ്വവ്വുഫ് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ പലരുടെയും മനസ്സിൽ വ...
02/10/2026

#സൂഫിസവും_അഹ്ലുസ്സുന്നയും: #യാഥാർത്ഥ്യമെന്ത്?

സൂഫിസം അല്ലെങ്കിൽ തസ്വവ്വുഫ് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ പലരുടെയും മനസ്സിൽ വരുന്നത് ഭൗതികവിരക്തിയും, മനസ്സിന്റെ സംസ്കരണവും, അല്ലാഹുവിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കാനുള്ള വഴിയുമൊക്കെയാണ്. ഇസ്‌ലാം പഠിപ്പിച്ച 'ഇഹ്‌സാൻ' (അല്ലാഹുവിനെ കാണുന്ന ഭാവത്തിൽ ജീവിക്കുക) എന്ന ഉന്നതമായ ആത്മീയതയെ ആർക്കും തള്ളിക്കളയാനാകില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് പലരും "മഹത്തരം" എന്ന് കരുതി കൊണ്ടാടുന്ന പല സൂഫി ആശയങ്ങളും യഥാർത്ഥ അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ പാതയിലുള്ളതാണോ?

പ്രത്യേകിച്ചും ഇബ്‌നു അറബിയെപ്പോലുള്ളവർ മുന്നോട്ടുവെച്ച ചിന്താഗതികൾ?
സാധാരണക്കാർക്ക് ലളിതമായി മനസ്സിലാകുന്ന ചില അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കാം:

1. യഥാർത്ഥ ആത്മീയതയും അതിരുകടന്ന തത്ത്വചിന്തയും
ഇസ്‌ലാമിലെ സൂഫിസം എന്ന് പറയുന്നത് തുടക്കത്തിൽ ലളിതമായ ജീവിതവും, മനസ്സ് ശുദ്ധീകരിക്കലും, സുന്നത്തിനെ കൃത്യമായി പിൻപറ്റലുമായിരുന്നു. ഹസനുൽ ബസ്വരി, ജുനൈദുൽ ബഗ്ദാദി തുടങ്ങിയ മുൻഗാമികൾ കാണിച്ചുതന്ന വഴി അതായിരുന്നു. "ഞങ്ങളുടെ ഈ മാർഗ്ഗം ഖുർആനാലും സുന്നത്താലും ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതാണ്" എന്നാണ് ജുനൈദുൽ ബഗ്ദാദി പറഞ്ഞത്.
എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് വന്ന ചിലർ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് കടത്തിവിട്ടത് അന്യ തത്ത്വചിന്തകളിൽ നിന്ന് കടമെടുത്ത അപകടകരമായ ആശയങ്ങളാണ്. അതിൽ പ്രധാനിയാണ് ഇബ്‌നു അറബി.

2. എന്താണ് 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ്'?
ഇബ്‌നു അറബിയുടെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ വരുന്ന ഒന്നാണ് 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ്' (ഏകത്വ സിദ്ധാന്തം/Pantheism). ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ:
പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളതെല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ തന്നെ പ്രതിഫലനമാണ്, അല്ലാഹുവും സൃഷ്ടികളും തമ്മിൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ വേർതിരിവില്ല, കാണുന്നതെല്ലാം അല്ലാഹുവാണ് എന്നൊക്കെയുള്ള അർത്ഥം വരുന്ന അപകടകരമായ വാദം.
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ അഖീദ എന്താണ്? അല്ലാഹു സ്രഷ്ടാവാണ് (ഖാലിഖ്), പ്രപഞ്ചം അവന്റെ സൃഷ്ടിയാണ് (മഖ്‌ലൂഖ്). സ്രഷ്ടാവ് ഒരിക്കലും സൃഷ്ടിയുമായി കൂടിക്കലരുകയോ ഒന്നാവുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അല്ലാഹു അവന്റെ അർശിന് മീതെ ഉന്നതനാണ്; അവന്റെ അറിവും നിയന്ത്രണവും കൊണ്ടാണ് അവൻ സർവ്വതിനെയും വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
സൃഷ്ടിയും സ്രഷ്ടാവും ഒന്നാണെന്ന വാദം ശിർക്കിലേക്കും കുഫ്‌റിലേക്കും വാതിൽ തുറക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

