25/09/2026
*स्व. रमेश मारोतराव भास्करवार यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली!*
ही खूप दुखद घटना आहे की रमेश भाऊ आपनातून निघून गेले. खूप हुशार, संयमी, नेहमीच माणुसकीने वागणारे, मदतीला धावून जाणारे शांत स्वभावाचे ,आनंदाश्रम प्रकल्पात हिरीरीने भाग घेणारे, आपना सर्वांचे मार्गदर्शक माननीय श्री रमेश भाऊ आपणात नाही ही कल्पना पण सहन होत नाही. मी त्यांना एक, दोन महिन्यांनी फोन करायचो परंतु तीन दिवसांपुर्वी केलेला फोन त्यांनी उचलला नाही. त्यांचा व माझा संबंध आनंदाश्रम प्रकल्पामुळेच. प्रकल्पाचे मार्गदर्शक होण्याची विनंती त्यांनी मान्य केली व ते आमच्याशी जुळल्या गेलेत व खूप प्रामाणिकपणे त्यांनी कार्य केलेत. खूप आदराने ते बोलायचे. आज रमेश भाऊ आपनात नाही परंतू त्यांनी केलेले कार्य त्यांची आत्मीयता, प्रेमळ स्वभाव, सर्वाना सामावून घेण्याची वृत्ती आर्य वैश जेष्ठ नागरिक मंडळ कधीही विसरू शकत नाही.
परमात्मा त्यांचा आत्म्याला शांती प्रदान करो हीच परमेश्वर चरणी प्रार्थना.
( प्रकाश उपगंलावार)
🙏🙏🙏
*भावपूर्ण श्रद्धांजली*
*स्व. रमेश मारोतराव भास्करवार यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली!*
रमेश मारोतराव भास्करवार हे मूळचे वरूड येथील. घरातील भावंडांमध्ये ज्येष्ठ असल्यामुळे लहानपणापासूनच कुटुंबातील लहान भाऊ-बहिणींची काळजी घेणे, त्यांना आधार देणे आणि त्यांच्या आयुष्याला योग्य दिशा देणे ही जबाबदारी त्यांनी मनापासून स्वीकारली. कुटुंबासाठी असलेली त्यांची ही जबाबदारी केवळ कर्तव्यापुरती मर्यादित नव्हती, तर त्यामागे प्रेम, आपुलकी आणि मोठ्या भावाची मायेची भावना होती.
शासकीय सेवेत त्यांनी आयकर निरीक्षक, आयकर अधिकारी आणि पुढे आयकर आयुक्त अशी प्रदीर्घ आणि गौरवास्पद कारकीर्द केली. मात्र मोठ्या पदावर पोहोचल्यानंतरही त्यांच्या स्वभावातील साधेपणा, शांतपणा आणि माणुसकी कधीच कमी झाली नाही.
रमेश भाऊ यवतमाळ येथे आयकर अधिकारी असताना त्यांनी अनेकांच्या अडचणी समजून घेऊन त्यांना मदत केली. माझ्या स्वतःच्या आयुष्यातील एक प्रसंग मला आजही आठवतो. एका व्यक्तीचे काम घेऊन मी त्यांच्याकडे गेलो होतो. ते काम सहजासहजी आणि लवकर होण्यासारखे नव्हते; परंतु रमेश भाऊंनी अत्यंत आनंदाने आणि आपलेपणाने ते काम करून दिले. विशेष म्हणजे त्या व्यक्तीने या कामाचे श्रेय मलाच दिले. प्रत्यक्षात माझी भूमिका फक्त त्या व्यक्तीला रमेश भाऊंकडे घेऊन जाण्यापुरतीच होती. खरे श्रेय रमेश भाऊंच्या मदतीचे होते. मात्र त्यांनी कधीही या गोष्टीचा गाजावाजा केला नाही.
नंतर त्यांची बदली नागपूरला झाली आणि पुढे मुलं पुण्यात असल्यामुळे ते पुण्याला स्थायिक झाले. यवतमाळशी मात्र त्यांचे नाते कायम राहिले. यवतमाळ येथे पूर्वी झालेल्या समाजाच्या मेळाव्याचे अध्यक्षपदही त्यांनी भूषविले होते.
