Samskaara Trust

07/08/2026

அருந்தவ நாயகியின் சுவாரஸ்யமான புராணக் கதை:

ஒருமுறை, ஒரு விளையாட்டில் தோற்றதால் கோபமடைந்த பார்வதி தேவி, சிவபெருமானின் கண்களை மூடினார். உடனே உலகம் முழுவதும் இருள் சூழ்ந்தது. அனைத்து உயிரினங்களும் பெரும் துன்பத்திற்கு ஆளாயின.

அப்போது சிவபெருமான், பார்வதி தேவியிடம் பூமிக்குச் சென்று பல சிவத்தலங்களில் தவம் செய்யுமாறு கூறினார். தனது இடது கண்ணும் இடது தோளும் துடிக்கும் இடத்தில் தொடர்ந்து தவம் செய்ய வேண்டும் என்றும் அருளினார்.

அவ்வாறு பல சிவத்தலங்களில் தவம் செய்த பார்வதி தேவியின் இடது கண்ணும் இடது தோளும் திருப்பாதிரிப்புலியூரில் துடித்தன. அதனால், இந்தத் திருத்தலத்திலேயே தனது தவத்தைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டார்.

இங்கு தவம் புரிந்ததால், பார்வதி தேவி “அருந்தவ நாயகி” என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

Here is the fascinating legend of Arunthava Nayagi:

Once Goddess Parvathi closed Lord Shiva’s eyes after she lost in a game and the whole world went dark and all the living beings suffered a great deal. Lord Shiva bade the Goddess to go to Earth and do Tapas/Meditation in several Shiva temples. She should continue her Tapas in the place where her left eye and left shoulder twitched. The twitching happened in this place Thirupathiripuliyur. So she continued her penance here as Arunthava Nayagi.

This paadal petra sthalam is in Cuddalore.

