13/10/2026
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്; യഥാർഥ സൂഫി !
അതെ, ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്!
എന്റെ ഹൃദയം അല്ലാഹുവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ
നിറയാൻ കൊതിക്കുന്നവൻ,
എന്റെ ആത്മാവ് അവന്റെ സ്മരണയിൽ
ശാന്തി കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ,
എന്റെ കണ്ണുകൾ പാപങ്ങളുടെ ഭാരത്താൽ നനയുന്നവൻ,
എന്റെ നെഞ്ച് തൗബയുടെ നെടുവീർപ്പുകളിൽ ആർദ്രമാകുന്നവൻ.
എനിക്ക് ആത്മീയതയുടെ പൊയ്മുഖങ്ങൾ വേണ്ട,
പവിത്രതയുടെ പൊങ്ങച്ചങ്ങൾ വേണ്ട,
വിലായത്തിന്റെ വ്യാജ അവകാശവാദങ്ങൾ വേണ്ട,
കറാമത്തിന്റെ പ്രദർശനങ്ങൾ വേണ്ട.
എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു ഹൃദയം—
ഖൽബുൻ സലീം
കലർപ്പുകളില്ലാത്ത ഈമാനിന്റെ ഹൃദയം;
എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു ജീവിതം—
ഇഖ്ലാസിന്റെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ജീവിതം;
എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു വഴി—
അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടുന്ന വഴി.
എന്റെ തസവ്വുഫ് ഖുർആനിൽനിന്ന് വേറിട്ടൊരു വഴിയല്ല;
എന്റെ തരീഖത്ത് സുന്നത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നൊരു പാതയുമല്ല.
ഖുർആൻ എന്റെ വെളിച്ചമാണ്,
സുന്നത്ത് എന്റെ വഴികാട്ടിയാണ്,
സ്വഹാബത്തിന്റെ ധാരണ എന്റെ വഴിയുടെ അടിത്തറയാണ്,
താബിഉകളുടെയും തബഉത്താബിഉകളുടെയും മാതൃക
എന്റെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ ദിശാസൂചിയാണ്.
ആദ്യ മൂന്ന് തലമുറകളുടെ വിശുദ്ധ പൈതൃകത്തിൽ
ഈമാനിന്റെ തെളിച്ചവും ഇബാദത്തിന്റെ മാധുര്യവും
സ്വഭാവത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും ഞാൻ തിരയുന്നു.
അവരുടെ പാതയിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന ആത്മീയതയല്ല,
അവരുടെ പാതയിൽ വേരുറപ്പിക്കുന്ന ആത്മശുദ്ധീകരണമാണ്
എന്റെ ഹൃദയം തേടുന്നത്.
എന്റെ തസവ്വുഫ് തസ്കിയത്തുന്നഫ്സാണ്
സ്വന്തം നഫ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനുള്ള നിരന്തര പരിശ്രമം.
എന്റെ മുജാഹദത്തുന്നഫ്സ്—
അഹങ്കാരത്തോടും അസൂയയോടും
രിയാഇനോടും ദുരാഗ്രഹങ്ങളോടുമുള്ള പോരാട്ടം.
എന്റെ ശത്രു എപ്പോഴും പുറത്തല്ല;
എന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു യുദ്ധഭൂമിയുണ്ട്.
എന്റെ നഫ്സ് എന്നെ വഞ്ചിക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ പോരാടുന്നു.
എന്റെ അഹങ്കാരം തലപൊക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ വിനയത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു.
എന്റെ അസൂയ മനസ്സിനെ മലിനമാക്കുമ്പോൾ
ഞാൻ മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ദുആ ചെയ്യുന്നു.
എന്റെ മുഹാസബ—
ഓരോ രാത്രിയിലും എന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോടുള്ള വിചാരണ.
ഇന്ന് ഞാൻ ആരെ വേദനിപ്പിച്ചു?
എന്റെ വാക്കുകളിൽ എവിടെയാണ് അഹങ്കാരം?
എന്റെ നന്മകളിൽ എവിടെയാണ് പ്രശസ്തിയോടുള്ള മോഹം?
എന്റെ ആരാധനയിൽ എവിടെയാണ് ആത്മാർഥതയുടെ കുറവ്?
എന്റെ മുറാഖബ—
ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും
അല്ലാഹു എന്നെ കാണുന്നുവെന്ന ബോധം.
