26/07/2026
சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பா? தொழில் வளர்ச்சியா? – இந்தியாவின் எதிர்காலம் எதைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?
“இயற்கையை அழித்து வளர்ச்சியை உருவாக்க முடியாது; அதே நேரத்தில், வளர்ச்சியை மறுத்து வறுமையை ஒழிக்கவும் முடியாது.”
இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் பயணத்தில் அடிக்கடி எழும் மிக முக்கியமான கேள்வி இதுதான்:
“சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பதா? அல்லது தொழில் வளர்ச்சிக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதா?”
இந்தக் கேள்விக்கான பதில் “இது அல்லது அது” (Either-Or) அல்ல. மாறாக, “இரண்டையும் சமநிலையுடன் எவ்வாறு முன்னெடுத்துச் செல்வது?” என்பதே உண்மையான கொள்கைக் கேள்வியாகும்.
வளர்ச்சி ஏன் அவசியம்?
இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய மக்கள் தொகை கொண்ட நாடாக உருவெடுத்துள்ளது. ஆண்டுதோறும் கோடிக்கணக்கான இளைஞர்கள் வேலைவாய்ப்பை எதிர்பார்த்து கல்வியை முடிக்கின்றனர்.
வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவது யார்?
* தொழிற்சாலைகள்
* சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்கள்
* தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள்
* உற்பத்தித் துறை
* கட்டுமானத் துறை
* துறைமுகங்கள்
* மின்சார உற்பத்தி நிலையங்கள்
இவை இல்லாமல் பொருளாதார வளர்ச்சியும், வேலைவாய்ப்பும், அரசின் வருவாயும் சாத்தியமல்ல.
எனவே, தொழில் வளர்ச்சி என்பது ஒரு நாட்டின் பொருளாதார முதுகெலும்பாகும்.
சுற்றுச்சூழல் ஏன் முக்கியம்?
மறுபுறம், நாம் வளர்ச்சி என்ற பெயரில்:
* ஆறுகளை மாசுபடுத்தினால்,
* நிலத்தடி நீரைச் சுரண்டினால்,
* காடுகளை அழித்தால்,
* காற்றை நச்சாக்கினால்,
* விவசாய நிலங்களை நிரந்தரமாக சேதப்படுத்தினால்,
அதன் விலையை நம் குழந்தைகளும் பேரக்குழந்தைகளும் செலுத்த வேண்டியிருக்கும்.
சுத்தமான காற்று, குடிநீர், வளமான மண், உயிரினப் பன்மை (Biodiversity) ஆகியவை பொருளாதாரச் சொத்துகளே தவிர, வளர்ச்சிக்கு எதிரானவை அல்ல.
இரண்டு தீவிரமான அணுகுமுறைகளும் ஆபத்தானவை
ஒரு தரப்பு:
“தொழில் என்றாலே மாசு; எந்தத் தொழிலும் வேண்டாம்.”
என்று கூறுகிறது.
மற்றொரு தரப்பு:
“வேலைவாய்ப்பு வேண்டும்; சுற்றுச்சூழல் பற்றி பின்னர் பார்க்கலாம்.”
என்று வாதிடுகிறது.
இந்த இரண்டு அணுகுமுறைகளும் நீண்ட காலத்தில் நாட்டிற்கு நன்மை செய்யாது.
நிலைத்த வளர்ச்சி (Sustainable Development) – உலகம் தேர்ந்தெடுத்த பாதை
1987-ஆம் ஆண்டு வெளியான Brundtland Report உலகிற்கு ஒரு முக்கியமான கருத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.
“இன்றைய தலைமுறையின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யும் வளர்ச்சி, எதிர்கால தலைமுறையின் தேவைகளை பாதிக்கக் கூடாது.”
இதுவே நிலைத்த வளர்ச்சி.
இந்தக் கொள்கையை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் Sustainable Development Goals (SDGs) மேலும் வலியுறுத்துகின்றன.
இந்தியாவின் சட்டப் பாதுகாப்புகள்
இந்திய அரசியலமைப்பு சுற்றுச்சூழலை ஒரு முக்கியமான தேசிய பொறுப்பாகக் கருதுகிறது.
* அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 48A – சுற்றுச்சூழல் மற்றும் காடுகளைப் பாதுகாக்க அரசு முயற்சி எடுக்க வேண்டும்.
* பிரிவு 51A(g) – ஒவ்வொரு குடிமகனும் இயற்கையைப் பாதுகாப்பது அடிப்படை கடமை.
இதன் அடிப்படையில் பல முக்கியமான சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டுள்ளன.
* Water (Prevention and Control of Pollution) Act
* Air (Prevention and Control of Pollution) Act
* Environment (Protection) Act, 1986
* Biological Diversity Act
* Forest Conservation சட்டங்கள்
இவை தொழில்களைத் தடுக்க உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல; பொறுப்புடன் செயல்படச் செய்வதற்காக உருவாக்கப்பட்டவை.