04/08/2026

சங்கல்பம் – அதன் உண்மையான தாத்பரியம்

நாம் கோவிலுக்குச் சென்றாலும், வீட்டில் பூஜை செய்தாலும், ஹோமம் செய்தாலும், திருமணம், உபநயனம், கும்பாபிஷேகம், சதாபிஷேகம், தர்ப்பணம், சிராத்தம் போன்ற எந்த வைதீகக் கர்மாவாக இருந்தாலும், முதலில் செய்யப்படுவது "சங்கல்பம்".
பலர் இதை ஒரு சமஸ்கிருத மந்திரம் என்று மட்டும் நினைக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மையில், சங்கல்பம் என்பது ஒரு மந்திரம் அல்ல; அது ஒரு ஆன்மிக அறிவிப்பு. ஒரு கர்மாவைத் தொடங்குவதற்கு முன், "நான் யார்? நான் எங்கே இருக்கிறேன்? நான் எந்தக் காலத்தில் வாழ்கிறேன்? நான் எதற்காக இந்தக் கர்மாவைச் செய்கிறேன்?" என்பதை இறைவனைச் சாட்சியாக வைத்து அறிவிப்பதே சங்கல்பம்.
"சங்கல்பம்" என்ற சொல் "ஸம் + கல்ப" என்ற சமஸ்கிருதச் சொற்களிலிருந்து வந்தது.
"ஸம்" என்றால் முழுமையாக, சிறப்பாக.
"கல்ப" என்றால் தீர்மானம், உறுதி.
எனவே, "சங்கல்பம்" என்றால் "உறுதியான, தூய்மையான மனத் தீர்மானம்" என்று பொருள்.
இது வெறும் வாயால் சொல்லப்படும் மந்திரமல்ல; மனத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் உறுதிமொழி.
வேதங்களிலும், கிருஹ்ய சூத்திரங்களிலும், ஆகமங்களிலும் எந்தக் கர்மாவும் சங்கல்பத்துடன் தொடங்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் கர்மாவுக்கு உடல் பூஜை என்றால், உயிர் சங்கல்பம்.
இப்போது சங்கல்பத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் பார்ப்போம்.
முதலில்:
"மம உபாத்த சமஸ்த துரிதக்ஷயத்வாரா ஸ்ரீ பரமேஸ்வர ப்ரீத்யர்த்தம்..."
இதன் பொருள்:
"என்னால் செய்யப்பட்ட எல்லாப் பாவங்களும் குறைகளும் நீங்கி, பரமேஸ்வரனின் திருவருளைப் பெறுவதற்காக..."
என்பதாகும்.
இங்கே நாம் முதலில் செல்வம் கேட்கவில்லை. பதவி கேட்கவில்லை. நோய் நீங்கட்டும் என்றும் கேட்கவில்லை.
முதலில் என்ன கேட்கிறோம்?
"என் குறைகள் நீங்க வேண்டும்."
இதுவே இந்து தர்மத்தின் அழகு.
அடுத்து:
"அத்ய ப்ரஹ்மணಃ த்விதீய பரார்த்தே"
பொருள்:
"பிரம்மதேவரின் நூறு வருட ஆயுளில் இரண்டாம் ஐம்பது வருடக் காலத்தில்..."
இது மனித நேரமல்ல.
பிரபஞ்ச நேரம்.
பிறகு:
"ஸ்வேத வராஹ கல்பே"
"கல்பம்" என்றால் பிரம்மாவின் ஒரு பகல்.
அதாவது சுமார் 4.32 பில்லியன் ஆண்டுகள்.
நாம் தற்போது "ஸ்வேத வராஹ கல்பத்தில்" வாழ்கிறோம் என்று சங்கல்பம் கூறுகிறது.
பிறகு:
"வைவஸ்வத மன்வந்தரே"
ஒரு கல்பத்தில் பதினான்கு மனுக்கள் ஆட்சி செய்கிறார்கள்.
இப்போது ஏழாவது மனுவான வைவஸ்வத மனுவின் காலம்.
அதனால் வைவஸ்வத மன்வந்தரம்.
பிறகு:
"கலியுகே"
அதாவது நான்கு யுகங்களில் நான்காவது யுகம்.
சத்யம்.
திரேதா.
துவாபரம்.
கலி.
நாம் கலியுகத்தில் இருக்கிறோம்.
பிறகு:
"ப்ரதம பாதே"
கலியுகத்தின் ஆரம்பப் பகுதியில் இருக்கிறோம்.
அடுத்து:
"ஜம்பூத்வீபே"
பண்டைய பாரத புவியியல் ஏழு தீவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது.
அதில் நாம் வாழ்வது ஜம்பூத்வீபம்.
அடுத்து:
"பாரதவர்ஷே"
அதாவது பாரதம்.
இது அரசியல் எல்லை அல்ல.
பண்பாட்டு அடையாளம்.
அடுத்து:
"பாரதகண்டே"
பாரத நாட்டின் இந்தப் பகுதியில்.
இவ்வாறு பிரபஞ்சத்திலிருந்து நாட்டிற்கும், நாட்டிலிருந்து நமது இருப்பிடத்திற்கும் சங்கல்பம் நம்மை அழைத்து வருகிறது.
பிறகு:
தற்போதைய வருடம்.
அயனம்.
ருது.
மாதம்.
பக்ஷம்.
திதி.
வாரம்.
நட்சத்திரம்.
யோகம்.
கரணம்.
எல்லாவற்றையும் கூறுகிறோம்.
ஏன்?
ஏனெனில் இது ஒரு ஆன்மிக "கால முத்திரை" (Time Stamp).
ஒரு அரசு ஆவணத்தில் தேதி எழுதுவது போல, கர்மாவிற்கும் பிரபஞ்ச நேரத்தில் தேதி பதிவு செய்யப்படுகிறது.