ജനങ്ങളുടെ പ്രശംസയ്ക്കുവേണ്ടിയല്ല എന്റെ ജീവിതം;
ജനങ്ങളുടെ വിമർശനത്തെ ഭയന്നുമല്ല എന്റെ ആരാധന.
എന്റെ രഹസ്യവും പരസ്യവും അറിയുന്ന റബ്ബിനുവേണ്ടിയാണ്
എന്റെ ഓരോ ചുവടും, ഓരോ ശ്വാസവും.
എന്റെ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ച് ഖുർആൻ ചോദിക്കുന്നതുപോലെ
ഞാനും എന്നോടുതന്നെ ചോദിക്കുന്നു:
“അല്ലാഹുവിന്റെ സ്മരണയാൽ ഹൃദയങ്ങൾ ശാന്തമാകുന്നില്ലയോ?”
(13:28)
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ശാന്തി അല്ലാഹുവിന്റെ ദിക്റിലാണ്.
എന്റെ ദിക്റ് നാവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്;
എന്റെ ഹൃദയവും ജീവിതവും അതിന്റെ പ്രകാശമാകണം.
എന്റെ തസ്ബീഹ് വിരലുകളിൽ എണ്ണപ്പെടുമ്പോൾ
എന്റെ തെറ്റുകളും ഞാൻ എണ്ണണം.
എന്റെ തഹ്ലീൽ നാവിൽ മുഴങ്ങുമ്പോൾ
എന്റെ ജീവിതത്തിൽ തൗഹീദ് തെളിയണം.
എന്റെ തക്ബീർ ആകാശത്തോളം ഉയരുമ്പോൾ
എന്റെ അഹങ്കാരം മണ്ണോളം താഴണം.
എന്റെ ദുആ ആവശ്യങ്ങളുടെ പട്ടിക മാത്രമല്ല;
എന്റെ ദൗർബല്യത്തിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്.
എന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചുണ്ടുകളുടെ ചലനം മാത്രമല്ല;
എന്റെ പാപങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മടക്കമാണ്.
എന്റെ തൗബ ഇന്നത്തെ കണ്ണുനീർ മാത്രമല്ല;
നാളത്തെ ജീവിതത്തെ തിരുത്താനുള്ള തീരുമാനമാണ്.
എന്റെ ഖുശൂഅ് നമസ്കാരത്തിലെ വിനയമാണ്,
എന്റെ ഇൻകിസാർ അഹങ്കാരത്തിന്റെ തകർച്ചയാണ്,
എന്റെ ഇൻആബ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള നിരന്തര മടക്കമാണ്.
എന്റെ ഹൃദയം അവന്റെ മുന്നിൽ വിനയപ്പെടട്ടെ;
എന്റെ നെറ്റി സുജൂദിൽ താഴുമ്പോൾ
എന്റെ ആത്മാവും അവന്റെ കല്പനകൾക്കു മുന്നിൽ താഴട്ടെ.
എന്റെ ഇഹ്സാൻ—
അല്ലാഹുവിനെ കാണുന്നതുപോലെ അവനെ ആരാധിക്കുക;
അവനെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും അവൻ എന്നെ കാണുന്നുവെന്ന്
ഉറച്ച ബോധത്തോടെ ജീവിക്കുക.
ഇതാണ് എന്റെ ആത്മീയതയുടെ സൗന്ദര്യം;
ഇതാണ് എന്റെ ഏകാന്തതയുടെ വെളിച്ചം;
ഇതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം.
എന്റെ മഹബ്ബത്തുല്ലാഹ് വെറും വൈകാരികതയല്ല;
അവന്റെ കല്പനകൾക്ക് വിധേയമാകുന്ന സ്നേഹമാണ്.
എന്റെ ഇത്തിബാഉർറസൂൽ വെറും അവകാശവാദമല്ല;
മുഹമ്മദ് നബി ﷺ-യുടെ മാതൃകയെ ജീവിതത്തിൽ പിന്തുടരലാണ്.
എന്റെ സ്നേഹം സുന്നത്തിൽനിന്ന് എന്നെ അകറ്റരുത്;
എന്റെ ആത്മീയ അനുഭൂതികൾ
അല്ലാഹുവിന്റെ ദീനിൽ പുതിയ നിയമങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കരുത്.
എന്റെ ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ ആർദ്രമാകട്ടെ;
എന്റെ ആരാധന സുന്നത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കട്ടെ.
എന്റെ മഹബ്ബത്ത് അതിരുവിടാത്ത സ്നേഹമാകട്ടെ;
എന്റെ ഇത്തിബാഅ് സുന്നത്തിനോടുള്ള ആത്മാർഥമായ അനുധാവനമാകട്ടെ.