3. ശരീഅത്ത് vs 'ഹഖീഖത്ത്' എന്ന തെറ്റായ വേർതിരിവ്
ഇത്തരം തത്ത്വചിന്തകൾ ബാധിച്ചവർ കൊണ്ടുവന്ന മറ്റൊരു അപകടകരമായ വാദമാണ്:
"സാധാരണക്കാർക്ക് ശരീഅത്ത് (നിസ്‌കാരം, നോമ്പ്, ഹലാൽ-ഹറാം നിയമങ്ങൾ) മതി; എന്നാൽ ആത്മീയതയുടെ ഉന്നതിയിലെത്തിയ സൂഫികൾക്ക് ഇതൊന്നും ബാധകമല്ല, അവർ 'ഹഖീഖത്ത്' അല്ലെങ്കിൽ പരമാർത്ഥം പ്രാപിച്ചവരാണ്" എന്നത്.
ഇത് പച്ചയായ വഴികേടാണ്. പ്രവാചകൻ ﷺ-യേക്കാൾ വലിയ ആത്മീയ ഉന്നതി ആർക്കാണ് കിട്ടാനുള്ളത്? മരണപ്പെടുന്ന സമയം വരെ കൃത്യമായി നിസ്‌കരിക്കാനും അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിവിലക്കുകൾ പാലിക്കാനും പ്രവാചകൻ ﷺ കാണിച്ചുതന്നു. ശരീഅത്തിന് പുറത്ത് ഒരു ആത്മീയതയും ഇസ്‌ലാമിലില്ല.