அடுத்து:
"அமுக கோத்ர:"
கோத்திரம் ஏன்?
கோத்திரம் என்பது ஜாதி அல்ல.
அது ரிஷி பரம்பரை.
நான் எந்த மகரிஷியின் ஆன்மிக மரபில் வந்தவன் என்பதை அறிவிப்பது.
அதாவது
"நான் தனிமனிதன் அல்ல.
ஒரு ரிஷி மரபின் வாரிசு."
என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
பிறகு:
தன் பெயரைச் சொல்கிறோம்.
ஏன்?
பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக.
இந்தக் கர்மாவை வேறு யாரும் செய்யவில்லை.
நானே செய்கிறேன்.
என்று அறிவிக்கிறோம்.
பிறகு:
"ஸ்ரீ பரமேஸ்வர ப்ரீத்யர்த்தம்"
அல்லது
"ஸ்ரீமந்நாராயண ப்ரீத்யர்த்தம்"
அல்லது
"பித்ரு ப்ரீத்யர்த்தம்"
இதுவே சங்கல்பத்தின் இதயம்.
"இறைவனின் திருப்திக்காக."
"பித்ருக்களின் திருப்திக்காக."
"லாபத்திற்காக அல்ல."
"புகழுக்காக அல்ல."
"தர்மத்திற்காக."
இதுவே உண்மையான கர்மயோகம்.
பித்ரு கர்மங்களில்:
"மம பிது:"
"பிதாமஹ:"
"ப்ரபிதாமஹ:"
என்று முன்னோர்களைக் குறிப்பிடுகிறோம்.
இதன் பொருள்:
"இந்த தர்ப்பணம் என் தந்தை, தாத்தா, முப்பாட்டன் மற்றும் அவர்களின் பரம்பரைக்காக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது."
என்பதாகும்.
சங்கல்பம் நமக்கு ஐந்து உண்மைகளை நினைவூட்டுகிறது.
முதல் உண்மை:
நான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் ஒரு சிறிய உயிர்.
இரண்டாவது:
நான் காலத்தின் ஒரு சிறிய துளி.
மூன்றாவது:
நான் தனியாக உருவானவன் அல்ல.
என் பின்னால் ரிஷிகளும், முன்னோர்களும் உள்ளனர்.
நான்காவது:
நான் செய்கிற ஒவ்வொரு கர்மாவுக்கும் ஒரு நோக்கம் இருக்க வேண்டும்.
ஐந்தாவது:
எல்லாக் கர்மாக்களும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணம்.
இதற்காகவே பகவத்கீதையில் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
"யத்கரோஷி யதஷ்நாசி யஜ்ஜுஹோஷி ததாஸி யத்। யத்தபஸ்யஸி கௌந்தேய தத்குருஷ்வ மதர்ப்பணம்॥"
"நீ என்ன செய்தாலும், என்ன உண்டாலும், என்ன தானம் செய்தாலும், என்ன தவம் செய்தாலும், அனைத்தையும் எனக்கே அர்ப்பணித்து செய்." இது தான் இந்த ஸ்லோகம் சொல்கிறது.
இதுவே சங்கல்பத்தின் சாரம்.
இறைவனுக்கு நமது பெயர் தெரியாதா?
நாம் எந்த ஊரில் இருக்கிறோம் என்பது தெரியாதா?
இன்று என்ன திதி என்பது தெரியாதா?
எல்லாம் தெரியும்.
அப்படியிருக்க, ஏன் சங்கல்பம்?
பதில் மிக எளிமையானது.
சங்கல்பம் என்பது இறைவனுக்கு நினைவூட்டுவது அல்ல.
நமக்கே நினைவூட்டுவது.
"நான் யார்?"
"நான் எங்கிருந்து வந்தேன்?"
"என் முன்னோர்கள் யார்?"
"நான் ஏன் இந்தக் கர்மாவைச் செய்கிறேன்?"
"இந்தக் கர்மாவின் பலனை யாருக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்?"
என்பதை ஒவ்வொரு முறையும் மனதில் பதியச் செய்வதே சங்கல்பத்தின் உண்மையான நோக்கம்.
எனவே சங்கல்பம் என்பது ஒரு சடங்கின் தொடக்க மந்திரம் மட்டுமல்ல. அது மனிதனை அவனது குடும்பத்தோடும், ரிஷி பரம்பரையோடும், முன்னோர்களோடும், பாரதத்தின் ஆன்மிக மரபோடும், பிரபஞ்ச காலச் சுழற்சியோடும், இறுதியில் பரம்பொருளோடும் இணைக்கும் ஒரு மாபெரும் ஆன்மிகப் பாலம்.
அதனால்தான் நம் முன்னோர்கள், "சங்கல்பம் சரியாக இருந்தால் கர்மா சிறக்கும்; மனம் சரியாக இருந்தால் வாழ்க்கை சிறக்கும்" என்ற ஆழமான உண்மையை நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்துள்ளனர்.
சங்கல்பத்தில் வரும் "கல்பம்", "மன்வந்தரம்", "யுகம்", "பிரம்மாவின் ஒரு நாள்", "பிரம்மாவின் ஆயுள்" ஆகிய பிரபஞ்ச காலக் கணக்கை கணித ரீதியாகவும், வேத ரீதியாகவும் எளிமையாக விளக்கினால், சங்கல்பத்தின் மகத்துவம் இன்னும் தெளிவாகப் புரியும்.