சுற்றுச்சூழல் அனுமதி – தடையா? பாதுகாப்பா?
பலர் சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடு (Environmental Impact Assessment – EIA) மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அனுமதியை (Environmental Clearance – EC) வளர்ச்சிக்கான தடையாகக் கருதுகின்றனர்.
ஆனால் உண்மையில் அவற்றின் நோக்கம்:
* திட்டத்தின் சுற்றுச்சூழல் தாக்கத்தை முன்கூட்டியே மதிப்பிடுதல்.
* மாசைக் கட்டுப்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்களை உறுதி செய்தல்.
* மக்களின் கருத்துகளை கேட்கும் வாய்ப்பை வழங்குதல்.
* பாதிப்புகளை குறைக்கும் நிபந்தனைகளை விதித்தல்.
* வளர்ச்சியும் பாதுகாப்பும் இணைந்து செல்லும் வகையில் வழிகாட்டுதல்.
நல்ல திட்டங்களுக்கு இத்தகைய செயல்முறைகள் நம்பகத்தன்மையை உருவாக்குகின்றன.
தொழில்களும் பொறுப்பேற்க வேண்டும்
இன்றைய உலகில் ஒரு நல்ல தொழிற்சாலை என்பது வெறும் லாபம் ஈட்டும் நிறுவனம் அல்ல.
அது:
* கழிவுகளைச் சுத்திகரிக்க வேண்டும்.
* நீரை மறுசுழற்சி செய்ய வேண்டும்.
* ஆற்றல் திறனை மேம்படுத்த வேண்டும்.
* புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
* கார்பன் வெளியீட்டைக் குறைக்க வேண்டும்.
* உள்ளூர் சமூகங்களுடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.
ESG (Environmental, Social & Governance) கொள்கைகள் உலகளவில் முதலீட்டாளர்களால் முக்கியமாகக் கருதப்படுகின்றன.
அரசின் பொறுப்பு
அரசு இரு முனைகளிலும் சமநிலை காக்க வேண்டும்.
* உண்மையாக விதிகளைப் பின்பற்றும் தொழில்களுக்கு விரைவான அனுமதி.
* விதிமீறும் தொழில்களுக்கு கடுமையான நடவடிக்கை.
* அறிவியல் அடிப்படையிலான முடிவுகள்.
* வெளிப்படையான கண்காணிப்பு.
* மக்களின் நம்பிக்கையை உறுதி செய்தல்.
இது “வளர்ச்சி” மற்றும் “பாதுகாப்பு” ஆகிய இரண்டிற்கும் அவசியமானது.
எதிர்ப்பும் அவசியம்; ஆதரவும் அவசியம்
ஒரு நல்ல ஜனநாயகத்தில் தொழில்களை ஆதரிப்பவர்களும் தேவை; சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கக் கேள்வி எழுப்புபவர்களும் தேவை.
ஆனால் இருவரும் உண்மைகள், அறிவியல், சட்டம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பேச வேண்டும்.
அச்சம், வதந்தி, அரசியல் கோஷங்கள் அல்லது தவறான தகவல்கள் எந்தப் பிரச்சினைக்கும் நிரந்தரத் தீர்வாகாது.
முடிவுரை:
இந்தியா 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒரு வளர்ந்த நாடாக மாற வேண்டும் என்ற இலக்கை நோக்கி பயணிக்கிறது.
அந்தப் பயணத்தில் தொழில்களும் தேவை.
அதே நேரத்தில், தூய்மையான காற்றும் தேவை.
முதலீடுகளும் தேவை.
அதே நேரத்தில், பாதுகாப்பான குடிநீரும் தேவை.
பொருளாதார வளமும் தேவை.
அதே நேரத்தில், உயிரியல் வளமும் தேவை.
சுற்றுச்சூழலும் தொழில் வளர்ச்சியும் எதிரிகள் அல்ல.
சுற்றுச்சூழலை மதிக்கும் தொழில்களும், தொழில் வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ளும் சுற்றுச்சூழல் நிர்வாகமும் ஒன்றிணைந்தால் மட்டுமே உண்மையான நிலைத்த வளர்ச்சி சாத்தியமாகும்.
இறுதியாக ஒரு சிந்தனை:
“நாம் பூமியை நம் முன்னோர்களிடமிருந்து மரபாகப் பெறவில்லை; நம் பிள்ளைகளிடமிருந்து கடனாகப் பெற்றிருக்கிறோம்.”
இந்த உண்மையை மனதில் கொண்டு வளர்ச்சியையும், சுற்றுச்சூழலையும் இணைத்து முன்னேற்றுவதே இந்தியாவின் நீடித்த எதிர்காலத்திற்கு சரியான பாதையாகும்.