ഇബ്നു അറബിയുടെ ഫുസൂസുൽ ഹികം, അൽ ഫുതൂഹാത്തുൽ മക്കിയ്യ തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ്' (അസ്തിത്വൈക്യവാദം), ബാത്വിനീ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ എന്നിവയെ ശക്തമായി എതിർക്കുകയും, അവ ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന അഖീദയ്ക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്ത പ്രമുഖരായ സുന്നീ പണ്ഡിതന്മാർ (വിവിധ മദ്ഹബുകളിലെ കർമ്മശാസ്ത്ര, ഹദീസ്, തഫ്സീർ ഇമാമുമാർ) താഴെ പറയുന്നവരാണ്:
1. ഇമാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ (റഹി) [ഹിജ്റ 661–728]
ഇബ്നു അറബിയുടെ ദർശനങ്ങളെ ഏറ്റവും ചിട്ടയായും പ്രമാണബദ്ധമായും തുറന്നുകാട്ടിയ പണ്ഡിതൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മജ്മൂഉൽ ഫതാവ, ഇബ്ത്വാലു വഹദത്തിൽ വുജൂദ് തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇബ്നു അറബിയുടെ വാദങ്ങൾ യഹൂദ-ക്രൈസ്തവ തത്ത്വചിന്തകളേക്കാളും ഫിലോസഫിയേക്കാളും അപകടകരമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിവുകൾ നിരത്തി സമർത്ഥിച്ചു.
2. ഇമാം അദ്ദഹബി (റഹി) [ഹിജ്റ 673–748]
പ്രമുഖ ഹദീസ്-ചരിത്ര പണ്ഡിതനായ ഇമാം ദഹബി തന്റെ സിയറു അഅ്‌ലാമിന്നുബലാഅ്, മീസാനുൽ ഇഅ്തിദാൽ എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇബ്നു അറബിയെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നു:
"അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ഫുസൂസുൽ ഹികം' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉള്ളത് കുഫ്‌റല്ലെങ്കിൽ (അവിശ്വാസം), പിന്നെ ഈ ദുനിയാവിൽ കുഫ്ർ എന്ന് പറയാൻ ഒന്നുമില്ല!"
3. ഇബ്നു കഥീർ (റഹി) [ഹിജ്റ 701–774]
പ്രസിദ്ധ ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാതാവായ ഇബ്നു കഥീർ തന്റെ അൽ ബിദായത്തു വന്നിഹായ എന്ന ചരിത്രഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇബ്നു അറബിയുടെ 'ഫുസൂസ്' പോലുള്ള പുസ്തകങ്ങളിൽ പ്രകടമായ കുഫ്‌റും വ്യതിയാനങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നും, സാധാരണക്കാർ അത് വായിച്ച് വഞ്ചിതരാകരുതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.
4. ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജറുൽ അസ്ഖലാനി (റഹി) [ഹിജ്റ 773–852]
ഫത്ഹുൽ ബാരിയുടെ കർത്താവായ ഇബ്നു ഹജർ, ഇബ്നു അറബിയുടെ ആശയങ്ങളെ ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് എതിരായി കണ്ടു. ലിസാനുൽ മീസാൻ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇബ്നു അറബിയുടെ വ്യതിയാനങ്ങളെ അദ്ദേഹം എണ്ണിപ്പറയുന്നുണ്ട്.
5. അല്ലാമാ സഅ്ദുദ്ദീൻ അത്തഫ്താസാനി (റഹി) [ഹിജ്റ 722–792]
പ്രമുഖ അശ്അരീ-മാതുരീദീ കർമ്മശാസ്ത്ര-കലാം പണ്ഡിതൻ. ഇബ്നു അറബിയുടെ 'ഫുസൂസുൽ ഹികമി'നെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പ്രത്യേക ഗ്രന്ഥം തന്നെ രചിച്ചു. അതിലെ ആശയങ്ങൾ പ്രമാണവിരുദ്ധമാണെന്ന് അശ്അരീ പക്ഷത്തുനിന്നും ശക്തമായി വാദിച്ച വ്യക്തിയാണ് തഫ്താസാനി.
6. ഇബ്നു ഖൽദൂൻ (റഹി) [ഹിജ്റ 732–808]
പ്രശസ്ത ചരിത്രകാരനും മാലികീ ഖാളിയുമായിരുന്ന ഇബ്നു ഖൽദൂൻ, ഇബ്നു അറബിയുടെയും ഇബ്നു സബ്ഈന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ കത്തിച്ചുകളയണമെന്നും അവ വിപണനം ചെയ്യുന്നത് ഭരണാധികാരികൾ തടയണമെന്നും ഫത്‌വ നൽകി.
7. ബുർഹാനുദ്ദീൻ അൽ ബിഖാഈ (റഹി) [ഹിജ്റ 809–885]
ഇബ്നു അറബിയുടെയും ഇബ്നുൽ ഫാരിദിന്റെയും ആശയങ്ങളെ എതിർത്ത് തൻബീഹുൽ ഗബീ ഇലാ തക്ഫീരി ഇബ്നി അറബി (ഇബ്നു അറബിയുടെ കുഫ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള താക്കീത്) എന്ന പേരിൽ സ്വതന്ത്രമായ ഒരു വലിയ ഗ്രന്ഥം തന്നെ രചിച്ചു.
8. അലി അൽ ഖാരി (മുല്ലാ അലി ഖാരി) [ഹിജ്റ മരണം: 1014]
പ്രമുഖ ഹനഫീ പണ്ഡിതനായ മുല്ലാ അലി ഖാരി, ഫർറുൽ ഔൻ മിൻ മദ്ദഈ ഈമാനി ഫിർഔൻ എന്ന പേരിൽ ഇബ്നു അറബിയുടെ 'ഫിർഔൻ സത്യവിശ്വാസിയായാണ് മരിച്ചത്' എന്ന വാദത്തെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് ഗ്രന്ഥമെഴുതി.
9. ഇമാം ഇസ്സുദ്ദീൻ ഇബ്നു അബ്ദിസ്സലാം (സുൽത്വാനുൽ ഉലമാ) [ഹിജ്റ 577–660]
ആദ്യകാലത്ത് ഇബ്നു അറബിയെ വളരെ രൂക്ഷമായി വിമർശിക്കുകയും അദ്ദേഹം ഒരു 'ശൈഖ് സൂഅ്' (വഴിപിഴച്ച നേതാവ്) ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്ത പ്രമുഖ ശാഫിഈ പണ്ഡിതൻ.
ഇവരിൽ ഹമ്പലീ, ശാഫിഈ, ഹനഫീ, മാലികീ തുടങ്ങി നാല് മദ്ഹബുകളിലെയും, അഥരീ-അശ്അരീ ധാരകളിലെയും പ്രമുഖ പണ്ഡിതന്മാർ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇബ്നു അറബിയുടെ പല വാദങ്ങളും പ്രവാചകൻ പഠിപ്പിച്ച ശുദ്ധമായ തൗഹീദിന് നിരക്കാത്തതാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഇവർക്കിടയിൽ ഏകാഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നു.
ആത്മീയതയുടെ പേര് പറഞ്ഞ് ആരെങ്കിലും വിചിത്രമായ തത്ത്വചിന്തകളും, പ്രവാചകൻ ﷺ പഠിപ്പിക്കാത്ത വാദങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നാൽ അതിന് പിന്നിൽ അന്തമായി കൂടരുത്.
മനസ്സ് നന്നാക്കാനും അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുക്കാനും ഖുർആനും സ്വഹീഹായ ഹദീസും പൂർവ്വസൂരികളായ സലഫുസ്സാലിഹീങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗവും മാത്രം മതി. ശരീഅത്തിനെ മറികടക്കുന്ന ഒരു 'സൂഫിസവും' അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ രീതിയല്ല.