Shared

03/08/2026

When donors visit Govindaraja Perumal Temple, Kalkulam, Chengalpattu District, the entire village comes alive. Smiles brighten faces, hearts fill with gratitude, and the spirit of service finds new strength.

28/07/2026

# மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் நடந்த அதிசயம்

**இறந்து ஐந்து ஆண்டுகள் ஆன ஒரு சிறுமி மீண்டும் உயிருடன் வந்தாள் என்றால் நம்புவீர்களா?**

இது வெறும் புராணக் கதை அல்ல. சென்னையின் மயிலாப்பூரில், ஏழாம் நூற்றாண்டில் நடந்ததாக நம்பப்படும் இந்த அற்புத நிகழ்வை கல்வெட்டுகளும் தேவாரப் பதிகங்களும் இன்றும் நினைவூட்டுகின்றன.

மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவிலுக்குச் செல்லும் போது, பெரும்பாலானவர்கள் கற்பகாம்பாள் சன்னதியையும், கபாலீஸ்வரரையும் தரிசித்துவிட்டு வெளியேறிவிடுவார்கள். ஆனால் வெளிப்பிரகாரத்தில் அமைதியாக இருக்கும் **பூம்பாவை சன்னதியை** கவனித்திருக்கிறீர்களா?

அந்தச் சன்னதிக்குப் பின்னால், மனதை உருக்கும் ஒரு உண்மைக் கதை இருக்கிறது.

---

அந்தக் காலத்தில் மயிலாப்பூரில் வாழ்ந்தவர் **சிவநேசச் செட்டியார்**. செல்வத்திற்கு குறைவில்லை. ஆனால் மனதில் ஒரு குறை மட்டும் இருந்தது. பல ஆண்டுகளாக குழந்தைப் பேறு இல்லை.

சிவபெருமானின் அடியார்களுக்கு அவர் செய்த தொண்டும், பக்தியும் வீணாகவில்லை. இறைவனின் அருளால் அவருக்கு ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தாள். அவளுக்கு **பூம்பாவை** என்று பெயர் வைத்தார்.

பூம்பாவை மீது அளவில்லாத பாசம். அதே சமயம், திருஞானசம்பந்தர் மீது எல்லையற்ற பக்தி.

மதுரையில் சமணர்களுடன் வாதம் செய்து வென்றதும், பாண்டிய மன்னனின் நோயை குணப்படுத்தியதும் போன்ற அற்புதங்களைப் பற்றி கேட்டிருந்த சிவநேசர், "என் மகளை திருஞானசம்பந்தருக்குத் திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும்" என்று மனதார விரும்பினார்.

ஆனால் வாழ்க்கை எப்போதும் நாம் நினைப்பது போல நடப்பதில்லை.

ஒருநாள் பூம்பாவை தோட்டத்தில் மலர் பறித்துக் கொண்டிருந்தாள். திடீரென ஒரு பாம்பு அவளைக் கடித்தது. எவ்வளவு முயன்றும் காப்பாற்ற முடியவில்லை.

ஏழு வயதிலேயே பூம்பாவை உயிரிழந்தாள்.