എന്റെ ആത്മീയത എന്നെ മനുഷ്യരിൽനിന്ന് അകറ്റാതിരിക്കട്ടെ;
മറിച്ച്, അവരോട് കരുണയും നീതിയും വിനയവും പുലർത്തുന്നവനാക്കട്ടെ.
എന്റെ സുഹ്ദ് ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കലല്ല;
ലോകം എന്റെ കൈകളിലുണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും
ഹൃദയത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ അതിനെ ഇരുത്താതിരിക്കലാണ്.
സമ്പത്ത് എന്നെ അഹങ്കാരിയാക്കരുത്;
ദാരിദ്ര്യം എന്നെ നിരാശനാക്കരുത്.
വിജയം എന്നെ വഴിതെറ്റിക്കരുത്;
പരാജയം എന്നെ അല്ലാഹുവിൽനിന്ന് അകറ്റരുത്.
എന്റെ തവക്കുൽ പരിശ്രമമില്ലായ്മയല്ല;
കാരണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്
ഫലം അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കലാണ്.
എന്റെ രിദാ പരീക്ഷണങ്ങളില്ലാത്ത ജീവിതമല്ല;
പരീക്ഷണങ്ങൾക്കിടയിലും
അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിലുള്ള വിശ്വാസം കൈവിടാതിരിക്കലാണ്.
എന്റെ ഫഖ്ർ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ പ്രദർശനമല്ല;
സൃഷ്ടികളോടുള്ള ആശ്രയം കുറച്ച്
സ്രഷ്ടാവിനോടുള്ള ആവശ്യബോധം വർധിപ്പിക്കലാണ്.
എന്റെ ഖൗഫ് എന്നെ നിരാശയിലേക്ക് തള്ളുന്ന ഭയമല്ല;
പാപങ്ങളിൽനിന്ന് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്ന ജാഗ്രതയാണ്.
എന്റെ റജാഅ് വെറും സ്വപ്നമല്ല;
അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ പ്രതീക്ഷവെച്ച്
അവനിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള ധൈര്യമാണ്.
എന്റെ ഹൃദയം ഖൗഫിനും റജാഇനുമിടയിൽ ജീവിക്കട്ടെ;
ഭയം എന്നെ തൗബയിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ,
പ്രതീക്ഷ എന്നെ സൽകർമങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
ഭയം എന്നെ നിരാശനാക്കാതിരിക്കട്ടെ;
പ്രതീക്ഷ എന്നെ ധിക്കാരിയാക്കാതിരിക്കട്ടെ.
എന്റെ തൗഹീദ് വെറും വാദപ്രതിവാദങ്ങളുടെ വിഷയമല്ല;
എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്.
ദുആയിൽ ഞാൻ അവനിലേക്ക് തിരിയുന്നു,
ആരാധനയിൽ അവനു മാത്രം വിധേയനാകുന്നു,
പ്രതീക്ഷയിൽ അവന്റെ കാരുണ്യം തേടുന്നു,
ഭയത്തിൽ അവന്റെ ശിക്ഷയെ ഓർക്കുന്നു.
എന്റെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ ലക്ഷ്യം
സൃഷ്ടിയുമായി ലയിക്കലല്ല;
സ്രഷ്ടാവിന്റെ വിനീതനായ ദാസനാകലാണ്.
എന്റെ ഫനാ അല്ലാഹുവിൽ ലയിച്ചുപോകലല്ല;
എന്റെ അഹങ്കാരവും ദുരാഗ്രഹങ്ങളും
അവന്റെ കല്പനകൾക്കു മുന്നിൽ ഇല്ലാതാകലാണ്.
എന്റെ ബഖാ നിഗൂഢമായൊരു പദവി അവകാശപ്പെടലല്ല;
ഈമാനിലും ഇഖ്ലാസിലും സുന്നത്തിന്റെ അനുസരണത്തിലും
മരണംവരെ ഉറച്ചുനിൽക്കലാണ്.
എനിക്ക് കശ്ഫിന്റെ അവകാശവാദങ്ങൾ വേണ്ട;
എനിക്ക് കറാമത്തിന്റെ പ്രദർശനങ്ങൾ വേണ്ട;
എനിക്ക് വിലായത്തിന്റെ പദവികൾ സ്വയം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട.
അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടുന്ന
അവന്റെ വിനീതനായ ദാസനായാൽ മതി.