(ഇതിൽ ഇബ്നുതൈമിയ്യ യുടെ പേര് പരാമർശിച്ചത് ചിലർക്ക് കല്ലുകടിയായി തോന്നുന്നുണ്ടാകും. കാരണം ആ മഹാനെക്കുറിച്ച് അത്രയധികം വെറുപ്പ് പ്രചരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് സൂഫികളും ശിയാക്കളും.
ഇന്ന് അഹ്ലുസ്സുന്ന നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ യുടെ പങ്ക് ഒരാൾക്കും നിഷേധിക്കാനാവാത്ത വിധം ശക്തമാണ്. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് കേട്ടാൽ 'ലഅനത്ത് ' ചൊല്ലുന്നവർ വരെയുണ്ട്. അടുത്ത പോസ്റ്റിൽ ആ മഹാനെക്കുറിച്ച് എഴുതാൻ ശ്രമിക്കാം )

തൗഹീദിൽ മായം ചേർക്കാത്ത നേർവഴിയിൽ അല്ലാഹു നമ്മെ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തട്ടെ.

ചെറുപ്പത്തിലേ ഒരു സൂഫിയാകണം എന്ന മോഹം മനസ്സിൽ ശക്തമായി വേരുപിടിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരും ആദരിക്കുന്ന, ആരെയും ഭയമില്ലാത്ത, മന...
30/09/2026

