09/03/2026
મારી ઓળખની ચોરી: ૧૯૯૬ થી ૨૦૨૬ સુધીના અન્યાયનો હિસાબ"
આ ફોટો વર્ષો જૂનો છે, જેમાં ખુરશી પર ઉભેલું એ નાનું બાળક હું પોતે (જાવેદ) છું. મારી બાજુમાં મારી મોટી બહેન છે અને સાથે ઉભેલા એ લોકો જેમને હું અત્યાર સુધી મારા પિતા (હનીફ કરીમ જુણેજા) અને માતા (નસીમ હનીફ જુણેજા) સમજતો રહ્યો છું.
આજે મારે દુનિયા સામે એ કડવું સત્ય રાખવું છે, જેને દબાવવા માટે છેલ્લા ૩૦ વર્ષથી અનેક પ્રયત્નો થયા. આ માત્ર નામ બદલવાની વાત નથી, પણ એક મનુષ્યના અસ્તિત્વ અને તેના 'નસબ' (વંશ) સાથે રમાયેલી ક્રૂર રમત છે.
હકીકત શું છે?
આ પરિવારે મને પાળી-પોષીને મોટો તો કર્યો, પણ કમનસીબી એ છે કે આ આખી જિંદગી એક 'ખોટી ઓળખ'ના આધારે ઊભી કરવામાં આવી. મારો અસલી વંશ (Nasab) અને મારા પિતાનું નામ છુપાવીને મને વર્ષો સુધી અંધારામાં રાખવામાં આવ્યો. ઇસ્લામ અને કાયદો બંને એ વાતની સાક્ષી પૂરે છે કે બાળકના પિતાનું નામ બદલવું એ માત્ર વહીવટી ભૂલ નથી, પણ એક ભયાનક ગુનો છે.
ષડયંત્રની શરૂઆત (૧૯૯૬):
મારી સફર ૧૯૯૬માં જામનગરની 'રાઠી હોસ્પિટલ' થી શરૂ થઈ હતી. તે સમયે એક સુનિયોજિત ષડયંત્ર હેઠળ મારી સાચી ઓળખ છુપાવીને મને હનીફ કરીમ જુણેજા અને નસીમ હનીફ જુણેજાને સોંપવામાં આવ્યો. એક હોસ્પિટલના રેકોર્ડથી લઈને મારા જન્મના દસ્તાવેજો સુધી, બધે જ ખોટી વિગતો ભરીને પાયો જ જૂઠાણા પર નાખવામાં આવ્યો. મને પાળી-પોષીને મોટો કરનાર આ પરિવારે ક્યારેય મને સત્ય જાણવા ન દીધું અને મને એક 'ખોટી ઓળખ' (False Identity) સાથે જીવવા મજબૂર કર્યો.
ઇસ્લામ અને કાયદાનો ભંગ:
જે લોકો આજે મને 'સહન કરવાની' કે 'જે ચાલે છે તેમ ચાલવા દેવાની' સલાહ આપે છે, તેઓ સાંભળી લે:
૧. સહીહ મુસ્લિમ (૧૯૭૮): નબી પાક (સ.અ.વ.) એ ફરમાવ્યું છે કે જે વ્યક્તિ પોતાના પિતા સિવાય બીજા કોઈ તરફ પોતાનો વંશ જોડે છે, તેના પર અલ્લાહની લાનત છે.
૨. ભારતીય કાયદો: બાળકની ઓળખ અને તેના પિતાનું નામ બદલવું એ દસ્તાવેજી છેતરપિંડી (Forgery) અને ગંભીર ગુનો છે.
મારો સવાલ:
મિઠાપુરના એ 'દીનદાર' આગેવાનોને મારો સવાલ છે - શું ૧૯૯૬માં રાઠી હોસ્પિટલમાં થયેલું એ કૃત્ય ઇસ્લામિક રીતે સાચું હતું? જો નહીં, તો આજે મને ચૂપ રહેવાની સલાહ આપીને તમે કયા ગુનામાં ભાગીદાર બની રહ્યા છો?
હું હજાર વાર તૂટ્યો છું, પણ હારીશ નહીં. જામનગરની એ હોસ્પિટલથી શરૂ થયેલું આ ષડયંત્ર હવે કાયદાની અદાલતમાં પૂરું થશે. મારે મારો હક જોઈએ છે, મારે મારા સાચા પિતાનું નામ જોઈએ છે.