மகளை இழந்த துயரத்தை சிவநேசரால் தாங்க முடியவில்லை. அவளது அஸ்திகளையும் எலும்புகளையும் ஒரு அழகிய குடத்தில் வைத்து பாதுகாத்தார். தினமும் அந்தக் குடத்திற்கு முன் பால் சோறு படைத்து, மகள் உயிருடன் இருப்பது போலவே வழிபட்டார்.

இப்படியே ஐந்து ஆண்டுகள் கடந்தன.

---

அந்த நேரத்தில், திருஞானசம்பந்தர் திருவொற்றியூருக்கு வந்திருப்பதாகச் செய்தி கிடைத்தது.

சிவநேசர் உடனே அங்கு சென்று, மயிலாப்பூருக்கு வருமாறு வேண்டினார்.

பக்தரின் வேண்டுகோளை ஏற்ற திருஞானசம்பந்தர் மயிலாப்பூருக்குப் புறப்பட்டார்.

திருவொற்றியூரிலிருந்து மயிலாப்பூர் வரை பனை ஓலைகளால் பந்தல் அமைத்து, மிகுந்த மரியாதையுடன் அவரை அழைத்து வந்தார் சிவநேசர்.

கபாலீஸ்வரர் கோவிலை அடைந்த திருஞானசம்பந்தர், பூம்பாவையின் அஸ்திகள் இருந்த குடத்தை வெளியே கொண்டு வரச் சொன்னார்.

கோவில் வளாகம் முழுவதும் மக்கள் கூட்டம்.

என்ன நடக்கப் போகிறது என்று அனைவரும் ஆவலுடன் காத்திருந்தனர்.

---

அப்போது திருஞானசம்பந்தர் **"மட்டிட்ட புன்னையங் கானல்..."** என்று தொடங்கும் தேவாரப் பதிகத்தைப் பாடத் தொடங்கினார்.

அந்தப் பதிகத்தில், மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் நடைபெறும் ஒவ்வொரு திருவிழாவையும் அழகாக வர்ணிக்கிறார்.

ஒவ்வொரு பாடலின் முடிவிலும் அவர் பூம்பாவையை நோக்கி ஒரே ஒரு கேள்வியைத்தான் கேட்கிறார்.

"பூம்பாவாய்... இந்த அற்புதமான திருவிழாக்களை எல்லாம் காணாமல் நீ எப்படி இந்த உலகை விட்டுப் போனாய்?"

அந்தக் கேள்வி, அங்கே நின்ற ஒவ்வொருவரின் இதயத்தையும் உருக வைத்தது.

பத்தாவது பாடல் முடிந்ததும்...

யாரும் எதிர்பார்க்காத அதிசயம் நடந்தது.

அந்தக் குடம் தானாக உடைந்தது.

அதிலிருந்து பன்னிரண்டு வயது நிரம்பிய பூம்பாவை உயிருடன் வெளியே வந்தாள்.

கோவில் முழுவதும் அதிர்ச்சி.

அடுத்த நொடியே...

"ஓம் நமசிவாய... ஓம் நமசிவாய..."

என்ற முழக்கம் விண்ணைப் பிளந்தது.

பக்தர்கள் அனைவரும் தரையில் விழுந்து இறைவனை வணங்கினர்.

---

மகிழ்ச்சியில் திளைத்த சிவநேசர், "என் ஆசை இன்னும் நிறைவேறவில்லை. பூம்பாவையை நீங்கள் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும்" என்று திருஞானசம்பந்தரிடம் வேண்டினார்.

அதற்கு திருஞானசம்பந்தர் அமைதியாக,

"இவளுக்கு மறுவாழ்வு கொடுத்தவன் நான். அந்த வகையில் நான் அவளுக்குத் தந்தை போன்றவன். எனவே அவளை நான் திருமணம் செய்து கொள்ள முடியாது."

என்று கூறினார்.

பூம்பாவையும் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சிவபெருமானுக்குத் தொண்டு செய்து வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

---

இந்தக் கதையின் மற்றொரு சிறப்பு என்ன தெரியுமா?