ചെറുപ്പത്തിലേ ഒരു സൂഫിയാകണം എന്ന മോഹം മനസ്സിൽ ശക്തമായി വേരുപിടിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരും ആദരിക്കുന്ന, ആരെയും ഭയമില്ലാത്ത, മനസ്സിൽ വിചാരിക്കുന്നതെല്ലാം നടക്കുന്ന ഒരു സൂഫി! അങ്ങനെയൊരു ആത്മീയ സിദ്ധി കൈവരിക്കാൻ എന്ത് ത്യാഗത്തിനും ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. അതിന്റെ ഭാഗമായി പല മഖ്ബറകളിലും കയറിയിറങ്ങി പ്രാർത്ഥിച്ചു; ദിക്‌റുകളും സ്വലാത്തുകളും പതിവിലും വിപരീതമായി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
​പക്ഷേ, ഉള്ളുരുകി ആഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങളൊന്നും നടന്നതുമില്ല, മനസ്സിന് ഒരു തരി ശാന്തി ലഭിച്ചതുമില്ല. എന്നാൽ ആ സമയങ്ങളിൽ ഞാൻ അറിയാതെ ശപിച്ചുപോയ ചിലത് അച്ചട്ടായി ഫലിച്ചു. അതോടെ, "ഞാനും ഒരു സൂഫിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ" എന്ന വല്ലാത്തൊരു തോന്നൽ ഉള്ളിൽ മുളപൊട്ടി.
​സമാന ചിന്താഗതിക്കാരായ കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കളെക്കൂടി ഒത്തു കിട്ടിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ചില 'സൂഫികളെ' നേരിൽ കാണാനും അവരിൽ നിന്ന് 'ഇജാസിയാത്ത്' വാങ്ങാനും തുടങ്ങി. അവർ ചൊല്ലാൻ തരുന്ന ചില പ്രത്യേക ദിക്‌റുകളും സ്വലാത്തുകളും മുടങ്ങാതെ നിശ്ചിത സമയങ്ങളിൽ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും എന്റെ ആത്മീയ ദാഹം ശമിച്ചില്ല, ഒരു കാര്യവും നേടാനുമായില്ല. അങ്ങനെയാണ് ബാഹ്യമായ ചടങ്ങുകൾക്കപ്പുറം സൂഫിസത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ പഠിക്കാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്.
​അങ്ങനെ ഞാൻ ആദ്യം കൈയിലെടുത്തത് ഇബ്നു അറബിയുടെ ആശയങ്ങളെ ഉൾക്കൊണ്ട് അബ്ദുൽ കരീം അൽ ജീലി രചിച്ച 'അൽ ഇൻസാനുൽ കാമിൽ' എന്ന തത്ത്വചിന്താ ഗ്രന്ഥമാണ്. ഒറ്റ വായനയിൽ തലകറങ്ങുന്ന എന്തൊക്കെയോ അഗാധമായ രഹസ്യങ്ങളാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വരികൾ. അതങ്ങോട്ട് വായിച്ചു തീർത്തപ്പോൾ, വലിയൊരു 'ഇൽമ്' എനിക്ക് സ്വന്തമായി എന്ന അഹങ്കാരവും സാധാരണ പണ്ഡിതന്മാർക്കൊന്നും അറിയാത്ത എന്തോ വലിയ വിവരം എന്റെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന ചിന്തയും മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടി. പക്ഷേ, ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആകെത്തുകയായി വരുന്ന 'ഞാനും പടച്ചവന്റെ ഭാഗമാണ്' എന്ന വാദം—അഥവാ 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ്' എന്ന അദ്വൈത ദർശനം—ചെറുപ്പം മുതൽ പഠിച്ചു വളർന്ന ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസവുമായി ഒത്തുപോകുന്നതായിരുന്നില്ല. ആ വാദത്തെ എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം, അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക കാവൽപോലെ വല്ലാത്തൊരു തടസ്സം എന്റെയുള്ളിൽ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