എന്റെ ആത്മീയതയുടെ അളവുകോൽ അസാധാരണ അനുഭവങ്ങളല്ല;
ഖുർആനും സുന്നത്തും അനുസരിക്കുന്ന ജീവിതമാണ്.
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വിശുദ്ധി
എന്റെ വാക്കുകളിൽ മാത്രമല്ല;
എന്റെ സ്വഭാവത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും തെളിയണം.
എന്റെ ദിക്റ് എന്നെ ക്രൂരനാക്കുന്നുവെങ്കിൽ
എന്റെ ഹൃദയത്തെ ഞാൻ പരിശോധിക്കണം.
എന്റെ അറിവ് എന്നെ അഹങ്കാരിയാക്കുന്നുവെങ്കിൽ
എന്റെ നഫ്സിനെ ഞാൻ തിരുത്തണം.
എന്റെ ആരാധന മറ്റുള്ളവരെ നിന്ദിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ
എന്റെ ഇഖ്ലാസിനെ ഞാൻ ചോദ്യം ചെയ്യണം.
എന്റെ നാവിൽനിന്ന് മറ്റുള്ളവർ സുരക്ഷിതരാകണം;
എന്റെ കൈകളിൽനിന്ന് ആരും അനീതി അനുഭവിക്കരുത്.
എന്റെ അറിവ് കരുണയാകണം;
എന്റെ ശക്തി നീതിയാകണം;
എന്റെ വിനയം സത്യസന്ധമാകണം.
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ റഹ്മത്ത് നിറയട്ടെ;
എന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ അദ്ല് തെളിയട്ടെ;
എന്റെ ബന്ധങ്ങളിൽ ഇഹ്സാൻ വിരിയട്ടെ.
സൃഷ്ടികളോട് കരുണ കാണിച്ചുകൊണ്ട്
സ്രഷ്ടാവിന്റെ കാരുണ്യം തേടുന്നവനാകട്ടെ ഞാൻ.
എന്റെ ആത്മീയത ലോകത്തിൽനിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടമല്ല;
ലോകത്തിനിടയിൽ സത്യസന്ധമായി ജീവിക്കാനുള്ള ശക്തിയാണ്.
എന്റെ ഏകാന്തതയിൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കട്ടെ;
എന്റെ സാമൂഹികജീവിതത്തിൽ അവന്റെ നീതിയും കരുണയും
എന്റെ സ്വഭാവത്തിലൂടെ പ്രതിഫലിക്കട്ടെ.
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സ്വപ്നമുണ്ട്;
ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്!
ഈ ലോകത്തിന്റെ പൂക്കൾ വാടിപ്പോകും,
ഈ ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മങ്ങിപ്പോകും,
ഈ ലോകത്തിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ അവസാനിച്ചുപോകും.
എന്നാൽ, എന്റെ റബ്ബ് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത
ശാശ്വത ഭവനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കട്ടെ.
താഴ്ഭാഗത്ത് നദികളൊഴുകുന്ന സ്വർഗത്തോപ്പുകൾ,
ദുഃഖമില്ലാത്ത ജീവിതം,
ഭയമില്ലാത്ത സുരക്ഷിതത്വം,
മലക്കുകളുടെ ശാന്തി ആശംസ,
എല്ലറ്റിലുമുപരി എന്റെ നാഥന്റെ ലിഖാഅ്
അവസാനമില്ലാത്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾ—
എന്റെ ഹൃദയം അവയെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
അതെ, യഥാർഥ വിജയം അതാണ്!
ജനങ്ങളുടെ കൈയടികളല്ല,
ലോകത്തിന്റെ പദവികളല്ല,
സമ്പത്തിന്റെ കൂമ്പാരങ്ങളല്ല—
അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയും
ജന്നത്തിലെ ശാശ്വത വാസവുമാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യം.
എന്റെ നമസ്കാരങ്ങൾ ജന്നത്തിലേക്കുള്ള പ്രതീക്ഷയാകട്ടെ;
എന്റെ നോമ്പുകൾ ആത്മശുദ്ധീകരണമാകട്ടെ;
എന്റെ രാത്രിനമസ്കാരങ്ങൾ ആത്മാർഥതയുടെ സാക്ഷിയാകട്ടെ;
എന്റെ രഹസ്യദാനങ്ങൾ നാളെ തണലാകട്ടെ.
എന്റെ കണ്ണുനീർ തൗബയുടെ ഭാഷയാകട്ടെ;
എന്റെ ക്ഷമ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാകട്ടെ.