திருஞானசம்பந்தர் பாடிய அந்த தேவாரப் பதிகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள **புரட்டாசி திருவிழா, ஐப்பசி ஓணம், கார்த்திகை விளக்கீடு, மார்கழி திருவாதிரை, தைப்பூசம், மாசி மகம், பங்குனி உத்திரம், சித்திரை அஷ்டமி, பொன்னூஞ்சல் திருவிழா, பெருஞ்சாந்தி திருவிழா** ஆகிய திருவிழாக்கள் அனைத்தும் இன்றும் மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன.

அதனால்தான் பூம்பாவையின் கதை வெறும் புராணக் கதை என்று யாரும் எளிதாகக் கடந்து செல்ல முடியாது.

தேவாரம் சாட்சி.

திருவிழாக்கள் சாட்சி.

கல்வெட்டுகள் சாட்சி.

இன்று நீங்கள் மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவிலுக்குச் செல்லும்போது, வெளிப்பிரகாரத்தில் இருக்கும் பூம்பாவை சன்னதியின் முன் ஒரு நிமிடம் நின்று பாருங்கள்.

அந்த அமைதிக்குள், பதின்மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு ஒலித்த "ஓம் நமசிவாய" என்ற முழக்கம் இன்னும் எதிரொலிப்பதை உங்கள் மனம் உணரலாம்.

Sacred Sojourns – மேகலை செந்தில்குமார் எழுதிய ஆலயப் பயணக் குறிப்புகளிலிருந்து ஒரு அற்புதமான நிகழ்வு.

#பூம்பாவை #திருஞானசம்பந்தர் #மயிலாப்பூர் #கபாலீஸ்வரர்கோவில் #ஆன்மீகம்

24/07/2026

திருவாரூர் தியாகராஜர் கோயிலில் இன்று வரை தினமும் இசைக்கப்படும் ஒரு பண்டைய இசைக்கருவி இருப்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்களா? அதற்கு பஞ்சமுக வாத்தியம் என்று பெயர்.

திருவாரூர் கோயிலில் இக்கருவியை திறம்பட வாசித்து வரும் கலைஞர், மகான் முத்துசுவாமி தீட்சிதரின் சீடர்களில் ஒருவரான தம்பியப்பாவின் வழித்தோன்றல் ஆவார்.

இந்த வாத்தியத்தை நேரில் கேட்கும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும், இதன் ஐந்து முகங்களும் தத்தம் தனித்துவமான ஒலியை எழுப்புகின்றன என்று அறிகிறேன். இந்த ஐந்து முகங்களும் சிவபெருமானின் ஐந்து திருமுகங்களான ஈசானம், சத்யோஜாதம், வாமதேவம், தத்புருஷம், அகோரம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன. எளிமையாகச் சொன்னால், அவை படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தருளல், அருளால் வெளிப்படுத்தல் என்ற ஐந்து தெய்வீக செயல்களை பிரதிபலிக்கின்றன.

இவ்வாத்தியத்தை நன்கு பயிற்சி பெற்ற இசைக் கலைஞரால் மட்டுமே வாசிக்க முடியும். பண்டைய இந்தியாவில் இதற்கு குடமுழா என்றும் பெயர் இருந்தது. சிதம்பரம் நடராஜர் கோயிலில், சிவலோகத்தைச் சேர்ந்த சிவகணங்களில் ஒருவர் இந்தக் கருவியை வாசிப்பதைச் சித்தரிக்கும் அழகிய சிற்பமும் காணப்படுகிறது.

மேகலை செந்தில்குமார் எழுதிய 'சேக்ரட் சோஜர்ன்ஸ்' நூலிலிருந்து.

20/07/2026

பாஞ்சஜன்யம்

பாஞ்சஜன்யம் என்பது ஒரு அபூர்வமான சங்கு!
பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் கைகளில் இருப்பது இந்த சங்கு தான்!

ஒரு சங்கில் உள்ளே 4 சங்கங்கள் இருக்கும்!மொத்தத்தில் ஐந்து சங்குகள்!
ஆகவே பாஞ்சஜன்யம் என்பார்கள்.
மேலதிக தகவல்கள்:
பாஞ்சஜன்யம் என்பது கடலில் கிடைக்கும் ஒரு சங்கு தான். ஆனால் அந்த சங்கு சாமான்யமாக கிடைப்பதில்லை.