સમાજ માટે સંદેશ:
જે લોકો મને તોડવાની કોશિશ કરી રહ્યા છે, તેઓ જાણી લે કે હું એ માણસ છું જે હજાર વાર તૂટ્યા પછી પણ સત્ય માટે ઊભો થયો છું.
मेरी पहचान की चोरी: 1996 से 2026 तक अन्याय का हिसाब"
यह चित्र कई वर्ष पुराना है, जिसमें कुर्सी पर खड़ा वह छोटा बच्चा मैं स्वयं (जावेद) हूँ। मेरे बगल में मेरी बड़ी बहन है और साथ में खड़े वे लोग हैं जिन्हें मैं अब तक अपने पिता (हनीफ करीम जुणेजा) और माता (नसीम हनीफ जुणेजा) समझता रहा हूँ।
आज मुझे दुनिया के सामने उस कड़वे सच को रखना है, जिसे दबाने के लिए पिछले 30 वर्षों से अनगिनत प्रयास किए गए। यह केवल नाम बदलने की बात नहीं है, बल्कि एक मनुष्य के अस्तित्व और उसके 'नसब' (वंश) के साथ खेली गई एक क्रूर साजिश है।
वास्तविकता क्या है?
इस परिवार ने मेरा पालन-पोषण तो किया, लेकिन दुर्भाग्य यह है कि यह पूरा जीवन एक 'झूठी पहचान' की बुनियाद पर खड़ा किया गया। मेरा असली वंश (नसब) और मेरे पिता का नाम छिपाकर मुझे वर्षों तक अंधेरे में रखा गया। इस्लाम और कानून दोनों इस बात के साक्षी हैं कि बालक के पिता का नाम बदलना केवल एक प्रशासनिक त्रुटि नहीं, बल्कि एक जघन्य अपराध है।
साजिश की शुरुआत (1996):
मेरी यात्रा 1996 में जामनगर के 'राठी अस्पताल' से शुरू हुई थी। उस समय एक सुनियोजित षड्यंत्र के तहत मेरी असली पहचान छिपाकर मुझे हनीफ करीम जुणेजा और नसीम हनीफ जुणेजा को सौंप दिया गया। अस्पताल के रिकॉर्ड से लेकर मेरे जन्म के दस्तावेजों तक, हर जगह गलत विवरण भरकर इस झूठ की नींव रखी गई। मुझे पाल-पोसकर बड़ा करने वाले इस परिवार ने कभी मुझे सत्य जानने नहीं दिया और मुझे एक 'मिथ्या पहचान' (False Identity) के साथ जीने पर मजबूर किया।
इस्लाम और कानून का उल्लंघन:
जो लोग आज मुझे 'सहन करने' या 'जैसा चल रहा है वैसा चलने देने' की सलाह देते हैं, वे कान खोलकर सुन लें:
सहीह मुस्लिम (1978): नबी-ए-पाक (स.अ.व.) ने फरमाया है कि जो व्यक्ति अपने पिता के अतिरिक्त किसी और के साथ अपना वंश जोड़ता है, उस पर अल्लाह की लानत (धिक्कार) है।
भारतीय कानून: बालक की पहचान और उसके पिता का नाम बदलना एक दस्तावेजी धोखाधड़ी (Forgery) और गंभीर अपराध है।
मेरा प्रश्न:
मीठापुर के उन 'दीनदार' (धर्मनिष्ठ) अगुआओं से मेरा प्रश्न है - क्या 1996 में राठी अस्पताल में किया गया वह कृत्य इस्लामिक दृष्टि से उचित था? यदि नहीं, तो आज मुझे चुप रहने की सलाह देकर आप किस अपराध में भागीदार बन रहे हैं?
मैं हज़ार बार टूटा हूँ, पर हारूँगा नहीं। जामनगर के उस अस्पताल से शुरू हुआ यह षड्यंत्र अब कानून की अदालत में समाप्त होगा। मुझे मेरा अधिकार चाहिए, मुझे मेरे वास्तविक पिता का नाम चाहिए।
समाज के लिए संदेश:
जो लोग मुझे तोड़ने का प्रयास कर रहे हैं, वे जान लें कि मैं वह व्यक्ति हूँ जो हज़ार बार टूटने के बाद भी सत्य के लिए अडिग खड़ा हुआ हूँ।