ഫിർദൗസിന്റെ സ്വപ്നം എന്നെ മടിയനാക്കരുത്;
അത് സൽകർമങ്ങളിലേക്ക് എന്നെ ധൃതിപ്പെടുത്തട്ടെ.
ജന്നത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്നെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റട്ടെ;.
എന്നാൽ, എന്റെ ആത്മാവേ, പ്രതീക്ഷയിൽ മാത്രം നീ വഞ്ചിതയാകരുത്!
നിന്റെ പാപങ്ങളെ നിസ്സാരമാക്കരുത്!
നിന്റെ നന്മകളിൽ അഹങ്കരിക്കരുത്!
നിന്റെ റബ്ബിന്റെ വിചാരണയെ മറക്കരുത്!
ജഹന്നമിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകൾ
എന്റെ ഹൃദയത്തെ ഉണർത്തട്ടെ.
പാപം എന്നെ ആകർഷിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ
അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ ഞാൻ ഓർക്കട്ടെ.
ആരും കാണുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്ന ഇരുട്ടിലും
എന്റെ റബ്ബ് എന്നെ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ ഓർക്കട്ടെ.
എന്റെ ഖൗഫ് എന്നെ തൗബയിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ;
എന്റെ റജാഅ് എന്നെ സൽകർമങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
എന്റെ കണ്ണുകൾ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് താഴട്ടെ;
എന്റെ നാവ് അസത്യത്തിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കട്ടെ;
എന്റെ കൈകൾ അനീതിയിൽനിന്ന് പിന്മാറട്ടെ;
എന്റെ കാലുകൾ നന്മയുടെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കട്ടെ.
എന്നാൽ, എന്റെ റബ്ബിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച്
ഞാൻ ഒരിക്കലും നിരാശനാകുകയില്ല.
കാരണം, ഖുർആൻ എന്നെ വിളിച്ചുപറയുന്നു:
എന്റെ പാപങ്ങൾ എത്ര വലുതായാലും
എന്റെ തൗബയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞിട്ടില്ല;
എന്റെ ഹൃദയം എത്ര കഠിനമായാലും
അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള വഴി അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.
ഞാൻ വീണുപോയാൽ എഴുന്നേൽക്കും;
തെറ്റിപ്പോയാൽ മടങ്ങിവരും;
പാപം ചെയ്താൽ പശ്ചാത്തപിക്കും;
എന്റെ റബ്ബിന്റെ കാരുണ്യം തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
കാരണം, എന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വലുപ്പത്തിലല്ല;
എന്റെ റബ്ബിന്റെ വിശാലമായ കാരുണ്യത്തിലാണ്.
എന്നാൽ, ആ കാരുണ്യത്തിൽ പ്രതീക്ഷവെക്കുന്നവൻ
അനുസരണത്തിന്റെ വഴിയിൽ നടക്കണം;
മഗ്ഫിറത്ത് കൊതിക്കുന്നവൻ
തൗബയുടെ വാതിൽ തേടണം.
എന്റെ ജീവിതം ഒരു യാത്രയാണ്—
നഫ്സിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിൽനിന്ന്
റബ്ബിന്റെ പ്രീതിയിലേക്കുള്ള യാത്ര.
എന്റെ ഓരോ സുജൂദും ആ യാത്രയിലെ ഒരു ചുവടാണ്;
എന്റെ ഓരോ തൗബയും ഒരു പുതിയ തുടക്കമാണ്;
എന്റെ ഓരോ സൽകർമവും പ്രതീക്ഷയുടെ വിത്താണ്.
മരണം എന്നെ തേടിയെത്തുന്ന നാളിൽ
എന്റെ സമ്പത്തല്ല എനിക്ക് കൂട്ടാകേണ്ടത്;
എന്റെ പ്രശസ്തിയല്ല എനിക്ക് അഭയമാകേണ്ടത്;
എന്റെ സ്ഥാനമാനങ്ങളല്ല എനിക്ക് രക്ഷയാകേണ്ടത്.
എന്റെ ഈമാനും ഇഖ്ലാസും
അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിലുള്ള പ്രതീക്ഷയുമാണ്
എന്റെ ഹൃദയം കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടത്.
എന്റെ അവസാന ശ്വാസം തൗഹീദിന്റെ സാക്ഷ്യമാകട്ടെ;
എന്റെ അവസാന നിമിഷം തൗബയുടെ നനവുള്ളതാകട്ടെ;
എന്റെ ഖബർ സമാധാനത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലമാകട്ടെ;
ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിൽ
എന്റെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്ന ഭാഗ്യവാന്മാരിൽ
അല്ലാഹു എന്നെയും ഉൾപ്പെടുത്തട്ടെ.