ஆயிரம் சிப்பிகள் சேருமிடத்தில் ஒரு இடம்புரி சங்கு கிடைக்குமாம்.
ஆயிரம் இடம்புரி சங்குகள் விளையும் இடத்தில் ஒரே ஒரு வலம்புரி சங்கு கிடைக்குமாம்.

வலம்புரி சங்குகள் ஆயிர கணக்கில் எங்கு இருக்கிறதோ அங்கே அரிதான சலஞ்சலம் என்ற சங்கு கிடைக்குமாம்.
சலஞ்சலம் சங்கு பல்லாயிர கணக்கில் உற்பத்தியாகுமிடத்தில் அரிதினும் அரிதான பாஞ்சஜன்ய சங்கு கிடைக்கும்.

சங்கொலி என்பதே பிரணவ ஓசையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு இயற்கை வாத்தியம். அதிலும் சுத்தமாக அக்ஷரம் பிசகாமல் பிரணவ மந்திரத்தை ஒலிப்பது பாஞ்சஜன்யம் சங்கு மட்டும் தான்.அந்த சங்கு கிருஷ்ணன் கையில் மட்டும் தான் இருக்கும் !!
|விஷ்ணோர் முகோத்தா நில பூரிதஸ்ய|

|யஸ்ய த்வநிர் தானவ தர்ப்பஹந்தா:|

|தம் பாஞ்ச ஜன்யம் சசி கோடி சுப்ரம்

சங்கம் ஸதா(அ)ஹம் சரணம் ப்ரபத்யே|

மகாவிஷ்ணுவின் பவளச் செவ்வாய்
வழியே வெளிவரும் காற்றினால் ஒலி எழுப்பப்படுவதும் தன் கம்பீர ஒசையால் அசுரர்களுக்கு ஒலி அச்சத்தைக் கொடுக்கக் கூடியதும், வெண்மை வண்ணத்தில் ஒரு கோடி நிலவுகளின் ஒளிக்கு ஈடானதுமான பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை வணங்குகின்றேன்! எப்போதும் சரணடைகின்றேன்!🙏
கீழ்காணும் இந்த படத்தில் காணும் சங்கு உள்ளே நான்கு சங்குகள் இருக்கின்றன!

இது மிக மிக அபூர்வமானது! இந்த சங்கின் நுனியிலும் அடியிலும் விளிம்பிலும் தங்க வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டு இருக்கிறது.

சங்கின் நுனியில் ரத்தினங்கள் கொண்டு அழகு படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இப்படிப்பட்ட அபூர்வமான பாஞ்சஜன்ய சங்கு மைசூரில் உள்ள ஸ்ரீசாமுண்டீஸ்வரி தேவியின் ஆலயத்தில் அன்னையின் அபிஷேகத்திற்காக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

இந்த சங்கு மைசூர் சமஸ்தான மன்னர்களால் மைசூர் சாமுண்டீஸ்வரி அன்னைக்கு காணிக்கையாக வழங்கப்பட்டது!!

ஒம்நமோ நாராயணாய.

16/07/2026

Did you know that Paranjothi Munivar, the army general of the Pallava king brought a Ganesha Murthy from Vatapi, current day Badami in Karnataka and installed it at Thiruchengattankudi? The sannidhi is etched with inscriptions every inch. Read about this holy Paadal petra Sthalam here.

By Megalai Senthilkumar

Join a spiritual journey to Thiruchengattankudi and Thirumarugal, tracing the footsteps of Paranjothi, Siruthondar Nayanar, and divine legends of Lord Shiva and Ganesha. Discover temple lore, Nava Thandava Murthies, and miraculous stories of devotion.

14/07/2026

This magnificent architectural marvel in stone is in the village called Koozhamandal, near Kanchipuram originally called Gangai Konda Cholapuram and the presiding deity is Gangai Konda Choleeswarar built by the mighty king Rajendra Chola 1.