मागील वर्षी यवतमाळ येथे झालेल्या भास्करवार परिवाराच्या गेट-टुगेदरच्या वेळी माझी त्यांच्याशी पुन्हा भेट झाली. त्या वेळी मी तयार केलेल्या भास्करवार परिवाराच्या वंशावळीचे त्यांनी मनापासून कौतुक केले आणि त्या वंशावळीची एक प्रतही माझ्याकडून मागून घेतली. त्यांच्या त्या कौतुकात केवळ औपचारिकता नव्हती; आपल्या परिवाराच्या इतिहासाबद्दल आणि नात्यांबद्दल असलेली त्यांची आत्मीयता त्यातून जाणवत होती.
रमेश भाऊंचे एक वैशिष्ट्य मला नेहमी जाणवायचे—ते स्वतःहून कोणालाही मदत करण्यास सदैव तयार असायचे. आयकर खात्यातील त्यांच्या मोठ्या पदाचा फायदा कळत-नकळत अनेक नातेवाईक, मित्र आणि परिचितांना झाला. आम्हीही अनेक वेळा कोणत्याही कार्यालयीन कामासाठी गेलो असता, त्यांच्या नावामुळे किंवा त्यांच्या पदाच्या ओळखीमुळे कामाला सहजता मिळायची.
माझ्या मुलासोबत घडलेला एक प्रसंग तर आजही आठवतो. पुण्यात वाहतूक पोलिसांनी त्याला वाहन चालविताना अडविले होते. काही कारणाने त्याचा संबंधित अधिकाऱ्याशी वाद झाला आणि रागाच्या भरात त्याने रमेश भाऊंना फोन लावला. ‘आयुक्तांचा फोन आहे’ असे लक्षात येताच त्या अधिकाऱ्याने परिस्थितीचे गांभीर्य ओळखले आणि माझ्या मुलाला सोडून दिले. अशा प्रकारे त्यांच्या पदाचा फायदा अनेकांनी घेतला असेल.
परंतु विशेष गोष्ट अशी की, या सगळ्या गोष्टींचा कदाचित रमेश भाऊंना पूर्णपणे अंदाजही नसेल. कुणी त्यांना सांगितले असेल किंवा नसेल; पण त्यांनी कधीही कोणावर रागावून ‘माझ्या नावाचा गैरवापर करू नका’ असे म्हटले नाही. उलट त्यांचा साधा विचार होता—
“माझ्या नावामुळे जर कोणाचे एखादे चांगले काम होत असेल, कोणाला मदत मिळत असेल, तर त्यांनी ती करून घ्यावी.”
या एका विचारातूनच त्यांच्या मनाचा मोठेपणा दिसून येतो.
मोठे पद, अधिकार आणि प्रतिष्ठा असूनही मनाने मात्र ते अत्यंत प्रेमळ, शांत, संयमी, मितभाषी आणि मदतीला धावून जाणारे होते. त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची खरी श्रीमंती त्यांच्या पदात नव्हती, तर त्यांनी जपलेल्या माणुसकीत होती.
आज रमेश भाऊ आपल्यात नाहीत, ही जाणीव मनाला चटका लावून जाते. काही माणसे आपल्या आयुष्यात फार मोठा गाजावाजा न करता येतात; पण त्यांच्या जाण्यानंतर त्यांच्या आठवणींची उणीव मात्र प्रकर्षाने जाणवते. रमेश भाऊ हे त्यापैकीच एक होते.
भास्करवार परिवारातील एक ज्येष्ठ, प्रेमळ आणि आधार देणारी व्यक्ती आज आपल्यातून निघून गेली आहे. त्यांच्या जाण्याने परिवाराचीच नव्हे, तर त्यांच्या संपर्कात आलेल्या असंख्य माणसांचीही मोठी हानी झाली आहे.
त्यांच्या प्रेमळ आठवणी सदैव आमच्या मनात जिवंत राहतील.
परमेश्वर त्यांच्या मृतात्म्यास चिरशांती, सद्गती देवो आणि त्यांच्या परिवाराला हे दुःख सहन करण्याचे बळ देवो, हीच ईश्वरचरणी प्रार्थना.
*भावपूर्ण श्रद्धांजली!*
*राम भास्करवार*
*यवतमाळ.*
दि.24/09/2026