അല്ലാഹുവേ!
ജഹന്നമിന്റെ ശിക്ഷയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.
ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇടം നൽകേണമേ.
നിന്റെ പ്രീതിയോടെ ജീവിക്കാനും
നിന്റെ പ്രീതിയോടെ മരിക്കാനും
നിന്റെ പ്രീതിയോടെ നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടാനും
ഞങ്ങൾക്ക് തൗഫീഖ് നൽകേണമേ.
നിന്റെ കാരുണ്യത്താൽ വിജയിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ
ഞങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തേണമേ.
എന്റെ നഫ്സിനെ നീ ശുദ്ധീകരിക്കേണമേ;
എന്റെ ഹൃദയത്തെ നിഫാഖിൽനിന്നും രിയാഇൽനിന്നും
അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നും അസൂയയിൽനിന്നും കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.
എന്റെ ഇബാദത്തുകൾക്ക് ഇഖ്ലാസ് നൽകേണമേ;
എന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഇഹ്സാനിന്റെ സൗന്ദര്യം നൽകേണമേ;
എന്റെ ജീവിതത്തെ നിന്റെ ദീനിന്റെ സാക്ഷ്യമാക്കേണമേ.
ഖുർആനും സുന്നത്തും മുറുകെപ്പിടിച്ച്,
സ്വഹാബത്തിന്റെയും സലഫുസ്സ്വാലിഹുകളുടെയും
പാതയിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്,
നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതുവരെ ജീവിക്കാൻ
എനിക്ക് തൗഫീഖ് നൽകേണമേ.
അതെ, ഞാനൊരു യഥാർഥ സൂഫിയാണ്!
എന്റെ തസവ്വുഫ് — തസ്കിയത്താണ്;
എന്റെ തരീഖത്ത് — ഇത്തിബാആണ്;
എന്റെ ഹഖീഖത്ത് — തൗഹീദാണ്;
എന്റെ സകീനത്ത് — ദിക്റിലാണ്;
എന്റെ സൗന്ദര്യം — അഖ്ലാഖിലാണ്;
എന്റെ സമ്പത്ത് — ഇഖ്ലാസിലാണ്.
എന്റെ ഖൗഫ് എന്നെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് തടയുന്നു;
എന്റെ റജാഅ് എന്നെ കാരുണ്യത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു;
എന്റെ തൗബ എന്നെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടക്കുന്നു;
എന്റെ തവക്കുൽ അവനിൽ എന്നെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു;
എന്റെ മഹബ്ബത്ത് അവന്റെ പ്രീതിക്കായി എന്നെ ജീവിപ്പിക്കുന്നു.
എന്റെ വെളിച്ചം ഖുർആൻ;
എന്റെ മാതൃക മുഹമ്മദ് നബി ﷺ;
എന്റെ ആത്മീയ പൈതൃകം സലഫുസ്സ്വാലിഹുകളുടെ പാത;
എന്റെ പ്രതീക്ഷ ജന്നത്ത്;
എന്റെ ഭയം ജഹന്നം;
എന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി!
അതെ, ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
പേരിന്റെ അലങ്കാരത്തിലല്ല,
ഹൃദയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിൽ.
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
അവകാശവാദങ്ങളുടെ ഉയരത്തിലല്ല,
അടിമത്തത്തിന്റെ വിനയത്തിൽ.
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
നിഗൂഢതകളുടെ പ്രദർശനത്തിലല്ല,
തൗഹീദിന്റെ തെളിച്ചത്തിൽ.
ഞാനൊരു സൂഫിയാണ്—
ലോകത്തിന്റെ കൈയടികൾക്കുവേണ്ടിയല്ല,
എന്റെ റബ്ബിന്റെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടി.
എന്റെ ഹൃദയം അവനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ജീവിക്കട്ടെ;
എന്റെ ആത്മാവ് അവന്റെ സ്മരണയിൽ ശാന്തിയടയട്ടെ;
എന്റെ ജീവിതം അവന്റെ റസൂലിന്റെ ﷺ സുന്നത്തിൽ വിരിയട്ടെ;
എന്റെ അന്ത്യയാത്ര അവന്റെ കാരുണ്യത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
ആമീൻ, യാ റബ്ബൽ ആലമീൻ!
M.M Akbar