​തുടർന്നാണ് ശൈഖ് സുഹ്‌റവർദിയുടെ 'അവാരിഫുൽ മആരിഫ്' വായിക്കുന്നത്. ഇൻസാനുൽ കാമിലുമായി നോക്കുമ്പോൾ ഇത് കുറച്ചുകൂടി പ്രായോഗികമായ, മനസ്സു ശുദ്ധീകരിക്കാനുള്ള വഴികൾ പറയുന്ന പുസ്തകമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിലും സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിയപ്പോൾ ചിലത് ഉടക്കിനിന്നു. സന്യാസതുല്യമായ ഏകാന്തവാസം (ഖൽവത്ത്), 'സമാഅ്' എന്ന പേരിലുള്ള സംഗീതവും നൃത്തവും അലിഞ്ഞുചേരലുമെല്ലാം ചില കർശന നിബന്ധനകളോടെയാണെങ്കിലും ഒരു ആത്മീയ മാർഗ്ഗമായി അതിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇത് എന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വലിയ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
​എന്റെ ചിന്തകൾ സ്വാഭാവികമായും പ്രമാണങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. തിരുനബി(സ്വ) ഇങ്ങനെയൊരു വഴി ഏതെങ്കിലും കാലത്ത് പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നബിയിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ദീൻ പഠിച്ച സ്വഹാബികൾക്കാർക്കെങ്കിലും ഇത്തരം പ്രത്യേക 'അവസ്ഥകൾ' ഉണ്ടായതായി എവിടെയെങ്കിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?
​പിൽക്കാലത്ത് വരുന്ന ഏതൊരു ഔലിയാഇനേക്കാളും, സൂഫിയേക്കാളും എത്രയോ ഉന്നതരാണ് പ്രവാചക ശിഷ്യന്മാർ. സ്വഹാബികളുടെ കാൽപ്പാടുകളുടെ ശ്രേഷ്ഠതയുടെ അടുത്തെത്താൻ പോലും പിൽക്കാലത്തുള്ള ഒരു വലിയ്യ്ക്കും കഴിയില്ലെന്നിരിക്കെ, അവർ കാണിച്ചുതരാത്ത ഒരു പാത എങ്ങനെയാണ് ഇസ്‌ലാമിന്റെ പരമോന്നത ആത്മീയ വഴിയാകുന്നത്? ആ ചിന്തയാണ് സൂഫിസത്തിന്റെ മറുപുറം അന്വേഷിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
​ആ അന്വേഷണം എന്നെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചത് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പ്രഗത്ഭരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെ രചനകളിലേക്കാണ്. ഇമാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ, ഇമാം ദഹബി, ഇബ്നു കഥീർ, ഇബ്നു ഹജറുൽ അസ്ഖലാനി, സഅ്ദുദ്ദീൻ തഫ്താസാനി തുടങ്ങിയ മഹാന്മാരായ കർമ്മശാസ്ത്ര-ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ ഈ സൂഫി വ്യതിയാനങ്ങളെ എത്ര കൃത്യമായാണ് പ്രമാണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഖണ്ഡിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രത്യേകിച്ച്, ശൈഖുൽ ഇസ്‌ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ നിലപാടുകൾ എന്റെ കണ്ണ് തുറപ്പിച്ചു.
​ഇസ്‌ലാമിലെ ആത്മീയ സംസ്കരണത്തിന് (തസ്‌കിയത്തുൻ നഫ്സ്) ഖുർആനിലും സുന്നത്തിലും സമ്പൂർണ്ണമായ അടിത്തറയുണ്ട്. അല്ലാഹുവിനെ കാണുന്നതുപോലെ അവനെ മാത്രം ഭയന്നും സ്നേഹിച്ചും ജീവിതം ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്ന 'ഇഹ്സാൻ' എന്ന പദവിയാണ് ആത്മീയതയുടെ നേർവഴി. എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് ഗ്രീക്ക്, പേർഷ്യൻ തത്ത്വചിന്തകളും ഇസ്‌ലാമികമല്ലാത്ത സന്യാസ ആചാരങ്ങളും കടന്നുകൂടിയപ്പോഴാണ് പലരും തൗഹീദിൽ നിന്നും സുന്നത്തിൽ നിന്നും അകന്നുപോയത്.
​ഇമാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ ഒരിക്കലും മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തെയോ ലളിത ജീവിതത്തെയോ (സുഹ്ദ്) എതിർത്തിരുന്നില്ല. സ്വഹാബികളും ആദ്യകാല താബിഉകളും ജീവിച്ചുകാണിച്ച സുന്നത്തിനനുസൃതമായ തസ്‌കിയത്തിനെ അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിച്ചു. എന്നാൽ, മതത്തിൽ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയ ആചാരങ്ങളെയും ദാർശനിക വഴുതിപ്പോക്കുകളെയും അദ്ദേഹം നിശിതമായി വിചാരണ ചെയ്തു.
​സൂഫികളെ അദ്ദേഹം കൃത്യമായി വേർതിരിച്ചു കാണിച്ചു: ഖുർആനിനും സുന്നത്തിനും വിധേയമായി ജീവിച്ച ഫുദൈൽ ഇബ്നു ഇയാദ്, ഇബ്രാഹിം ബിൻ അദ്ഹം തുടങ്ങിയ ആദ്യകാല മഹാന്മാർ (സൂഫിയ്യത്തുൽ ഹഖാഇഖ്) ഒരുവശത്ത്; സൂഫി വേഷം കെട്ടിയവരും (സൂഫിയ്യത്തുൽ അർസാഖ്), ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസങ്ങളെ വികലമാക്കുന്ന തത്ത്വചിന്തകൾ പ്രചരിപ്പിച്ചവരും (സൂഫിയ്യത്തുൽ ഫൽസഫ) മറുവശത്ത്.
​'അൽ ഇൻസാനുൽ കാമിൽ' പോലുള്ള കൃതികൾ വാസ്തവത്തിൽ തൗഹീദിന്റെ കടയ്ക്കൽ കത്തിവെക്കുന്നതാണ്. സ്രഷ്ടാവും സൃഷ്ടിയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ മായ്ച്ചുകളയുന്ന 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദും', മനുഷ്യനിൽ ദൈവികത ലയിക്കുന്നു എന്ന 'ഹുലൂലും ഇത്തിഹാദും' ഇതര മത തത്ത്വചിന്തകളുടെ കടംകൊള്ളലുകൾ മാത്രമാണ്. അല്ലാഹു സൃഷ്ടികളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നവനാണ് എന്ന വിശുദ്ധ അഖീദയ്ക്ക് ഇത് കടകവിരുദ്ധമാണ്.
​അതുപോലെ, എത്രയൊക്കെ ന്യായീകരിച്ചാലും 'അവാരിഫുൽ മആരിഫിൽ' പറയുന്ന 40 ദിവസത്തെ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഏകാന്തവാസവും (ഖൽവത്ത്), ആത്മീയ സംഗീത സദസ്സുകളും (സമാഅ്) പ്രവാചകചര്യയിൽ മാതൃകയില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണ്. ആരാധനാ കർമ്മങ്ങൾ നബി(സ്വ) കാണിച്ചുതന്നതുപോലെ മാത്രം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. മനസ്സ് നന്നാക്കാനാണെങ്കിൽ പോലും പ്രവാചകൻ കാണിച്ചുതരാത്ത ഒരു മാർഗ്ഗം പുണ്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നത് ബിദ്അത്താണ്.
​ഇന്ന് നാം കാണുന്ന സൂഫിസത്തിന്റെ അവസ്ഥ ഇതിലും പരിതാപകരമാണ്. ശൈഖിന്റെ മുന്നിൽ സ്വന്തം ബുദ്ധിയും ചിന്തയും പണയം വെക്കുന്ന മുരീദുമാരും, മരണപ്പെട്ട ഔലിയാക്കളോട് സഹായം തേടുന്ന (ഇസ്തിഗാസ) പ്രവണതകളും, ഖബ്ർ കേന്ദ്രീകൃത ആചാരങ്ങളും തൗഹീദുൽ ഉലൂഹിയ്യത്തിനെത്തന്നെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. സാധാരണക്കാർക്ക് ശരീഅത്തും ഉന്നതർക്ക് രഹസ്യമായ ഹഖീഖത്തുമുണ്ട് എന്ന വിഭജനം പച്ചയായ വഞ്ചനയാണ്; നബി(സ്വ) കൊണ്ടുവന്ന ശരീഅത്ത് തന്നെയാണ് പരമമായ ഹഖീഖത്ത്.
​സത്യവിശ്വാസിക്ക് മനസ്സിന് ശാന്തിയും ആത്മീയ ഔന്നത്യവും നേടാൻ കൺകെട്ടു വിദ്യകളോ ദാർശനിക കുരുക്കുകളോ ആവശ്യമില്ല. "അല്ലാഹുവിന്റെ സ്മരണ കൊണ്ടത്രെ ഹൃദയങ്ങൾ ശാന്തമാകുന്നത്" എന്ന ഖുർആൻ വചനം തന്നെയാണ് പരമസത്യം.
​ഇമാം മാലിക് (റഹി) പറഞ്ഞ ആ സുവർണ്ണ വചനമാണ് എനിക്കിപ്പോൾ ഓർമ്മവരുന്നത്: "ഈ ഉമ്മത്തിന്റെ ആദ്യ തലമുറ എന്തിലൂടെയാണോ നന്നാക്കപ്പെട്ടത്, അതുകൊണ്ടല്ലാതെ ഇതിന്റെ ഒടുക്കമുള്ള തലമുറ നന്നാക്കപ്പെടുകയില്ല." തത്ത്വചിന്തകളുടെയും അനാചാരങ്ങളുടെയും ഭാരമില്ലാത്ത, സ്വഹാബികൾ സഞ്ചരിച്ച വിശുദ്ധ തൗഹീദിലേക്കും സുന്നത്തിലേക്കും മടങ്ങുക മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ ആത്മീയത. ആ തിരിച്ചറിവാണ് ഇന്ന് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ മനശ്ശാന്തി തരുന്നത്.

Address

Nedumangad
695564

Telephone

+919400282007

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when സലഫി ഐക്യസംഘം posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to സലഫി ഐക്യസംഘം:

Shortcuts

Share